[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 117 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.117 - พิโอเนีย กับช่วงอธิบาย my world


"ยินดีที่ได้รู้จัก พิโอเนียซัง, ฉัน ซากุระ มารินะ, เรียกว่ามารินะเถอะ, มีอาชีพเป็นนักแสดงข้างถนน แต่ยังขาดประสบการณ์และต้องได้รับการดูแลจากทุกคน, แต่ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ"

……เอ๋?

มารินะตัวปลอมรึเปล่า

มารินะตัวจริง แนะนำตัวรัวเป็นประโยคแบบนี้ไม่ได้หรอกนะ

……หรือว่า, มารีนะจะแทรกตัวแทนมารินะซะแล้ว?

"มารินะซัง, อาการขี้อายหายแล้วเหรอคะ?"

ฮารุเองก็สงสัยเหมือนที่ชั้นคิด

"......ฮา, ฮารุซัง, ไม่ใช่......คือ.....ฉัน"

มารินะจู่ๆก็งุ่มงาม จนต้องเอาหน้ากากออกมาใส่ เป็นมารีนะ

"อืม, มารีนะใช้เวลาไปกับการคุยกะสิ่งที่ไม่มีวิญญาณตั้งแต่เด็กแล้ว, เลยคุยกับพิโอเนียที่รู้ว่าเป็นตุ๊กตาได้ง่าย"

พูดเรื่องน่าอาย และน่าเศร้าออกมาซะแล้ว

...ยังงี้นี่เอง, พิโอเนียก็เป็นเหมือนตุ๊กตาอ่ะนะ

"นับพิโอเนียเป็นตุ๊กตาจะดีเหรอ?"

"ยืนยัน, โฮมุนครุสเป็นตุ๊กตาแบบนึง"

พิโอเนียบอกมาโดยไม่กังวลอะไร

"เจ้าตัวยังพูดแบบนั้นเลย ก็ไม่เป็นไรมั้ง? แล้วก็นะ พิโอเนีย, ถ้าใส่หน้ากากอยู่ จงเรียกเราว่ามารีนะ"

"มีข้อสงสัย, ฉันไม่มีฐานข้อมูล ว่ามนุษย์จะเปลี่ยนชื่อได้เมื่อสวมหน้ากาก, มารินะกับมารีนะ เป็นคนเดียวกันมิใช่รึคะ?"

"อธิบายแล้วจะยาว, ทั้งมารีนะและมารินะ ต่างก็เป็นชื่อแห่งวิญญาณ ของร่างกายที่เรียกว่าซากุระ มารินะ, สองวิญญาณในร่างเดียว ซึ่งตัวเรา จะแสดงตนออกมาได้จากการรวบรวมมานาในอากาศผ่านหน้ากาก, ตอนนี้ มารินะกำลังหลับไหลอยู่"

มารีนะก็ว่าเรื่องราวที่ปั้นขึ้นไป

แต่ว่านะ, ไอ้หลายลักษณะนิสัยที่ว่า ดูจะมาจากการสะกดจิตตัวเองแรงเกินไป

"เพิ่มเติมข้อมูลแล้ว, จากนี้ มาสเตอร์มารินะที่ใส่หน้ากาก จะเรียกว่ามาสเตอร์มารีนะ"

พอพิโอเนียว่างั้น, มารีนะก็ทำหน้าแปลกๆ

"... พิโอเนียเอ๋ย, เรียกเราว่าไงนะ?"

แล้วถามอีกที

"เรียกว่ามาสเตอร์มารีนะ"

"พูดอีกทีซิ"

"เรียกว่ามาสเตอร์มารีนะ"

"……พูดอีกที"

"นี่แน่!"

ชั้นเอามือสับหัวมารีนะซักโป๊ก

จะให้ซ้ำอีกกี่รอบกัน ไอ้คำว่ามาสเตอร์มารีนะเนี่ย

"ทำอะไรอ่ะ, อิจิโนเอ๋ย?"

