[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 110 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.110 - การผจญภัยของมิริ③


มิริเดินไปกิลด์นักผจญภัยฟากตรงกันข้าม เพื่อขึ้นเงินจากเกล็ดมังกรและหินเวท

แล้วพอถามพนักงานหญิงหูจิ้งจอกถึงเรื่องพี่, ก็ไม่รู้ว่าทำไม... 

"เอ๋, น้องสาวของคนๆนั้นเหรอ!?"

ถึงเบิกตาสีเหลืองอำพัน ตกใจใหญ่, แล้วก็กลัวด้วย

มิริเลยถามว่าพี่ทำอะไรลงไปรึไง,

จึงได้รับฟังเรื่องที่สังเวียน

สาเหตุที่เกิดการต่อสู้ เป็นเรื่องภายในกิลด์ เลยไม่ได้เล่าออกมา

จะใช้เวทบังคับก็ได้อยู่หรอก แต่มีพยานรู้เห็นอยู่เยอะ เลยอย่าดีกว่า

(แล้วพวกผู้ชายที่ออกไปเมื่อกี้ ก็น่าจะรู้รายละเอียดดีกว่าด้วย)

ก็ตอนที่มิริบอกว่าตัวเองเป็นน้องสาวอิจิโนโจว, เรื่องไปเข้าหูผู้ชายอื่นที่แอบฟังแล้วซุบซิบกันอยู่ด้วย

และถ้าหากได้ความว่าพี่เป็นเหยื่อถูกกลั่นแกล้งล่ะก็, จะไม่ยกโทษให้ยัยนี่ กับพวกกิลด์ที่รู้เห็นแน่

พอถามว่ารู้เรื่องอะไรอื่นของพี่อีกไหม, ก็ได้คำตอบว่าพี่ไม่ใช่นักผจญภัยด้วยสิ

"เอ่อ, มิริวจัง จะไปไหนอีกเหรอ?"

"อ้าว? โนรุนยังอยู่อีกเหรอ?"

"อยู่สิ, อยู่ด้วยกันมาตลอดทางเนี่ยอ่ะ"

"คราวนี้เขาวงกตมือใหม่, มีธุระนิดหน่อย"

ฟังแล้ว โนรุนเลยโล่งอกซะที

เขาวงกตมือใหม่, แน่นอน ว่าไม่ใช่คู่มือของมิริหรอก

ใช้มืดนิด ที่กิน MP น้อย, ยืดรยางค์ไปรัดศัตรูอย่างเรื่อยๆ ก็เท่านั้น

โนรุนออกจะเป็นตัวถ่วงเกะกะทางอยู่, แต่ใช้เวลาราว 3 ชั่วโมง ก็จบงาน ไปรัดบีบก๊อบลินคิงที่เป็นบอสอยู่ลึกสุดของเขาวงกตเสร็จซะที

แล้วก็เปิดประตูเข้าหารูปปั้นเทพธิดา

"ไม่ได้มาที่นี่ซะนานเลย"

"เอ๋? มิริวจังเคยมาที่นี่แล้วเหรอ?"

มิริไม่ได้ตอบคำถามโนรุน

แต่ไหนแต่ไร ตอบไปว่า "เคยพิชิตเขาวงกตแล้วก่อนเมืองฟออรันส์จะตั้งขึ้น" ก็คงไม่เชื่อหรอก

อ้อ, ที่ใช้จุดเคลื่อนย้ายลงไปเขาวงกตระดับสูงได้ ก็เพราะว่าเคยพิชิตเขาวงกตระดับสูงมาแล้ว

แต่จะว่าแบบนี้ก็ไม่ถูกซักทีเดียว, จริงอยู่ ว่าเคยพิชิตไปแล้ว แต่ก็ไม่เกี่ยวกันหรอก

เพราะไม่ใช่ว่าพิชิตเขาวงกตแล้ว จึงเปิดจุดเคลื่อนย้ายเข้าออกได้, แต่คือพอพิชิตแล้ว ใช้เวทสูญกลับออกมา พลังโจมตีเวทที่มากเกินไป จึงส่งผลเกิดเป็นจุดเคลื่อนย้ายต่างหาก

เมื่อสำนึกแบบนี้, จึงใช้เวทโดยออมแรงลง, แต่ขนาดออมมือแล้ว ก็ยังพลาด ส่งผลกระทบเป็นจุดเคลื่อนย้ายในเขาวงกตระดับกลางอีก

มิริไปที่รูปปั้นเทพธิดายักษ์――รูปปั้นเทพธิดาโคโชมาเล

(ตอบคำเรียกของฉันซะสิ! ไม่งั้นจะพังรูปปั้นนี่เลยนะ!)

