NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Genius Sword Immortal

Ch.335 - ฉันเชื่อใจเขา


บทที่ 335 ฉันเชื่อใจเขา



 

มือถือติดต่อได้อย่างรวดเร็ว

 

“ฮัลโหล น้องเย่เหรอจ๊ะ?”

 

เสียงใสของหลินชื่อฉิงดังผ่านมาในมือถือ ภายในน้ำเสียงรู้สึกยินดี ราวกับว่าได้รับโทรศัพท์จากเย่เฟิงทำให้เธอมีความสุข

 

“ผมเอง พี่หลิน ผมคิดว่าจะไม่อยู่เหยียนจิงสักพัก”

 

เย่เฟิงครุ่นคิดก่อนที่จะเอ่ยปากพูดขัดหลินชื่อฉิง

 

“ทำไมเธอถึงไปเร็วแบบนี้เล่า?”

 

หลินชื่อฉิงบ่นเล็กน้อย “ไปไม่ลากันมั้งเลย ยังเห็นพี่สาวคนนี้อยู่ในสายตาอยู่อีกเหรอ?”

 

“เรื่องนี้มันค่อนข้างเร่งรีบ ผมไม่มีเวลาพอ”

 

เย่เฟิงกระแอมไอสองทีแก้เขิน

 

“โอเค เข้าใจแล้ว”

 

หลินชื่อฉิงตัดบทพลางเปลี่ยนเรื่องถามต่อ “ว่าแต่จู่ๆก็โทรมาหาพี่สาวคนนี้ มีเรื่องอะไรหรือไม่?”

 

“ใช่แล้ว พี่หลิน ผมจะกลับมาจัดการเรื่องหน่วย NSA ทีหลัง วานพี่ช่วยรับมือแทนก่อนนะ”

 

เย่เฟิงกล่าวออกไปตามตรง

 

“ห๊ะ?”

 

เห็นได้ชัดว่าหลินชื่อฉิงไม่ค่อยมีความสุข เย่เฟิงกลับมาทิ้งเรื่องหน่วย NSA ให้เธอรับมือก่อนหรือ?

 

ไม่ใช่ว่าเธอไม่ต้องการช่วยเหลือเย่เฟิง แต่เรื่องสำคัญคือ เย่เฟิงเป็นคนตกลงกับหน่วย NSA จะต้องมอบเทคโนโลยีเครื่องย้ายสสารให้ แต่ตอนนี้กลับทำไม่ได้ ไม่จำเป็นต้องพูดถึงหลินชื่อฉิงเลย แม้ว่าจะเป็นพ่อของเธอหลินเต๋อเทียนก็ไม่สามารถปกป้องเย่เฟิงได้!

 

เย่เฟิงต้องไปทำบางอย่าง อ้า! แต่กลับทิ้งเรื่องไว้ให้หลินชื่อฉิงรับมือ

 

“ไม่ต้องห่วงพี่หลิน ผมไม่ทำให้พี่เดือดร้อนแน่นอน”

 

เย่เฟิงยิ้มขึ้น “ถ้าหากหน่วย NSA มาถามหา พี่ก็พาพวกเขาไปหาปู่ของผมที่บ้านได้เลย สิ่งของพวกนั้นผมเอากลับไปตั้งนานแล้ว ไปหาปู่ของผม ท่านจะให้สิ่งของกับพี่”

 

อุปกรณ์วาร์ปที่พังไปแล้ว มันถูกเย่เฟิงอยู่ทิ้งไว้อยู่หลังคฤหาสน์

 

ตอนนี้เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะจากไปเฉยๆ มิเช่นนั้นหน่วย NSA ต้องจับตัวเย่เหวินเทียน น้าชูชูและคนอื่นๆในเหยียนจิงอย่างแน่นอน เย่เฟิงไม่สามารถปล่อยเรื่องเช่นนี้กับพรรคพวกของเขาได้

 

ตราบเท่าที่มอบอุปกรณ์วาร์ปให้หน่วย NSA พวกเขาก็ยังไม่สร้างปัญหาให้! ถึงแม้ว่าพวกเขาจะหาเรื่อง มันก็ต้องหลังจากที่ค้นคว้าเกี่ยวกับอุปกรณ์ไปสักพักแล้ว

 

หน่วย NSA คงจะไม่บีบบังคับจนเกินไป นอกจากนี้พวกเขายังรู้จักเย่เฟิงดีว่าเป็นบุคคลเช่นไร ซึ่งมันเหนือเกินกว่าพวกจอมยุทธธรรมดา ตราบเท่าที่ยังอยู่ภายในขอบเขต ขอบเขตที่ว่าจะไม่สร้างความลำบากให้เย่เฟิง

 

“แน่ใจนะ?”

 

เมื่อหลินชื่อได้ยินคำเย่เฟิง ก็รู้สึกสงสัยเล็กน้อย เย่เฟิงจะส่งมอบของตามที่สัญญาเอาไว้จริงๆ?

