[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์ ตอนที่ 9 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์

Ch.9 - มุมมองของฟีน่า ตอนที่ 1


ยาของคุณแม่หมดลงแล้ว

แล้วพวกเราก็ไม่มีเงินเหลือจะซื้อยาแล้วด้วย

ฉันอาศัยอยู่กับคุณแม่แล้วก็น้องสาว

ฉันไม่มีคุณพ่อ

รู้สึกว่าท่านจะเสียไปตอนที่คุณแม่ตั้งท้องน้องสาว

ฉันก็เลยจำเรื่องของคุณพ่อไม่ค่อยได้เท่าไหร่

แล้วคุณแม่ก็ยังมาป่วยจนทำงานไม่ได้

เพราะอย่างนั้นฉันก็เลยต้องพยายามทำงานหนักแทน

ถึงกระนั้นเด็กสิบขวบอย่างฉันก็ไม่มีงานอะไรให้ทำมากนัก

บางครั้งลุงเกนทส์ก็ให้ฉันช่วยงานแล่หนังให้กับกิลด์

ลุงเกนทส์เป็นคนรู้จักของคุณแม่

เขาเป็นคนใจมาก

ล่าสุดเขาก็เป็นคนให้ยาฉันมา ก่อนหน้านั้นเองก็ด้วย

แต่ฉันจะมัวเอาแต่พึ่งลุงเกนทส์ไม่ได้

ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะออกไปหาสมุนไพรเองในป่าแล้ว

ฉันจำลักษณะของมันได้ เพราะเคยเห็นมันมาแล้วตอนอยู่ที่กิลด์

 

ฉันก็เลยออกจากเมืองแล้วก็เดินตรงไปยังป่า

พวกมอนสเตอร์จะอยู่ลึกเข้าไปในป่า เพราะงั้นฉันก็เลยลองหาแค่แถวๆชายป่า

แต่กลับหาไม่เจอเลย

ลองเข้าไปให้ลึกอีกหน่อยก็แล้วกัน

เจอแล้ว!

เท่านี้ฉันก็มียาให้คุณแม่แล้ว

ฉันมัวแต่ดีใจที่เจอสมุนไพรก็เลยไม่ได้สังเกตเลยว่าตัวเองถูกวูล์ฟสามตัวล้อมเอาไว้

ฉันสู้มันไม่ไหว ก็เลยตัดสินใจหนี

แต่ขาก็สั่นจนทำให้ฉันล้มลง

แย่แล้ว...

 

“ใครก็ได้ ช่วยด้วยย...”

 

วูล์ฟเริ่มเดินเข้ามาเรื่อยๆ

ตอนที่ฉันคิดว่าคงสิ้นหวังแล้วนั่นเอง วูล์ฟก็ส่งเสียงร้องแล้วก็ล้มไป

ในพริบตาเดียววูล์ฟทั้งสามตัวก็ล้มลงไป

เกิดอะไรขึ้นกันนะ?

แล้วร่างสีดำก็ก้าวออกมา

ดูๆไปก็แอบน่ารักนิดๆนะ

 

”เป็นอะไรหรือเปล่า…?”

 

แล้วก็พูดขึ้น

 

“ขะ-ขอบคุณค่ะ?”

“ทำไมถึงเป็นประโยคคำถามล่ะ?”

“คุณจะกินหนูหรือเปล่าคะ?”

“ฉันไม่กินเธอหรอก”

“คุณเป็นคุณหมีไม่ใช่เหรอคะ?”

