[นิยายแปล]It seems like I got reincarnated into the world of a Yandere Otome game ตอนที่ 20 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล]It seems like I got reincarnated into the world of a Yandere Otome game

Ch.20 - ภาค 3 ตอนที่ 1


ห้องรอสำหรับการแข่งขันในราชอาณาจักร ซึ่งควบคู่ไปกับงานฉลองแสดงความยินดีสำหรับนักเรียนเข้าใหม่ ท่ามกลางบรรยากาศที่น่าตื่นเต้น

โดยเฉพาะพวกนักเรียนที่ทะเยอทะยานอยากเป็นอัศวินที่ตอนนี้กำลังตื่นเต้นดีใจกับผลการแข่งขัน

อย่างไรก็ตาม บางทีอาจจะเป็นเพราะความตึงเครียดนี้ทำให้บรรยากาศแปรเปลี่ยนไปบ้าง เพราะในช่วงท้ายของวันนั้นจะมีพิธีเปิดเรียนด้วย หรือก็คือบุคคลที่จะชนะเลิศนั้นจะต้องถูกตัดสินแล้วว่ามีศักยภาพที่สมบูรณ์ พร้อมกับตำแหน่งทุกประการ

「วูล์ฟ เชด」

เรียกทั้งสองคนที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก คู่หมั้นของฉันหันกลับมามองฉันเป็นคนแรก

「ลิโคริส」

นัยน์ตาสีม่วงที่มองมาอย่างอ่อนโยน

หลังจากที่ผ่านมาไม่กี่ปีมานี้ รูปร่างของวูล์ฟนั้นสูงขึ้น อีกทั้งยังมีกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่ง ถึงแม้จะเปรียบเทียบกับนักเรียนที่รูปร่างพอๆ กันกับเขา วูล์ฟก็ยังเป็นคนที่โดดเด่น

ฉันต้องเป็นฝ่ายเงยหน้ามองเขา ถึงแม้ฉันจะจัดได้ว่าเป็นคนที่ตัวสูงกว่าผู้หญิงทั่วไป เรื่องนี้ทำให้ฉันคิดถึงในตอนที่ฉันก้มหน้ามองเขาเมื่อยังเป็นเด็ก

ถึงแม้ว่าเขาจะรูปลักษณะที่เติบโตขึ้นมาก ผู้คนข้างกายที่ได้พบเห็นวูล์ฟนั้นมักจะติดภาพลักษณ์เด็กหนุ่มที่แสนฉลาดเฉลียวเมื่อพูดถึงเรื่องของเขา เนื่องจากวูล์ฟมีนัยน์ตาสีอัลมอนด์สดใส และน่าประทับใจแก่ผู้พบเห็น ทั้งเส้นผมและเสื้อผ้าของเขายังคงเป็นสีดำสนิท ดูให้ความน่าเชื่อถือ ฉันคิดว่านั่นทำให้ใครๆ เกิดความเข้าใจผิด เพราะเขามักจะไม่แสดงสีหน้าของเขาในเวลาที่ปรากฏตัวต่อหน้าผู้คน ทำให้คนอื่นประทับใจในความเคร่งขรึมหลักแหลมของเขา

「ท่านพี่ ในที่แบบนี้ ท่านพี่ยังแกล้งผมแบบนี้อีกหรือฮะ?」

เชดยิ้มอย่างอ่อนแรงขณะที่พูดกับฉันด้วยท่าทางน่ารัก น้องชายคนเล็กของฉันที่ผ่านเหตุการณ์ระทึกขวัญ ในปัจจุบันนี้เขาเติบโตมาราวกับถอดแบบท่านพ่อมากทีเดียว ในความคิดของฉัน แทนที่ต้องบอกว่านี่เป็นลักษณะของเขา ต้องบอกว่าเชดคล้ายกับท่านพ่อมากกว่า ถึงแม้ว่าท่านพ่อของฉันกับเขาจะไม่มีความสัมพันธ์เกี่ยวเนื่องกันทางสายเลือดก็ตามที แต่ว่าเรื่องนี้มันช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ นะ

