[นิยายแปล]It seems like I got reincarnated into the world of a Yandere Otome game ตอนที่ 2 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล]It seems like I got reincarnated into the world of a Yandere Otome game

Ch.2 - ภาค 1 คู่หมั้น (2)


 

 

ตอนที่ 2

 

 

ฉันหาข้ออ้างเพื่อปลีกตัวออกมาจากห้อง และฉันก็เดินกลับไปที่ห้องนอนของตัวเองเพื่อทบทวนความสับสนที่เกิดขึ้นมา

 

ความทรงจำที่อยู่ๆ ก็นึกขึ้นมาได้อย่างฉับพลันนี้ต่างหลั่งไหลเข้ามาภายในหัวสมองของฉัน และ...ฉันก็จำทุกสิ่งทุกอย่างได้หมดแล้ว

 

ความทรงจำพวกนี้...เป็นความทรงจำในอดีตของฉัน หรือว่าเป็นสิ่งที่ฉันจินตนาการขึ้นมาเองกันนะ?

 

คำถามเหล่านี้วนเวียนอยู่ภายในหัวสมอง จนได้ข้อสรุปออกมาเพียงว่าทางเลือกของฉันมีเพียงแค่ฉันต้องมุ่งหน้าต่อไปเท่านั้น เพราะฉันไม่รู้ว่าจะมีวิธีไหนมาแก้ไขแล้ว

 

ขณะที่ตัดสินใจเชื่อความทรงจำของตัวฉันในชาติก่อน ฉันก็นึกถึงตัวฉันก่อนหน้านี้

 

‘ฉัน’ เมื่อชาติที่แล้วนั้นเป็นพนักงานออฟฟิศธรรมดาๆ ที่ทำงานในบริษัทเล็กๆ ภายในประเทศญี่ปุ่น ทุกวันฉันนั้นจะต้องนั่งจมกับตัวเลข และยุ่งอยู่กับเครื่องถ่ายเอกสารตลอดทั้งชีวิต

 

น่าเสียดายที่ฉันนั้นไม่มีคนรัก แต่ฉันคิดว่าถ้าฉันมีชีวิตอยู่ต่อ ภายใน 3 ปี...ไม่สิ อีก 5 ปี ฉันอาจจะได้พบกับใครบางคนที่ทำให้ฉันรักอย่างหมดหัวใจก็ได้

 

นั้นเป็นสิ่งที่ฉันคิดเอาไว้

 

แต่ฉันดันตายเพราะอุบัติเหตุรถยนต์ ถ้ามีความรู้สึกเจ็บปวดหลงเหลืออยู่ ฉันคงจะต้องกลัวแน่ๆ แต่โชคดีที่ฉันจำความรู้สึกนั้นไม่ได้

ถึงจะจำความรู้สึกไม่ได้ แต่ภาพที่ฉันนึกขึ้นมาได้คือรถที่พุ่งชนเข้ามาปะทะกับตัวฉันอย่างแรง แล้วฉันก็รู้สึกชาเหมือนกับถูกไฟฟ้าช็อต และทุกอย่างในตอนนั้นฉันกลับรู้สึกว่าเรื่องที่ผ่านมนั้นรวดเร็วมาก

 

ฉันตายก่อนพ่อกับแม่ของฉัน ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกว่าเป็นเด็กที่อกตัญญู แต่โชคดีที่ฉันนั้นมีพี่น้องที่จะคอยดูแลพ่อกับแม่ของฉัน ทำให้ไม่ค่อยกังวลเท่าไหร่

 

ฉันสงสัยว่าหรือนี่จะเป็นการชดเชยอะไรบางอย่างที่ทำให้ฉันต้องมาเป็นแบบนี้ เอาเป็นว่าฉันจะต้องทำให้ชีวิตของฉันต่อจากนี้ไปสงบสุขที่สุด

 

เมื่อได้ข้อยุติที่ลงตัวจากการกลั่นกรองภายในหัวของฉันแล้ว ฉันก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาเล็กน้อย อาจจะเป็นเพราะว่าฉันใช้ความคิดมากเกินไป

 

แต่ก็ต้องขอบคุณความทรงจำชาติก่อนที่ทำให้ฉันจำรายละเอียดทุกอย่างได้ อย่างเช่นรายละเอียดของเหล่าอิเคแมนที่จีบได้พวกนั้น เป็นต้น ซึ่งเป็นข้อมูลจากเกมที่ฉันเคยเล่นนั้นเอง...