แล้วฉันก็เริ่มยิ้มออก คงเป็นเพราะว่าโล่งใจขึ้นแล้ว

คนที่ใส่ชุดคุณหมีเป็นผู้หญิงที่ชื่อว่าคุณยูนะ

ตอนที่เธอถอดฮู้ดออก ฉันก็พบว่าเธอเป็นผู้หญิงผมดำที่สวยมาก

สวยจนฉันตกใจเลยละ

ฉันไม่เคยเจอผู้หญิงที่สวยขนาดนี้มาก่อนเลย

ดูเหมือนว่าพี่ยูนะจะมาจากชานเมืองแล้วจากนั้นก็หลงทางในป่า

ขอบคุณจริงๆค่ะที่หลงทางมา

โชคดีที่ฉันสามารถตอบแทนเธอได้ด้วยการนำทางเธอเข้าเมือง

ถ้าหากว่าเธอต้องการเงินล่ะก็ต้องแย่แน่ๆ เพราะฉันไม่มีเงินเลย

ดีจังที่เธอเป็นคนดี

แล้วพี่ยูนะก็เดินออกไปโดยไม่สนใจซากวูล์ฟเลย

เดี๋ยวสิคะ

เนื้อกับหนังมันขายได้นะคะ

แล้วเนื้อมันก็----- อร่อยด้วย

พอฉันอธิบายให้ฟัง เธอก็บอกว่าเธอทำไม่เป็น

คงจะเป็นคุณหนูล่ะมั้ง

ถ้าใครได้เห็นความงามใต้ชุดคุณหมีนั่นล่ะก็ต้องเข้าใจแบบนั้นแน่นอน

แล้วฉันก็ได้รับอนุญาติจากพี่ยูนะให้จัดการกับมันได้

หลังจากนั้นดูเหมือนว่าพี่ยูนะจะแบ่งเงินที่ได้ให้ฉันครึ่งนึงด้วย

มันน่าจะพอจ่ายค่าอาหารได้ ถึงจะไม่กี่วันก็ตามที

ดีใจจัง

 

หลังจากจัดการกับซากวูล์ฟเสร็จ ฉันก็มุ่งหน้าไปยังเมือง

ดูเหมือนพี่ยูนะจะไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเท่าไหร่

เธอถามคำถามใหญ่เลย

ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นลูกขุนนางที่ไหนสักที่จริงๆด้วย

จากนั้นเราก็เข้าเมืองแล้วมุ่งหน้าไปยังกิลด์

แล้วฉันก็โดนลุงเกนทส์โกรธเข้าจนได้

ของจากวูล์ฟก็ถูกขายเรียบร้อยโดยยังมีเหลือให้ฉันนิดหน่อย

ซึ่งแน่นอนว่าพี่ยูนะอนุญาตแล้ว

ในที่สุดพวกเราก็จะได้กินเนื้อที่ไม่ได้กินมานานแล้ว

ฉันรู้สึกขอบคุณพี่ยูนะมากจริงๆ

 

ฉันยื่นเงินครึ่งหนึ่งให้พี่ยูนะ แต่เธอกลับขอให้ฉันช่วยนำทางไปโรงแรมให้เธอแทนเงินจำนวนนั้น

ฉันแสดงความขอบคุณแล้วจึงนำทางเธอไปยังโรงแรม

เป็นโรงแรมที่อยู่ระหว่างทางจากกิลด์ไปบ้านของฉันเอง

ตอนเวลาอาหารมักจะมีกลิ่นหอมๆลอยออกมาจากที่นี่ตลอด

แถมยังเป็นที่นิยมด้วย ฉันก็เลยตัดสินใจแนะนำที่นี่ให้กับเธอ

ระหว่างทางที่เราเดินไปยังโรงแรมทุกคนต่างก็หันมามองพวกเรากันเป็นตาเดียว

คงจะเป็นเพราะชุดที่พี่ยูนะใส่มันไม่ปกติสักเท่าไหร่

ถ้าฉันเจอพี่ยูนะในเมือง ฉันเองก็คงจะจ้องแบบเดียวกับพวกเขาแน่ๆ

ถึงมันจะน่าอายนิดหน่อย แต่ในเมื่อเป็นคำขอจากผู้มีพระคุณเรื่องแค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอก

 

หลังจากนำทางเธอมาถึงโรงแรมฉันก็กล่าวขอบคุณแล้วมุ่งหน้ากลับบ้านทันที

หลังจากกลับมาถึงบ้านฉันก็นำสมุนไพรมาทำยาให้คุณแม่

เพราะไม่เชี่ยวชาญก็เลยทำได้ไม่ดีเท่าไหร่ แต่ก็พอจะช่วยบรรเทาอาการป่วยของคุณแม่ได้เล็กน้อย

พวกเราไม่ได้กินเนื้อที่มีคุณค่าทางอาหารสูงแบบนี้มานานพอสมควรแล้ว

แถมฉันยังได้เงินมาด้วย

พรุ่งนี้ฉันน่าจะสามารถซื้ออาหารดีๆได้ด้วย

ต้องขอบคุณพี่ยูนะจริงๆ

 

