[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 119 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.119 - บทบาทของฮารุ


เพื่อทดแทนการโดนบังคับให้รับคำร้องขอ, เลยรับงานคำขอดีๆ ที่เก็บเอาใกล้ๆหมู่บ้าน cait sith ไปด้วย

สำหรับครั้งนี้, ไม่มีค่าปรับยกเลิกทำเควส, เลยรับมาให้หมดก่อน

"แหม, ลำบากใจเลยนะเนี่ย, ก็เธอค้างอยู่แบบนั้นมาตั้งแต่เช้าแล้ว"

เมื่อดำเนินกระบวนการรับคำขอได้แล้ว พนักงานกิลด์ชายก็ยิ้มว่างั้น

"สถานการณ์เป็นแบบนี้เลยอยากได้ความร่วมมือล่ะนะ, แต่ปกตินักผจญภัยมีอิสระจะเลือกรับงานนี่ ถึงลำบากแย่เลย"

"ทางนี้สิที่ลำบาก......อยากอยู่อย่างสงบๆด้วย, แต่เอาเหอะ ก็ว่างอยู่พอดี"

ถ้าปฏิเสธออกตัวแรงๆเกิน, ฮารุจะรู้สึกผิดเอา

อันนี้ไว้ระวังในคราวหลัง แต่อย่าไปดุเธอมากเลย

"อ่ะ, ช่วยเซ็นชื่อตรงนี้ด้วย"

ในบรรดาพวกเรา มีแต่ฮารุที่เป็นนักผจญภัย, เธอเลยเป็นคนเซ็น

"โทษทีนะ, ที่บังคับให้รับงานกันแบบนี้"

"ถ้าจะขอโทษ, ก็ให้ปฏิเสธงานได้ไหมล่ะ?"

"ขอโทษอย่างยิ่ง ยกโทษด้วยเถอะครับ, ก็ฉันชอบแมวนี่นา"

พนักงานชายมอง cait sith ที่จับมือกับแคโรอยู่ เหมือนกับว่าอยากลูบๆแมว

……อ้อ เป็นทาสแมวนี่เอง, มิน่าถึงใช้อำนาจไปในทางมิชอบ เพื่อให้ดูแล cait sith

ซึ่งก็จริงหรอก, จากสายตาคนรักแมว แบบเผ่านั้นคงดูน่ารัก

แต่สายรักหมาอย่างชั้น ไม่ถูกหลอกหรอกนะ

แล้ว พอได้ฟังรายละเอียดงาน, ก็รู้เลยว่า ที่รับงานมาเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่แล้ว

"...... งั้นเหรอ?, ถ้าพวกชั้นรับงาน cait sith ก็จะสมประสงค์ จากไปแล้วนะ"

ชั้นว่าพลางยิ้ม, ทำให้พนักงานชายสะดุ้งขึ้น

"ขอโทษด้วย, กิลด์นักผจญภัยไม่ควรจะยัดเยียดงานให้จริงๆนั่นล่ะ, จะยกเลิกงานให้――"

"ไม่หรอกไม่, ไม่เป็นไรเลย, ถึงอีกฝ่ายจจะไม่บาดเจ็บ แต่ชักดาบออกมามันก็ไม่ดีด้วย แล้วถึงจะบอกว่าเป็นคำขอ แต่ก็แค่ไปเก็บไม้หอมแมวแบบพิเศษที่ป่าเอง, ไม่ได้ลำบากอะไรหรอก"

"งั้นเหรอ.......เอ่อ, ช่วยบอกให้เธอมากิลด์นักผจญภัยบ่อยๆในอนาคตด้วยนะ"

พนักงานกิลด์ชายได้แต่หดหู่ ยอมรับสภาพไป
 

 


※※※ ※※※

 


"ยังงี้ก็ ฝากตัวด้วยนะ, สเตลา" ステラ

"ฝากด้วยเนี้ยว"

ว่าแล้ว ชั้นก็งอตัวลงไปจับมือกับ cait sith สเตลา

อุ้งมือนุ่มนิ่มให้สัมผัสดีแฮะ

"อย่ากดอุ้งมือมากสิเนี้ยว"

"โอะ, โทษที"

"ไม่เป็นไรเนี้ยว, ที่สำคัญ มีรถม้าจริงๆเหรอเนี้ยว?"

"อื้อ, รถม้าจะสามารถไปถึงที่อยู่อาศัยของ cait sith ได้เหรอ?"

