[นิยายแปล] Genius Sword Immortal ตอนที่ 234 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Genius Sword Immortal

Ch.234 - ทักษะทยานข้ามนภา


บทที่ 234 ทักษะทยานข้ามนภา

 

ทำไมเย่เฟิงถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้!

 

หลงจื่อและหลงชิงไม่คิดเลยว่าจะเป็นแบบนี้ไปได้ เมื่อวานนี้ เย่เฟิงต้องร่วมมือกับหลงหวางเอ๋อและหนานฟางถึงจะสามารถพิชิตหลงโม่หรันได้ แต่ในตอนนี้ เขากลับสามารถสังหารหลงโม่หรันได้ด้วยตัวคนเดียว สังหารโดยที่หลงโม่หรันไม่อาจต่อต้านได้เลยสักนิด!

 

ทำไมกระบี่นั่นถึงได้เร็วขนาดนี้?

 

พวกเขาทั้งคู่รู้สึกราวกับฝันไป

 

ในที่สุดก็จัดการหลงโม่หรันได้แล้ว ถึงอย่างนั้น เย่เฟิงก็ไม่ได้รู้สึกดีใจอะไรมากนัก เพราะตั้งแต่ซูเฟยหยิ่งฟื้นขึ้นมา เขาก็ไม่จำเป็นต้องแยแสหลงโม่หรันหรือคนอื่นๆอีกแล้ว

 

สำหรับหลงจื่อและหลงชิงนั้น ในขณะที่ทั้งคู่ยังอยู่ในความตกตะลึง เย่เฟิงใช้ทักษะกรงเล็บมังกรคว้าร่างของทั้งคู่และทุบลงบนเรือสปีดโบทอย่างแรง

 

ทั้งสองคนมีระดับวรยุทธ์เพียง 30 ปี เมื่อต้องเจอกลับทักษะกรงเล็บมังกรระดับโดยที่ไม่อาจตอบสนองได้ทัน พวกเขาจึงถูกทุ่มลงบนพื้นเรือจนสลบไป

 

หากเป็นซูเฟยหยิ่งในยามปกติ เมื่อเห็นแบบนี้ เธอคงตำหนิเย่เฟิงไปแล้วที่ไม่สังหารทั้งคู่แล้วใช้ทักษะเพลิงสีแดงเผาศพให้ไม่เหลือร่องรอย

 

แต่ตอนนี้ ซูเฟยหยิ่งกลับไม่ได้ปริปากพูดอะไร เธอเพียงอุ้มร่างไร้สติของหลงหวางเอ๋อและเหาะมายังเรือสปีดโบท

 

“เฟิงเอ๋ออยู่ที่นี่นะ อาจารย์จะไปหาที่ปลอดภัยเพื่อใช้ฟื้นตัวเสียหน่อย”

ซูเฟยหยิ่งกล่าว

 

ฟื้นตัว?

 

เย่เฟิงได้ยินดังนั้นก็พลันตกใจ อาจาย์ได้รับบาดเจ็บงั้นหรอ?

 

แต่ยังไม่ทันจะได้สอบถามอะไร ซูเฟยหยิ่งก็ยกมือขาวผ่องขึ้นมาเพื่อควบแน่นเจินชี่สำหรับใช้ทักษะเซียนอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งเป็นทักษะสำหรับผู้ฝึกเซียนที่มีวรยุทธ์ระดับ 100 ปีขึ้นไปเช่นกัน

 

ทักษะเซียน - ทะยานข้ามนภา!

 

ปีกสีขาวบริสุทธิ์ดั่งปีกของม้าเพกาซัสพลันปรากฏขึ้นมาด้านหลังของซูเฟยหยิ่ง รูปลักษณ์ของเธอในตอนนี้จึงไม่ต่างจากเทพธิดาบนสรวงสวรรค์เลยแม้แต่น้อย

 

ด้วยการแตะฝีเท้าเพียงสองครั้ง หญิงสาวก็ส่งร่างตัวเองให้โผบินออกไป

 

ก่อนหน้านี้ ด้วยที่ชิ้นส่วนน้ำแข็งพันปีถูกฉกฉวยไป ซูเฟยหยิ่งจึงไม่ลังเลที่จะใช้ฝืนเจินชี่ปริมาณมหาศาลเพื่อใช้ทักษะดาวเคลื่อนดาราคล้อย แต่ในตอนนี้ เมื่อได้รับน้ำแข็งพันปีคืนมาแล้ว เธอจึงต้องการหาสถานที่ปลอดภัยเพื่อพักฟื้น และไม่ต้องการจะฟื้นใช้เจินชี่ไปมากกว่านี้อีก

 