"หนวกหูเฟ้ย, นี่ถ้าปล่อยไว้ คงย้ำไปเรื่อยๆแหง, จะว่าไป... พิโอเนีย, ทำอะไรได้มั่งล่ะ? มีพลังพิเศษอะไรรึเปล่า?"

"หากมาสเตอร์ของฉันสั่ง, ก็จะเพาะปลูกโดยใช้หนังสือรังสรรค์ได้, แล้วก็ มีระบบช่วยเหลือแนะนำหลายอย่างที่โลกนี้ด้วย หากมีข้อสงสัย สามารถถามได้เสมอ"

รู้เรื่องของโลกนี้งั้นเหรอ?

งั้นก็มีข้ออยากฟังเยอะเป็นภูเขาเลากาเลย

"โลกนี้มันเชื่อมต่อกับ otherworld เหรอ? แบบว่ารอยมิติที่ฉีกออก, ปิดจากทางนี้ได้รึเปล่า?"

"ยืนยัน, สามารถปิดทางจากฟากนี้ได้ เช่นเดียวกับการปิดทางที่ฟาก otherworld"

"แล้ว จะเปิดประตูใหม่ได้ไหม?"

"ยืนยัน, สามารถเปิดจากทางนี้ได้ เช่นเดียวกับเปิดจาก otherworld"

"แล้วเลือกสถานที่ฟากโน้นเป็นจุดประตูออกได้รึเปล่า?"

"ปฏิเสธ ภายใต้ข้อยกเว้นอยู่, โดยสถานที่ที่เปิดออก จะเป็นสถานที่สุดท้ายซึ่งเปิดจากทาง otherworld"

"แล้วถ้ามีคนอยู่ที่นั่นล่ะ?"

"คือข้อยกเว้นที่กล่าวถึงเมื่อครู่, หากมีคนอยู่ จุดประตูเปิดจะถูกเบี่ยงออกไป"

หรือก็คือ, จะไม่มีปัญหาเรื่องเปิดพรวดออกไปแล้วเจอคน

ฟังแค่นี้ก็สบายใจแล้ว

ตอนนี้ช่องมิติเปิดค้างไว้อยู่, แต่ในอนาคต ก็สามารถปิดได้

แบบนั้น ความเสี่ยงที่จะถูกคนอื่นเจอ ก็ลดน้อยลงไปเยอะ

ยิ่งกว่านั้น ปิดแล้วเปิดใหม่ ก็จะเป็นจุดเดิมด้วย

ลองถามว่าเมื่อดาวโคจรรอบดวงอาทิตย์ ถ้าเปิดออกไปเป็นจุดเดิม ก็จะถูกโยนออกอวกาศรึเปล่า, แต่อันนี้ก็ไม่เป็นปัญหาเช่นกัน

พอถามเรื่องตำแหน่งช่องมิติที่คงที่, ก็เป็นคำอธิบายเข้าใจยากๆถึงพลังงานจากกระแสโลก 

ทีนี้, ข้อสงสัยส่วนมากก็คลี่คลายแล้ว

"ฮารุ, ไปเรียกแคโรที"

"รับทราบค่ะ"

ฮารุพยักหน้า, แล้วก็ออกนอกโลกไป

ระหว่างนี้ ชั้นก็ถามเรื่องที่อยากได้ยิน

"ถ้าพิโอเนียใช้หนังสือรังสรรค์ ก็กิน MP เหรอ?"

"ยืนยัน, MP จะเป็นแหล่งพลังของโลกนี้"

"แล้วพิโอเนียมี MP ซักเท่าไหร่ล่ะ?"

"ไม่จำกัด"

"เอ๋?"

"ฉันไม่มีขีดจำกัด MP ค่ะ"

โกหกน่า, แบบนี้ก็ทำได้ทุกอย่างในโลกเลยสิ?

โกงยิ่งกว่าชั้นอีกป่ะ?

"แปลว่าปรับแต่งโลกได้ตามใจชอบเลยสิ?"

