[นิยายแปล] Genius Sword Immortal ตอนที่ 233 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Genius Sword Immortal

Ch.233 - ผมต้องฆ่ามัน!


บทที่ 233 ผมต้องฆ่ามัน!

 

เมื่อซูเฟยหยิ่งสลายวิญญาณหยางไปแล้ว หลงโม่หรันและคนที่เหลือก็พึ่งรู้สึกตัวราวกับตื่นจากฝัน

 

นี่มันอะไรกัน?

 

ตั้งแต่เกิดมา นี่เป็นครั้งแรกที่หลงโม่หรันรู้สึกหนาวสั่นแบบนี้ สิ่งที่มนุษย์ทุกคนกลัวที่สุดก็คือสิ่งที่พวกเขาไม่อาจเข้าใจได้ แม้แต่หลงโม่หรันเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น การที่ต้องเผชิญหน้ากับหญิงสาวคนนี้ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ

 

นี่มันห่างไกลจากคำว่าเทพธิดาไปแล้ว!

 

หลงโม่หรันร้องตะโกนอยู่ในใจ สิ่งที่เกิดขึ้นแสดงให้เห็นว่าเขาไม่มีทางจะหนีไปจากที่นี่ได้ การที่ต้องเผชิญหน้ากับหญิงสาวลึกลับคนนี้ มันทำให้หลงโม่หรันยิ่งรู้สึกเกรงกลัวมากขึ้นไปอีก

 

ถึงอย่างนั้น ซูเฟยหยิ่งไม่ได้สนใจหลงโม่หรันเลยแม้แต่น้อย

 

“ไม่คิดเลยว่าเธอจะมาข้ามมาที่โลกใบนี้เหมือนกัน”

ซุเฟยหยิ่งกล่าว เมื่อคิดไปถึงสถานการณ์ที่ทำมังกรไฟในโลกเทวะ สีหน้าของหญิงสาวก็ดูแย่ลงราวกับเธอกำลังกังวลอะไรบางอย่าง

 

ซูเฟยหยิ่งไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างผู้หญิงหมดสติอยู่นี่กับเย่เฟิงเป็นอย่างไร แต่ในเมื่อเย่เฟิงต้องการจะปกป้อง เธอก็จะช่วยด้วยเช่นกัน

 

“ไปกันเถอะ อาจารย์มีเรื่องจะคุยด้วย”

ซูเฟยหยิ่งโบกมือเตรียมจะใช้ทักษะเซียน

 

“เดี๋ยวครับ”

 

เย่เฟิงรีบเอ่ยขึ้นมา ในเมื่อไล่ต้อนหลงโม่หรันให้จนมุมได้แล้ว จะให้ปล่อยมันไปง่ายๆแบบนี้หรือ? ซูเฟยหยิ่งยังไม่รู้สถานะของหลงโม่หรัน แต่เย่เฟิงนั้นรู้ดี เขาไม่มีทางปล่อยมันไปง่ายๆแน่!

 

“หืม?”

ได้ยินดังนั้น ซูเฟยหยิ่งจึงหันหน้ากลับมามองเย่เฟิง

 

เมื่อเห็นสีหน้าของเย่เฟิง เธอก็เดาความคิดของลูกศิษย์คนนี้ได้ เจ้าพวกที่อยู่บนเรือลำนั้นควรถูกกำจัดสินะ?

 

พวกขยะทั้งสาม เธอจะจัดการไม่ให้เหลือซาก!

 

“อาจารย์ ช่วยอุ้มเธอไว้ทีครับ”

เย่เฟิงไม่ต้องการให้ซูเฟยหยิ่งเป็นคนสังหารหลงโม่หรัน เพราะจากความบัดซับของคนๆนั้นแล้ว เขาจะเป็นผู้ลงมือเอง!

 

เนื่องจากมันเป็นศัตรูส่วนตัวของเขาเอง เย่เฟิงจึงไม่อยากยืมมือซูเฟยหยิ่งมาช่วย เขาส่งร่างที่หมดสติของหลงหวางเอ๋อให้หญิงสาว

 

นี่ทำให้ซูเฟยหยิ่งรู้สึกสงสัย ลูกศิษย์ของเธอคนนี้ต้องการจะทำอะไร?

 

หญิงสาวรับร่างไร้สติของหลงหวางเอ๋อมา จากนั้นจึงจ้องมองเย่เฟิงด้วยความแปลกใจ

 

ทักษะสัมผัสวิญญาณของเธอทำให้รู้ว่าเย่เฟิงมีระดับวรยุทธ์เพียง 15 ปี แต่ชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีขาวมีระดับวรยุทธ์ถึง 50 ปี ถึงแม้กลิ่นอายวรยุทธ์ของชายคนนั้นจะไม่มีความหนาแน่นมากนัก แต่วรยุทธ์ระดับ 50 ปี ก็ถือว่าแข็งแกร่งอยู่ดี แล้วเย่เฟิงจะรับมือไหวหรอ?

