[นิยายแปล]It seems like I got reincarnated into the world of a Yandere Otome game ตอนที่ 32 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล]It seems like I got reincarnated into the world of a Yandere Otome game

Ch.32 - ภาค 3 ตอนที่ 13


School Arc – Chapter 13

 

อาร์คได้รับบาดเจ็บ แขนซ้ายแตก กระดูกหักที่ขาข้างขวา เหมือนว่าตกบันได

 

มีพยานหลายคนในหอพักที่เห็นอาร์คที่เดินอยู่คนเดียว อยู่ๆ ก็ตกบันไดลงมา เขาพยายามจับราวบันไดด้วยมือซ้าย ยึดมันเอาไว้อย่างหวาดผวา แต่ว่าไม่อาจห้ามความสมดุลได้ สุดท้ายเขาก็ล้มลงไป – มีนักเรียนหลายคนเป็นพยาน

 

เนื่อจากอาร์คเหมือนจะบอกว่ายังเจ็บอยู่เคลื่อนไหวไม่ได้เลย ตอนนั้นเองที่วูล์ฟและเชดเดินเข้ามา ทำให้ฉันโล่งใจลงบ้าง

 

แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนความจริงที่เขาบาดเจ็บสาหัส เหมือนลูกสมุนของเขาต่างเหม่อลอย แล้วก็พวกผู้หญิงไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในหอพักชายก็รู้สึกเสียใจกับอาการบาดเจ็บของอาร์ค

 

แต่นะ… มีหมอที่ใช้เวทมนตร์รักษาภายในโรงเรียนอยู่แล้ว ถึงจะเป็นเรื่องใหญ่ยังไง เดี๋ยวสองสามวันอาร์คก็กลับมามีสุขภาพแข็งแรงเหมือนเดิมนั่นแหละ

 

แต่ว่าเขาก็ไม่สนใจมาที่โรงเรียนอย่างที่คิดเอาไว้

 

ถ้าใครถามว่าทำไม เป็นเพราะว่าอาร์คกำลังโกรธอยู่นั่นแหละ

 

เจ้าเด็กงี่เง่านั่นพูดกับคนอื่นว่าอย่างนี้:

 

『จนกว่าลิโคริสจะมาเยี่ยมฉัน ไม่งั้นฉันจะไม่กลับไปเรียน』

นั่น… เป็นสิ่งที่อาร์คพูดเอาไว้

 

พอได้ยินเรื่องนี้ก็หงุดหงิดปรี๊ดที่หัวทันทีทันใด

 

“ห๊ะ?”เหมือนกับยากูซ่า นั่นคือสิ่งที่ฉันทำในหัวของฉันด้วยความอ่อนแรงเป็นที่สุด

 

นี่เป็นคำพูดของลูกสมุนคนหนึ่งของอาร์คที่อยู่ชั้นปีเดียวกันกับอาร์ค ฉันคิดว่าเธอไม่มีเจตนาร้ายอะไรนอกจากมาส่งข่าว ถึงแม้ว่าคำพูดของอาร์คจะทำให้ฉันโกรธก็ตาม แต่ก็คิดว่าเรื่องนี้คงจะจบลงอย่างไม่วุ่นวาย

 

เมื่อฉันได้ยินว่าลิลี่ถูกลูกสมุนของอาร์คเรียกไปโดยอ้างว่า『ขอโทษกับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้น』ฉันรีบวิ่งออกจากห้องเรียน ความรู้สึกบางอย่างที่คล้ายกับเดจาวู เหมือนกับที่เพิ่งเกิดเมื่อเร็วๆนี้ อันที่จริงฉันก็คิดจะไปหาลี่ลี่เหมือนกัน แต่

 

ไม่ว่ายังไงฉันก็คิดว่าลี่ลี่ไม่น่าจะหลงกลพวกลูกสมุนของอาร์ค พวกนั้นไม่น่าจะเรียกเธอมาเพื่อขอโทษ

และเป็นไปตามที่ฉันคาดเอาไว้ ดูเหมือนว่าพวกนั้นจะใช้ลิลี่เป็นเหยื่อให้ฉันไปเยี่ยมอาร์ค และฉันก็ไปเห็นตอนที่ลูกสมุนคนหนึ่งกำลังขอโทษลิลี่เพื่อให้เธอตายใจ

 

แต่แล้ว สิ่งที่ฉันเห็นตอนที่เดินเข้ามานั้น เป็นภาพที่น่าหวาดกลัวมาก

 

มีเสียงๆ หนึ่งดังสนั่นขึ้นมา

 

เหมือนมีแสงสะท้อนร่วงลงมาราวกับสายฝนไปยังกลุ่มลูกสมุนของอาร์คและลิลี่

 

ถึงจะเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ แต่ฉันก็ได้แต่จ้องมองด้วยความตื่นตกใจ

 

พอรู้สึกตัวอีกที ฉันก็เห็นเศษแก้วที่อยู่เกลื่อนพื้นรอบตัวของพวกลูกสมุนของอาร์ค ที่กำลังร้องอย่างตกอกตกใจ มีเศษแก้วบาดตามมือ ร่างกาย ขา และใบหน้า

 

มีคนได้รับผลกระทบนี้อยู่รอบข้างด้วย แม้กระทั่งคนที่มองอยู่ไกลๆ ก็รู้สึกตื่นกลัวกับสิ่งที่เห็น

