[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 122 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.122 - ยกเลิกคำร้องขอ


ไปอีกหน่อย เห็นสายน้ำ จึงลดความเร็วรถม้า

มาถึงนี่ คงตามมาไม่ทันแล้วล่ะ

พระอาทิตย์ก็เริ่มขึ้นแล้ว เลยพักรถม้าซักหน่อย

ให้ฟุยุนฝืนเกินไปก็ไม่ดี

ฮารุเอาฟุยุนแยกจากรถม้า แล้วไปให้ดื่มน้ำ

"จะว่าไป, cait sith กับดาคาท ชื่อมีความใกล้เคียงอะไรกันรึเปล่า?"

ชั้นลงมาตรวจดูล้อว่าไม่มีอะไรผิดปกติ แล้วก็ถามขึ้น

cait sith กับประเทศดาคาท ที่ออกเสียงเพี้ยนหน่อยๆจะเป็น เดอะ แคท ได้น่ะ

"คำว่าดา ของดาคาท หมายถึงใหญ่, แมวใหญ่ หรือก็คือ แมวใหญ่หน่อยๆ, เคยได้ยินทฤษฎีเรื่อง cait sith ด้วยว่า เพราะมี cait sith โผล่มาบ่อยๆ จึงถูกเรียกว่าดาคาทค่ะ"

มาแล้วไง, มุมความรู้ของแคโร, รู้รอบดีจริงๆ

แปลว่า ก่อนจะก่อตั้งดาคาท แถบนั้นเป็นที่อยู่ของ cait sith สินะ

ถ้างั้น,

"ผิดไปนะเนี้ยว, ชื่อประเทศนี้ นานๆๆๆๆๆมาแล้ว.....เอ, ราชาเมื่อหลายชั่วคนมาแล้ว มอบดินแดนส่วนมากให้มนุษย์ โดยมีเงื่อนไขทิ้งชื่อไว้ เนี้ยว"

สเตลาเล่ามางี้

"จริงเหรอเนี่ย?"

"ไม่เคยได้ยินมาก่อนนะคะ"

ถึงแคโรจะไม่เชื่อ, สเตลาก็ยังพยักหัว

"เรื่องจริงนะเนี้ยว! เรื่องสามัญของ cait sith เลยเนี้ยว!"

สเตลายืดอกว่า, แต่มันจะจริงหรือไม่ เถียงกันไปก็ไม่ได้ผลอะไรขึ้นมา เพราะประวัติศาสตร์เรื่องราวคงถูกบิดเบือนไปตามใจประเทศแล้วล่ะ

เมื่อไม่มีข้อมูลแน่นอนเช่นนี้, ก็เหมาเอาได้แค่ว่า cait sith เคยอาศัยอยู่ก่อนที่ประเทศจะตั้งขึ้น เท่านั้นล่ะ

อืーม, บางที ถ้าชั้นสร้างชื่อเสียงจนโด่งดัง คำว่า "อิจิโนโจว" ในภายหน้า ก็จะกลายเป็นชื่อสำคัญให้คนญี่ปุ่นที่มาต่างโลกรุ่นหลังๆได้ศรัทธารึเปล่า

แบบนี้ ก่อวีรกรรมอะไรไว้ซักหน่อย จารึกชื่อไว้ในประวัติศาสตร์จะดีไหม?

……ไม่สิ, อย่าดีกว่า ฟังดูออกจะไร้ประโยชน์แฮะ

"จะว่าไป, หมู่บ้าน cait sith ยังห่างออกไปอีกเหรอ?"

"....... อีกหน่อยเนี้ยว .....อยู่ในป่านั่นเนี้ยว"

สเตลาบอกว่าป่า――จากตรงนี้มองไม่เห็นหรอก, แต่ก็รู้สึกว่า ถ้าไปอีกหน่อย จะเห็นป่า

"แต่มีที่ที่อยากให้ไปด้วยกันก่อนหมู่บ้านล่ะเนี้ยว"

"อ้อ, ที่ๆต้นไม้หอมแมวพิเศษขึ้นสินะ?"

เนื้อหาคำขอ คือให้คุ้มกันการไปเก็บไม้หอม, แน่นอนว่าไม่ลืมหรอก

"ใช่เนี้ยว, เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ว่ากันว่าพวก cait sith เท่านั้นที่จะเข้าได้"

"เดี๋ยวเซ่!!"

'ดินแดนศักดิ์สิทธิ์' มันออกแนว 'ผืนดินศักดิ์สิทธิ์' ไม่ใช่เรอะ?

แล้วแบบนี้ จะดีเรอะ

"พวกชั้นเข้าไปจะไม่มีปัญหาเหรอ?"