หญิงสาวจึงเลือกใช้ทักษะทยานข้ามนภานี้ ซึ่งเป็นเป็นทักษะที่ใช้เจินชี่ในปริมาณไม่มากนัก ซ้ำยังสามารถโบยบินบนฟ้าได้อย่างต่อเนื่อง

 

เมื่อเย่เฟิงเงยหน้าขึ้น เขาก็มองเห็นทัศนียภาพใต้กระโปรงยาวของซูเฟยหยิ่ง จึงทำให้รู้สึกกระอักกระอวนเล็กน้อย แต่หญิงสาวโบยบินได้ไวมาก เพียงไม่นานนัก ร่างของเธอก็ห่างออกไปจนเหลือเพียงจุดเล็กๆเท่านั้น

 

“ไม่คิดเลยว่าอาจารย์จะได้รับบาดเจ็บ หรือจะเป็นเพราะ‘หัวหยุนเหยา’?”

หลังจากซูเฟยหยิ่งไปแล้ว เย่เฟิงก็ขบคิดอยู่ชั่วครู่

 

อาจารย์ของเขาบอกว่าเธอต้องการจะพักฟื้น ไม่ใช่การรักษาตัว สองคำนี้แตกต่างกันอย่างยิ่ง หากเป็นบาดแผลทั่วไป มันก็สามารถรักษาได้ไม่ยากด้วยทักษะแสงศักดิ์สิทธิ์ แต่ตอนนี้ ซูเฟยหยิ่งต้องการพักฟื้นจริงๆ

 

นั่นแสดงให้เห็นว่า ถ้าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสก็ได้รับบาดเจ็บในจุดสำคัญ

 

เย่เฟิงคิดว่าในเรื่องนี้ หัวหยุนเหยามีความเป็นไปได้มากที่สุด ถ้าเป็นแบบนี้ เขาก็ควรต้องอยู่ช่วยอาจารย์

 

อืมม งั้นคงต้องให้หลงหวางเอ๋อและซูเหมิงหานอาศัยอยู่บ้านหลังเดียวกัน

 

เย่เฟิงขบคิดในใจจากนั้นก็ส่ายหัว ซูเฟยหยิ่งคงไม่เห็นด้วยที่จะให้เขามายุ่งเรื่องนี้แน่

 

“งั้นช่างมันก่อนเถอะ”

 

เย่เฟิงส่ายหัวไล่ความคิดนี่ออกไป ก่อนจะก้มลงมองหลงหวางเอ๋อที่อยู่ในอก ซูเฟยหยิ่งได้รักษาบาดแผลของเธอแล้ว ตอนนี้หญิงสาวจึงเพียงต้องการพักผ่อน

 

เย่เฟิงไม่ต้องการรบกวนเธอ จึงหันความสนใจไปยังชิ้นส่วนน้ำแข็งที่อยู่ในมือ

 

‘เฮ้ พวกเรามาคุยกันหน่อยดีไหม?’

เย่เฟิงคร้านจะพูดออกมา จึงลองสื่อสารความคิดไปยังน้ำแข็งพันปี

 

“....”

 

น้ำแข็งพันปีไม่ตอบสนองอะไรกลับมา นอกจากความหนาวเย็นที่ปล่อยออกมาจากตัวมันเองเท่านั้น

 

เย่เฟิงรู้สึกราวกับว่าถือดาบสองคมไว้ในมือ มันดูใสเหมือนคริสตัล และเปล่งประกายยามสะท้อนกับแสงอาทิตย์

 

แต่เข้ารู้สึกได้ชัดเจนว่ามันกำลังเชื่อมโยงกับร่างกายของเขา ด้วยน้ำแข็งพันปีในมือนี้ มันสามารถเพิ่มอัตราการฟื้นฟูเจินชี่ของผู้ฝึกเซียนได้ 2-3 เท่า ด้วยคุณสมบัตินี้ มันจึงถูกจัดอยู่ในกลุ่มสุดยอดสมบัติสวรรค์ในโลกเทวะ นอกจากนั้น หากใครได้ดูดซับพลังวิญญาณในตัวมัน คนผู้นั้นจะมีระดับวรยุทธ์เพิ่มขึ้นอีก 10 ปี

 

แต่น่าเสียดายที่หากใครจะดูดซับพลังวิญญาณจากเจ้าสิ่งนี้ คนผู้นั้นต้องได้รับการยินยอมจากจิตวิญญาณที่อยู่ภายในเสียก่อน ซ้ำในตอนนี้ น้ำแข็งพันปีก็แทบไม่เหลือพลังวิญญาณอยู่แล้ว

 

‘แต่ก็ถือว่าเป็นเรื่องดี ไม่งั้นมันคงถูกหลงโม่หรันดูดซับไปแล้ว’

เย่เฟิงคิดขณะหันมองไปรอบๆ

 

เขาพบว่าซูเฟยหยิ่งยังไม่กลับมา แต่เย่เฟิงก็พลันรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวในอก

 

 “เย่เฟิง?”