อย่างไรก็ตามแต่ เมื่อเอ่ยถึงใบหน้ายิ้มแย้มนี้ การแสดงออกท่าทางที่ยิ้มน้อยๆ และท่าทางสุภาพเรียบร้อย และใบหน้าที่ดูราวกับท่านพ่อทำให้ดูเหมือนกับเป็นท่านพ่อคนที่สอง (อนึ่งก็คือ ท่านพ่อของฉันก็หน้าเด็ก)

แม้ว่าสีผมของเขาจะไม่ได้เป็นประกายสีทองเหมือนเมื่อตอนเด็ก แต่ส่วนหนึ่งของปลายผมเมื่อสะท้อนกับแสงนั้นเปล่งประกาย และผิวขาวๆ ที่สร้างความประทับใจ อีกทั้งนัยน์ตาสีน้ำตาลแดงทรงเสน่ห์ที่โดดเด่น เขานั้นได้รับความนิยมจากพวกสุภาพสตรีอย่างล้นหลาน จนมีสุภาพสตรีกล่าวไว้ว่า 「ฉันอยากได้เขา」 หรือไม่ก็ 「เขาช่างดูลึกลับจนเหมือนกับความฝันที่จับต้องไม่ได้」 เป็นต้น

แม้ว่าตอนที่เชดอยู่กับวูล์ฟ จะทำให้เชดดูบอบบางก่ว่า แต่ว่าเชดนั้นก็มีร่างกายกำยำเหมือนกับผู้ชายแล้ว ในตอนนี้เรียกเขาว่าน่ารักไม่ได้แล้วด้วย

「คือว่าฉันอยู่ดูผลการแข่งขันไม่ได้น่ะ เลยมาให้กำลังใจตอนนี้แทน」

เพราะที่นั่งของฉันเห็นสถานที่ได้อย่างชัดเจน ฉันเลยมาที่นี่เพื่อบอกพวกเขาล่วงหน้า

「เกิดอะไรขึ้นเหรอ?」

พอวูล์ฟถามด้วยน้ำเสียงกังวลฉันเลยส่ายหน้าให้เขาเป็นนัยว่าไม่ได้มีปัญหาอะไร

「ฉันแค่อยากจะตรวจสอบบางอย่างน่ะ อีกอย่างฉันน่ะ เห็นวูล์ฟกับเชดสู้กันบ่อยๆ แล้วด้วย แต่ก็นะ ฉันจะรีบไปรีบกลับแล้วกัน」

「จะให้กำลังใจกันทั้งที ทำไมท่านพี่พูดการสู้กันของผู้ชายเป็นเรื่องธรรมดาแบบนั้นล่ะครับ แบบนี้มันทำให้พวกผมหมดไฟนะ ท่านพี่」

「“นั่นเพราะฉันไม่สามารถเข้าร่วมการแข่งนัดชิงชนะเลิศได้” ถ้าเธอจะใช้ข้ออ้างนี้ล่ะก็ เธอจะถูกหาว่างี่เง่าเอาได้นะ เชด!」

ฉันจงใจพูดเสียดสีเชด และแกล้งเขาอีกครั้ง สีหน้าของเขาในตอนนี้กลายเป็นหวาดผวาซะแล้วล่ะ

「ฉันขอโทษ วูล์ฟ ฉันก็อยากดูเธอชนะเชดในการแข่งขันนี้เหมือนกัน แต่…」

“ทุกคนกลั่นแกล้งผมชัดๆ” ถึงเชดจะพูดแบบนั้น ฉันก็ไม่สนใจเขาหรอกนะ


นี่ไม่เหมือนกับการต่อสู้ในส่วนของพวกผู้หญิง และเพราะพวกเขาไม่ได้เข้ามายุ่งกับเชดในตอนปลายปีที่ผ่านมา การจลาจลที่เกิดขึ้นมาทำให้เสียเวลาในการเริ่มต้นเทอมใหม่ เรื่องนี้ทำให้พวกเขาโกรธมากทีเดียว ช่างใช้ไม่ได้เลยน้า