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ cait sith, อีแบบนี้ ต้องได้รับอนุญาตเป็นพิเศษก่อนรึเปล่า? แบบว่าขออนุญาตราชาก่อนเข้าไง

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ กับ จุดชมวิว มันคนละเรื่องกันเลยนา

"มีปัญหาเนี้ยว, แต่ไม่มีปัญหาเนี้ยว"

ปริศนาอะไรอีกล่ะเนี่ย?

"แต่ไหนแต่ไร ช่วงหลายร้อยปีมานี้ ก็ไม่มีใครเข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้เลย"

"……หมายความว่าไงกัน?"

"ทางเข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ มีมังกรทำรังอยู่ จนไม่มีใครเข้าได้เนี้ยว"

งี้นี่เอง

เป็นคำร้องขอให้คุ้มกันไปเก็บไม้หอมแมว แล้วสังหารมอน, อืม

"เอาล่ะ, แยกย้ายกลับบ้านกันโลด"

"อะเนี้ยว?"

"ไอ้เจ้าบ้า! พูดถึงมังกร ก็มอนดุร้ายอ่ะเด่ะ! ใครจะไปเสี่ยงขนาดนั้นเพื่อเก็บไม้หอมกันฟะ!"

ถ้าเป็นผู้กล้าเกม RPG, ก็ประมาณว่าตีกับมังกรเพื่อเก็บแอปเปิ้ลเลย

พูดไปอาจจะเป็นธง แต่นี่มันความเป็นจริงนะเว้ย แล้วชั้นก็ไม่ใช่ผู้กล้าด้วย, อาชีพผู้กล้า ก็ปฏิเสธจากท่านโคโชมาเลไปตั้งแต่ตอนแรกแล้วด้วย งานแบบนั้น ให้สุซุกิทำไปเหอะ

"ท่านอิจิโนไร้พ่ายอยู่แล้วนี่คะ?"

"เนี้ยว! มียอดฝีมือดาบฮารุซัง กับมีเจ้านายที่แข็งแกร่งยิ่งกว่านั้นอีก ก็ไม่มีศัตรูต้านแล้วเนี้ยว!"

"ไม่อยากจะเจอปัญหาละเว้ย เมี้ยว!"

"ท่านอิจิโน, คำพูดเพี้ยนแล้วล่ะค่ะ"

"ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่จะสู้ได้หรือไม่ได้! แต่มันเป็นความเสี่ยงเฟ้ย, แถมยังเทียบกับค่าตอบแทนไม่ติดอีกต่างหาก"

พอฮารุกลับมา, ชั้นก็อธิบายสถานการณ์, เธอเลยจ้องหน้าสเตลา แล้วก็เห็นด้วยกับชั้น

ก็น่าเสียใจกับสเตลาอยู่หรอก, แต่จะให้ทำงานผลตอบแทนต่ำความเสี่ยงสูงเหรอ, ชั้นไม่ใช่ผู้โปรดสัตว์ขนาดนั้นฟ่ะ

"เดี๋ยวไปเอามารีนะมาก่อนนะ"

MP ยัยนั่นน่าจะฟื้นฟูแล้ว, ชั้นเลยแวบไปเข้า my world ซะหน่อย

แต่ไหนแต่ไร งานชิ้นนี้ ก็ถูกบังคับให้รับมาซะด้วยนี่

หกดาวใต้เอย, ราชา cait sith เอย, แล้วยังมีปีศาจอีก

รู้สึกเลยว่าเป็นปัญหาที่เข้าไปยุ่งแล้วจะไม่คุ้มอย่างแรง, และเพราะเป็นคำร้องขอที่คลุมเครือขาดรายละเอียด จึงยกเลิกได้โดยไม่โดนลงโทษด้วย

คิดแบบนี้ แล้วเข้า my world

แต่ที่อยู่ตรงหน้า ไม่ใช่มารีนะ, เป็นมารินะ แล้วก็พิโอเนีย

แถมพิโนเนีย ไม่ได้ใส่ชุดฝ้ายที่ให้ไป, แต่ใส่ชุดเมดอยู่ล่ะ

"นั่นสิคะ เหมือนกับแมวที่ฉันซื้อมาสมัยก่อนเลย, ฉันมีแต่ตุ๊กตากับแมวเป็นเพื่อน ก็เลยตื่นเต้นมากเลย"

"งั้นรึคะ, มาสเตอร์มารินะ"

"อื้อ, ใช่แล้วล่ะ พิโอเนียจัง, ว่าแล้ว พิโอเนียจัง ชุดนี้ก็เข้ากันด้วยด้วยล่ะ"

 "งั้น, เปลี่ยนชุดต่อนะคะ"

มารินะเอาชุดโกธโลลิออกมา, แล้วพิโอเนียก็เอามือจับกระโปรงถอดอย่างนิ่งเฉย――

"เดี๋ยวสิ! ชั้นอยู่นะ, ชั้นอยู่นะเออ!"

