[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 133 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.133 - บทท้าย


ส่วนผสมสำหรับการหมักผลไม้หอม น้ำหวานดอกไม้ และยีสต์ไวน์ เตรียมเสร็จแล้ว

สเตลาที่ตื่นขึ้นกลางทาง ก็ช่วยด้วย

"สเตลา, เมื่อกี้เมาไม้หอมแมวไป, แต่มาช่วยเตรียมเหล้าไม้หอมแบบนี้อีก จะดีเหรอ?"

"อาการมาวไม้หอมแมว กับมาวเหล้าไม้หอม มานต่างกัน, ถ้าม่ายดื่มก็ไม่เป็นไรเนี้ยว"

วิธีพูดก็เมาแล้ว, แต่ดูท่าจะยังไหว

สเตลาทำงานใส่น้ำผึ้งลงไป, ชั้นเลยแทบไม่มีอะไรที่ต้องทำ

คนเร่งเวลา ก็พิโอเนียนี่นะ

"อิจิโนซัง ทำไมต้องทำเพื่อฉันถึงขนาดนี้ด้วยเนี้ยว?"

สเตลาถามขณะคนไวน์ไม้หอม

"ที่โลกนี้น่าจะเป็นสถานที่สำคัญของอิจิโนซังนะเนี้ยว"

"หืม?, อ้อ ก็เป็นเพื่อนมารินะนี่, แล้วยังมีเหตุผลอีก"

"เหตุผล? เพื่อราชารึเนี้ยว?"

"ไม่หรอก, เพื่อสเตลาที่เป็นห่วงพ่อ"

ชั้นเคยเอ่ยเรื่องนี้แล้วนี่, เรื่องของพ่อพวกเรา 

ถึงสถานการณ์จะต่างกันไป, แต่ทั้งชั้น ฮารุ แล้วก็แคโรด้วย ต่างสูญเสียพ่อไปแล้ว

โดยเฉพาะแคโร ที่เป็นสาเหตุซึ่งทำให้พ่อตัวเองตาย

ฮารุเอง ก็ไม่ได้แม้แต่เห็นพ่อในวาระสุดท้าย

ส่วนพ่อมารินะนั้น ก็ไม่รู้อะไรนักหรอก, ถึงจะยังมีชีวิตอยู่ แต่ก็ไม่มีทางได้พบกันอีกแล้ว เมื่อเธอมายังโลกนี้

"ชั้นเลยไม่อยากให้สเตลาต้องเจ็บปวดรวดร้าว"

".......ยังงี้นี่เอง.....ขอบคุณเนี้ยว"

"ไว้ขอบคุณเมื่อทุกอย่างจบลงแล้วเถอะ"

พอชั้นว่าเท่ๆงี้

"ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะ, มาสเตอร์อิจิโนโจวไม่ได้ทำอะไรเลยนี่"

พิโอเนียก็จิกหลังซะดอกนึง

แต่แหม จะเถียงกลับไปว่า 'คิดว่าเพราะ MP ใครกัน ถึงปลูกพืชได้น่ะ' ก็คงไม่เหมาะ, มันคงเหมือน 「เพราะเงินใคร พวกแกถึงมีข้าวกินกันน่ะ ห๊ะ!」 ซึ่งโคตรจะตัวร้ายเลย

สเตลา ดูพวกชั้นแล้วก็, 「เนี้ยฮะฮะฮะ」 หัวเราะ, คนถังไป

แล้ว ก็สำเร็จดี, ไวน์ไม้หอม

มารินะเอาไม้หอมมาอีกระหว่างทำ, ดังนั้น เลยทำกันออกมาสองถัง

แน่นอน ว่าถังนึงชั้นทำ, ก็ไม่อยากจะเป็นมาสเตอร์ที่ไม่ทำอะไรเลยนี่นา

"ซักคำไหม?"

พิโอเนียตักเหล้าทำเองมา, ก่อนอื่น ต้องดมกลิ่นก่อน แล้วค่อยเอาเข้าปาก

จากที่ได้ยินมารีนะ, รสชาติดั้งเดิมของเหล้าไม้หอม ที่ใช้ผลยังไม่สุกดีซึ่งมีน้ำตาลน้อย จะมีรสเหมือนกับเหล้าข้าว, พูดตรงๆ ก็คือรสเหมือนยา

แต่ว่า นี่เป็นเหล้าที่ใช้ผลสุกดี แถมใส่น้ำหวานดอกไม้ลงไปด้วย, จึงดื่มได้ง่ายมาก

 

※※※ ※※※
 

 

