NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์

Ch.90 - คุณหมีกับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นจากที่แห่งหนึ่ง (เหตุการณ์ที่สอง)


 

【มุมมองของกิลด์มาสเตอร์กิลด์การค้า】

 

นี่มันหมายความว่ายังไง?

นักผจญภัยที่ฉันส่งไปโจมตีเด็กสาวที่โรงแรมนั่นไม่ได้กลับมา

พอลองสอบถามคนอื่นๆเพื่อเช็คดู ก็บอกว่าไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น

มันเป็นไปไม่ได้ ฉันจ่ายค่าจ้างไปแล้วแต่พวกมันไม่ทำงานเหรอ?

ฉันคิดสาเหตุอื่นไม่ออก นอกจากกรณีนี้

 

เช้าวันรุ่งขึ้น ลูกน้องฉันมาหาที่ห้องของฉันในกิลด์การค้า

 

「หัวหน้า」

 

「เกิดอะไรขึ้น」

 

「คนที่คุณส่งไปจับเด็กสาวเมื่อวานนี้ ถูกจับกุมเมื่อเช้า」

 

ไอ้นี่พูดอะไรของมัน ฉันส่งพวกนั้นไปจับเด็กสาวตอนกลางคืน ทำไมพวกมันถึงถูกจับตอนเช้า?

 

「แกแน่ใจนะว่าเป็นตอนเช้า」

 

「ครับ ผมเห็นเมื่อเช้าหัวหน้ากิลด์นักผจญภัยจับพวกนั้นไป」

 

「ไอ้พวกบ้า มันไปโจมตีอะไรตอนเช้าวะ?」

 

ถ้าเรื่องเป็นแบบนี้ ฉันก็เข้าใจแล้วว่าทำไมพวกมันไม่กลับมาเมื่อคืน

น่าจะเป็นอย่างนั้น แต่มีใครมั่งวะที่โจมตีตอนเช้า?

ยิ่งไปกว่านั้นพวกมันยังถูกจับอีก ไอ้พวกโง่เอ้ย

นี่แหละเหตุผลที่ฉันเกลียดไอ้พวกโง่ที่ไม่ยอมทำตามคำสั่งของฉัน

ที่นี้ผู้คนก็จะเริ่มสงสัยฉันแล้ว ขอบคุณไอ้พวกโง่นั่นแท้ๆ

 

「จะทำยังไงดีครับ」

 

「ปล่อยมันไปก่อน」

 

「แต่…….」

 

「แม้ว่าพวกมันจะบอกชื่อฉัน แต่มันก็ไม่มีหลักฐาน เราแค่บอกว่าพวกมันพยายามกล่าวหาฉันก็พอ」

 

เนื่องจากพวกมันล้มเหลว ฉันเลยไม่สามารถโจมตีเด็กสาวได้อีก

ไอ้พวกนักผจญภัยไร้ประโยชน์เอ้ย!

 

ปัญหาเดียวตอนนี้คือ นังนั่นมีอาหารอยู่เท่าไหร่กันแน่

มันไม่มีน่าจะมีมากเท่าไหร่ แต่ก็ยังทำให้ฉันลำบาก

 

*ก๊อก ก๊อก*

มีคนเคาะประตู

 

「มีอะไร」

 

พนักงานกิลด์เปิดเข้ามา

 

「หัวหน้ากิลด์นักผจญภัยมาครับ」

 

ฉันรู้แล้วว่าเธอต้องมา

ฉันให้ลูกน้องหลบออกไป แล้วค่อยตอบพนักงาน

 

「ไปพาเธอมาห้องนี้」

 

หญิงสาวที่ใส่เสื้อผ้าที่เน้นหน้าอกของเธอเดินเข้ามา

นั่นคืออโทร่า หัวหน้ากิลด์นักผจญภัย

 

「ไม่ได้เจอกันนาน」

 

「แล้วเธอต้องการอะไร」

 

「เมื่อคืน ที่โรงแรมถูกโจมตีโดยนักผจญภัย นายรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้บ้าง?」

 

เมื่อคืน?

ฉันเพิ่งได้ยินมาว่าพวกมันถูกจับเมื่อเช้า??

