[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 131 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.131 - ทริคในการเพาะไม้หอมแมว


ชั้นออกจากวังกับสเตลา, ไปสู่เมือง

สเตลาถามว่าจะทำเหล้าไม้หอมแมวได้ไง, แต่ชั้นไม่ตอบ

ไม่สิ ตอบไม่ได้ต่างหาก

รอบข้างมี cait sith อื่นอยู่, ถ้าได้ยินเรื่องที่พูดเข้า จะยุ่งเอา

ชั้นออกสู่นอกเมือง

"ก่อนอื่น อยากได้เมล็ดพันธ์ุต้นไม้หอมแมวในตำนานนั่น, หามาได้รึเปล่า?"

"ไปที่วังก็คิดว่าน่าจะมีเนี้ยว"

ชิบหาย, รู้งี้ฟังก่อนก็ดีหรอก, ดูดิ ต้องยุ่งยากเดินกลับไปอีกรอบ

ขณะที่คิด, แคโรก็ยกมือขึ้น

"ท่านอิจิโน, มีเอาเมล็ดต้นไม้หอมแมวนั่นมาค่ะ"

แล้วแคโรก็เอาเมล็ดสีน้ำตาลซึ่งมีขนาดเหมือนลูกแก้วที่ใส่ในน้ำรามูเนะ

"เนี่ยรึ?"

เมล็ดไม้หอมแมวที่ชั้นนึกภาพ คือ เม็ดเล็กๆที่ลอดรูเหรียญ 5 เยนได้

ขนาดใหญ่อย่างคาดไม่ถึง

"ค่ะ, ประเมินแล้ว ไม่ผิดแน่"

เออ, แตโรมีสกิลประเมินพืชนี่นะ

"แคโร, ทำไมเอาเมล็ดไม้หอมแมวมาด้วยล่ะคะ?"

ฮารุถามสงสัย, ซึ่งแคโรก็ตอบแค่ 「เพื่อท่านอิจิโนค่ะ」

แคโรคงรู้สินะ ว่าชั้นจะทำอะไรต่อไป

"สเตลา, ติดอันนี้ไว้ที่ไหนก็ได้บนร่างกาย, แล้วก็ สิ่งที่จะเห็นต่อจากนี้ไป ขออย่าไปพูดต่อนะ"

"ข......เข้าใจแล้วเนี้ยว"

สเตลาเชื่อฟังชั้น แล้วก็รับตราดาวไปติดที่อุ้งมือ

แล้วเมื่อยืนยันว่าตราติดดีแล้ว, ชั้นก็ว่าเวท

"My World!"

เกิดรอยแยกมิติขึ้น

"เอาล่ะ, ไปกัน"

ชั้นดึงแขนสเตลาซึ่งดูเกรงๆ เพื่อพาเข้าโลกของชั้น

"เนี้ยว! ที่นี่ที่ไหนเนี้ยว?"

จู่ๆถูกพาไปอีกที่, สเตลาคงตกใจ

เล่นเอาก้มลงไปสี่ขา หางชูตั้งขึ้นเลยแฮะ

"อ่า, คิดซะว่าเป็นอีกมิติแล้วกัน... แต่ว่านะ"

นอกจากบ้านไม้แล้ว ยังมีสิ่งก่อสร้างอีกแฮะ อย่างคอกม้านั่นไง

ฟุยุนดูเบื่อๆในคอกม้า, จริงๆมีหญ้าขึ้น จะปล่อยมันไว้ก็คงได้หรอก

"ส · เต · ลา · จ๊าาาาาาง! มาหาฉันสินะ!"

มารินะที่นอนเหี่ยวอยู่ รีบลุกพุ่งมาโดยไว, เข้ามากอด มาถูๆแก้ม

"ยินดีต้อนรับกลับค่ะ, มาสเตอร์อิจิโนโจว, จะทานอาหารก่อน? จะอาบน้ำก่อน? หรือว่าจะเติม MP กันก่อนดีคะ?"

นี่ไปจำประโยคพูดแบบนั้นมาจากไหนฮึ

"...ขอบใจที่ต้อนรับอย่างเป็นเอกลักษณ์, พิโอเนีย เรื่องเติม MP ก็ดีหรอก แต่คงต้องใช้ทันที เพราะชั้นจะปลูกไม้หอมแมวที่โลกนี้"

"ไม้หอมแมว......ยังงี้นี่เอง, สมาชิกฮาเร็มคนที่ 5 ของท่านอิจิโนโจว ปรากฏขึ้นแล้วสินะคะ"

"สเตลาไม่ใช่ซักหน่อยเฟ้ย, แต่ไหนแต่ไร ก็ไม่ได้จะสร้างฮาเร็มซักหน่อย"

เอาน่า, สำหรับแคโรนั้น อนาคตสัญญากันแล้วว่าจะจัดให้, แต่แค่นี้ ไม่เรียกถึงระดับฮาเร็มหรอก

ยิ่งกว่านั้น, ถึงสเตลาจะเป็นเพศตรงข้าม แต่ก็ไม่ใช่สเปคนะ

ห่างจากสเปคไปไกล, ถึงจะน่ารัก ก็เป็นแค่แมวเมี๊ยวๆเท่านั้น

คิดแล้วก็ดูแมวดำสเตลาถูกมารินะกอดกดถูแก้มต่อไป

"เมล็ดนี่ล่ะ, ว่าไง? ทำให้โตได้ไหม?"