"งั้นก็, ไปกันเถอะ, พิโอเนีย ฝากมารินะด้วยนะ อย่าปล่อยออกไปล่ะ"

"รับทราบ"

มารินะนั้น สำหรับตอนนี้ ผูกไว้กับเสาก่อน

ไว้เราออกไปและปิดประตู ค่อยให้แก้เชือกออก

"สเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซัง"

เกิดความรู้สึกผิดขึ้น เมื่อเห็นมารินะเรียกชื่อสเตลาทั้งน้ำตา, แต่ถ้าปล่อยมารินะออกมา จะกลายเป็นปีศาจมาเยือนอีกครา และกลายเป็นเรื่องวุ่นวาย

สเตลาเองก็ยังชะงักๆ พยายามไม่มองหน้ามารินะ

"น่า, ไว้เสร็จเรื่อง อธิบายสถานการณ์แล้ว จะลองขอให้มารินะเข้าหมู่บ้านได้แล้วกัน"

"พูดจริงนะคะ! ต้องทำนะ! ถ้าโกหก จะไปจับปลาปักเป้ามายัดปากให้ลงท้องอิจิโนซังเลยนะ"

โกหกต้องกินเข็มพันเล่ม, แต่อันนี้ปลาปักเป้าสินะ

แล้วก็ ที่โอกินาวะ ดูจะกินปลาปักเป้ากันเป็นปกติ, หากหามาได้จริงๆ ก็อยากลองซักครั้งแฮะ

หรือก็คือ, ชั้นจะลองขอให้ แต่ไม่รับประกันว่าจะได้คำอนุญาตนะ

กรณีเลวร้ายที่สุด, ก็คงจับใส่กรง แล้วพาเข้าไปได้หรอกมั้ง

ยังไงก็ตาม ทิ้งมารินะไว้กับพิโอเนีย แล้วกลับหมู่บ้านกัน

ชั้นกับฮารุถือถัง

จริงๆชั้นอยากถือเองสองถัง แต่ฮารุดื้อปฏิเสธ

แล้วก็ แคโรก็เสนอตัวจะยกด้วยเพราะเป็นทาส, แต่ก็ยอมแพ้ไป เพราะยกไม่ขึ้นแม้จะพยายามยก

พวกเรากับสเตลา, ไปยังสถานที่ซึ่งราชาอยู่

แต่ว่ามีบางอย่างแปลกๆ

ไม่มีใครเฝ้าหมู่บ้าน cait sith เลยแฮะ

ระหว่างคิดว่าทำไม, ก็มีเสียง 「ราชาแย่แล้วเมี้ยว!」 ในวัง

เราพยักหน้ากัน แล้วรีบวิ่งเต็มที่

"พระองค์ท่าน!"

พอไปถึงห้องซึ่งราชาอยู่เมื่อกี้, ก็เจอชาวหมู่บ้าน cait sith มารวมตัวอยู่กัน

และที่อยู่ข้างๆราชา, คงเป็นหมอ ใส่ชุดขาว มีขนสีน้ำตาล กำลังใช้หูฟังหมออยู่

"เงียบหน่อยเนี้ยว......."

"หมอ, ช่วยพระองค์ท่านได้ไหมเนี้ยว?"

"คงมีเวลาอีกสองชั่วโมงเมี้ยว หากมีสิ่งใดจะพูด ก็ว่าเถอะเมี้ยว"

"ไม่นะ, แค่สองชั่วโมงเองเนี้ยว..."

ชั้นดันหลังสเตลาที่จะร้องไห้เบาๆ

หากยังมีเวลาอีกสองชั่วโมง, ก็รู้สินะว่าต้องทำยังไง?

ว่าแล้ว

สเตลาเช็ดน้ำตา และพยักหน้า

"พระองค์! ทำไวน์ไม้หอมมาแล้วเนี้ยว! อยากให้พระองค์ได้ดื่มเนี้ยว!"

ไม่ใช่ของที่ปกติแนะนำให้คนป่วยดื่มเลย, แต่เป็นสิ่งเดียวที่สเตลาทำได้ ในเวลาสองชั่วโมงสุดท้ายที่เหลือ

รู้แบบนี้ จึงไม่มีใครหยุดเธอ

"......สเตลา......อยู่ตรงนั้นรึ ตาลืมไม่ขึ้นแล้ว"

"ค่ะ, สเตลาอยู่นี่เนี้ยว! เหล้าไม้หอมแมวมาแล้วเนี้ยว!"

"งั้นรึ, เหล้าเสร็จแล้วรึ......เอาให้ฉันดื่มได้ไหม?"