วันต่อมาฉันตื่นแต่เช้าตรู่

มันเป็นกิจวัตรประจำวันของฉันไปแล้ว

เพื่อที่จะไปหางานที่กิลด์

โรงแรมที่ฉันแนะนำให้พี่ยูนะก็อยู่ระหว่างทางอยู่แล้ว

อยากจะขอบคุณอีกครั้งจัง

พี่ยูนะเองก็กำลังจะไปทำบัตรกิลด์ที่กิลด์พอดี พวกเราก็เลยเดินไปด้วยกัน

ฉันอยากจะจับมือกับเธอแต่ก็พยายามอดทนไว้

ชุดคุณหมีนั่นดูท่าทางนุ่มนิ่มดีจัง อยากจะลองกอดดูจัง

พอมาถึงกิลด์พวกเราก็แยกทางกันเพราะฉันเจอกับลุงเกนทส์

โชคไม่ดีที่ไม่มีงานอะไรให้ฉันเลย

ตอนที่ฉันกำลังจะยอมแพ้แล้วก็กลับบ้านนั้นเองก็ได้ยินเสียงเอะอะดังขึ้น

ตอนที่ฉันเดินไปหาสาเหตุของเสียงนั้น ฉันก็ได้ยินว่าพี่ยูนะกำลังจะสู้กับนักผจญภัย

 

เกิดอะไรขึ้นกันนะ?

ฉันก็เลยรีบวิ่งที่ลานประลอง

พอฉันมาถึงพี่ยูนะก็วิ่งมาหาพร้อมรอยยิ้ม

เธอขอยืมมีดฉัน ฉันจึงมอบให้เธอไป

ไม่มีเหตุผลที่ต้องปฏิเสธเลยนี่นา

 

แล้วการประลองก็เริ่มขึ้น

แล้วพี่ยูนะก็สามารถเอาชนะได้อย่างง่ายดาย

หมัดคุณหมีนั่นสุดยอดไปเลย

ไม่จำเป็นต้องใช้มีดเลยด้วยซ้ำ

พอการต่อสู้จบลงเธอก็นำมีดมาคืนฉัน

แล้วพี่ยูนะก็กลับเข้าไปทำบัตรกิลด์

ฉันเป็นห่วงก็เลยไปรออยู่ข้างนอก

แต่ดูเหมือนจะไม่มีปัญหาอะไร

ดีจัง

 

เพราะวันนี้ฉันหางานอะไรไม่ได้ พี่ยูนะก็เลยขอให้ฉันช่วยนำทางให้

แถมยังให้ค่าจ้างด้วย

โธ่ เพราะพี่ยูนะแท้ๆเลย วันนี้มีหวังเดินจนปวดเท้าแน่ๆเลย แบบนี้นอนไม่หลับแน่ๆ

เดี๋ยวพอกลับบ้านไปแล้วฉันคงตรงดิ่งที่เตียงแน่ๆ

 

เริ่มแรกเลยพวกเราก็มุ่งหน้าไปยังร้านขายอาวุธ

พี่ยูนะซื้อทั้งดาบ มีดสำหรับปา 100เล่ม แล้วก็มีดสำหรับแล่

ท่าทางจะรวยน่าดูเลย

แล้วก็ตุ๊กตามือรูปคุณหมีนั่นเป็นกระเป๋าไอเทมด้วยละ

ตกใจหมดเลย

หลังจากนั้นพวกเราก็ไปร้านขายเสื้อผ้า

ท่าทางพี่ยูนะจะไม่ค่อยมีเซนส์ด้านเสื้อผ้าสินะ?

ฉันก็เลยถูกขอให้ช่วยเลือกเสื้อผ้าให้กับเธอ

ฉันว่าชุดคุณหมีนั่นน่ารักดีแท้ๆ หรือเธอจะไม่ใส่มันอีกแล้วกันนะ?

 

จากนั้นพวกเราก็ไปทานอาหารเที่ยงกัน

เธอถามฉันว่าอยากไปทานที่ไหน ฉันก็เลยเสนอโรงแรมที่ฉันเคยเสนอให้เธอพัก

มันอร่อยมากเลย

แถมพี่ยูนะยังสั่งอาหารเย็นให้ฉันกับที่บ้านอีกด้วย

 

หลังจากทานอาหารเที่ยงพวกเราก็ไปร้านหนังสือกัน

หลังจากที่พี่ยูนะสั่งหนังสือไปหลายเล่ม การนำทางวันนี้ก็จบลง

รู้สึกว่ามันจบลงเร็วอย่างไม่น่าเชื่อเลย

พี่ยูนะอยากจะอ่านหนังสือในโรงแรม

เพราะแบบนั้นช่วงบ่ายฉันก็เลยว่าง

ฉันก็เลยตัดสินใจไปรับอาหารที่โรงแรมแล้วก็ตรงกลับบ้าน

คุณแม่กับน้องสาวของฉันดูมีความสุขกันมาก

หวังว่าพรุ่งนี้จะเป็นวันที่ดีอีกวันนึงนะคะ

 



NEKOPOST.NET