[นิยายแปล] Genius Sword Immortal ตอนที่ 243 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Genius Sword Immortal

Ch.243 - ตำรวจผู้รักษาความยุติธรรม


บทที่ 243 ตำรวจผู้รักษาความยุติธรรม

 

“ฉันเอง”

เสี่ยวเยวี่ยยืนขึ้นแล้วกล่าวเบาๆ

 

วันนี้เธอสวมกระโปรงยาวสีแดง ถักผมเปียให้ไหลยาวผ่านไหล่ลงมาจนถึงหน้าอก ทำให้ผู้คนรู้สึกอยากจะปัดผมของเธอออกเพื่อให้มองเห็นหน้าอกคู่นั้นได้เต็มตา และคนๆนั้นก็คือตำรวจหน้ายาวคนนี้เองที่จ้องมองอย่างไม่วางตา

 

ชายคนนี้อายุราวๆ 40 ปี การทำงานรับสินบนทำให้เขามีรายได้เข้ามามากมาย แต่ช่างน่าเศร้าที่ใบหน้ายาวนี้ทำให้เขามีความรู้สึกอยากตายอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ความฝันเดียวของเขาคือการได้แต่งงานสาวสวย แต่ใบหน้านี้ทำให้ความฝันของเขาต้องห่างไกลออกไป

 

แต่ในเวลานี้ ผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างหน้านี้ช่างตรงสเปคของเขาจริงๆ ให้ตายเถอะ!

 

การยืนที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของเธอดึงดูดความสนใจของเขาไปหมดสิ้น สาวงามชั้นยอด! มิน่าเล่า คุณชายหวังถึงตามติดเธอแจ แต่สาวสวยคนนี้ก็ดูมีพิรุธอยู่มาก เธออาจจะลวงคุณชายหวังไปฆ่า จากนั้นก็ทำลายศพจนไม่เหลือร่องรอยแล้วก็ได้

 

ตำรวจหน้ายาวกล่าว “ขอโทษจริงๆคุณหนูเสี่ยวเยวี่ย โปรดตามพวกเรามาด้วย”

การฆาตกรรมโดยเจตนาไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย ตามใดที่พาเธอไม่โรงพักได้ มันก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะจัดการกับผู้หญิงคนนี้!

 

ตอนนี้ เขาแทบจะทนรอไม่ไหวแล้ว

 

น่าเสียดายที่เสี่ยวเยวี่ยไม่ยอมตามไปง่ายๆ “คุณบอกว่าฉันเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมงั้นหรอ? ไหนล่ะหลักฐาน? แรงจูงใจ? แล้วก็อาวุธที่ใช้ฆาตกรรม?"

 

ฟังคำให้การของหญิงสาว ตำรวจหน้ายาวก็คิดในใจว่าไฟหน้าคู่นั้นของเธอไม่ใช่หรือไงที่เป็นอาวุธฆาตกรรม? แต่ในฐานะที่เป็นตำรวจ เขาคงไม่พูดแบบนั้นออกไปต่อหน้าสาธารณชนแน่

 

เขากล่าวออกมาด้วยท่าทีจริงจัง “เราพบว่ากล้องวงจรปิดจับภาพได้ว่าคุณชายหวังปรากฏตัวครั้งล่าสุดพร้อมกับคุณ จากนั้นจึงเดินทางจากห้องอาหารไปยังชายฝั่งทะเล สำหรับเรื่องนี้ ทางตำรวจยังต้องเก็บหลักฐานและสอบสวนเพิ่มเติม ซึ่งคุณคือหนึ่งในผู้ต้องสงสัย”

 

เสี่ยวเยวี่ยสามารถสัมผัสได้ถึงสายตาหื่นกระหายจากตำรวจคนนี้ เธอจึงรู้สึกโมโหอยู่ในใจ

 

หวังเฉ่าตงนั้นเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะเพลย์บอย มันคอยตามตอแยเธอตลอดทั้งวันเพื่อชวนขึ้นเตียง แต่ในที่สุดตอนนี้ สวรรค์ก็มีตาส่งปลาฉลามมาลากมันไปกินแล้ว แต่พวกตำรวจกับโยนให้เธอเป็นผู้ต้องหาไปเสียอย่างนั้น!

 

การสอบสวนนั้นถือเป็นเรื่องปกติ แต่การที่เธอถูกเรียกว่า “ผู้ต้องสงสัย” แสดงให้เห็นว่าเธอต้องถูกบังคับให้รับสารภาพแน่

 

เสี่ยวเยวี่ยไม่คิดอะไรมากอีก เธอจ้องหน้าตำรวจหน้ายาวคนนั้น จากนั้นจึงก้าวเท้าเข้าไปหา

 

ตำรวจหน้ายาวจ้องมองหน้าอกของเธออย่างไม่วางตา และอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย แต่ในไม่ช้า เสี่ยวเยวี่ยก็ฟาดฝ่ามือใส่ใบหน้าเขาอย่างไม่คาดคิด

 

เพี๊ยะ!

