[นิยายแปล]It seems like I got reincarnated into the world of a Yandere Otome game ตอนที่ 26 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล]It seems like I got reincarnated into the world of a Yandere Otome game

Ch.26 - ภาค 3 ตอนที่ 7


School Arc – Chapter 7


 

เมื่อก่อนนี้ฉันไปห้องสมุดคนเดียวตลอด แต่ทว่าตอนนี้ไม่เป็นแบบนั้นอีกต่อไปแล้ว

 

เพราะว่าลิลี่จะมาที่ห้องสมุดในวันพรุ่งนี้ วันต่อไป และวันถัดๆ ไป หลังจากนั้นพวกเราจะพูดคุยเรื่องต่างๆ กันมากมาย

 

ตอนแรกก็เป็นเรื่องชีวิตประจำวันและคลาสเรียนในโรงเรียน

 

ดูเหมือนว่าลิลี่จะลำบากมาก เพราะว่าเธอตามหัวข้อในคลาสเรียนไม่ทัน

 

เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว เพราะว่าเธอไม่ได้เรียนมาก่อน อีกทั้งเธอยังข้ามชั้นเรียนมาตั้งสี่ปี ทำให้เธอเข้าใจบทเรียนในชั้นปีที่ห้าไม่ทัน

 

「ครูช่วยฉันไม่ได้หรอกค่ะ ฉันน่ะทำตามที่พวกท่านสอนได้ แต่พวกท่านไม่เรียกชื่อหรือถามฉันในชั้นเรียนเลยค่ะ」

 

ลิลี่พูดด้วยความรู้สึกที่สับสน

 

ก็น่าหนักใจอยู่หรอกที่เธอไม่ได้ถูกเรียกให้ตอบคำถาม แต่จะให้ไม่พูดอะไรเลยคงจะไม่ได้ แถมเธอทั้งสวย เข้มแข็ง แต่ก็ยังมีส่วนเอาแต่ใจด้วยเหมือนกันเฮอะ

 

「นั่น… ทำให้เธออยากเปลี่ยนความคิดอคติของพวกเขาต่อเธอเหรอ หืมม」

 

「ค่ะ」

 

เป็นคำตอบที่ดีนะ ฉันชอบคนที่มีหัวคิดดีแบบนี้ ถึงจะเป็นหัวหน้าหอพักแต่ก็ควรยื่นมือเข้าช่วยเหลือเธอ

 

「ถ้าเป็นวิชาประวัติศาสตร์ฉันสอนเธอได้ ถ้าเธอเข้าใจหลักสูตรส่วนใหญ่ตั้งแต่ในอดีตถึงปัจจุบัน ก็จะเข้าใจในบทเรียนที่นี่  คงจะต้องปรับตัวกันสักระยะเพื่อให้จำรายละเอียดให้ได้ก่อน แล้วเรื่องภาษาฉันคิดว่าไม่มีทางอื่นนอกจากอ่านหนังสือเท่านั้นนะ… อา ไม่สิ ก่อนอื่น พวกเรามาเลือกกันก่อนดีกว่าว่าจะทำอะไร เพราะว่าเป็นการสอนเร่งรัด ดังนั้นมาหาเรื่องที่เธอสนใจดีกว่านะ…」

 

ฉันพูดสิ่งที่ฉันคิด แล้วก็ตัดสินใจให้เธอเลือกเองในตอนสุดท้าย

 

อันดับแรก วิธีที่ทำให้การเรียนดีขึ้นคือ การฟังระหว่างเรียนให้มากขึ้น อาจจะเสียเวลาสักหน่อย แต่เธอจะต้องเปิดใจยอมรับให้ได้ เนื่องจากฉันไม่สามารถช่วยเธอระหว่างที่เธออยู่ภายในห้องเรียนได้ แล้วฉันก็เดาว่าฉันคงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากคุยกับครูผู้สอนให้เธอ

 

แต่ว่ายังไงก็ตามฉันไม่สามารถไปหาลิลี่ตอนพักได้

 

ฉันไม่อยากให้เธอทำผิดพลาดแบบฉัน ฉันไม่อยากให้เธอต้องกลายเป็นแบบฉัน ถึงจะเป็นห่วงแต่ว่าเธอจะต้องพยายามออกห่างเธอ ไม่งั้นลิลี่จะถูกเพื่อนๆ ตีจากอย่างแน่นอน

 

เพราะฉะนั้นพวเราเลยไปหากันและกันในห้องพักของลิลี่บ้าง ของฉันบ้างในหอพักแทน (เพื่อไม่ให้คนอื่นเห็นว่าพวกเราอยู่ด้วยกัน)

 

เป็นการพบปะพูดคุยกันเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น ใช้เวลาในการวางแผนการเรียนต่างๆไปด้วย และถึงจะไม่ได้คุยกัน พวกเราก็ใช้เวลาอยู่ด้วยกันอย่างสนุกสนานเลยล่ะ

 

ถึงจะบอกว่าพวกเราพูดคุยกัน แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าหัวข้อการพูดคุยเรื่องไหนจะดึงดูดใจเธอบ้าง เลยลองพูดถึงวูล์ฟหรือเชดออกไปดู – ที่เป็น『เป้าหมายจีบ』กับเธอ เพราะว่าพวกเขาโดดเด่นมากตอนที่อยู่ภายในเกมหรือในปัจจุบันนี้ก็ยังคงความเด่นเอาไว้ไม่สร่างซา คนในหอหญิงก็พูดถึงพวกเขาด้วยเหมือนกัน ฉันเลยคิดว่าการหยิบยกมาพูดนี้เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี

 

แต่ถึงเธอจะสนุกที่ฉันเล่าเรื่องพวกเขาให้ฟัง แต่เหมือนว่าเธอจะไม่ได้ใส่ใจเป็นพิเศษ ฉันเลยไม่รู้ว่าจะโล่งใจดี หรือว่าผิดหวังดี

 

สิ่งที่น่าจะประทับใจที่สุดคือลิลี่บอกความฝันของเธอกับฉัน

 

เธออยากจะให้เด็กๆ ที่ถูกจำกัดอิสรภาพเพราะพลังที่เกิดขึ้นมา เหมือนอย่างเธอนั้นมีอิสรเสรีในการเลือกทางเดินชีวิต เพราะเหตุนี้เธอเลยเข้ามาร่วมกับทางสมาคมเนื่องจากอยากเปลี่ยนแปลง

 

มันเป็นความฝันที่สร้างความหวังดี ถ้าหากว่าเด็กเหล่านั้นกำลังเผชิญกับความทุกข์ที่เกิดจากพลัง เป็นปัญหาที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ แม้ว่าฉันจะเคยคิดเรื่องพวกนี้ด้วยเหมือนกัน

 

หนึ่งในอดีตที่เกี่ยวข้องกับตัวเธอนั้น『มีอิสรภาพ และไม่ถูกลิดรอนสิทธิเสรีภาพ』ฉันใคร่ครวญดูแล้ว เหมือนกับว่าเธอกำลัง ‘พูดประสบการณ์ของตัวเอง’ อยู่ใช่ไหมนะ แต่ว่าเธอก็ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องครอบครัวของเธอเป็นพิเศษนี่นา

 

แม่ไม่อยู่บ้าน และเธอก็ไม่ชอบพ่อของเธอ นั่นคือสิ่งที่ฉันได้รู้ตอนที่เธอเอ่ยถึงครอบครัวเธอ

 

พอฉันถามว่าขอเรียกเธอว่าลิลี่ได้ไหม เธอก็เหมือนจะช็อคไปเลย

 

「ขอบคุณมากค่ะ… ตอนที่แนะนำตัวที่ห้องเรียนฉันก็พูดว่า『ชื่อเล่นของฉันคือ ลิลี่ ค่ะ』แต่ไม่มีใครเรียกฉันด้วยชื่อนี้เลย ถึงแม้ว่าแม่ของฉันเคยเรียกฉันว่าลิลี่ก็ตาม」

 

เธอพึมพำพร้อมกับจับจี้ที่หน้าอกของเธอ ดูเหมือนว่าจะเป็นของที่ระลึกของแม่เธอ

 

อย่าทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ได้ไหม ไม่งั้นฉันก็จะร้องตามไปด้วยนะ

 

หลังจากนั้นฉันก็ขอให้เธอเรียกฉันว่า『ลิโคริส』อย่างกระตือรือร้น แม้ว่าจะต้องเรียกตอนที่ไม่มีใครอยู่ใกล้ๆ ก็ตามที

 

พอได้พูดคุยกับลิลี่ฉันก็เริ่มคิดเรื่องของอนาคตของตัวเองบ้าง

 

อืมมม…ฉันควรเริ่มคิดเส้นทางในอนาคตของฉันได้แล้วสินะ ถึงแม้ฉันควรจะเป็นคนที่ลำบากที่สุดในปีสุดท้ายของโรงเรียน แต่ฉันก็พูดไม่ออก

 

มีบางครั้งที่ฉันคิดไว้ว่า ‘ทุกอย่างต้องเป็นแบบนี้’ แต่ว่าฉันไม่มีความฝัน หรือเรื่องที่อยากทำในอนาคตเลย

 