"ค่ะ, พระองค์......"

สเตลาเปิดถัง แล้วตักไวน์ไม้หอมด้วยทัพพี

"พระองค์, เปิดปากด้วยค่ะ"

เธอว่าแล้ว ราชาก็ค่อยๆเปิดปาก

แล้ว, สเตลาก็ค่อยๆเทไวน์ไม้หอมแมวลงที่ปากราชา

ตอนนี้เอง

แผ่นดินก็ส่าย――นึกว่า……แผ่นดินไหวซะอีก, แต่กำแพงสีขาว......ไม่สิ ร่างกายของราชาขยับ

"ราชา――"  "ราชา――" "ราชา――" "พระองค์――" "ร่างกายของพระองค์ท่าน――" 

เสียงจากปากทั้งหลาย

ห้องค่อยๆขยายกว้างขึ้น

ไม่สิ, ขนาดของห้องไม่เปลี่ยน แต่ร่างกายของราชาหดถอยไปด้านหลัง

"ราชาร่าง――ออกมาแล้ว!"

"หน้าราชาซึ่งติดอยู่ที่ห้องในวัง ออกมาแล้ว!"

ใครตะโกน

กำแพงด้านหลัง มันว่างอยู่สินะ! ก็สงสัยหรอก ว่าตัวใหญ่คับห้องแล้วเรื่องขับถ่ายจะทำยังไง, แต่แบบนี้ ปริศนาก็ไขกระจ่างแล้ว

ราชานั่งลงหย่อนก้ม เลียเท้าหน้า

"อร่อยเนี้ยวววววววววว!"

อ่ะ, 「เนี้ยว」 ออกมาแล้ว

"สเตลา, ลูกสาวเราเอ๋ย! ทำได้ดีมากเนี้ยว! สเตลา, ไวน์ไม้หอมเหลืออีกเท่าไหร่?"

"ค่ะ พระองค์, มีสองถังเนี้ยว!"

"จากนี้ไป, ให้ประชาชนทั้งหมดได้ลิ้มรสไวน์ไม้หอมเนี้ยว!"

แล้วราชาก็ประกาศด้วยเสียงอันดัง จนดูไม่ออกเลยว่าเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว

ตั้งแต่นั้น จนถึงตอนเช้า, ประชาชนก็งานเลี้ยงฉลองลองชิมไวน์ไม้หอมกัน

ไม่ใช่แค่เหล้า แต่ยังมีปลาแม่น้ำด้วย, ซึ่งถูกปากพวกเรานัก

แล้วกลางคืน ชั้นก็ถูกราชาเรียกไป

"ขอบใจฮิวม์.......เป็นบุณคุณ ที่วาระสุดท้าย ได้ลิ้มรสเหล้าดีๆ"

"สุดท้ายอะไรกัน, ก็ยังแข็งแรงดีอยู่นี่นา"

"อืม, หากมีไวน์นี้ ก็คิดอยากอยู่ต่อไปนานๆหรอก, ถึงยังงั้นเอง มีกลิ่นแปลกๆด้วยนะ"

"กลิ่นแปลกๆ? หรือมีกลิ่นไม้หอมแมวติดอยู่?"

"จะว่าไป .......รู้จักจอมมาร ฟามิริส ราริตี รึเปล่า?"

"รู้แค่ชื่อน่ะ......."

"ฉันเจอแค่ครั้งเดียว, แต่กลิ่นตอนนั้น กับกลิ่นตอนนี้.....กลิ่นของวิญญาณคล้ายกัน"

"...... อ่า......งั้นเหรอ"

เพราะกลิ่นจากฮารุที่เป็นผู้รับใช้จอมมารล่ะมั้ง? แต่อย่าพูดไปเลย

"เอาเถอะ, งั้นก็มีเรื่องอยากจะขอร้อง........คำขอสุดท้ายในฐานะราชา"

ชั้นรับฟังคำขอสุดท้ายของราชา

เช้าวันต่อมา, ราชา cait sith สเบโลวา ก็หยุดหายใจอย่างนิ่งสงบ โดยมีปวงชนรายล้อม

ราชาซึ่งเฝ้าดู cait sith มานับร้อยปี

ช่วงเวลาที่สิ้นชีพ เป็นช่วงที่ไม่มีใครสังเกต

ซึ่งก็ช่วยไม่ได้, เพราะสีหน้าในวาระสุดท้าย เป็นหน้าตาที่นิ่งสงบดั่งหลับฝันอย่างมีความสุข




NEKOPOST.NET