 

เสี่ยวเยวี่ยเป็นคนโมโหง่ายอยู่แล้ว และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอตบหน้าคนอื่น

 

“คุณทำร้ายร่างกายเจ้าพนักงาน!”

ตำรวจหน้ายาวใช้มือข้างหนึ่งกุมใบหน้าด้วยแววตาตื่นตกใจ ขณะใช้มืออีกข้างหนึ่งชี้นิ้วไปยังเสี่ยวเยวี่ย เขาไม่คิดเลยว่าผู้หญิงคนนี้จะกล้าทำแบบนี้

 

ไม่นาน นิ้วของตำรวจหน้ายาวก็ลดลงมาชี้ตรงหน้าอกของเสี่ยวเยวี่ย ทำให้เธอรีบถอยหลังกลับอย่างรวดเร็ว ถึงแม้จะตบหน้าอีกฝ่ายไปทีนึงแล้ว แต่มันยังกล้าทำแบบนี้อีก ถ้าไม่ใช่เพราะเธอตบไม่แรงพอ ก็คงเป็นอีกฝ่ายที่หน้าหนาเกินไปแน่ๆ

 

ในเวลานี้ เย่เฟิงได้ก้าวไปยืนขวางด้านหน้าของเสี่ยวเยวี่ย “รังแกผู้หญิงแบบนี้ ไม่น่าเกลียดไปหน่อยหรอ?”

 

“หลบไป นี่ไม่ใช่เรื่องของเด็ก”

เสี่ยวเยวี่ยกล่าวเมื่อเห็นเย่เฟิงมายืนข้างหน้า นี่เป็นเรื่องของเธอเอง หญิงสาวไม่ต้องการให้เด็กหนุ่มมาช่วย

 

เด็ก?

 

เย่เฟิงไม่รู้ว่าเขาควรหัวเราะหรือร้องไห้ดี คิดไปคิดมา เขาก็เป็นเพียงแค่เด็กมัธยมปลายขณะเสี่ยวเยวี่ยจบมหาลัยและทำงานมาได้ 2 ปีแล้ว เธอแก่กว่าเขา 5-6 ปีได้ ในสายตาของเสี่ยวเยวี่ย เขาอาจจะดูเหมือนเด็กจริงๆ

 

ได้ยินว่ารถ Audi คันนั้น เสี่ยวเยวี่ยซื้อมาด้วยเก็บระหว่างการทำงาน 2 ปีของตัวเอง แม้ไม่รู้ว่าเธอทำอาชีพอะไร แต่ก็ถือว่ายอดเยี่ยมทีเดียว

 

แน่นอนว่าต่อให้เสี่ยวเยวี่ยจะพูดแบบนั้น เย่เฟิงก็ยังไม่หลบออกไป

 

“นี่ลุง ผมรู้เรื่องของหวังเฉ่าตงนิดหน่อย เราอย่าไปรบกวนพวกสาวๆเลยดีกว่าไหม?”

เย่เฟิงวางมือลงบนไหล่ของตำรวจหน้ายาว และกล่าวด้วยรอยยิ้ม

 

“แกเป็นใคร?”

ตำรวจหน้ายาวได้รับคำสั่งให้มาจับกุมตัวเสี่ยวเยวี่ย เมื่อเห็นเย่เฟิง เขาจึงระมัดระวังตัวขึ้น

 

เขาไม่ใช่พวกทำอะไรไม่คิด เมื่อเห็นเย่เฟิงรายล้อมไปด้วยสาวสวยมากมาย เขาก็คิดว่าตัวตนของอีกฝ่ายต้องไม่ธรรมดาแน่ จึงไม่กล้าล่วงเกินมากเกินไป

 

แต่หวังเฉิงซ่งที่ยืนอยู่ด้านหลังตำรวจหน้ายาว เมื่อได้ยินคำกล่าวของเย่เฟิง สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที ไอ้หนุ่มนี่รู้เรื่องลูกชายของเขางั้นหรือ?

 

“ผมชื่อเย่เฟิง หวังเฉ่าตงน่ะเป็นพวกสวะใช่ไหม?”

เย่เฟิงจ้องมองเข้าไปในดวงตาของตำรวจหน้ายาว แล้วทักษะสะกดจิตของเขาก็ทำงานทันที

 

“ใช่แล้ว มันเป็นแค่สวะตัวหนึ่ง!”

สีหน้าของตำรวจหน้ายาวเปลี่ยนไปทันที เขาก่นด่าออกมาอย่างเก็บอารมณ์ไม่อยู่ราวกับมีความแค้นต่อหวังเฉ่าตงมาเป็นพันปี! ต่อให้ถูกเสี่ยวเยวี่ยตบจนหน้าสั่นแค่ไหน เขาก็ไม่น่าจะเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้

 

คำก่นด่านี้ทำให้ทั่วทั้งห้องอาหารเงียบกริบไปทันที

 

หวังเฉิงซ่งได้ยินดังนั้นก็พลันหน้าซีด ไอ้ตำรวจคนนี้มันไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไงถึงได้ก่นด่าลูกชายเขาต่อหน้าผู้คนแบบนี้? แล้วตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาพูดถึงนิสัยของลูกชายเขา แต่ต้องจับตัวเสี่ยวเยวี่ยต่างหาก!