 

เธอไม่ได้สงสัยคำพูดของเย่เฟิง เพียงแต่สิ่งของเกี่ยวกับการเคลื่อนสสารพวกนี้ มันเหนือเกินจินตนาการเกินไป ถ้าหากประเทศได้รับสิ่งนี้ และค้นคว้าจนสำเร็จ เทคโนโลยีนี้มันจะต้องนำหน้าเหล่าประเทศมหาอำนาจไปเยอะแยะเลยไม่ใช่หรือ?

 

“พี่ไม่เชื่อผมหรือ? เอาล่ะ เดี๋ยวผมจะโทรศัพท์ก่อน”

 

ขณะที่เย่เฟิงบอกกล่าวก็เหลือบมองเห็นจื่อเจี้ยนหลานฟื้นขึ้นมาแล้ว ก่อนที่จะวางสายและโยนมือถือเข้าไปภายในแหวนมิติ

 

เขาเชื่อว่าหลินชื่อฉิงจะช่วยเหลือเขาในเรื่องนี้ เนื่องจากเรื่องงานแสดงสินค้าก่อนหน้านี้ เย่เฟิงได้ช่วยเหลือเธอมากมายเหลือแสน ถ้าไม่ใช่เพราะเย่เฟิง งานแสดงสินค้าอาจจะล้มไม่เป็นทางและสูญเสียเครดิตทางธุรกิจก็เป็นได้

 

เย่เฟิงมองไปยังจื่อเจี้ยนหลานที่สวมชุดสีม่วงภายในอ้อมแขนหลงหวางเอ๋อ พบว่าเธอลุกขึ้นมานั่งอย่างงุนงง

 

มองอย่างสงสัยไปรอบๆ จื่อเจี้ยนหลานพบว่าเธออยู่ในรถ มีเย่เฟิงกับหลงหวางเอ๋อและซูเหมิงหานอยู่ข้างในเช่นเดียวกัน

 

เกิดอะไรขึ้นกัน?

 

“ไม่เป็นไรนะ”

 

เย่เฟิงเห็นท่าทางเธอเป็นปกติดี ก็กล่าวอย่างนุ่มนวล “ตอนนี้เธอกลับไปเหยียนจิงอยู่กับปู่ก่อนนะ เธอกับทุกคนอยู่รอฉันกลับไปอย่างเชื่อฟังเถอะนะ”

 

ทะเลทรายไม่ใช่สถานที่ไปเที่ยว เย่เฟิงไม่ต้องการให้พวกเธอไปด้วย มีเพียงแค่จ้าวอี้เปยและหลิงเฉินก็เพียงพอแล้ว

 

“แต่ฉันอยากไปกับนายด้วยนะ”

 

หลงหวางเอ๋ออารมณ์ขึ้นทันที แม้กระทั่งวรยุทธเธอก็สูงกว่าเย่เฟิง ทำไมถึงให้เธอกลับไปด้วยกัน?

 

“เธอต้องคอยคุ้มครองเหมิงหานและเจี้ยนหลานกลับไปด้วย”

 

เย่เฟิงยกยิ้มขึ้นพลางคว้าจับหัวไหล่เธอ

 

เมื่อหลงหวางเอ๋อได้ฟัง เหลือบมองไปยังซูเหมิงหานและจื่อเจี้ยนหลาน พบเห็นว่าทั้งสองสาวต่างจ้องมองมายังเธอด้วยความหวาดกลัว อาจจะเป็นเพราะเจี้ยนหลานเป็นน้องสาวคนเล็กและเหมิงหานก็เป็นน้องสาวที่เชื่อฟัง แต่กลับเป็นเธอที่ตะโกนร้องอยากไปด้วยงั้นหรือ?

 

เมื่อเป็นเช่นนั้นคงต้องยอมแพ้

 

หลงหวางเอ๋อไม่อยากที่จะสร้างปัญหาให้เย่เฟิง ท้ายที่สุดทำได้เพียงพยักหน้า “ก็ได้”

 

การคุ้มครองซูเหมิงหานและจื่อเจี้ยนหลานทั้งสองสาว พูดได้ว่ามันเป็นเรื่องสำคัญเช่นกัน หลงหวางเอ๋อไม่อาจที่จะละเลยเรื่องนี้ได้

 

ไม่นานจากนั้น ทุกคนก็ต่างใกล้ถึงสนามบินแล้ว ที่เบื้องหน้าเต็มไปด้วยตำรวจที่ตั้งด่านอยู่ มีสีหน้าท่าทางเอาจริงเอาจังอย่างมาก เย่เฟิงรู้ได้ทันทีว่ามันจะต้องเป็นพวกเฉินเจี้ยนสงที่ใช้อำนาจภายในเมือง เพื่อต้องการค้นหาตัวเขา

 

น่าเสียดาย เย่เฟิงน่ะหรือที่จะทำให้พวกเขาได้สมหวัง?

 

วิชาเซียน พรางกาย!