 

เย่เฟิงไม่ได้กล่าวสิ่งใดอีก การแสดงให้ดูย่อมดีกว่าการคุยโวโอ้อวดมากนัก

 

ด้วยชิ้นส่วนน้ำแข็งพันปีที่อยู่ในมือนี่ เขาสามารถรู้สึกได้ถึงปริมาณเจินชี่ในร่างที่ถูกฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว จนสามารถใช้ทักษะกระบี่ผ่ามิติได้แล้ว

 

โดยปกติแล้ว ความเร็วในการฟื้นฟูปริมาณเจินชี่ของผู้ฝึกเซียนนั้นขึ้นอยู่กับวิถีโคจรที่ฝึกฝน

 

วิถีโคจรสุสารดารานั้นเป็นเพียงวิถีโคจรทั่วไป หากใช้เจินชี่ไปจนหมดแล้ว ต้องใช้เวลาฟื้นฟูอย่างน้อย 45 ชั่วโมง เจินชี่จึงจะกลับมาสมบูรณ์ดังเดิม

 

แต่ด้วยน้ำแข็งพันปีในมือนี้ แค่ใช้เวลาเพียงช่วงสั้นๆก็ฟื้นฟูเจินชี่ได้แล้ว!

 

‘ดูแล้ว ความสามารถของน้ำแข็งพันปีจะไม่ใช่แค่คำกล่าวอ้างสินะ’

เย่เฟิงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมสำนักที่ครอบครองชิ้นส่วนน้ำแข็งพันปีถึงกลายเป็นสำนักอันดับต้นๆของโลกเทวะ ประสิทธิของมันน่าทึ่งมาก โดยเฉพาะความสามารถในการฟื้นฟูเจินชี่

 

นี่ขนาดว่ามันอยู่ในสภาพที่อ่อนแรงแล้ว ยังทำได้ถึงขนาดนี้ หากอยู่ในสภาพสมบูรณ์ ก็ไม่รู้ว่าน้ำแข็งพันปีจะมีพลังอำนาจมากแค่ไหน

 

ก่อนหน้านี้ มันใช้พลังเพื่อแช่แข็งซูเฟยหยิ่งไปทีหนึ่ง จากนั้นก็สร้างเกาะน้ำแข็งขึ้นมา และสร้างขึ้นมาอีกแห่งหนึ่งจากความโมโหที่ถูกศรดาราโจมตี การจะฟื้นฟูพลังให้กลับมาสมบูรณ์นั้นคงใช้เวลาไม่น้อยเลยทีเดียว

 

อย่างไรก็ตาม เย่เฟิงไม่ได้คิดอะไรมากอีก เพราะในตอนนี้ เป้าหมายที่เขาต้องจัดการก็คือหลงโม่หรันที่อยู่ตรงหน้านี้

 

“เธอ”

ซูเฟยหยิ่งรู้สึกสงสัย เธอจำได้ว่าเย่เฟิงไม่ใช้คนที่ชอบทำอะไรบ้าบิ่นแบบนี้

 

“คนๆนี้ ผมต้องฆ่ามัน!”

เย่เฟิงก้าวเท้าไปบนผิวทะเล พร้อมกับประกาศกร้าว

 

ชิ่ง!

 

กระบี่เจินชี่สีเขียวปรากฏขึ้นมาในมือทันที!

 

ภาพนี้ทำให้ซูเฟยหยิ่งต้องรู้สึกประหลาดใจ กระบี่เล่มนี้ปรากฏขึ้นมาได้อย่างไรกัน?

 

แม้ในใจจะเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ใบหน้าของหญิงสาวก็ดูสงบและเย็นชาเมื่อมองไปยังหลงโม่หรัน

 

ดูเหมือนว่าเย่เฟิงจะมีความแค้นฝังลึกกับชายในชุดคลุมสีขาวมากกว่าที่เธอคิด ไม่ว่าเย่เฟิงจะต่อกรกับอีกฝ่ายได้หรือไม่ ตราบใดที่เขามีอันตราย เธอจะเข้าไปช่วยและสังหารชายคนนั้นอย่างไม่ลังเล!

 

เย่เฟิงนั้นเป็นลูกศิษย์ที่ซูเฟยหยิ่งเอ็นดูเป็นอย่างมาก หากมีใครกล้ารังแกเขา เธอจะตอบแทนกลับไปเป็นร้อยเท่า!

 

ปริมาณเจินชี่มหาศาลถูกควบแน่นไว้ในมือขาวผ่อง ตอนนี้ ซูเฟยหยิ่งเตรียมพร้อมที่จะลงมือได้ทุกเมื่อ

 

เย่เฟิงนั้นรับรู้ได้ถึงความสงสัยของซูเฟยหยิ่ง เป็นเพราะพึ่งตื่นขึ้นมา เธอจึงยังไม่รู้ว่าเขามีแหวนกระบี่มังกรโบราณ และได้เรียนรู้ทักษะกระบี่ผ่ามิติ

 

ตอนนี้ ถึงเวลาที่จะแสดงให้อาจารย์ของเขาได้เห็นแล้ว!