มารีนะหัวเราะว่างั้น

"ปฏิเสธ, ถึงฉันจะไม่มีขีดจำกัด MP, แต่ตอนนี้มี MP แค่ 32 เนื่องจากไม่มีความสามารถในการฟื้นฟู MP ขึ้นเอง, และถึงไม่ทำอะไร ก็กิน MP วันละ 1"

"เอ๋? แปลว่าพิโอเนียจะขยับได้อีกแค่ 32 วันเหรอ?"

"ยืนยัน, แล้วหากดูดซับ MP จากคนอื่น ก็จะสามารถเพิ่ม MP ได้"

ชั้นแตะอกตัวเองโล่งใจขึ้นมา

ชีวิตที่ถูกประดิษฐ์ขึ้น ปกติจะมีช่วงอายุขัยสั้น, เลยเป็นห่วง

"จัดหาจากคนอื่นสินะ? แล้วรายละเอียดต้องทำยังไงล่ะ?"

"อืม, งั้นเราจะช่วยเอง, พิโอเนียเอ๋ย จงเอ่ยนามของเราสิ, แล้วเราจะมอบสุดยอดพลังเวทให้"

"รับทราบ, มาสเตอร์มารีนะ"

ขานแล้ว พิโอเนียก็เข้าหามารีนะ เอามือจับแก้ม

แล้วก็――

"............อ!"

ถึงหน้ากากจะปิดอยู่ แต่ก็เข้าใจดี

ว่าตาของมารีนะกำลังเบิกโพลงอยู่

เพราะว่าตอนนี้ ปากทั้งสองกำลังประกบกันอยู่

ยิ่งกว่านั้น, นาน, นานมาก.... นี่กะจะดูดปากกันอีกนานแค่ไหน?

ขณะที่คิดงั้น มารีนะก็ทรุดลงไป

"ใช้วิธีนี้, ถ่าย MP ให้ฉันผ่านทางเยื่อเมือก"

......ถ่าย MP โดยการจูบ?

".....ล....ลิ้น.......ลิ้นพันกัน....."

มารีนะสลบพลางครวญ

โกหกน่า, แบบนั้น ให้ชั้นทำก็ได้เหรอ?

"หากคำนึงถึงประสิทธิภาพ, ใช้ปากจะดีที่สุด, แต่ก็มีวิธีอื่นด้วย"

"... งั้นเหรอ, มีวิธีอื่นสินะ โล่งอกไปที"

"ค่ะ, ผ่านรู"

……รู?

รู, รูไหนอ่ะค้าบ? พิโอเนียซัง

รูอื่นนอกจากปาก?

รูจมูก? รูหู? ส่วนรูที่ตา เป็นไปไม่ได้แน่ๆ

"มาสเตอร์อิจิโนโจว: มาทำจริงกันเลยค่ะ"

ว่าแล้ว, พิโอเนียก็จับมือชั้น

เดี๋ยว, เดี๋ยวก่อน

ให้ทำตรงนี้ก็ไม่ไหวนะ

มารีนะไม่รู้ว่าจะตื่นเมื่อไหร่, ส่วนฮารุกับแคโร ไม่นานก็จะกลับมาแล้ว

"......งั้นก็ มาสเตอร์อิจิโนโจว, โปรดถอดชุดด้วย"

 


※※※ ※※※

 

"นายท่าน, ทำอะไรอยู่คะ?"

"ท่านอิจิโน, ทำพิธีกรรมอะไรรึคะนั่น?"

"ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน, แต่ดูท่านี่จะดีสุดแล้ว"

.......ชั้นกำลังนั่งเปลือยท่อนครึ่งบนอยู่

พิโอเนียกำลังลูบหลังชั้นด้วยมือ เหมือนกับนวดอยู่เลย

"ถึงจะมีรูต่อมเหงื่อทุกที่, แต่รูต่อมเหงื่อที่หลัง มีมากสุดล่ะ"

"ตอนนี้, ได้รับ MP ราว 100 แล้ว, วันนี้พอเท่านี้เถอะค่ะ"

อืม, ความเหนื่อยล้าทำให้ร่างกายหายตึง

ถ้าทำก่อนนอน, ก็คงนอนหลับสบายล่ะนะ




NEKOPOST.NET