「ไม่เป็นไรหรอก พวกเธอแน่ใจหรือว่าจะไม่มีปัญหาอะไร?」

「จ้ะ ฉันอยากจะไปดูคนที่สอบได้คะแนนสูงๆ ก็เท่านั้นเองแหละ」

「แต่หน้าเธอ…ซีดๆ นะ?」

「…อื๋อ ฉันเบื่อที่จะต้องนั่งจมอยู่กับที่น่ะ แล้วนี่ก็อยู่ในความดูแลของเชื้อพระวงศ์ด้วยนี่นา เพราะงั้นไม่ต้องกังวลไปหรอก พวกเขาก็ไม่ได้มายุ่งกับฉันด้วย ถึงฉันจะดูเครียดๆ ก็เถอะ」

เมื่อฉันอ้างข้ออ้างที่เตรียมเอาไว้ขึ้นมาพูดกับวูล์ฟ สุดท้ายเขาก็พยักหน้ายินยอมให้ฉันไป

「พวกเขาไม่ได้น่ากลัว」

「นั่นเป็นเพราะว่านายได้เข้าๆ ออกๆ ในวังตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นเด็กนี่…อาา เหลือเวลาไม่มากแล้ว ฉันไปก่อนนะ」

「เข้าใจแล้ว ร้องเรียกชื่อฉันดังๆ ถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น」

และแล้วเชดเริ่มพูดหยอกล้ออีกครั้ง

「อา- อา- นายก็รู้ว่าผมหมายถึงอะไร ดูเหมือนว่าท่านอัศวินจะดูกังวลผิดปกตินะเนี้ย ไม่เห็นด้วยเหรอ? ท่ามกลางการแข่งขันที่มีการรักษาความปลอดภัยแน่นหนาด้วยกำลังของพวกเชื้อพระวงศ์ แล้วนายคิดว่าจะมีเรื่องเกิดขึ้นอีกงั้นเหรอ?」

ในขณะที่เชดจะทะเลาะกับวูล์ฟที่ยืนยิ้มด้วยสีหน้าบิดเบี้ยวบอกบุญไม่รับ บางทีเชดก็จงใจเรียกวูล์ฟว่า 『อัศวิน』 ซึ่งเรื่องนี้เป็นที่น่าขบขันสำหรับเขา

「ถ้าอย่างนั้นฉันก็คงเป็นด้านมืดของอัศวัน ที่กำลังจะเตรียมการฆ่าน้องชายที่ชั่วร้ายของฉันทิ้งซะยังไงล่ะคะ? แล้วก็เชด ระวังอย่าให้บาดเจ็บล่ะ ถ้าใบหน้าเธอมีบาดแผลล่ะก็ พวกสุภาพสตรีของนายคงได้ขาดใจตายแน่」

ฉันจงใจล้อเลียนเรื่องตลก แล้วเดินออกไปจากห้อง
นั่นแหละ การต่อสู้กำลังเริ่มขึ้น และเป็นการแข่งขันเพื่อหาผู้ชนะ วูล์ฟจะต้องสู้กับเชด

ด้วยเหตุนี้ฉันเลยลุกออกจากที่นั่งเงียบๆ

…ถึงจะพูดว่า“เงียบๆ ” ระหว่างทางนั้น「เธอจะไปไหน?」และ「การแข่งขันนัดสำคัญจะเริ่มแล้วนะ」ผ่านไปมามากมายทีเดียว

「ช่างน่าเสียดายจริงๆ ค่ะ แต่ว่าดิฉันมีนัดกับท่านอาจารย์ ทำให้ดิฉันต้องลุกออกจากที่นั่งก่อนที่จะเริ่ม ถ้ายังไงช่วยกรุณาบอกเล่าเรื่องการแข่งขันให้ดิฉันฟังหลังจากนี้ได้ไหมคะ」ฉันบอกกล่าวด้วยใบหน้าของเด็กสาวที่แสนน่าเชื่อถือ และอ่อนโยน คนพวกนั้นก็จะตอบโต้ฉันกลับมาว่า「ฉันเข้าใจแล้ว 」และ「ขอบคุณที่เหนื่อย」อย่างนั้นล่ะค่ะ