ชั้นโชว์เมล็ดไม้หอมแมวให้พิโนเนียดู, เธอก็จ้อง

"ก่อนอื่น เติม MP ให้ฉันเถอะค่ะ, แล้วค่อยพัฒนา"  

"เข้าใจล่ะ"

ชั้นหันหลังให้พิโอเนีย, เอามือถอดเสื้อ จะได้เอาหลังทาบกัน

ระหว่างที่ชั้นถ่าย MP ให้พิโอเนีย, ฮารุก็ดูแลฟุยุนไป ส่วนแคโรไปเช็คดูพืชที่เก็บในโกดัง

มารินะกับสเตลายังจู๋จี๋กันอยู่, หวังว่าจะไม่เป็นไรนะ.......ถ้าแค่ระดับจูบกัน ยังพอไหวอยู่, แต่หวังว่าจะไม่เกินเลยกว่านั้นนะ

……หลังของพิโอเนียนั้น, อบอุ่นเหมือนมนุษย์จริงๆ แล้วก็นุ่มหน่อยๆด้วย

"มาสเตอร์อิจิโนโจว, หากตื่นตัว คลื่นพลังเวทจะรุนแรง, ช่วยสงบใจด้วยค่ะ"

"ม ... ไม่ได้ตื่นตัวซักหน่อย"

"งั้นเหรอคะ"

โกหกออกไปซะแล้ว, แต่ดูท่าพิโอเนียจะไม่สนใจเลย

เป็นแบบมนุษย์จริงๆเลยแฮะ

"จะว่าไป, ที่พูดว่าสเตลาเป็นสมาชิกฮาเร็มคนที่ 5 ของชั้น, แสดงว่าคนที่ 4 คือเธอเหรอ?"

3 คนแรก, แน่นอนว่าหมายถึง ฮารุ แคโร มารินะ

หรือว่านับมารินะ กับมารีนะ แยกกันหว่า

"คนที่ 4 คือท่านฟุยุนค่ะ"

"ฟุยุนมันเป็นม้านะเฟ้ย, แถมมันยังตัวผู้อีกนี่หว่า! แล้วจะไปนับถือเรียกฟุยุนมันว่าท่านทำไมล่ะว้า"

"ยืนยัน, ฉันเป็นชีวิตชั่วคราว, ชีวิตจริงๆนั้น มีสถานะกว่าสูงกว่าค่ะ"

เป็นวิธีพูดที่ออกจะน่าเศร้าจริงๆ

"...... ชีวิตชั่วคราว ....สินะ, ดูไม่เป็นแบบนั้นหรอก เหมือนจะจิกกัดชั้นอย่างมีความสุขมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วรึเปล่า"

"ปฏิเสธ, ผู้ที่ให้ความสำคัญกับมาสเตอร์เป็นที่หนึ่งเช่นฉัน มิได้สนุกไปกับการแกล้งมาสเตอร์หรอกค่ะ, แค่แกล้งมาสเตอร์เพื่อให้ผ่อนคลายเท่านั้นเอง"

"เธอนี่น้า......เห้อ.....แล้ว, MP พอรึยัง? ชักจะเริ่มทรมานแล้วนา"

"ยืนยัน, เพียงพอสำหรับปลูกไม้หอมแมวแล้ว แต่ถ้าได้ MP อีกก็จะดีค่ะ"

แล้วก็เอาเมล็ดให้พิโอเนีย

"งั้น, ฝากด้วยนะ"

"รับทราบ, ปลูกเมล็ดตรงนี้เลยดีไหมคะ?"

"อื้อ, ตรงนี้ล่ะ"

"งั้นก็......"

พิโอเนียปลูกเมล็ดไม้หอมแมว แล้วถือหนังสือในมือนึง

หนังสือเปล่งแสงออกมา

จากนั้น――หน่ออ่อนก็งอกขึ้นจากเมล็ดปลูกใหม่

หน่อโตขึ้นจนเป็นต้นไม้ในพริบตา, และหญ้าโดยรอบก็เหี่ยวเฉา

โดนแย่งสารอาหารไปหมดสินะ

แล้ว―― รู้ตัวอีกที, ต้นไม้ก็สูง 5 เมตรแล้ว

"นี่คือผลไม้หอม ...... เหรอ? จริงดิ?"

ผลจากต้นไม้ที่เหมือนต้นแพร์ ส่องประกายสีทอง

ยังไงก็ตาม, ทำผลไม้หอมออกมาได้แล้ว

งั้น, ที่เหลือก็เอานี่ไปทำน้ำ……เอ๋?

จะว่าไป, แล้วการทำเหล้าจากผลไม้หอม จะต้องใช้เวลาซักเท่าไหร่ล่ะ?




NEKOPOST.NET