 

「ไม่รู้สิ」

 

ฉันตัดสินใจตอบไปว่าไม่รู้ไปก่อน

 

「แม้ว่าหนึ่งในกลุ่มที่โจมตี จะเป็นนักผจญภัยที่เดินเข้าเดินออกกิลด์นายด้วยเหรอ」

 

「ไม่มีเหตุผลอะไรที่ฉันต้องรู้ทุกความเคลื่อนไหวของนักผจญภัยนิ ใช่ไหม?」

 

「อย่างไรก็ตาม นักผจญภัยกลุ่มนั้นบอกว่าทำตามคำสั่งของนาย」

 

「พูดอะไรไม่มีเหตุผล ทำไมฉันต้องไปโจมตีนักผจญภัยที่ฉันไม่รู้จักด้วย」

 

「เพื่อเอาวูล์ฟของเธอมาไง ใช่ไหมละ?」

 

「เธอกำลังบอกว่าคนที่ให้วูล์ฟทั้งหมดกับกิลด์โง่ๆของเธอ เป็นนักผจญภัยคนนี้?」

 

ฉันรู้เรื่องนี้แล้ว แต่แกล้งทำเป็นว่าเพิ่งรู้

 

「ใช่ เธอเป็นนักผจญภัยที่น่ารักจริงๆ แล้วนายรู้ไหม ความจริงที่ว่าเธอถูกโจมตีมันทำให้ฉันโกรธมากๆ」

 

「แล้วจะทำยังไงกับนักผจญภัยที่ถูกจับละ?」

 

「ดังนั้นนายกำลังบอกว่านายไม่เกี่ยวข้องเลยกับเหตุการณ์นี้สินะ?」

 

「แน่นอน ฉันก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ฉันจะถูกโจมตีแบบนี้มั่ง ดังนั้นฉันแนะนำให้เธอรีบจัดการพวกมันซะดีกว่า」

 

「เข้าใจละ แล้วฉันจะกลับมาใหม่」

 

“ไม่ต้องกลับมาแล้วว้อย” ฉันคิดในใจ

 

อโทร่ากลับไปแล้ว แต่ฉันไม่คิดว่าเรื่องนี้จะจบลงแค่นี้

ฉันไม่เข้าใจจริงๆว่าหัวหน้ากิลด์นักผจญภัยคิดอะไรอยู่

ฉันรู้ว่าเวลาจะมาถึง เมื่อพวกเขาหาข้อมูลเกี่ยวกับฉัน

ถ้าฉันต้องการออกจากเมืองนี้ ฉันต้องรีบจัดการ

ถึงฉันอยากจะอยู่ต่อเพื่อหากำไรเพิ่มอีกซักเดือน แต่มันก็ช่วยไม่ได้

ทั้งหมดเป็นความผิดของลูกน้องที่งี่เง่า และนังเด็กสาวสวมชุดหมีนั่น

คนที่รู้ว่าฉันเกี่ยวข้องกับโจรมีแค่ลูกน้องสามคน มีคนไม่มากนักที่รู้ความลับนี้

นั่นเพราะจะทำให้ควบคุมข้อมูลไม่ให้รั่วไหลได้ และง่ายที่จะจัดการพวกเขา

ฉันเคยบอกพวกเขาไว้แต่แรกว่าฉันจะไปจากเมืองนี้

ฉันสั่งให้พวกเขาออกจากเมืองคืนนี้ และไปพบกับBrog

ฉันวางแผนที่จะขโมยเงินในกิลด์การค้าและโยนความผิดให้ไอ้สามคนนั้น

ฉันวางแผนไว้จะให้Brogจัดการ ทำเป็นว่าสามคนนี้ถูกโจรฆ่า

เมื่อมีคนเจอศพสามคนนี้กลางถนนทุกคนก็จะคิดว่าโจรเอาเงินไป

แล้วก็จะไม่มีใครสงสัยว่าฉันขโมยเงินจากกิลด์ไป

 

「ฉันต้องกลับบ้านก่อน ต้องรีบไปเตรียมความพร้อมสำหรับแผนนี้」

 