 

ในที่สุดหลงหวางเอ๋อก็ฟื้นแล้ว หญิงสาวลืมตาขึ้นมองเย่เฟิง จากนั้นก็รีบหันมองไปรอบๆ เธอไม่พบร่างของซูเฟยหยิ่งแต่กลับผมร่างไร้สติของหลงจื่อและหลงชิงแทน

 

“เกิดอะไรขึ้น?”

หลงหวางเอ๋อถามด้วยความรู้สึกมึนงงเล็กน้อย

 

“เธอเป็นไงบ้าง?”

เย่เฟิงเอ่ยถาม เมื่อเห็นหญิงสาวส่ายหน้าว่าไม่เป็นไร เขาก็เริ่มเหล่าสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ฟัง

 

เมื่อหลงหวางเอ๋อได้ยินเรื่องทั้งหมด ดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างขึ้น

 

หลงโม่หรันถูกสังหารแล้ว?

 

ซูเฟยหยิ่งบินออกไปเพื่อหาที่พักฟื้น?

 

นี่มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

 

หากบอกว่าซูเฟยหยิ่งเป็นคนสังหารหลงโม่หรัน หลงหวางเอ๋อก็คงพอเชื่ออยู่บ้าง แต่คนที่สังหารกับเป็นเย่เฟิง เขาแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยหรอ? แน่นอนว่าที่หญิงสาวรู้สึกแบบนี้ เพราะเธอยังไม่รู้ว่าเย่เฟิงได้ฝึกฝนทักษะกระบี่ผ่ามิติแล้ว

 

เมื่อเห็นสายตาไม่น่าเชื่อของหญิงสาว เย่เฟิงไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มอีก “เอาไว้ลุงทั้งสองของเธอตื่นขึ้นมา เธอก็ลองถามพวกเขาดู”

 

หลงหวางเอ๋อมองไปยังร่างไร้สติของหลงจื่อและหลงชิง จากนั้นจึงพยักหน้าโดยไม่กล่าวอะไร ในใจของหญิงสาวมีความรู้สึกที่ไม่สามารถบรรยาออกมาได้ เพราะไม่ว่าอย่างไร หลงโม่หรันก็เป็นบิดาทางสายเลือดของเธอ

 

ในตอนนี้ ความรู้สึกของหญิงสาวได้ผสมปนเปกันไปหมด

 

ก่อนหน้านี้ หลงหวางเอ๋อรู้สึกอยากให้หลงโม่หรันต้องตายเป็นร้อยเป็นพันครั้ง แต่เมื่อชายคนนั้นตายไปจริงๆ ในใจของหญิงสาวก็รู้สึกว่างเปล่าราวกับสูญเสียทิศทาง

 

ถึงแม้หลงโม่หรันจะตายไปแล้ว เธอก็คงไม่กลับไปยังตระกูลหลงอีก ต่อจากนี้ไป เธอคงได้แค่ฝากชีวิตไว้กับเย่เฟิงเพียงคนเดียวเท่านั้น

 

แต่ทันใดนั้น ภาพของซูเหมิงหานที่วิ่งเข้ามาหาเย่เฟิงด้วยสีหน้าร้อนใจก็แล่นเข้ามาในความคิด

 

เย่เวิ่นเทียนยอมรับเด็กสาวเป็นลูกสะใภ้แล้วงั้นหรอ?

 

“อาจารย์กลับมาแล้ว”

เย่เฟิงกล่าว ทันใดนั้น ร่างที่งดงามก็ปรากฏขึ้นมาบนท้องฟ้า แต่ที่ด้านหลังของเธอกลับมาสองสิ่งที่ลอยตามมา

 

“จรวดขีปนาวุธ!”

หลงหวางเอ๋อเพ่งมอง จากนั้นก็กล่าวออกมาด้วยความตกใจ!

 

หญิงสาวรู้ว่าซูเฟยหยิ่งเป็นผู้ที่สอนการฝึกเซียนให้เย่เฟิง ดังนั้นเรื่องที่ทักษะที่ใช้บินได้ เธอจึงไม่รู้สึกแปลกใจมากนัก แต่เมื่อเห็นขีปนาวุธสองลูกที่ลอยตามหลังซูเฟยหยิ่งมา หัวใจเธอก็พลันบีบรัดแน่น!

 

..........................

แปลโดย Solar Spark

(แปลจากเว็บ lnmtl.com และ Raw จีนโดยใช้โปรแกรมแปลภาษาช่วย)

 




NEKOPOST.NET