[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 102 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.102 - วิ่งสิ อิจิโน


"Grand Cross!"

เป็นท่าดาบเดี่ยวความเร็วสูงของสุซุกิ

แล้วก็กระโดดขึ้นกำจัดมอนตามทางหมด

เป็นพลังที่ไม่แพ้ slash จากดาบสองมือเลย

"นั่นสกิลอัศวินศักดิ์สิทธิ์เหรอ? แรงจัง"

"อื้อ, แต่กิน MP เยอะกว่า slash อย่างเทียบไม่ติด, ถ้าไม่มีเครื่องรางที่ได้จาก ชูเรร์ คงหมดหลอดในทีเดียว, ก็อัศวินศักดิ์สิทธิ์ MP ไม่เยอะด้วยล่ะ"

จะว่าไป, สุซุกิมีเครื่องรางดาวหกแฉกสีม่วง ยังกะที่ขายตามศาลเจ้าด้วย

"...... เครื่องราง"

"มีผลแบบไหนเหรอ?"

"เครื่องรางนี้, ทำให้ใช้ MP แบ่งกับชูเรร์ได้น่ะ"

แบ่ง MP กันเหรอ, สะดวกเนอะ

ถ้าชั้นแบ่งหลอด MP กับฮารุ, ฮารุก็จะยิง slash ได้มากขึ้นอีกหน่อย

 "งั้น ถ้าใช้มากไป, จะไม่เป็นภาระกับเด็กโลลินั่นเหรอ"

"เด็กโลลิเหรอ ...... เอ่อ ก็ไม่ปฏิเสธหรอก, แต่นายก็มีแคโรลจังนี่?  น่าจะเข้ากับชูเรร์ได้, ยังเด็กอยู่นี่นา?"

"...... อ่า, ถึงจะเห็นยังงี้ แต่อายุ 17 แล้วนะ"

"17!? หรือว่าจะเผ่าดวาฟ? ไม่สิ, ดวาฟน่าจะตัวเล็กกว่านี้"

"เป็นสายเลือดกึ่ง, ฮาล์ฟมินิฮิวม์น่ะ"

"งี้นี่เอง, ถึงมีรูปร่างแบบนั้น"

สุซุกิกำลังคิดอะไรอยู่

ชั้นเลยมองตา....

"นี่แก, กำลังคิดว่าเป็นโลลิถูกกฎหมายสินะ? ถ้ายุ่งกับฮารุหรือแคโร ชั้นโกรธนะเฟ้ย"

"ม, ไม่ยุ่งหรอกน่า, เพราะผมมีเพื่อนพ้องคนสำคัญทั้งสามอยู่แล้ว"

"หมายถึงจะไม่ยุ่งกับเพื่อนพ้องทั้งสามด้วย?"

 "......อย่าพูดถึงเรื่องนั้นเลย"

สุซุกิสงวนตัวเอาไว้

ไอ้นี่ อ่อนว่ะ

โทษทีเหอะ, แต่ชั้นเอง ก็ขอจองครั้งแรกของแคโรไว้นะ

และชั้นเอง ก็ไม่ใช่ DT (ไอ้หนุ่มซิง) ด้วยฟ่ะ

"ทั้งคู่, อย่าเล่น รีบไปเถอะ! มันไล่ตามมาข้างหลังแล้วนะ"

สุจจิโนตะโกน

จากข้างหลัง มีศัตรูตามมา

แต่ฮารุหยุดเอาไว้ได้พอดี

"นายท่าน, ไม่เป็นไรค่ะ ยังต่อได้"

"โทษทีนะฮารุ! มิลกี้, ช่วยกางบาเรียอีกที!"

"เข้าใจแล้ว……"

มิลกี้ว่าเหมือนพอใจกับอะไรซักอย่าง แล้วเอายันต์มากางบาเรีย

แต่ว่า จำนวนเหลือไม่มากแล้ว, 

ยันต์ที่ผู้รายงานเวททำ มีอายุการใช้งานได้หนึ่งปี, แต่มันกินเวลาทำ เลยเอามาได้ไม่มาก

แต่ทำไมกันนะ, จมูกมิลกี้ถึงเลือดไหลออกมากกว่าแต่ก่อนอีก

เกิดอะไรขึ้นรึไง?

ชั้นไม่เข้าใจสถานการณ์ที่ด้านหลัง เนื่องจากคุยกับสุซุกิอยู่

"เอาล่ะ, เสร็จแล้ว! ไปกันเลย เซนทอร์!"

"พร้อมนะ, เซนทอร์!"

โจเฟรเอาดาบตัดแครอท ไปยั่วเซนทอร์

หรือก็คือ จะล่อให้วิ่งตามแครอทอีก

จะให้เบรกแตกเป็นรถเมล์ฟรีวิ่งหนีประชาชนอีกแล้ว

ทำไมพวกเอ็งสองคน ถึงพร้อมใจกันนั่งสิ่งอันตรายแบบนี้ฟะ

"ทุกคน, ตามลูกพี่ไปเลย!"

ฟุริโอว่าแล้วก็ตามโจเฟรเอลิซไป

เมื่อกี้ ถึงสุซุกิจะจัดการมอนไป แต่มอนก็มาเต็มทางอีกแล้ว

เซนทอร์มันโดดข้ามมอนไปเลย

เห้ยเห้ย, มอนที่นี่ มันเก่งอยู่นะ ระดับไม่ต่ำกว่ามอนเขาวงกตระดับกลางเลย, ไม่สิ ที่สูงกว่านั้น ก็มีปนอยู่ด้วย

ถึงจะได้ยินว่าเซนทอร์กิน rare medal เข้าไปก็เหอะ, แต่มันเสริมพลังขนาดไหนเนี่ย

แล้ว....โจเฟรก็ด้วย จะคล่องไปไหน, พอดาบตัวเองจะโดนศัตรู ก็หลบ และตัวเด้งไปซะงั้น

วิ่งกันมาได้ 20 นาที, มิลกี้ที่เหนื่อยอยู่, สุจจิโน, แล้วก็ฟุริโอ จะเป็นคนเตรียมแครอท

วนๆกันไปมา ก็ดูน่ารักดีหรอก, แต่แบบนี้ จะเป็นการทรมานสัตว์เอา ให้มันกินจริงๆซะบ้างเหอะ

แต่ว่า....ไม่ได้

"แย่แล้ว! เอลิซ แครอทอันนี้ เป็นอันสุดท้ายแล้ว"

"เอ๋? งั้นแครอทที่เหลือล่ะ?"

"ทำไม, ทำไมแครอทต้องมาหมดเอาที่นี่ด้วย"

"ลูกพี่, ถ้าแครอทหมด พวกชั้นจะทำยังไงดี!"

โจเฟร, เอลิซ, ฟุริโอ, สุจจิโน ต่างแตกตื่นกัน

แค่ไม่มีแครอท ก็ทำยังกะโลกแตก, เป็นชีวิตการผจญภัยที่พึ่งพิงแครอทอย่างเห่ยๆแฮะ

"อ่า, ไม่รู้แทนแครอทได้ไหม แต่มีมะเขือเทศ...... "

ชั้นว่าแล้วเอาออกจาก item bag, เป็นมะเขือเทศผลิตเองในโลกของชั้น

แล้วเซนทอร์ก็วิ่งเข้าหาเลย

"อ, อุหวาาาา!"

ตกใจจนไม่มีเวลาขว้างทิ้ง ต้องวิ่งหนีเลย

โดนเซนทอร์ตาคุ้มคลั่งไล่ตาม จนชั้นต้องพุ่งเข้าหาฝูงศัตรูแทน




NEKOPOST.NET