ฉันกลับบ้านแล้วรีบใส่ของมีค่าทุกอย่างลงไปในกระเป๋าไอเทม

ฉันยังใส่ของมีค่าบางอย่างที่ฉันขโมยมาจากชาวบ้าน

มันไม่มีปัญหาทุกอย่างในเมืองนี้เป็นของฉัน

Brogเป็นไอ้โง่ที่สนแต่ผู้หญิงและเงิน ดังนั้นมันง่ายที่จะควบคุมมัน

มันไม่มีวีธีเปลี่ยนของมีค่าต่างๆเป็นเงิน และไม่มีประโยชน์ที่จะอธิบายถึงคุณค่าของอัญมณีทั้งหลาย

เมื่อฉันเก็บอาหารและของมีค่าทั้งหมดลงกระเป๋าไอเทมแล้ว ฉันก็กลับไปยังกิลด์การค้า

แต่อย่างไรก็ตาม มีเสียงดังภายในกิลด์การค้า

มันเกิดอะไรขึ้น?

มีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นตอนฉันไม่อยู่?

เมื่อฉันมองไปที่สีหน้าของพวกพนักงาน ทุกคนกำลังยิ้มอยู่

 

「เกิดอะไรขึ้น?」

 

ฉันถามพนักงานที่ท่าทางมีความสุขที่อยู่ใกล้ๆ

 

「ดูเหมือนพวกโจรจะถูกปราบปรามแล้วครับท่าน」

 

เขาเพิ่งพูดอะไรออกมานะ?

 

「ด้วยเหตุนี้ เส้นทางออกจากเมืองจะใช้ได้อีกครั้ง จะสามารถขนส่งอาหารได้แล้ว ในที่สุดหลังจากที่อดทนมานาน」

พนักงานกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่มีความสุข

 

อย่ามาล้อเล่นนะว้อย!

แกบอกว่า พวกโจรถูกปราบปรามแล้ว?

ถ้ามันเป็นจริง แสดงว่าตอนนี้ฉันไม่สามารถจัดการลูกน้องสามคนนั้นได้แล้ว

ไม่สิ ปัญหาใหญ่ที่สุดตอนนี้คือ

 

「พวกโจรทั้งหมดนั้นถูกฆ่าตายแล้ว?」

 

มันไม่มีปัญหาหรอกถ้าพวกมันตายหมด คนตายพูดไม่ได้อยู่แล้ว

 

「ดูเหมือนว่าพวกเขาจะถูกจับครับ ปรากฏว่าโจรส่วนใหญ่เป็นนักผจญภัยของเมืองนี้ ตอนนี้พวกเขากำลังถูกสอบสวนโดยหัวหน้ากิลด์นักผจญภัย」

 

พวกมันยังไม่ตาย!

นี่มันเลวร้ายสุดๆ

ถ้าพวกมันสารภาพว่าฉันเป็นคนสั่งการ มันก็เป็นการยากแล้วที่จะหลบออกไปตอนนี้

มีทางหนีดีๆทางไหนบ้างไหมนี่?

 

「นอกจากนี้ดูเหมือนว่าคนที่จับพวกเขา จะเป็นเด็กผู้หญิงใส่ชุดหมี คนรู้จักของผมบอกว่าเธอน่ารักจริงๆ」

 

หมีตัวนี้อีกแล้ว?

เด็กสาวคนนี้มันเป็นใครกันแน่?

เธอมีเนื้อวูล์ฟมหาศาล แล้วยังมีกระเป๋าไอเทมที่สามารถใส่พวกมันได้ทั้งหมด

จับนักผจญภัยที่ทำร้ายเธอในตอนเช้า และในที่สุดก็จับพวกโจรได้ทั้งหมด

เธอมันหมีประเภทไหนกัน?