ภาวนายังงี้

แล้วก็มาอยู่ที่มิติสีขาว

มีโคโชมาเลอยู่ตรงหน้า แต่ไม่มีเจ้าเทพเด็กโทเรรูรนั่นอยู่

"ยินดีต้อนรับ, จอมมารฟามิริส,  ไม่สิ, ตอนนี้เรียกจอมมารมิริวดีกว่าไหม?"

"จะยังไงก็ได้น่า, ที่สำคัญ โคโชมาเล มีเรื่องอยากถาม, แรกสุด พี่ได้พลังสุดยอดมาทั้งที่ยังไร้อาชีพอยู่เหรอ? เมื่อก่อนเคยสงสัย ก็เลยทดลองเอาเด็กทารกไร้อาชีพไปเป็นปาร์ตี้ ปั๊มให้ถึงเลเวล 60 แล้ว แต่ตอนนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นนี่นา, แต่ดูจากรูปเรื่อง ท่าทางพี่จะมีเหตุผลที่จงใจไร้อาชีพอยู่, ไม่ได้เปลี่ยนอาชีพ แล้วก็ไม่ได้ลงทะเบียนกับกิลด์อีก, ทั้งที่ตอนอยู่ญี่ปุ่น อยากมีอาชีพไวๆ แต่ก็ไม่ถูกจ้างงานซะทีแท้ๆ"

มิริถามโคโชมาเล

แล้วโคโชมาเลก็ว่า

"อื้อ, มีความผิดพลาดจากทางนี้, ไร้อาชีพเลยมีสกิลขึ้นมา เป็นสกิลยุ่งยากเลยด้วย, เด็กนั่นที่ไร้อาชีพอยู่ เลยถูกขอให้เป็นคนทดสอบ เพื่อลองระบบไร้อาชีพ, แต่ว่า ก็ดูเต็มใจจะไร้อาชีพแบบนั้นต่อไปตั้งแต่ต้นแล้วนะ"

"สกิลของไร้อาชีพเหรอ?"

"ฉันไม่บอกหรอกนะ, ไปถามเจ้าตัวเองสิ"

"อ้อเหรอ, แล้วก็, พลังของฉัน ทำไมมันมีไม่ถึง 1% ของยุคก่อนเลยล่ะ, ทำไมกัน?"

"ก็มนุษย์กลัวการฟื้นคืนชีพของเธอ, เลยมีการทำบาเรียผนึก ให้เธออ่อนแอลงไง"

"บาเรียเพื่อผนึกฉัน?"

มิริสงสัยขึ้นมา

(บาเรียแข็งแกร่งขนาดนั้น, ทำได้ยังไง...... หรือว่า!? ก็เป็นไปได้นะ)

เทพธิดา ว่าต่อกับมิริที่ครุ่นคิดอยู่คนเดียว

"ดูท่าจะพอเข้าใจแล้วสินะ"

"สุดท้ายแล้ว, ตอนนี้ พี่อยู่ไหน?"

คำถามของมิริ, ทำให้โคโชมาเลลูบค้างยืดๆ, กังวลอยู่หน่อยๆ

"ในฐานะเทพธิดา, เปิดเผยข้อมูลส่วนตัวง่ายๆไม่ได้หรอก"

"พูดมาน่า"

"เห้อ ช่วยไม่ได้นะ, ถ้าเธออาละวาดหลังกลับไปก็จะยุ่งกันอีก, เด็กคนนั้นอยู่ที่เฟรุด เมืองหลวงประเทศดาคาท"

ฟังคำตอบแล้ว ในหัวมิริ ก็ลากเส้นทางที่พี่เดินทางไป

มิริอยากจะตามไปทางเส้นเดียวกับพี่ทันที, แต่พลังที่มี ยังไม่พอ

"แล้ว, ไม่มีอะไรตอบแทนรึไง?"

 "หมายถึงจะเอาโบนัสที่เคลียร์รึ? เมื่อก่อนก็เคยได้จากที่นี่ไปแล้วไม่ใช่เหรอ?"

"นั่นมันจอมมารฟามิริส, ฉันเกิดใหม่แล้ว ไม่เกี่ยวกันซะหน่อย"

"เห้อ....ก็จริงหรอก, แต่อย่าไปบอกใครนะ"

"เข้าใจแล้ว, ฝากด้วยนะ"

มิริว่าแล้ว วิญญาณก็ถูกส่งกลับที่เดิมทันที

[ได้ฉายา: ผู้พิชิตเขาวงกต]

[ได้รางวัลสกิล: ดูดMP]   MP吸収

ดูด MP 

จะได้ MP ส่วนนึงมาจากศัตรูที่กำจัด

เป็นสกิลที่ช่วยมิริซึ่งยัง MP น้อยอยู่ได้ดี

สกิลที่เล็งไว้ ก็ได้มาอย่างเป็นไปตามแผน

ขณะที่ยกมือขึ้น เพื่อจะออกจากเขาวงกต...