 

*อิเคแมน ผู้ชายหน้าตาดี

 

ฉันใช้ผ้าชุบน้ำซับลงที่หน้าผากของฉันให้เย็นลง ซึ่งมันช่วยให้ฉันหายปวดหัวนิดหน่อย ยืนมองตัวเองที่ยืนอยู่หน้ากระจกยาวแบบเต็มตัว มีเด็กหญิงคนหนึ่งยืนจ้องมองด้วยความสูงไม่ถึงครึ่งของกระจกบานนั้น

 

ฉันรู้สึกอึดอัดใจกับเงาที่สะท้อนออกมาภายในกระจก อาจจะเป็นเพราะว่าฉันรู้เหตุผลดีอยู่แล้วว่าเพราะอะไร

 

แปลก ที่ฉันไม่ลังเลใจที่จะเผชิญหน้ากับเงาของตัวเองในกระจกนี้

 

เด็กหญิงในชุดสีแดงเข้มกำลังจ้องมองมาที่ฉัน เมื่อฉันยกมือขึ้น เด็กหญิงคนนั้นก็ยกมือขึ้นตาม เมื่อฉันยกยิ้มที่ริมฝีปาก เด็กหญิงในกระจกก็ยังทำตามฉัน และใบหน้าของเธอดูตลกๆ

 

ผมสีดำ นัยน์ตาสีดำ และผิวที่ขาวกระจ่างใส ริมฝีปากและแก้มของเธอเป็นสีแดงระเรื่อ ดูราวกับตัวละครเจ้าหญิงสโนว์ไวน์ หนังการ์ตูนเทพนิยายที่ฉันเคยดูมาก่อนในชาติก่อนหน้านี้ แต่ทว่านัยน์ตาคู่นี้ของเธอกลับดูดื้อรั้นและหยิ่งยโส และเธอก็ยังมีไฝใต้ตาเล็กๆ ข้างหนึ่งด้วย

 

การแต่งกายด้วยชุดสีแดงเข้มทำให้ดูน่าประทับใจ น่ารักและมีชีวิตชีวา ดูเหมือนว่านี่จะเป็นสีที่บ่งบอกความเป็นตัวตนของลิเลีย และใช่ เกือบทุกชุดในตู้เสื้อผ้าก็มีแต่สีแดงเข้มแบบนี้

 

ถึงแม้ว่าใบหน้าของฉันจะเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่แสนทรงเสน่ห์ แต่รอยยิ้มนี้ทำให้ฉันรู้สึกเขินมาก ฉันเลยหยุดยิ้ม

 

(ในเกม ตัวละครคู่แข่งตัวนี้นั้น...ไม่เหมาะกับรอยยิ้มเลยสักนิด)

 

ในเกม ลิโคริส ราเดียต้า [ฉัน] --- ไม่สิ ส่วนมากฉันเรียกเธอว่า [ยัยนั่น] – เป็นตัวคู่แข่งของนางเอก หรือจะเรียกว่า ตัวร้ายในเกมก็ได้

และเมื่อเลือกที่จะเล่นรูทของ วูล์ฟกัง ไอเซนฮู้ท ยัยคนนี้จะเป็นตัวอุปสรรคในเกม

 

การปรากฏตัวคู่หมั้นของ วูล์ฟกัง ไอเซนฮู้ท ซึ่งเป็นตัวละครที่รู้จักกันดีว่าชอบอาละวาด ลิโคริสนั้นเป็นตัวละครที่มีความโรคจิต เธอหึงหวงคู่หมั้นที่ครอบครัวเลือกให้มาก และเธอก็ยังกลั่นแกล้งนางเอกไม่หยุด ทั้งยังชอบข่มขู่ ใช้แผนสกปรกๆ หรือบางทีก็ทำตัวเองให้บาดเจ็บเพื่อเรียกความสงสาร..

 

เรียกได้ว่าเป็นตัวละครที่น่ากลัวมาก... หรือจะเรียกว่าเธอเป็นประเภทยันเดเระก็ได้

 

นอกจากนี้ไม่ใช่เธอเท่านั้นที่เป็นยันเดเระในเกม เหล่าอิเคแมนก็เหมือนกัน ยกตัวอย่างเช่น วูล์ฟกัง และตัวละครอื่นๆ ที่สามารถจีบ ได้ ทุกคนมีแนวโน้มว่าจะเป็นยันเดเระ...

 

(ชื่อของเกมน่ะเหรอ...ฮืม?)