ชั้นรีบร้องให้หยุดไว้, ดูท่า มารินะ จะเล่นพิโอเนียเป็นตุ๊กตาเปลี่ยนชุดเลยเชียวนะ

นี่เอาเวลาที่ไหนไปเตรียมชุดเนี่ย, บ้านไม้ก็เสร็จแล้ว แถมหน้าบ้าน ก็มีเครื่องเหมือนที่ปั่น กำลังทอผ้าอีกแน่

ทำงานไวจริงแฮะ พิโอเนีย

นี่อยู่ทำทั้งคืนเลยเหรอ?

"อ, อิจิโนจาน.....มาแล้วเหรอ"

"เอ้อ, มาแล้ว, เดิมกะจะไปทางตะวันตกเฉียงใต้ แต่ก็ยกเลิกงานไปแล้วล่ะ, ตอนนี้จะกลับเฟรุด แล้วขากลับอาจมีพวกบ้าๆโผล่มาด้วย ไงๆมารินะก็มาด้วยสิ"

"ร.....รับทรา....บ, เอ่อ เป็นฉัน ดีกว่ามารีนะเหรอคะ?"

"ก็อยู่จนถึงศัตรูมาได้แหล่ะ, มีสกิลค้นหาของชั้น กับตาเหยี่ยว แล้วก็จมูกฮารุด้วยนี่"

มารินะก็ห่างจากหน้ากากมานานแล้วด้วย, แบบนี้ ซักวัน ก็คงคุยกับพวกเรา แบบที่คุยกับพิโอเนียได้......รึเปล่า, ถ้าได้ถึงซักประมาณคุยในชีวิตประจำวันกันได้ก็จะดีหรอก

งั้นก็ ไปกันเถอะ

"พิโอเนียก็มาด้วยไหม?, อยากออกไปข้างนอกบ้างล่ะสิ"

 "ไม่ค่ะ, ฉันออกไปข้างนอกไม่ได้, ตอนอยู่ข้างนอก พลังเวทจะไหลออกจากร่าง ซักชั่วโมงก็ขยับไม่ได้แล้ว"

"……งั้นหรอกเหรอ?"

"ค่ะ"

พิโอเนียตอบหน้าตาย

……ไม่รู้เลยแฮะ

มนุษย์แคระในขวดแก้ว, โฮมุนครุส

โลกนี้ เป็นขวดแก้วอันใหญ่สำหรับเธองั้นสิ

ที่ชั้นทำพิโอเนียขึ้นมา.........จะดีแล้วจริงๆเหรอ?

เกิดความเงียบชั่วขณะ

"อิ......อิจิโนซัง"

มารินะเอ่ยก่อนเหมือนทนบรรยากาศไม่ได้

"พิโอเนียจังน่ะ.....เอ่อ, กินองุ่นล่ะ........อ่า......แล้วก็ทำ.......หน้าไม่ชอบ"

"เอ๋?"

ช ช่างเป็นเรื่องเล็กน้อยซะจริง, ไม่ชอบองุ่นงั้นเหรอ?

"องุ่นนี่......ทำไวน์....อร่อย....ล่ะ"

".....เอ"

"แต่ว่า, จากนั้น......กินแอปเปิ้ลแล้วทำหน้าดีใจหน่อยล่ะ"

"งั้นเหรอ, งั้นคราวต่อไปทำพายแอปเปิ้ลแล้วกัน"

"......พิโอเนียจัง.....ที่นี่ก็มีความสุขได้ล่ะ"

ฟังมารินะแล้ว ก็เลยเข้าใจได้ซักทีว่าจะสื่อถึงอะไร, เธอเข้าใจเรื่องที่ชั้นคิดต่อพิโอเนียดี

ชั้นไปคิดเอาเองว่าออกจากที่นี่ไม่ได้แล้วจะไม่มีความสุข มันก็ไม่ถูกสินะ

"งั้นเหรอ, นั่นสิ โทษทีนะ พิโอเนีย"

".....มาสเตอร์"

พิโอเนียมองชั้น

"แอปเปิ้ลพาย จะรอค่ะ"

"โอ้, ไว้ใจได้เลย, งั้นช่วยทำเตาอบไว้ทีนะ"

"รับทราบค่ะ"

ขากลับ พาแคโรเข้าโลกนี้ไว้เป็นเพื่อนคุยแล้วกัน

คิดแล้ว, ชั้นกับมารินะก็ออกไป

แล้ว,

""อ่ะ""

พอมารินะกับสเตลาสบตากันเข้า―― 

"สเตลาจ๊างงงงงงงงงงงง!"

"ปีศาจเนี้ยว! ปีศาจออกมาแล้วเนี้ยยยยย!"

เกิดปฏิกิริยาแปลกๆขึ้น, แล้วสเตลาก็วิ่งหนีเต็มที่จนถูกมารินะพุ่งตัวเข้าชน




NEKOPOST.NET