"มิริวจัง, ได้สกิลแบบไหนเหรอ?"

"อ้าว? โนรุน, ยังอยู่อีกเหรอ?"

"อยู่สิ, อยู่ตลอดเลยอ้ะ, ไม่สนเลยเหรอ เมื่อกี้ ตอนเธอสู้กับก๊อบลินคิง ก็ยังช่วยฟันก๊อบลินให้อยู่เลยน้า!"

"เอาเหอะ, งั้นออกกัน  escape" 脱出(エスケープ)

ด้วยเวทของมิริ ทำให้ทั้งสองออกจากเขาวงกตได้ในพริบตา

"นี่มัน, หรือว่าเวทสูญ!? พึ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกล่ะ, มิริวจังเป็นยอดนักเวทจริงๆด้วย ...... มิริวจัง! หะ? เกิดอะไรขึ้น มิริวจัง?"

พอโนรุนรู้ตัว ก็เห็นมิริล้มลงที่หน้าเขาวงกตอยู่

"...... MP หมด"

"อ่า......วันนี้กลับบ้านกันเถอะ"

โนรุนแบกมิริขึ้นหลัง พากลับบ้านมากาเรตซัง

ระหว่างทาง ก็แวะป้อม ขอหัวหน้า ลาพักซักหน่อย

"ขออยู่ดูแลมิริวจังซักพัก"

ดูมิริวที่นอนอยู่บนหลัง แล้วโนรุนก็ถอนหายใจใหญ่



 

 

~อีกด้าน~ 

 



"น้องสาวของเจ้านั่น อยู่ที่เมืองนี้งั้นรึ?"

ภายในกระท่อมนอกเมือง, ชายคนหนึ่ง กำลังหัวเราะที่ได้ข้อมูลคาดไม่ถึงมา

ฟังข้อมูลมาจากกิลด์นักผจญภัย แล้วคนรู้จักก็มาบอกต่อ จนนักผจญภัยผู้นี้ สามารถนำข้อมูลมารายงานต่อลูกค้าได้ ด้วยท่าทางหวาดกลัว

"ต, ตามสัญญานะ! ―― หาจุดอ่อนมันมาให้แล้ว ส่งเงินมาสิ"

สำหรับนักผจญภัยแล้ว, ชีวิตสำคัญกว่าเงิน ดังนั้น ถ้าอ่านบรรยากาศออก ก็ควรหนีไป ดีกว่าตื๊อจะเอาเงินจากลูกค้าที่น่ากลัว

แต่นี่ไม่ใช่ไง

ลูกค้าชายที่อยู่ตรงหน้า, เดิมทีเป็นคนน่ากลัว แต่ตอนนี้เสียขาตั้งแต่เข่าซ้ายลงมา จึงต้องใส่ไม้เท้าเหล็กเป็นขาเทียม

"อ้อ, เงินรึ? รู้น่า มาเอาสิ"

ทันใดนั้น ขาขวาของชายคนนั้นก็หมุนอย่างไว

ด้วยความเร็วยิ่งยวด ทำให้ขาเหล็กด้านซ้าย ไปกระแทกใส่กระดูกแก้มของนักผญจภัย

แล้ว, เขาดึงขาออก, จากนั้นก็เหยียบซ้ำที่ปากของนักผจญภัยซึ่งหมดสติด้วยขาเทียม

"อ้าว? ไม่เอาแล้วเหรอ? ยังมีของหวานอีกตีนนะโว้ย?"

ว่าแล้ว, ชายคนนี้ก็ออกเดิน

ชื่อของชายคนนี้ คือ คัคเคะ

ชายซึ่งครั้งนึง ถูกอิจิโนโจวตัดขาซ้าย

ทั้งที่ว่ากันว่า ต้องใช้เวลา 6 เดือน กว่าจะเดินได้, แต่ใช้เวลาสัปดาห์เดียว หลังจากใส่เหล็กแทนขา เขาก็เดินได้แล้ว

หากนำพรสวรรค์และความพยายามไปใช้กับการผจญภัย เขาอาจมีชื่อเสียงในฐานะนักผจญภัยอาวุโสก็ได้

แต่ว่า ตอนนี้ เขาจะใช้มันไปกับการแก้แค้น




NEKOPOST.NET