[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 124 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.124 - เงาวิญญาณซึ่งมารวมกันที่บึง


ชั้นเข้าไปในป่า, มีสเตลานำ ไปยังสถานที่ซึ่งมีมอนโผล่บ่อยๆ

ถามว่ามอนแบบไหนจะออกมา, แล้วก็เปลี่ยนอาชีพเป็นสายเวท เพราะได้ยินว่าเป็นมอนประเภทผี

เช็คดูสเตตัสซะหน่อย

……………………………………………………

ชื่อ:อิจิโนโจว

เผ่า:ฮิวม์

อาชีพ:ไร้อาชีพ Lv88 นักเวทดิน Lv1 นักเวทไฟ Lv1 นักแปรธาตุ Lv29 นักเวท Lv64

HP:332/332(10+19+19+105+124)(×1.2) 
MP:895/895(8+58+58+201+421)(×1.2) 
Phy Atk:326(9+11+11+123+91)(×1.2) 
Phy Def:294(7+13+13+122+113)(×1.1)
Mag Atk:916(4+39+39+294+541)(×1.1) 
Mag Def:973(3+29+29+252+498)(×1.2) 
Speed:222(4+9+9+82+98)(×1.1) 
Luck:55(10+10+10+10+10)(×1.1) 

เครื่องสวมใส่:ชุดฝ้าย  ร้องเท้าหนังสัตว์  เกราะเหล็ก  ไม้เท้าแอคคลีปิอุส 

สกิล:【ใส่ดาบ Ⅱ】【slash Ⅱ】【ฟันวน Ⅱ】【เสริมทักษะดาบ(กลาง)】【ดาบคู่】 

ฉายา:นักล่าแรร์   คลั่งสกิล   คลั่งอาชีพ   ผู้พิชิตเขาวงกต Ⅳ   วิถีดาบ   จุดสูงสุดนักเวทฝึกหัด   จุดสูงสุดนักล่า   สูงสุดหมอฝึกหัด   จุดสูงสุดนักสู้   จุดสูงสุดผู้ใช้ค้อน   จุดสูงสุดช่างตีเหล็กฝึกหัด 

อาชีพที่เปลี่ยนได้:

ไร้อาชีพ Lv85   สามัญชน Lv75   ชาวนา Lv8   นักล่า Lv60★   คนตัดไม้ Lv14   นักดาบฝึกหัด Lv40★   นักเวทฝึกหัด Lv40★   คนเร่ขาย Lv6   นักหอกฝึกหัด Lv8   นักดาบ Lv60★   นักธนู Lv1   นักแปรธาตุฝึกหัด Lv37   นักเวท Lv64   ผู้ใช้ขวาน Lv1   ผู้ใช้ค้อน Lv40★   นักสู้ Lv60★   คนเสเพล Lv13   ผู้รายงานเวท Lv7   หมอฝึกหัด Lv40★   นักแยกส่วน Lv16   ช่างตีเหล็กฝึกหัด Lv40★   นักแปรธาตุ Lv29   หมอ Lv48   นักดนตรี Lv1   นักร้อง Lv1   นักเต้น Lv1   ศิลปิน Lv10   นักดาบเวท Lv12   นักเวทไฟ Lv1   นักเวทน้ำ Lv1   นักเวทลม Lv1   นักเวทดิน Lv1   ซามูไร Lv1   จ้าวดาบ Lv1   นักสู้ดาบ Lv1   นักค้อน Lv1

【พร】
ได้ประสบการณ์ 20 เท่า 
ใช้ประสบการณ์ 1/20
…………………………………………………… 

ถึงจะเน้นพลังเวท, แต่ก็รู้สึกว่าพลังโจมตีป้องกัน จะไม่แพ้นักผจญภัยทั่วไปเลย

สำหรับอาวุธ ตอนนี้เอาเป็นไม้เท้า

บรรยากาศในป่าหนาครึ้ม เหมือนกับที่ๆผีจะชอบออกมาเลย

"ท่าทางเหมือนจะออกมาเลยล่ะ, อิจิโน! เนอะ!"