 

「หัวหน้ากิลด์ครับ ตอนนี้ เราสามารถทำตามที่คุณคิดไว้ได้แล้ว

ผมเคยรู้สึกละอายใจจริงๆที่ทำมัน แต่ตอนนี้ ในที่สุดเราก็สามารถทำตามแผนการณ์ได้แล้ว」

 

ตลอดเดือนที่ผ่านมาฉันโกหกต่างๆนาๆ เพื่อให้พวกพนักงานพวกนี้ทำตามคำสั่งฉัน

ตั้งแต่แรกตอนขึ้นราคาอาหาร ฉันหลอกว่าหลังจากพวกโจรถูกกำจัดแล้ว จะได้มีเงินจำนวนมากไว้ซื้อของและจ่ายให้คนที่มากำจัดคราเคน

ด้วยเหตุนั้น พนักงานครึ่งหนึ่งเชื่อใจฉัน พวกเขาขายอาหารให้พวกคนรวย พวกมันสร้างรายได้ให้ฉันมากมาย

อย่างไรก็ตาม มีแต่คนรวยที่สามารถซื้ออาหารได้ พนักงานคนอื่นๆและประชาชนเริ่มไม่เห็นด้วย อาหารราคาแพงกว่าที่คนจนจะซื้อได้

ฉันก็ไม่ได้สนใจว่าพวกคนจนมันจะอดตายซักกี่คน แต่มันจะเป็นปัญหา

ดังนั้นฉันเลยให้พวกชิ้นส่วนวูล์ฟ ชิ้นส่วนสัตว์ที่ขายไม่ออก เช่นเดียวกับพวกปลาที่เป็นพิษ ให้พวกนั้นไป

 

「หัวหน้ากิลด์?」

 

「ไม่มีอะไร ตอนนี้เราต้องรอรายงานจากกิลด์นักผจญภัยก่อน อาจจะยังมีพวกโจรหลงเหลืออยู่ก็ได้」

 

ฉันไม่คิดว่าไอ้เวรนั่น(Borg) จะถูกจัดการ

 

「คุณพูดถูก มันจะลำบากจริงๆถ้าเราส่งคนออกไปแล้วยังมีพวกโจรหลงเหลืออยู่」

 

พนักงานเห็นด้วยกับฉันและจากนั้นก็เดินออกไป ฉันกลับไปที่ห้องของฉันภายในกิลด์การค้า

ฉันไม่มีความคิดอะไรดีๆเลยตอนนี้

อย่างน้อยBrogไม่น่าจะถูกจับ และควรรออยู่ที่ ที่เราตกลงกันไว้ มิฉะนั้นฉันคงต้องฆ่าสามคนนั้นเอง

 

แต่ฉันยังเคลื่อนไหวไม่ได้ ยังมีข้อมูลไม่เพียงพอ

แต่ถ้าฉันรอนานเกินไป เส้นทางหลบหนีก็จะหายไป

ขณะที่ฉันเสียเวลาเพื่อคิดหาหนทาง เวลาก็ค่อยๆผ่านเลยไป

ฉันหยุดความคิดของฉันเมื่อได้ยินเสียงคนเคาะประตู

 

「มีอะไร」

 

「หัวหน้ากิลด์นักผจญภัยมาครับ」

 

เธอมาที่นี่แล้ว? เป็นผู้หญิงที่มีเวลาว่างเยอะอะไรอย่างนี้

 

「ไปพาเธอมานี่」

 

「แต่ท่านครับ เธอต้องการให้ท่านออกไปข้างนอก」

 

「อะไรละนั่น」

 

「เธอเป็นคนบอก….」

 

「ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะออกไป 」

 

เมื่อฉันออกมาก็ได้เห็นพวกโจรที่ฉันจ้าง ถูกมัดเรียงเป็นแถวอยู่ตรงหน้าแม้กระทั่งปากยังถูกปิดแน่น

นี่เธอเรียกฉันออกมาเพื่อดูพวกนี้?

 

เมื่อฉันมองไปที่แถวของพวกโจร  Borg… นั่นBrog ?

ร่างกายของเขาแสดงให้เห็นว่ามันเป็นเขาจริง แต่ใบหน้าของเขาอยู่ในสภาพที่น่ากลัว

 

ยิ่งไปกว่านั้น Brogคนนี้ นั่งอยู่เงียบๆบนพื้น

Borgที่ฉันรู้จักเป็นพวกป่าเถื่อน แต่ตอนนี้ นี่เป็นเหตุการณ์ที่ฉันไม่สามารถที่จะเข้าใจได้

 

อโทร่า กำลังยืนอยู่ท่ามกลางคนคุ้มกันของพวกเขา

หืม? ฉันเห็นอะไรสีดำเล็ก ๆ  อยู่เบื้องหลังอโทร่า    หมี?