[คั่นหนังสือ : ลองเช็คแล้วนะครับ วิชาล่องหน กับ วิชาพรางกาย ไม่ใช่วิชาเดียวกัน]

 

ตอนนี้เย่เฟิงมีวรยุทธสูงยิ่งขึ้น การหลบรอดสายตาพวกเขาก็ง่ายขึ้น ไม่เพียงแค่รวดเร็วขึ้นยังคงแข็งแกร่งกว่าก่อนหน้าเสียอีก สามารถบดบังสายตาผู้คนได้แตกต่างกันไป

 

ภายในสายตาคนขับรถแท็กซี่ เย่เฟิงและสามสาวไม่ได้เปลี่ยนแปลงไป ตั้งแต่ที่ขึ้นรถมายังคงเหมือนเดิม ตัวเขาอดไม่ได้เลยที่จะเหลือบไปมองยังสามสาว รู้สึกอิจฉาเย่เฟิงอย่างมาก

 

แต่ภายในสายตาของคนอื่น พวกเย่เฟิงทั้งสี่เปลี่ยนกลายเป็นนักท่องเที่ยวกลุ่มเล็กๆ สวมใส่เสื้อเหมือนกัน นอกจากนี้ เขายังกลายเป็นลุงอ้วนๆคนหนึ่ง และสามสาวกลายเป็นเด็กสาว ตุ๊กตา และหญิงสาววัยกลางคน

 

ดูเหมือนครอบครัวสามคนพ่อลูกที่อุ้มตุ๊กตาอยู่ตัวหนึ่งมาท่องเที่ยวยังทะเลตงไห่! แม้กระทั่งบัตรประชาชน เย่เฟิงก็เปลี่ยนไปหมด ชื่อแซ่กลายเป็นคนอื่น ไม่มีพิรุธสักอย่าง

 

ทุกสิ่งอย่างเย่เฟิงเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว ขณะนั้นเองตำรวจก็เข้ามาเช็คยังรถแท็กซี่ที่พวกเขานั่งอยู่

 

เป็นไปตามที่คาดไว้ ตำรวจไม่ได้รู้สึกสงสัยพวกเขา หลังจากที่มองดูบัตรประชาชน ก็ปล่อยให้พวกเขาผ่านไป

 

ผ่านไปได้อย่างง่ายดาย!

 

มุมปากเย่เฟิงยกยิ้มขึ้น มันดูเหมือนว่าวิธีนี้ของผู้ฝึกเซียนภายในโลกใบนี้ช่างมีประโยชน์เหลือหลาย แม้ว่าใครบางคนมีเพียงแค่วรยุทธห้าปี ถ้าหากมาถึงโลกใบนี้ก็คงสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสบาย

 

ช่างน่าเสียดายที่เย่เฟิงบนโลกใบนี้ถูกทิ้งเหลือไว้เพียงคนเดียว ไม่มีทางที่จะมีชีวิตที่สงบสุขได้

 

เว้นเสียแต่เขาจะต้องแข็งแกร่งยิ่งขึ้น มีอำนาจของตัวเอง และทำให้ทั้งโลกสั่นสะท้านไปด้วยความกลัว เมื่อเป็นเช่นนั้น จะมีใครกล้ามาสร้างปัญหาให้เขาอีกกัน

 

ทั้งสี่มาถึงสนามบินอย่างรวดเร็ว รออยู่ภายในสถานี

 

เขาเหลือบตามองไปยังหลงหวางเอ๋อทั้งสามสวยที่กำลังขึ้นเครื่อง จากนั้นเย่เฟิงก็จากไป เขาต้องการไปถึงทะเลทรายให้รวดเร็วที่สุด แน่นอนว่าไม่สามารถไปได้ด้วยเครื่องบิน เนื่องจากมันไม่มีไฟท์ที่ไปเส้นทางนั้น

 

ดังนั้นเขาจะต้องเช่ารถไปเท่านั้น!

 

ในขณะเดียวกัน หลินชื่อฉิงได้กดโทรศัพท์โทรออก อธิบายเรื่องเย่เฟิงให้กับลุงแปดหน่วย NSA

 

“คุณหนูหลิน คุณหนูทำให้พวกเรารู้สึกลำบากใจนะครับ”

 

เห็นได้ชัดว่าจ้าวปาไม่พอใจกับพฤติกรรมของเย่เฟิง แต่ยังคงอดกลั้นกล่าว “เมื่อเป็นคำสั่งของคุณหนู ลุงคนนี้จะทำตาม ขอเพียงแค่ได้ของมาอยู่ในมือ แต่ที่พูดมาผมกลัวว่าเด็กคนนั้นจะหนีไปแล้วน่ะสิครับ”

 

“ไม่แน่นอน ฉันเชื่อเขา”

 

หลินชื่อฉิงกล่าวอย่างหนักแน่น

 

...................................

 

 

แปลโดย คั่นหนังสือ GSI

 



NEKOPOST.NET