 

วัตถุขนาดใหญ่ที่เปลี่ยนเป็นอาวุธร้ายร้างนั้นตกลงมาจากบนท้องฟ้า จะคิดว่ามันน่ากลัวขนาดไหนล่ะ อย่างน้อยฉันเองที่ถึงกับเงียบเพราะความตกใจ

 

มีเด็กคนนึงรีบเดินออกมา ฉันจำเขาได้ แล้วหยุดเขาด้วยการตะโกนว่า「อย่าวิ่ง!」

 

「เคลื่อนที่ช้าๆ กระจกจะได้ไม่บาด อย่าเอาเศษแก้วออกจากเสื้อผ้าด้วยมือ!」

 

สถานที่ตรงนี้เป็นเหมือนกับกระโจมกระจกขนาดใหญ่ แต่ว่ามันเหมือนกับกระจกรถยนต์ในญี่ปุ่นที่มุมไม่บาดคม แต่ว่ากระจกของที่นี่นั้คมกริบเมื่อพวกนั้นแตกเป็นเสี่ยงๆ ดังนั้นนี่เป็นเรื่องที่อันตรายมาก

เมื่อฉันเงยหน้าขึ้น ก็เห็นกระจกชั้นสองที่พังทลายลงมา เหลือเพียงกรอบที่ว่างเปล่า

 

ฉันเห็นพวกเด็กๆ ที่บาดเจ็บ เหมือนจะรีบเอาเศษแก้วออก ทำให้เลือดกระฉูดขึ้นมาจนต้องเอามือห้ามเลือด

ถึงจะเป็นเรื่องที่น่าตลกที่เห็นครูห้องพยาบาลวิ่งมา แต่ฉันก็ขอบคุณที่เธอรีบมาที่นี่อย่างรวดเร็วเมื่อได้รับข่าว

 

「ลิลี่! บาดเจ็บรึเปล่า!?」

 

ฉันเรียกลิลี่ที่ยืนนิ่งงันเหมือนกับช็อคไปแล้ว หน้าตาของเธอซีดเผือก ดูเหมือนว่าเธอกำลังจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ

 

「ลิโคริส…」

 

เสียงของลิลี่ราวกับหวาดกลัวอะไรบางอย่าง นัยน์ตาของเธอดูเลื่อนลอยเหมือนกลัวว่าจะมีสิ่งที่น่ากลัวเข้ามา แต่ว่าภายนอกไม่มีบาดแผลที่น่าเป็นห่วงทำให้ฉันโล่งใจนิดหน่อย

 

「ไปที่ห้องพยาบาลก่อน เดินไหวมั้ย」

 

ฉันแตะชุดของลิลี่ พยายามสลัดเศษแก้วออก แต่ว่าไม่มีเศษแก้วร่วงหล่นจากชุดของเธอเลยสักชิ้น

 

จากนั้นฉันก็เริ่มรู้ว่าเศษแก้วนั้นไม่โดนตัวเธอเลยแม้แต่น้อย ดูเหมือนว่าเศษแก้วพวกนี้จะหลีกเลี่ยงหม่ให้โดนตัวเธอ

 

ลิลี่ ราวกับกำลังหวาดกลัวอะไรบางอย่างอยู่

 

เรื่องนี้… แพร่กระจ่ายออกไปทั่วโรงเรียนอย่างรวดเร็ว

 

ถึงพวกเราจะพยายามปิดบังความเสียหายที่เกิดขึ้น แต่ว่ามีบางสิ่งที่น่ากลัวมากกว่านั้น

 

(ในตอนนั้น…)

 

พอฉันได้ยินเสียงเศษแก้วตกลงมา พูดก็คือเหมือนกับมีอะไรบางอย่างมาชนกระจกเข้าทำให้กระจกแก้วที่อยู่ในกรอบหน้าต่างแตกหระจายเป็นเสี่ยงๆ เรื่องพวกนี้เป็นไปไม่ได้เลย ถ้ามันไม่ถูกทุบโดยเครื่องมือ และยิ่งมันถูกทุบจากในอาคารยิ่งเป็นไปไม่ได้

 

แต่มันกลับไม่มีชิ้นส่วน หรืออะไรสักอย่างกระทบเข้ามาเลย นอกจากเศษแก้วที่เกลื่อนพื้น

 

เสมือนกับมีพลังบางอย่างที่ทำลายกระจกขนาดใหญ่ภายในโรงเรียนได้ สิ่งที่เรียกว่า『เวทมนตร์』

เศษแก้วที่หล่นกระจายเกลื่อนพื้น ตะกี้นี้นั้นมันตกลงมาราวกับฝนห่าใหญ่ แต่ว่ามันไม่โดนคนเพียงแค่คนเดียว

 

ความกลัวของฉันเริ่มกลับเข้ามา สิ่งที่ฉันกำลังกลัวกำลังจะเป็นความจริง

 

ภายในโรงเรียนเริ่มกระจายข่าวลือออกไปแล้ว

 

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายในวันนี้เกิดขึ้นเพราะเวทมนตร์ของลิเลียม แวลลี่ ไม่สิ… พวกเขาเริ่มจากการบาดเจ็บของอาร์ค อัลเทิร์ด บักแมนเซีย ที่ลิเลียมใช้เวทมนตร์เพื่อแก้แค้น

 

..

 

….

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


 




NEKOPOST.NET