สุภาพสตรีที่ถูกเพื่อนร่วมรุ่น รุ่นน้องและรุ่นพี่ ทักทายระหว่างทาง และภาพลักษณ์ของฉันนั้นเป็นผู้หญิงที่สุภาพ  ไม่ละเลยคำพูดของคนอื่น… และสำหรับเรื่องคำพูดคำจานั้นน่าเป็นห่วงๆ หน่อยๆ นะคะ แต่ว่าคงจะดีไม่น้อยถ้าพวกนั้นมีความสุขกับคู่ชีวิตของพวกเขา

ในช่วงนี้ฉันจะหันเหความสนใจอย่างไรน่ะหรือ แต่เผอิญว่าวูล์ฟกับเชดนั้นเข้ามาในลานแข่งขัน ทำให้ผู้คนหันไปสนใจบนสนามกันหมดแล้วยังไงล่ะ

ฉันค่อยๆ เดินเลี่ยงสายตาของคนอื่น แล้วย้ายมานั่งกับพวกนักเรียนใหม่

เสียงประกาศการเริ่มต้นการแข่งขันดังขึ้น สะท้อนก้องดังทั่วท้องฟ้าสีฟ้าคราม

และจากนั้น ในจังหวะเดียวกันที่เชดใช้เวทมนตร์ทำให้ทุกอย่างไขว้เขว ลักษณะเฉพาะตัวของเชดที่มีความงดงามราวกับดอกไม้ แต่ทางด้านวูล์ฟก็ไม่สะทกสะท้านต่อการแสดงเวทมนตร์นั้น เขาต้านทานการโจมตีของเชดได้อย่างสมบูรณ์แบบ

การแข่งขันที่น่าจะยุ่งตั้งแต่ต้น หากป้องกันไม่ทันนั้น ลูกไฟที่รัวเข้ามาเหมือนกับดอกไม้ไฟที่กระจัดกระจายไปทั่ว

แต่วูล์ฟก็ยังเป็นวูล์ฟที่เคลื่อนที่ได้ไวในพริบตา เชดกระโดดไปด้านหลังเพื่อหลบเลี่ยง วูล์ฟไม่ได้วิ่งตามไป แต่ในขณะนั้นเอง เชดบุกเข้าไปตรงพื้นที่ของเขา และอีกครั้งที่วูล์ฟต้านทานเชดไว้ได้ กันออกจากพื้นที่ของเขา

ขณะที่เชดหลบการโจมตีที่วูล์ฟจู่โจม จนเกือบจะพ่ายแพ้ วูล์ฟมีแววน่าจะชนะสูง และอาจจะถูกประกาศให้เป็นผู้ชนะในการแข่งขันนี้ แต่ถ้ามีคนหายไปจากความสนใจนี้ ก็อาจจะพ่ายแพ้ได้เหมือนกัน

ความเงียบค่อยๆ ก่อตัวขึ้นมาในหมู่ผู้คนที่จ้องมองการต่อสู้ของทั้งสอง ช่วงเวลาแห่งความสมดุล

ผู้ชมต่างทอดถอนหายใจด้วยความผ่อนคลาย

ในหมู่ผู้ชมนั้นมีเด็กสาวที่มีผมสีทอง

เธอเฝ้าดูการต่อสู้ด้วยนัยน์ตาสีเขียวสดใสเป็นประกายคล้ายกับมรกต

แก้มของเธอที่ตื่นเต้นกับการแข่งขันที่แสนระทึกใจเป็นสีชมพูกุหลาย เชกเช่นเดียวกับริมฝีปากสีชมพูอ่อน

แม้ว่าเธอจะสวมใส่ชุดเรียบๆ ธรรมดาๆ แต่ทว่าชุดสีฟ้าอมขาวนั้นไม่สามารถปกปิดความน่ารักของเธอไปได้เลย

ไม่ต้องสงสัยหรอก นี่เป็นการเปิดตัวครั้งแรกของเกมนี้นั้นเอง!

 




NEKOPOST.NET