 

แม้การถูกจ้องมองด้วยแววตาที่เย็นชาจากซูเฟยหยิ่ง จะทำให้หลงโม่หรันรู้สึกเกรงกลัว แต่เมื่อเห็นเย่เฟิงย่างก้าวเข้ามา เขาก็เริ่มรวบรวมพลังและตัดสินใจจะลงมือก่อนเพื่อสร้างความได้เปรียบ!

 

แต่ในขณะที่คิดแบบนี้ เย่เฟิงก็ขยับกระบี่ด้วยความเร็วเกินกว่าที่หลงโม่หรันจะทำได้

 

กระบี่ผ่ามิติ - เคลื่อนย้าย!

 

ไม่เพียงหลงโม่หรัน หลงจื่อ และหลงชิงจะตอบสนองต่อสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ทัน แม้แต่ซูเฟยหยิ่งเองก็ไม่คิดว่าเย่เฟิงจะเคลื่อนที่ได้รวดเร็วได้ถึงขนาดนี้

 

ในชั่วพริบตา ร่างของเย่เฟิงก็มาปรากฏอยู่ด้านหลัง เขาตวัดกระบี่สีเขียวเข้มเข้าใส่ลำคอของหลงโม่หรันทันที!

 

หลงโม่หรันเบิกตากว้าง ในที่สุดก็ถึงคราวต้องตาย ตายโดยที่ไม่เข้าใจว่าเย่เฟิงทำแบบนี้ได้อย่างไร และไม่รู้ว่าหญิงสาวเทพธิดาคนนั้นเป็นใครกันแน่

 

ในการเผชิญหน้ากับเย่เฟิง หลงโม่หรันผ่านประสบการณ์เฉียดตายมามากมาย แต่ในครั้งนี้ กลับกลายเป็นว่าเขาต้องตายจริงๆเสียแล้ว

 

ในทีแรก เย่เฟิงเปิดเผยตัวตนของตัวเองและใช้โอกาสนั้นโจมตีเข้าใส่พร้อมกับหลงหวางเอ๋อและหนานฟาง แต่เพราะเกรงกลัวต่อผู้เฒ่าตระกูลหลง เย่เวิ่นเทียนจึงออกหน้ามาช่วยไว้

 

ในครั้งที่สอง เย่เฟิงใช้ทักษะกระบี่ผ่ามิติจนเกือบจะสังหารได้แล้ว แต่เพราะแรงระเบิดของจรวดขีปนาวุธที่ยิงเข้าใส่เกาะน้ำแข็ง ทำให้กระบี่พลาดจุดตายไปครึ่งนิ้ว

 

ในครั้งนี้ หลงโม่หรันไม่เหลือโชคอีกแล้ว และไม่มีเหตุการณ์ใดที่ปรากฏขึ้นมาช่วยเขาไว้ แน่นอนว่าการที่มีซูเฟยหยิ่งอยู่ในที่แห่งนี้ ต่อให้มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันอะไรเกิดขึ้น หลงโม่หรันก็ย่อมไม่มีทางรอดชีวิตไปได้

 

ถึงแม้จะเคยเห็นเย่เฟิงใช้ทักษะเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเพื่อลอบจู่โจมแบบนี้มาแล้ว แต่หลงโม่หรันก็ยังไม่อาจตอบสนองได้ทันอยู่ดี

 

หากหลงโม่หรันเป็นผู้ฝึกเซียนที่มีทักษะสัมผัสวิญญาณ เขาย่อมสามารถป้องกันการโจมตีนี้ได้ แต่น่าเสียดายที่เขาเป็นเพียงแค่ผู้ฝึกยุทธ์ธรรมดาที่มีกระบี่เล่มหนึ่งในมือเท่านั้น

 

หลงจื่อและหลงชิงอยู่ยืนอยู่ใกล้ๆล้วนตกตะลึง แต่ในเวลานี้ หัวใจของหลงโม่หรันหยุดเต้นไปอย่างสมบูรณ์ ร่างในชุดคลุมสีขาวที่ยืนอยู่บนเรือร่วงลงสู่ผิวทะเล เขาตายโดยที่ดวงตายังเบิกกว้าง ตายด้วยความคิดสุดท้ายที่คิดว่ากำลังจะได้สังหารเย่เฟิง!

 

แต่ช่างน่าสงสารที่ตอนนี้ เป้าหมายของหลงโม่หรันกลายเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้แล้ว

 

“กระบี่มังกร?”

 

ซูเฟยหยิ่งรับรู้ได้อย่างรวดเร็วจากข้อมูลที่มี ทักษะสัมผัสวิญญาณทำเธอพบว่าแหวนวงหนึ่งที่เย่เฟิงสวมไว้คือแหวนกระบี่มังกรโบราณ มันทำให้ใบหน้างดงามที่เคยเย็นชาเปลี่ยนเป็นตกใจไปในทันที

 

กระบี่มังกร!

 

นี่มันมรดกในตำนานของโลกเทวะไม่ใช่หรอ?

 

..........................

แปลโดย Solar Spark

(แปลจากเว็บ lnmtl.com และ Raw จีนโดยใช้โปรแกรมแปลภาษาช่วย)

 

บทจะตายก็ตายง่ายเกิ๊นนน




NEKOPOST.NET