มารีนะตื่นเต้นแล้ว

แต่ยัยนี่ คงเป็นประเภทแหกปากหนีก่อนใคร เวลาทดสอบความกล้าแหงๆ

"มารีนะ,จะว่าไป มารินะคงไม่ถูกกับผีสินะ?"

"ไม่หรอก, วิญญาณผู้ตายก็ไม่ได้น่ากลัวอะไรนะ, ก็คุยกับอีกฟากได้นี่นา"

ผิดคาดแฮะ, มารินะก็ไม่กลัวผีเหรอ

ยิ่งกว่านั้น แคโรเองก็ดูสงบอยู่ด้วย

 "แคโรล่ะ ไม่กลัวผีเหรอ?"

"ตอนกลางคืน พลังตัวเองน่ากลัวกว่าเยอะค่ะ"

……อย่าพูดเรื่องน่าเศร้าแบบนั้นสิ

แต่ก็นั่นล่ะ, พูดถึงผี ก็นึกถึงกลางคืน ซึ่งกลางคืน แคโรต้องอยู่กับความกลัว ว่าพลังของตัวเองจะชักจูงมอนมา ซึ่งน่ากลัวยิ่งกว่าผีอีก

ถึงจะอยู่ในห้องปิด แต่ถ้าอากาศรั่วไหลออกไปได้ ก็จะล่อมอนมา, ทำให้ผีเทียบไม่ติดเลย

แบบนี้ ก็ไม่มีสาวที่กลัวผีอยู่ในนี้สินะ

"ถ้าศัตรูเป็นผี, ก็ถึงตาแคโรกับฮารุออกโรง.....สินะ?"

ชั้น一หันไปมองฮารุที่เดินอยู่หลังสุด――เอ๋?

รู้สึกฮารุจะขาสั่นๆแฮะ

"ฮารุ?"

"......อะไรเหรอคะ? นายท่าน"

"เปล่า, ไม่มีอะไร"

หรือว่าจะกลัวผี, แต่หน้าตาฮารุก็ยังนิ่งเหมือนเคยนะ

ขณะกังวลว่าคิดไปเองรึเปล่า, มองหางฮารุแล้ว ก็พบว่าตั้งเด่อยู่

อืม กลัวสินะ

"ฮารุ, หรือว่ากลัวผีเหรอ?"

"ไม่ค่ะ, สิ่งที่ฉันกลัวไม่ใช่ผี แต่เป็นสิ่งที่ดาบทั้งสองนี้ตัดไม่ได้ค่ะ"

ฮารุว่าแล้วก็ชักสองดาบออกมา

"เพราะงั้น จะฟันผีให้ได้ค่ะ"

"อ่า.....อืม พยายามเข้านะ"

แต่ไหนแต่ไร, ที่ฟันผีไม่ได้ อาจจะเป็นสามัญสำนึกของโลกชั้น ซึ่งนำมาใช้กับโลกนี้ไม่ได้ก็เป็นได้นะ

แล้วถ้าดาบธรรมดาฟันไม่ได้, ดาบเขี้ยวมังกรไฟ อันเป็นที่รักของฮารุ ซึ่งเป็นดาบธาตุไฟ ก็น่าจะจัดการผีได้

"สเตลา, ผีเนี่ย โจมตีกายภาพได้เหรอ?"

"ใช้ธาตุอื่นนอกจากมืดก็ได้อยู่เนี้ยว, ถ้าไม่ใช่ดาบแสง ต้องหลายทีอยู่เนี้ยว"

ยังงี้นี่เอง, แสดงว่าการโจมตีกายภาพไม่ได้ผล ส่วนการโจมตีติดธาตุอื่นๆ จะได้ผลบ้าง, และมีจุดอ่อนที่ธาตุแสง

"งั้นเหรอ, ถ้างั้น ดาบฮารุก็จัดการได้สินะ ธนูมารีนะเองก็ด้วย, ส่วนที่ทำงานหนัก ก็เวทแสงของชั้น"

