[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์ ตอนที่ 79 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์

Ch.79 - คุณหมีสร้างคำร้องที่กิลด์นักผจญภัย


เพื่อให้ลูกค้ารู้เรื่องการเปลี่ยนเวลาเปิด ฉันจึงขอให้คุณทีรูมิน่าไปแก้ไขแผ่นผับ
แต่ถึงอย่างนั้นก็คงยังมีคนมาทั้งที่รู้เรื่องนั้นแล้ว
เพื่อจัดการกับปัญหานั้น ฉันเลยไปที่กิลด์นักผจญภัย
 
「คุณยูนะมีธุระอะไรที่นี่ตอนนี้หรอคะ?」
 
ฉันเห็นคุณเฮเลนกำลังออกมาจากกิลด์
 
「คุณเฮเลนกำลังจะกลับหรอ?」
「ค่ะ ตอนนี้ได้เวลาปิดแล้ว คุณยูนะมีเรื่องอะไรรึเปล่าคะ?」
「ฉันมานี่เพื่อสร้างคำร้องขอน่ะ」
「คำร้องหรือคะ?」
「ฉันอยากจะจัดการกับปัญหาก่อนที่มันจะเกิดน่ะ」
「ปัญหา?」
 
ฉันอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้
 
「นั่นเป็นเหตุผลให้เปลี่ยนเวลาเปิดร้านในวันพรุ่งนี้ แต่ว่า...มันก็ต้องมีคนที่ไม่รู้เรื่องและมาแต่เช้า มันคงจะดีถ้าพวกเขากลับไปหลังจากที่เราขอโทษ แต่…」
「นั่นเป็นเหตุผลให้คุณอยากจะสร้างคำร้องขอสินะคะ?」
「ที่ร้านของเรามีเพียงแค่ผู้หญิงและเด็ก เป็นเหตุให้ฉันอยากจ้างนักผจญภัยที่สามารถปกป้องพนักงานในร้านจากลูกค้านิสัยเสียได้น่ะ」
「 ที่ร้านของคุณมีเด็กๆด้วยสินะคะ? เพราะอย่างนั้นคุณเลยไม่มีทางเลือก」
「ฉันอยากได้คนมาคุ้มกันประมาณหนึ่งอาทิตย์ แต่จะมีนักผจญภัยคนไหนรับคำร้องนี้รึเปล่านะ?」
「มันก็ขึ้นอยู่กับเงินที่คุณจะจ้างพวกเขาค่ะ ฉันคิดว่ามีนักผจญภัยที่เคลื่อนไหวเพื่อเงินอยู่ค่ะ」
「อืม ฉันไม่รู้ราคาที่เหมาะสมเลย เธอคิดว่าฉันควรจะจ่ายเท่าไหร่ดี?」
 
ถึงแม้ว่ามันจะแพง แต่พอคิดถึงเรื่องความปลอดภัยแล้วมันเป็นราคาที่สามารถยอมจ่ายได้
ถ้าฉันขี้งกจนทำให้พวกเด็กๆถูกทำร้าย ฉันก็ไม่รู้จะมีหน้าไปพบผ.อ.ของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าได้ยังไง
เพื่อหลีกเลี่ยงสิ่งนั้น ฉันเลยอยากจะจ้างคนคุ้มกัน
 
「อืมมม มันก็ขึ้นอยู่กับแร๊งของนักผจญภัยที่คุณจะจ้างนะคะ เนื้อหาของเควสคือการคุ้มครองร้าน ถ้าอีกฝั่งคือคนธรรมดาทั่วไป นักผจญภัยแร๊งต่ำๆก็โอเคแล้วค่ะ แต่ถ้าอีกฝ่ายเป็นนักผจญภัยแร๊งสูงๆ นักผจญภัยแร๊งต่ำกว่าจะรับมือไม่อยู่ค่ะ」
 
ฉันไม่คิดว่าจะมีพวกนอกกฏหมายอยู่ในเมือง แต่ก็มีกรณีอย่างตอนเดโบรัน ที่ฉันเจอตอนไปกิลด์นักผจญภัย
 
「ยูนะจังกับคุณเฮเลนกำลังทำอะไรกันอยู่หรอคะ?」
 
คนที่ปรากฏตัวออกมาคือคุณรูริน่าที่ฉันพาไปฆ่าก๊อปลินตอนนั้น
ฉันเคยเจอเธออยู่หลายครั้งหลังจากภารกิจปราบปรามก๊อปลิน
เดโบรันและสมาชิกในปาร์ตี้ยืนอยู่ข้างหลังคุณรูริน่า
เดโบรันที่โดนฉันชก กิลที่เงียบๆ และแลนซ์เจ้าคนปากเสีย อยู่ที่นี่กันครบทุกคน
ทำไมคนที่อยู่รอบตัวคุณรูริน่าถึงมีแต่คนพวกนี้นะ?
หรือว่างานอดิเรกของเธอคือการเก็บพวกของคุณภาพต่ำๆมา?
 