ฉันจำไม่ค่อยได้...แต่เอาเป็นว่าฉันจำเนื้อหาในเกมได้ก็แล้วกัน

 

แต่ฉันคิดว่าไม่น่าจะใช่ภาษาญี่ปุ่น ดูเหมือนว่าภาษาอังกฤษของฉันจะถึงขั้นวิบัติแล้ว...

 

แม้ว่าจะรู้สึกกังวลกระวนกระวายก็ตามที แต่ฉันไม่สามารถหยุดสิ่งที่กำลังจะคิดต่อไปได้เลย

 

ก่อนอื่น เกมนี้ถูกจัดอยู่ในเกมของผู้ใหญ่ เนื่องจากความรุนแรงก้าวร้าวภายในเกมที่ค่อนข้างกระทบกระเทือนจิตใจ

และก่อนที่เกมนี้จะถูกปล่อยวางตลาดออกมานั้น ทางผู้ดูแลเรื่องนี้ ‘โชวตะ โทกะ’ เป็นคนที่ชอบเรื่องยันเดเระมาก (เป็นนักเขียนเกมเรื่องนี้) และยังเป็นผู้รับมือกับสถานการณ์ต่างๆ ของผู้ที่เล่นเกมนี้ ด้วย ถ้าให้พูดในเชิงจิตวิทยาแล้ว เขาดูเป็นคนที่สนุกกับเรื่องแนวนี้มาก และยังมีนิสัยชอบให้ตอนจบของทุกฉากจบแบบไม่ดีด้วย

 

อย่างในข้อความที่โฆษณาของเรื่องนี้ที่ถูกปล่อยออกมาก่อนชื่อเกมว่า ‘อีก...มากกว่านี้อีก...ในอีกไม่ช้าจะต้องถูกฆ่าตาย!’

 

ว่ากันตามตรง ฉัน [ลิโคริส ราเดียต้า] ในตอนนี้ไม่ใช่คนเดิม... ดังนั้นนี่เป็นข้อความที่แย่มากๆ จริงๆ

 

ถึงแม้ว่า [เธอ] ที่เป็นนางเอกของเกมนั้นถูกลิโคริสเรียกออกมาทำร้าย และก็ถูกฆ่าตาย...

 

ส่วนหนึ่งที่ฉันจำได้ในตอนจบคือ

หลังจากที่ลิโคริสทำร้ายร่างกายนางเอกแล้ว เธอก็จะถูกวูล์ฟกังฆ่า และหลังจากนั้นเขากับนางเอกก็จะหลบหนีไปมีชีวิตอยู่ตามลำพังสองคน โดยทิ้งครอบครัวและสถานะทางสังคมไว้เบื้องหลัง เขายอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อที่จะได้อยู่ด้วยกันกับคนที่เขารัก

 

เป็นตอนจบที่มีความสุขแบบไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก

 

นั้นคือสิ่งที่ฉันต้องหลีกเลี่ยงมัน!

ไม่แค่นั้น ฉันต้องตาย...ความรู้สึกแบบนี้ทำเอาฉันรู้สึกสิ้นหวังมาก แน่ล่ะ! ใครจะอยากเป็นผู้หญิงหึงโหดแบบนั้น ฉันไม่อยากเป็นตัวอันตราย และฉันก็ไม่อยากที่จะทำอันตรายใดๆ แก่คนอื่นด้วย

 

ลิโคริสอาจจะเป็นแค่ตัวประกอบคู่แข่งในเกม แต่ตอนนี้ฉันได้กลายมาเป็นตัวประกอบคู่แข่งนั้นแล้ว...กลายเป็นตัวเอกที่ต้องปรับเปลี่ยนชีวิตบ้าๆ นั้น!

 

ฉันจ้องมองกระจกที่สะท้อนเด็กหญิงคนเดิม

ฉันมั่นใจว่าจะต้องทำให้ชีวิตพบแต่ความสุขให้ได้!

 

“พรุ่งนี้ลูกจะได้เจอกับเขา พ่อแน่ใจว่าลูกจะต้องชอบเขามากแน่ๆ”

 

พบกันครั้งแรก...

 

ใครนะ?

 

...คู่หมั้นของเธอไง

 

เจ้ามนุษย์ที่อาจจะเป็นคนฆ่าเธอในอนาคตนั้นไงล่ะ...

 

เหมือนว่าเลือดในตัวของฉันค่อยๆ ถูกซูบออกไปจากร่างกายอย่างรวดเร็ว...

 

ฉันรู้สึกถึงสถานการณ์ที่ย่ำแย่ต่อจากนี้ไปเลย...

 

 




NEKOPOST.NET