ถ้าไม่เป็นแบบนั้น ก็แย่สิ

อย่างเช่น, ฮารุจัดการมอนที่ให้ค่าประสบการณ์ 200, การแบ่ง ฮารุจะได้ 125 ชั้น 25 แคโร 25 มารีนะ 25

แต่ว่า ถ้าชั้นจัดการมอน, ได้ค่าประสบการณ์ 20 เท่า, จะแบ่งเป็น ชั้น 2500 ฮารุ 500 แคโร 500 มารีนะ 500

เห็นมั้ย สูงกว่ากันเยอะ

"ผีจะออกมาแถวไหนล่ะ?"

"บึงข้างหน้าเนี้ยว......ระวังนะเนี้ยว"

สเตลาเสียงหนักขึ้น

ผีที่บึง? ชักน่ากลัวนิดๆแฮะ

แต่เอาเหอะ, หากเพื่อนพ้องไม่กลัว แล้วผู้ชายอย่างชั้น จะกลัวได้ยังไง

"เป็นวิญญาณที่จมตายอยู่ในบึงสินะ?"

มีตำนานเศร้าๆอะไรรึเปล่า?

"ท่านอิจิโน, ผีนั้นไม่ใช่แค่วิญญาณคน แต่รวมถึงมอนที่ถูกฆ่า มารวมกันในสถานที่พิเศษ, ถ้าเป็นบึง เป็นไปได้สูงว่าจะเป็นวิญญาณปลาค่ะ"

"อ้อ, งี้นี่เอง ปลางั้นเหรอ"

วิญญาณปลา, แบบนั้นก็ไม่น่ากลัวนะ, อืม

"ถ้าเป็นปลา ดาบฮารุเองก็ย่าง――ฮารุ?"

"มีอะไรเหรอคะ?"

"ป, เปล่า, ไม่มีอะไร"

ฮารุหน้านิ่งใจเย็นหรอก, แต่หางนั้น ไม่ใช่แค่ตั้งฟู ยังสั่นไปมาวินาทีละสามสิบครั้งอีกด้วย

ทำไมสั่นขนาดนี้แล้วยังหน้านิ่งมองมาว่า 'มีอะไรเหรอคะ? นายท่าน?' ได้อีกกัน, แปลกจริงๆ

เอาเหอะ, ถ้าจัดการวิญญาณปลาด้วยกันได้ ฮารุก็ไม่ต้องกลัวแล้ว

คิดแล้ว พวกเราก็ไปยังบึง

สิ่งที่เห็น, ลอยอยู่บนฟ้า――คือวิญญาณหนูล่ะ

"วันนี้ก็สำเร็จดีเนี้ยว, ปกติจะล่าหนูอยู่แถวนี้ เลยมีวิญญาณหนูเต็มเลยเนี้ยว!"

หนูตัวใหญ่ ลอยอยู่บนฟ้าเยอะแยะเลย, แบบนี้ จำนวนจะถึงหลักพันไหมเนี่ย?

แต่ถึงยังงั้นก็เหอะ, หนูผีจะมารวมกันซะขนาดไหนเนี่ย

ยังกะรอถูกเก็บเกี่ยวเลย, แล้วลูกธนูลมดอกนึง ก็ถูกยิงใส่วิญญาณหนู

"อ่อนแอจริง ... ให้เราช่วยนำทาง ไปเป็นผู้ส่งสารถึงปรโลกเถอะ"

มารีนะยิงมอนก่อน พลางว่างั้น

เอาล่ะ, เราก็ไม่ยอมแพ้หรอก

ขณะที่คิดงี้, ก็――

มีบางอย่างล้มลงที่ด้านหลัง

"ท่านอิจิโน! ฮารุซังหมดสติไปแล้วค่ะ!"

"... อืม, ให้นอนพักไปเถอะ, ปลุกขึ้นมาตอนนี้ ก็น่าสงสารฮารุอีก"

ไม่ไหวจริงๆสินะ ฮารุ

คราวหน้าจะระวังแล้วกัน




NEKOPOST.NET