 

หวังเฉิงซ่งเป็นคนเซี่ยงไฮ้ซึ่งมีความคุ้นเคยกับคนในเขตเซี่ยงซาน เพราะจ่ายเงินให้แก่เฉียนเจ่าซึ่งเป็นผู้บังคับการสถานีตำรวจ อีกฝ่ายจึงส่งตำรวจมากลุ่มหนึ่งโดยมีตำรวจหน้ายาวเป็นผู้นำ

 

หวังเฉิงซ่งไม่รู้ว่าตำรวจหน้ายาวคนนี้มีชื่อว่าอะไร และไม่สนใจที่จะรู้ด้วย เขาจ่ายเงินไปมากเพื่อให้เรื่องนี้สำเร็จไปด้วยดี แต่อีกฝ่ายกลับมาทำแบบนี้? ก่นด่าลูกชายเขาต่อหน้าสาธารณะแบบนี้?

 

บัดซบสิ้นดี!

 

เสี่ยวเยวี่ยจ้องมองเย่เฟิงอย่างประหลาดใจ เธอรู้ว่าเย่เฟิงไม่ใช่คนธรรมดา แต่ความสามารถที่ทำให้คนอื่นพูดตามในสิ่งที่ตัวเองต้องการแบบนี้ มันไม่เกินไปหน่อยหรอ?

 

คนท้องถิ่นในเขตเซี่ยงซานที่อยู่ในห้องอาหารแห่งนี้ต่างมีสีหน้าประหลาดใจ พวกเขาได้ยินตำรวจหน้ายาวคนนั้นก่นด่าใครคนหนึ่งออกมามากมาย

 

และจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ยอมหยุดด่า

 

เย่เฟิงวางมือของบนไหล่ตำรวจหน้ายาวคนนั้นอีกครั้ง และกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เพราะงั้น สวรรค์ก็เลยทนดูไม่ได้ พอหวังเฉ่าตงไปที่ชายหาด เขาถึงถูกฉลามลากไปกินไงล่ะ ใช่ไหม?”

 

“ใช่ เพราะหวังเฉ่าตงเป็นพวกคนชั่วช้า สุดท้ายถึงกลายเป็นอาหารของปลาฉลาม”

ตำรวจหน้ายาวพยักหน้าเห็นด้วยอย่างหนักแน่น!

 

“พรูดด!”

เสี่ยวเยวี่ยทนไม่ไหวจึงหลุดขำออกมา เธอวางมือข้างหนึ่งบนไหล่เย่เฟิงขณะพยายามกลั้นหัวเราะ

 

เย่เฟิงคนนี้ช่างเป็นคนลึกลับจริงๆ เดิมทีเธอตั้งใจจะให้ตระกูลเสี่ยวช่วยเรื่องนี้ แต่ในเมื่อเป็นแบบนี้ เรื่องนั้นก็ไม่จำเป็นแล้ว

 

เย่เฟิงรับรู้ได้ถึงกลิ่นหอมของหญิงสาวตลอดจนความนุ่มละมุนที่วางอยู่บนไหล่ มันทำให้เขารู้สึกกระอักกระอวนเล็กน้อย นี่ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเสี่ยวเยวี่ยดีถึงขนาดทำให้เธอเข้ามาใกล้ตัวเขาได้ถึงขนาดนี้เลยหรือไงนะ?

 

ซ้ำสาวๆของเขายังอยู่ที่นี่ด้วย

 

เย่เฟิงกระจายทักษะสัมผัสวิญญาณออกไปและพบว่าหลงหวางเอ๋อรวมทั้งซูเหมิงหานยืนมองอยู่ข้างหลังด้วยอารมณ์ที่ไม่ดีเท่าไหร่

 

“เฮ้ย ตำรวจทำงานกันแบบนี้หรือไง?”

หวังเฉิงซ่งกล่าวออกมาอย่างทนไม่ไหว ใบหน้าของเขามืดครึ่มเป็นอย่างยิ่ง

 

“หน้าที่ของตำรวจคือรักษาความยุติธรรม”

ตำรวจหน้ายาวกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง มันทำให้บรรดาตำรวจคนอื่นๆถึงกับมึนงงไปในทันที นี่มันผิดปกติเกินไปแล้ว!

 

..........................

แปลโดย Solar Spark

(แปลจากเว็บ lnmtl.com และ Raw จีนโดยใช้โปรแกรมแปลภาษาช่วย)

 

เอาน่าพี่เย่ หนทางของราชสีห์ที่รายล้อมไปด้วยกวางน้อยยังอีกยาวไกล




NEKOPOST.NET