[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 135 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.135 - การผจญภัยของมิริ ⑦


ท่ามกลางแสงจันทร์, มีเงามุ่งสู่ทางใต้

ไวยิ่งกว่าม้า, ใหญ่ยิ่งกว่าม้า 

เงาใหญ่พุ่งผ่านต้นไม้

โดยมีสาวน้อยที่อยู่บนเงา ซึ่งเหมือนแม้แต่ต้นไม้ยังหลีกทางให้ด้วย

แต่ไม่ว่าการขี่บนเงานั้น จะสั่นไหวน้อยแค่ไหน, เมื่อเทียบกับเทคโนโลยีและวิทยาศาสตร์ของญี่ปุ่นปัจจุบัน มันต้องเขย่าโยกมากกว่ารถอยู่แล้ว

ด้วยความเร็ว 100 กิโลต่อชั่วโมง, ทำให้เหมือนกับเห็นต้นไม้ขยับออกซะมากกว่า

หลักฐานก็คือ, ผู้โดยสารสาวที่นั่งมาด้วยอยู่ข้างหลัง รู้สึกพะอืดพะอมเป็นอย่างแรง

"ถ้าอ้วกใส่ฉัน จะฆ่าทิ้งเลยนะ ......อยากอ้วกหันไปทางโน้นเลยไป"

มิริ――ดุใส่ผู้โดยสารข้างหลัง――โนรุน ที่นั่งมาด้วย

แต่ว่า, โนรุนตอบไม่ไหว

ก็ถ้าอ้าปาก คงมีหลายๆอย่างไหลออกมาจากทางปาก

สาวน้อยขี่หมาป่าขาว, ซึ่งเฟนริลเอง ก็พยายามจะปรับความเร็ว เมื่อได้ยินเช่นนั้น เนื่องจากไม่อยากถูกอ้วกใส่หลัง

เพียงแต่ มิริไม่ยอมเนี่ยสิ

"อะไร, ใครสั่งให้ลดความเร็วรึไงห๊ะ?"

มิริกลับเร่งให้เฟนริลเร็วขึ้นอีก――โนรุนจะสลบไปเมื่อไหร่ ก็ขึ้นกับเวลาแล้วล่ะ

แล้ว 30 นาทีต่อมา

มองไปด้านหลัง จะเห็นโนรุนขาวไปทั้งตัว

ถึงจะยังหายใจอยู่, แต่ก็หมดสิ้นเรี่ยวแรงไปแล้ว 

ทำให้มิริถอนหายใจ

(แต่มาถึงนี่ ก็ไม่ต้องห่วงว่าจะอ้วกแล้วล่ะนะ)

เฟนริลยังวิ่งต่อไปอีกชั่วโมง

การที่โนรุนยังกอดร่างเล็กๆของมิริเอาไว้แม้จะหมดสติไป ถูกมองว่าเป็นปาฏิหารย์เลย

ถ้าปัดมือออกซักนิด, โนรุนคงตัวลอยกระเด็นไป จนจบไม่สวยแน่

"ถึงแล้ว"

มิริว่า, เอาโนรุนลง

เฟนริลมันเกะกะ ก็เลยใช้เวญสูญ เก็บเข้ามิติสูญไปซะ

ข้อดีของเวทสูญ, คือไม่ใช่แค่สิ่งของ แต่ยังเก็บสิ่งมีชีวิตได้ด้วย, เพียงแต่ ทุกสิ่งจะไปอยู่มิติปิดเช่นเดียวกัน

"ถ้าแตะของอื่นที่อยู่ข้างใน จะฆ่าทิ้งนะ"

สั่งแล้ว เฟนริลก็พยักหน้า "งี้ด" เป็นลูกหมา, มิริเลยเก็บเข้าช่องมิติไป

เอาล่ะ ทีนี้ เอาไงกับโนรุนดี

เก็บเข้ามิติสูญไปด้วยก็จะสบาย, แต่ให้เห็นของข้างใน จะไม่ดี

งั้นก็ปล่อยทิ้งไว้ยังงี้, ไปเดินตรวจสอบก่อนดีกว่า

"……อู......ว"

เสียงครางจากโนรุน, ดูท่าจะได้สติแล้ว

"โนรุน, ถึงแล้ว"

 "เอ๋? มิริจัง, ที่นี่.....ไม่ใช่เบราสรานะ?"

"มีที่สนใจนิดหน่อย, จะตามมาก็ได้ แต่ห้ามจับอะไรเชียวล่ะ"

มิริว่า, แล้วก็ไปทางกำแพงหิน

จากนั้นก็สำรวจดู, แต่ว่าตอนนี้มืดอยู่ เลยดูไม่ค่อยชัด

เพราะยังงั้น เลยใช้ด้ายความมืด คลุมลากทั้งหมด

แล้ว, มิริก็หาเจอ

"ตรงนี้"

ตรงนี้一เป็นกำแพงก็จริง

แต่พอเอามือ――สอดเข้าไป

"มิริจัง, มือ――!"

"ไม่ได้ถูกดูดน่า, เป็นกำแพงลวงตา ไว้ซ่อนทางเข้าเขาวงกต"

"อ่ะ ......แบบนั้นหรอกเหรอ ......"