 

นั่นคือสาวน้อยที่ใส่ชุดหมี

มันเป็นไปได้ว่าเธอคือหมีจากข่าวลือใช่ไหม?

พวกโจรถูกจับมาโดยนังเด็กเหลือขอนี่?

ฉันได้แต่หัวเราะ แผนการของฉันถูกทำลายโดยเด็กสาวแปลกประหลาดเช่นนี้?

เพื่อที่หยุดเสียงหัวเราะของฉัน ฉันกลั้นรอยยิ้มในขณะที่ถามคำถามราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

「พวกนี้คือโจร?」

 

「ถูกตัอง. พวกมันทุกคนบอกว่าถูกว่าจ้างโดยนาย」

 

「ฉันไม่รู้ว่าทำไมพวกมันถึงพูดแบบนั้น」

 

「นายจะยืนยันว่าไม่รู้อีกแล้ว?」

 

「อะไรที่ฉันไม่รู้ก็คือสิ่งที่ฉันไม่รู้」

 

พวกโจรทั้งหมดจ้องมาที่ฉัน

จะดีกว่าถ้าพวกมันถูกฆ่าทันทีหลังจากที่ถูกจับ

 

「แล้วนายจะไปไหนละ พร้อมกับกระเป๋าไอเทมใบใหญ่ใบนั้น」

 

ฉันสงสัยว่าทำไมเธอเปลี่ยนเรื่องอย่างกะทันหัน แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้ว

เธอกำลังตรวจสอบฉัน? เธอรู้เรื่องที่ฉันทำหมดแล้ว?

ฉันมองเข้าไปในดวงตาของอโทร่า  ดวงตานั้นเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น  

 

「ฉันแค่ใช้มันทำงาน ไม่มีอะไรเกี่ยวกับเธอ」

 

「โฮ่ งั้นเหรอ ให้ฉันดูของข้างในหน่อยได้ไหม?」

 

「ขอปฏิเสธ ทำไมฉันต้องให้เธอดูด้วย」

 

ฉันคิดถูก เธอรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว

ถ้าพวกเขาเห็นของในกระเป๋า ฉันก็ไม่มีหนทางหนีไปไหนแล้ว

มันมีสิ่งของจำนวนมากที่ฉันขโมยมา

 

「จับZarad! ฉันจะรับผิดชอบทั้งหมดเอง」

 

ฉันพยายามที่จะหนี แต่ฉันก็ไม่สามารถหนีจากพวกอดีตนักผจญภัยนี้ได้

ขณะนั้นพวกพนักงานกิลนักผจญภัยก็…..

 

「หยุดนะ!」

 

พวกเขาจับตัวฉัน และเอากระเป๋าไอเทมฉันไป

 

「ไหน ให้ฉันดูซิว่ามีอะไรอยู่ในนี้บ้าง」

 

อโทร่าแทงดาบของเธอไปที่กระเป๋าไอเทม

ในขณะที่ของทุกอย่างในกระเป๋ากำลังออกมากองบนพื้น

ชาวบ้านที่เห็นก็เริ่มส่งเสียงเอะอะโวยวาย

…………………………………………………..

 

【มุมมองของยูนะ】

 

คุณอโทร่า บังคับให้ฉันที่จะมาที่กิลด์

ถึงแม้ว่าฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะต้องการฉัน

เธอบอกว่าเธอต้องการที่จะพาพวกโจรมาด้วยทั้งหมด และพวกมันก็เชื่องจริงๆเมื่อฉันอยู่ด้วย

นี่ฉันเป็นคนฝึกสัตว์?

 

เธอบอกว่าที่พาพวกโจรมาด้วยเพราะอยากดูปฏิกิริยาของอีกฝ่าย

เธอพูดถูก พอเขาเห็นหน้าเพื่อนสารเลวของเขา  การแสดงออกของเขาก็เปลี่ยนไปเลย

นี่ฉันทุบตีเขามากเกินไปหน่อย?