ได้ยินว่าเป็นหมู่บ้านลับๆ, ถ้าไม่มีทางให้รถม้าผ่านไปได้ มันก็ลำบากนะ

"แน่นอนเนี้ยว, cait sith เองก็ใช้รถม้าเหมือนกัน, รอดตัวไปทีเนี้ยว ฉันเดินเท้ามากินเวลาเยอะเลย, แต่ถ้ามีรถม้า มะรืนนี้ก็ถึงแล้ว, cait sith ไม่ใช่เผ่าถนัดการเดินเท้าด้วยเนี้ยว"

cait sith เดินอย่างเชื่องช้า, ใช้สองขาเดิน ก็ดูไม่เร็วจริงๆล่ะนะ

ถึงเวลาอันตราย จะวิ่ง 4 เท้า, แต่ปกติจะเดินสองเท้า เป็นศักดิ์ศรีของ cait sith รึไงกัน

"ถึงตาฟุยุนที่ไม่ได้ออกโรงมานานสินะ"

พอไปที่คอกม้า ฟุยุนก็มองมาทางนี้, คงตื่นเต้นล่ะสิ ที่ไม่ได้เจอกันนาน

ม้าที่น่าจะอยู่ในเมืองนี้เยอะแยะ จากไปเป็นจำนวนมาก จนเหลือน้อยกว่าครึ่ง, ทำให้ดูเหงาหงอย

"เอาเถอะ, รอเทศกาลไล่ม้า ก็จะคึกคักขึ้นอีกนั่นล่ะ"

ความจริงเทศกาลไล่ม้า ควรจัดขึ้นในช่วงนี้ แต่เพราะเกิดเหตุจากฝูงมอน จึงทำให้เลื่อนออกไป

แต่ก็มีการชำแหละวัวบางส่วน และตลาดเริ่มแน่นแล้ว

ได้ซื้อเครื่องในเนื้อย่าง มาเป็นครั้งแรกตั้งแต่มาโลกนี้ด้วย

ใส่ item bag ไว้ก็ไม่เน่าเสีย จึงจัดซะ

"จะว่าไป, แคโร เอาถังไม้หอมแมวไปที่หมู่บ้าน cait sith แค่ถังเดียว จะดีแล้วเหรอ? ซื้อขนไปเยอะๆหน่อยไม่ดีกว่าเหรอ"

ชั้นเอาถังไม้หอมแมววางบนรถม้า

จริงๆใส่ใน item bag ก็ได้อยู่, แต่ไม้หอมแมว เป็นสินค้าเสียภาษีศุลกากร

การลักลอบขน เป็นอาชญากรรม, แถมถ้าจ่ายภาษี ก็ได้เพิ่มเลเวลสามัญชนด้วยไง

"ไม้หอมแมวเป็นสินค้าเสียภาษี, แล้วก็ ในหมู่บ้าน cait sith ไม่ค่อยมีการใช้เงินหรอกค่ะ เงินจะใช้ก็ต่อเมื่อซื้อสินค้าจากที่อื่น, ในหมู่บ้าน ใช้ระบบแลกเปลี่ยนเป็นหลัก ถ้าเอาสินค้าเข้ามากไป ก็มีแต่จะขาดเงิน"

"งั้นเหรอ?"

"ไม่ใช่นะเนี้ยว"

พอชั้นถามย้ำ สเตลาก็ปฏิเสธแทนแคโร

หมายความว่าไง? ข้อมูลแคโรเป็นเรื่องเก่าไป, ปัจจุบันมีการใช้เงินกันแล้วเหรอ?

"ทุกคนกินเหล้าไม้หอมแมวแล้วมีความสุขล่ะเนี้ยว"

แปลว่า, แคโรพูดถูกแล้วสินะ

อืม, แค่ถังเดียวก็พอแล้ว

แค่นี้ก็ท่าทางจะเมาหัวทิ่มแล้ว, มากกว่านี้อาจจะโดนฝูง cait sith รุมทึ้งเอาได้ แบบผู้ใช้แมวรายนั้นไง

ชั้น แคโร แล้วก็สเตลา อยู่ที่ข้างหลัง โดยมีฮารุขับอยู่, ซึ่งจากคอกม้าไปตามถนนหลัก ก็จะเจอกับลุงเฝ้าประตู

ประตูเข้าออกเมือง ดูร้างกว่าปกติ, เราเลยผ่านได้ทันที

ไม้หอมแมวถูกเก็บอากรขาออก, จ่ายเงินไป 2500

เนื่องจากอาชีพที่สอง ตั้งเป็นสามัญชน, เลเวลเลยขึ้นเป็น 75

"ทำไมภาษีไม้หอมแมวแพงจัง?"

เอาเหอะ, ก็ไม่ได้ลำบากเรื่องเงิน เลยไม่เดือดร้อน ได้ค่าประสบการณ์สามัญชนด้วย

จะว่าไป, ทำไมไม่เก็บภาษีกับเกลือหรือพริกไทย, ทำไมเก็บแต่ไม้หอมแมวล่ะ?

แถมภาษีศุลกากร น่าจะเก็บตอนเอาของออกจากประเทศ, แต่นี่ทำไมเก็บตอนออกจากเมืองล่ะ?

ชั้นถามแคโร

"ไม้หอมแมวเป็นสินค้าพิเศษเฟรุดค่ะ"

"ไม้หอมแมวเนี่ยนะ?"