ก่อนที่จะเข้ามาเรียนที่โรงเรียนนี้ ฉันเอาแต่ฝึกฝน ศึกษาเรื่องต่างๆ เพื่อเตรียมพร้อมไว้ก่อน

 

และก่อนที่ลิลี่จะปรากฏตัว ฉันเอาแต่กังวลอนาคตที่จะดำเนินไปเหมือนในเกม

 

หลังจากนั้นล่ะ? ฉันต้องการทำอะไร? ฉันอยากมีชีวิตแบบไหน? ฉันควรคิดถึงเรื่องนี้ได้แล้ว

 

อีกวันหนึ่ง ก็มีเรื่องน่าตื่นเต้นเกิดขึ้นมา

 

นกตัวน้อยที่อยู่ในป่านอกเขตโรงเรียนนั่นมาหาลิลี่ พอเห็นภาพนั้นในหัวของฉันกลับเต็มไปด้วยประโยคนี้

 

นั่นมันอะไรน่ะ สกิลของตัวเอกเหรอ!!

 

「อาา มาหาฉันถึงนี่เลยเหรอ ดื้อจังน้าเจ้าตัวน้อย ลิโคริสขอแนะนำเด็กคนนี้ให้รู้จักนะคะ เด็กคนนี้เป็นเพื่อนทานข้าวของฉันค่ะ 」

 

ลิลี่พูดแล้วเปิดหน้าต่างของห้องสมุดออกให้นกตัวเล็กๆ สีแลพิสแลซูลี(สีฟ้า) เข้ามาข้างใน หลังจากที่มันบินเข้ามาบินรอบๆ แล้วก็เข้ามานั่งลงตรงบ่าของลิลี่

 

「เด็กคนนี้ติดคนมากเลยนะคะ ถ้าให้ขนมปังเค้า ต่อไปเค้าก็จะมาหาตอนช่วงกลางวันอีกล่ะ」

 

ดูเหมือนว่าเธอจะกินแซนวิชหรืออาหารอย่างอื่นตอนกลางวันข้างนอก ตอนแรกฉันก็เอะใจอยู่แล้วเพราะไม่เห็นเธอในช่วงพักกลางวัน และปกติฉันก็นั่งทานอาหารภายในอาคารเรียนกับวูล์ฟและเชดด้วย

 

ยังไงซะ

 

เด็กผู้หญิงผมสีทองสวมชุดสีฟ้าสดใส นั่งทานข้าวอยู่ภายใต้แสงอาทิตย์ มีนกน้อยๆ ตัวหนึ่งนั่งคลอเคลียอยู่ที่ไหล่ของเธอนี่มัน

 

นี่มัน...สกิลนางเอกชัดๆ

 

เธอให้ความรู้สึกเหมือนกับนางเอกของการ์ตูนคลาสสิคเรื่อง World Masterpiece Theatre ของโลกก่อนมากกว่าตัวเอกจากเกมจีบหนุ่มเสียอีก แล้วก็มีฉากหนึ่งที่ยังคงติดตาฉันอยู่ด้วยนั่นคือ『การจัดอันดับของตัวเอก』(1)

 

ฉันมองนกที่เกาะอยู่บนไหล่ของเธอด้วยความตื่นเต้น แต่ว่ามันก็บินขึ้นไปข้างบนทันทีเพราะว่าฉันจะไปแตะมันกะทันหัน อื้มมม นี่เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว ฉันไม่มีสกิลนางเอกนี่นา

 

และเวลาก็ผ่านไปเร็วราวกับกระพริบตา

 

ทุกๆ วันกลายเป็นวันที่ฉันรู้สึกสนุกสนานมากๆ เลย

 

วันนั้นฉันได้พูดถึงบทเรียนการเรียนเต้นรำในวันรุ่งขึ้นกับลิลี่ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอจะได้เข้าคลาสเรียนเต้นรำ หลังจากที่เข้ามาภายในโรงเรียนนี้ กล่าวอีกนัยก็คือเป็นการเรียนเต้นครั้งแรกสำหรับเธอที่ไม่เคยเรียนมาก่อน ลิลี่รู้สึกท้อ เธอกลัวว่าจะทำผิดพลาดในคลาสเรียนเต้นรำมาก

 

หืม? ทำไมรู้สึกเหมือนเดจาวูจังล่ะ

 

ไม่สิ เดี๋ยวนะ!

 

… นี่เป็นอีเวนท์การพบกันครั้งแรกของวูล์ฟกับลิลี่!?


 

=======================================


 

(1) ป็นอนิเมชุดที่สร้างจากนวนิยายคลาสสิคหลายๆเรื่อง ฉายติดต่อกัน ถ้าให้พูดก็คล้ายๆ กับการ์ตูนของDisney Princess


 




NEKOPOST.NET