โนรุนเข้าใจ จึงโล่งขึ้น

เมื่อก่อน ที่ถูกโจรจับเข้ารัง, รังโจรก็ซ่อนโดยกำแพงลวงตา ซึ่งถึงจะหมดสติไปก็เหอะ แต่ตอนหลังก็ได้ไปดูจุดที่ตัวเองถูกจับด้วย

จึงจำตอนนั้นได้ดี

"งั้น, นี่ก็เขาวงกตเหรอ?"

"บางที.....ล่ะนะ"

มิริเก็บด้ายความมืดกลับ, ใส่เข้าทาง

แล้ว เมื่อตรวจเส้นทางเสร็จว่าไม่มีมอน, ก็เข้าไปข้างใน

"อ่ะ, มิริจัง, เดี๋ยวก่อน!"

โนรุนรีบตามไป

แล้ว, ทั้งมิริกับโนรุนก็พูดไม่ออก

เพราะว่าข้างใน, มีเพียงดาบปักแท่นอยู่ กับตัวอักษรสีขาวเป็นปริศนาที่กำแพง

【ยินดีต้อนรับสู่เขาวงกตเซนทอร์! 】 

เซนทอร์

สัตว์ในตำนานที่ร่างเป็นมนุษย์ ตัวเป็นม้า

ที่ otherworld นี้ ก็น่าจะมีเช่นกัน, ทว่า.... มิริได้ยินว่ามันสูญพันธ์ไปนานแล้ว ก่อนจะมาโลกนี้ซะอีก

(เขาวงกตนี่, มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเซนทอร์งั้นรึ?)

แต่ไหนแต่ไร, ที่มาที่นี่ ก็เพราะว่านี่เป็นหนึ่งในสถานที่ผนึกพลัง

ใครที่ไหนเป็นคนคลายผนึก, และมีเบาะแสไปสู่สถานที่ผนึกอื่นอีกหรือไม่

เนื่องจากผนึกที่นี่ถูกแก้ไปแล้ว, จึงมีแต่จุดนี้ ที่รู้สึกถึงกระแสเวทได้

"ดูจากตัวอักษรที่เกิดไม่นาน.....เซนทอร์มันเกี่ยวอะไรกับผนึกฉันรึ?"

"...... เอ๋? ตัวอักษรแบบนี้, รู้สึกเหมือนเคยเห็นที่ไหน"

มิริกับโนรุน, ครุ่นคิดถึงตัวอักษรนี้

เอาจริงๆนะ, คนที่อยู่ใกล้คำตอบมากกว่า ก็คือโนรุน

เพราะว่า ตัวอักษรที่โนรุนคุ้นๆตานี้, ก็คือลายมือโจเฟร

เขาวงกตนี้ ถูกค้นพบโดยโจเฟรกับเอลิซ, ซึ่งระหว่างคุยกันว่าจะตั้งชื่อเป็นเขาวงกตโจเฟร หรือเขาวงกตเอลิซดี, ก็ได้ข้อสรุปว่าเซนทอร์เป็นตัวค้นพบ เลยเขียนลงไปเช่นนี้

"มิริจัง, ดาบนี่ อะไรเหรอ?"

"ดาบเป็นกับดักน่ะ, ถ้าดึงออก จะเป็นหลุมที่พื้น....คิดว่าคงไม่มีใครบ้าพอจะติดกับดั.....ก"

"....อ่า, ขอโทษ มิริจัง"

มิริหันไป ก็เห็นโนรุนที่มือด่วนดึงดาบออกก่อนแล้ว, จนพื้นเป็นหลุมให้ตกลงไป

แต่―― 

"ก็บอกแล้ว, กับดักแบบนี้ ดักได้แต่ไอ้บ้าเท่านั้น"

มิริใช้ด้ายแห่งความมืด แผ่เป็นตาข่ายใย ปิดหลุมไม่ให้ตกลงไป

"ข...ขอบใจ...มิริจัง"

โนรุนเกือบจะลงหลุมไปแล้ว ดีที่ถูกด้ายความมืดหยุดเอาไว้ได้

"เอาเหอะ, ...เดี๋ยวพื้นก็กลับ....หืม?"

มิริกังวลขึ้น เลยยืดด้ายลงหลุมไป

ด้ายความมืดมันยืดไปไกล....จนมิริหัวเราะหิ

"แบบนี้เลยเหรอ……"

มิริดึงด้ายความมืดที่รองหลุมอยู่กลับมา, ทำให้ทั้งสองตกลงไป

"หย๊าาาาาาาาาาาา ......"

โนรุนร้องเสียงหลง ทิ้งเขาวงกตเซนทอร์ที่กลับสู่สภาพเดิมไว้เบื้องหลัง

เป็นสไลเดอร์ที่ยาวมากจนกว่าจะถึงจุดหมาย

สไลด์ทางโค้งมากๆ, ซึ่งก็ไม่มีปัญหาอื่นนอกจากทำให้เจ็บก้น

เพียงแต่มิริลืมไปอย่างนึง, ว่าโนรุนที่ขี่เฟนริลมาอย่างต่อเนื่อง อยู่ในสภาพจุกถึงคอแล้ว

"อ่ะ....ไม่ไหว...... อุก......"

แล้ว สิ่งที่รอทั้งสองอยู่, .....เพื่อเกียรติของโนรุน ขอไม่บรรยายแล้วกันนะ




NEKOPOST.NET