 

ทันทีที่มองมาทางฉัน เขาก็หัวเราะเล็กน้อย แค่แป๊บเดียว แล้วเขาก็หันไปทางคุณอโทร่าแล้วเริ่มเถียงกัน

 

「จับZarad! ฉันจะรับผิดชอบทั้งหมดเอง」

 

พนักงานกิลนักผจญภัยเริ่มเคลื่อนไหว และคุณอโทร่าก็เอาดาบแทงไปยังกระเป๋าของชายอ้วนคนนั้น

กระเป๋าขาดและของที่อยู่ข้างในทั้งหมดกระจายลงบนพื้น

 

หืมมม เมื่อกระเป๋าฉีกขาด ของทุกอย่างจะไหลออกมา

ก็ดี แต่ถ้าเกิดกระเป๋ามันขาดแล้วของมันไม่ไหลออกมา จะไม่มีปัญหาเหรอ?

 

「เฮ้, เยอะอะไรขนาดนี้เนี่ย?」

 

สิ่งของจำนวนมาก ของที่น่าจะขายได้ราคาแพง หล่นลงบนพื้น

 

「หือออ ผมเคยเห็นของนั่นในบ้านคุณDamon!」

 

「นั่นมันของคุณDojuนิ!」

 

ชาวบ้านเริ่มส่งเสียงเอะอะ

ในสิ่งของที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นมี แหวนฝังอัญมณีวงเล็กๆวงหนึ่ง

เมื่อผู้หญิงคนหนึ่งเห็น เธอพึมพำด้วยเสียงเบาๆ

 

「นั่นมันของฉัน…..นั่นมันแหวนของฉันที่โจรมันขโมยไป ตอนที่ฉันถูกจับ…」

 

ผู้หญิงคนนั้นเป็นหนึ่งในผู้หญิงที่พวกโจรจับตัวไป

เธอรีบวิ่งไปและคว้าแหวนขึ้นมากำไว้

น้ำตาค่อย ๆ หยดจากดวงตาของเธอ

 

「Sai…..」

 

เธอพูดชื่อหนึ่งออกมา

จากนั้นเธอลุกขึ้นและตะโกน

 

「เอาSaiคืนมา!!」

 

เธอเดินเข้าหา Zarad และชกที่ใบหน้าของเขา

 

「เอาSaiคืนมา คนที่แกสั่งให้พวกโจรมันฆ่า…」

 

หญิงสาวทรุดลงร้องไห้

 

เห็นได้ชัดเจนว่าความโกรธของชาวบ้านที่อยู่รอบๆได้ระเบิดออกแล้ว

ก้อนหินถูกโยนไปที่ Zarad กระหน่ำลงบนหัวและตัวของเขา ก้อนหินบางก้อนยังไปโดนพนักงานกิลด์ที่จับตัว Zarad ไว้ด้วย

 

ก้อนหินยังถูกปาอย่างต่อเนื่อง

 

เลือดเริ่มไหลออกมาจากใบหน้าของ Zarad

แต่ชาวบ้านก็ไม่ได้หยุดการขว้างปาก้อนหิน

พนักงานของกิลด์การค้ายังคงยืนนิ่ง  ตกตะลึงในเหตุการณ์

 

「หยุดก่อน!」

 

คุณอโทร่าตะโกน

 

เมื่อได้ยินเธอตะโกน ชาวบ้านหยุดขว้างปาก้อนหิน และทุกอย่างกลายเป็นเงียบงัน

 

「การสอบสวนZarad ขอให้เป็นหน้าที่ของฉัน ขอรับรองด้วยเกียรติของฉันหัวหน้ากิลด์นักผจญภัย!」

 

…………………………………….

 

โน๊ตจากผู้แต่ง

 

ฉันรู้ว่ามันน่าเบื่อจริงๆเมื่อฉันเขียนอะไรบางอย่างที่ไม่มีบทของยูนะ

-------------------------------------------------------

TL:บ่นนิดหน่อย

แปลไปร้องไห้ไป ลองแปลครั้งแรกบทยูนะแทบไม่มี T^T ทำไมตูต้องมาแปลคำพูดตาลุงอ้วนๆแก่ๆด้วยยยยยย




















 

 









 

 

 





 

 






 




NEKOPOST.NET