"ค่ะ, แล้วก็ถ้าจะเอาไปทำเหล้า ต้องเสียภาษีสุราด้วย, แต่ว่า ถ้า cait sith ซื้อไปทำเหล้าที่หมู่บ้านตัวเอง ก็จะไม่เสียภาษีสุรา, แล้วหมู่บ้าน cait sith ถึงจะอยู่ในอาณาเขตเฟรุด แต่เป็นเผ่าที่มีการปกครองของตนเอง จึงไปเก็บภาษีสุรามาไม่ได้, ซึ่งเมื่อ 120 ปีก่อน เคยมีการกว้านเอาไม้หอมแมวออกจากเฟรุดไปทั้งหมดเลย ดังนั้น จึงเกิดกฎหมายเก็บภาษีเมื่อเอาไม้หอมแมวออกจากเฟรุดค่ะ"

"......เห, งี้นี่เอง"

"เรื่องเก่านะเนี้ยว"

สเตลาหลับตา พยักหน้าสองทีว่างั้น

ออกจากเฟรุด, ไปสู่ทางตะวันตกเฉียงใต้

ระหว่างทางแทบจะไม่มีมอนเลย, สงบสุขจริง

อย่างไวที่สุด ก็จะไปถึงหมู่บ้าน cait sith พรุ่งนี้เช้า, ดังนั้นเราเลยตั้งแคมป์พักตอนเย็น

ต้องไปเก็บกิ่งไม้ ชั้นกะฮารุเลยออกจากห่างจากรถม้า

คิดว่าปล่อยสเตลากับแคโรไว้ คงไม่เป็นไรหรอก

"เนี้ย, คืนนี้มีปลาเหรอเนี้ย?"

"ค่ะ, ท่านอิจิโนจะทำอาหารให้ค่ะ"

"ถ้าปลาล่ะ, ฉันจะทำให้เนี้ย!"

อืม, สองคนนั้นคงไม่เป็นไรหรอก

ด้วยสกิลประเมินอาชีพ, เลยรู้ว่าเป็น 【คนครัว:Lv9】 จึงไว้ใจได้

ได้กินอาหารจากมือโปร ก็น่าสนุกอยู่หน่อย

"ฮารุ, มีเรื่องที่ต้องคุยตอนอยู่กันสองคนนะ"

ชั้นหันหลังมองตาเธอที่เดินตามมา แล้วว่า

"เรื่องตอนที่อยู่ในกิลด์นักผจญภัย"

ได้ยินคำชั้น, หางฮารุก็เด้ง

"ขออภัยด้วยค่ะ, นายท่าน"

"ฮารุ, กับเธอ มีเรื่องสำคัญจะขอ....ไม่สิ, จะสั่ง"

"จะลงโทษเช่นไร ก็จะน้อมรับค่ะ"

ฮารุตอบงั้น, ดวงตาแบบทำใจรับ แม้ว่าจะต้องเสียชีวิต

"ฮารุโกรธเพื่อชั้นสินะ, ตอนนักสู้บ้าๆที่มาดูถูกชั้นในกิลด์นักผจญภัย....อ่า มันชื่อไรหว่า ลืมไปแล้ว, ฮารุก็โกรธมันเหมือนกัน, ซึ่งชั้นก็เข้าใจนะ หากเป็นชั้นเอง ถ้าแคโร ฮารุ แล้วก็อาจจะมารินะด้วย ถ้าสามคนถูกดูหมิ่น ชั้นก็โกรธเหมือนกัน, ตอนนั้นเอง ชั้นก็ไปรับปากจะอัดกับนักสู้นั่นอย่างไม่สมกับเป็นตัวเองเลยด้วย"

"......เป็นคำที่ไม่คู่ควรเลยค่ะ"

"แต่ว่า แบบนั้นไม่ได้หรอกนะ, หากไม่มีคนใจเย็นคอยห้าม ปาร์ตี้ก็จะอยู่ไม่ได้, บทบาทนั้น พลังของแคโรทำไม่ได้ แล้วมารินะที่ไม่มีหน้ากากก็ไม่ไหว, ดังนั้น ชั้นเลยอยากให้ฮารุรับบทบาทนั้น"

ชั้นหยุด มองหน้าฮารุ แล้วว่า

"มีแต่ฮารุคนเดียวที่ทำได้นะ"

ชั้นว่า, แล้วฮารุก็จ้องตาชั้น

"จะรับหน้าที่ไว้ค่ะ"

ตอบว่ายังงี้

แบบนี้....เรียบร้อยแล้วสินะ

แทนที่จะโกรธกัน, อยากให้เธอเข้าใจความรู้สึกชั้นมากกว่า

อยากจะเชื่อยังงั้น

ชั้นหันกลับแล้วเก็บกิ่งไม้ต่อไป

"....... ขอบคุณค่ะ, นายท่าน"

ได้ยินเสียงจากข้างหลัง, ชั้นเลยพยักหน้ายิ้มทั้งที่ยังหันหลังให้ฮารุ




NEKOPOST.NET