「ยูนะจัง เธอกำลังคิดเรื่องหยาบคายอยู่ใช่รึเปล่า?」
 
เธอมีความสามารถอ่านใจฉันด้วยหรอ?
 
「ฉันกำลังคิดว่าทำไมคนสวยอย่างคุณรูริน่าถึงได้มาอยู่ในปาร์ตี้อย่างนี้กัน」
「ฉันไม่ใช่สมาชิกอย่างเป็นทางการหรอกนะแค่มาเข้าร่วมชั่วคราวเท่านั้น แล้วก็อย่างที่เธอเห็นปาร์ตี้นี้รวบรวมแต่พวกไม่มีสมองมาอยู่ด้วยกัน」
 
ใช่เธอพูดถูก สามคนตรงนี้มีแต่พวกสมองกล้าม…
 
「ฉันเลยตัดสินใจทำปาร์ตี้กับพวกเขาถึงบางครั้งมันจะลำบากอยู่บ้าง และก่อนที่ฉันจะรู้ตัวพวกเราก็อยู่ด้วยกันจนถึงวันนี้」
「ตอนนี้ก็มาเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของเราได้แล้วน่า!」
「ฉันไม่เอาด้วยหรอก ถ้าฉันจะทำปาร์ตี้ ฉันก็อยากจะอยู่กับคนที่น่ารักอย่างยูนะจังมากกว่า」
 
เธอพูดในขณะที่เข้ามากอดฉัน
เพราะว่าฉันเคยอุ้มคุณรูริน่าด้วยท่าเจ้าหญิง เธอเลยชอบที่จะเข้ามาจับชุดคุณหมี
 
「ยังไงก็เถอะ เกิดอะไรขึ้นหรอยูนะจัง?」
「ฉันกำลังคิดจะส่งเควสคุ้มครองร้านให้กับกิลด์น่ะ」
「ร้าน? ที่เขาลือกันน่ะหรอ?」
「ฉันไม่รู้ว่าในข่าวลือพูดอะไรกัน แต่บางทีพรุ่งนี้จะมีเรื่องยุ่งยากที่ร้านนิดหน่อยน่ะ」
「เรื่องยุ่งยาก?」
「วันนี้เป็นวันเปิดร้านแต่ว่ามีปัญหาอยู่นิดหน่อย ดังนั้นตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปจะเปลี่ยนเวลาเปิดร้านน่ะ และเพราะอย่างนั้นทำให้มีโอกาสที่ลูกค้าที่มาในตอนเช้าจะบุกเข้ามาแล้วมาคุกคามคนในร้าน ดังนั้นฉันเลยอยากจะจ้างนักผจญภัยคอยกันพวกเขาออกไปน่ะ」
「ฉันเข้าใจแล้ว อยากจะจ้างพวกเรามั้ย?」
「ได้หรอ? นั่นช่วยฉันได้เยอะเลย」
「ไม่มีปัญหา」
「อย่าตัดสินใจเองสิ รูริน่า」
 
รูริน่าเกือบจะยอมรับข้อเสนออยู่แล้ว แต่ก็ถูกหยุดไว้โดยบางคน
 
「เดโบรัน?」
「ข้าจะไม่ทำ!」
「ถ้าคุณเดโบรันพูดอย่างนั้น ฉันเองก็ไม่ทำ」
「…」
 
ตอนที่เดโบรันไม่เห็นด้วย แลนซ์ก็ไม่เห็นด้วยเหมือนกัน
ขณะที่กิลไม่ยอมเปิดปากพูดว่าเขาจะรับหรือปฏิเสธ
 
「ฉันเข้าใจแล้ว งั้นนี่คือจุดสิ้นสุดของปาร์ตี้ชั่วคราวนี้」
「เดี๋ยวสิ…」
「ไม่มีทางเลือกอื่นใช่มั้ยล่ะ? พวกนายใช้ฉันตอนที่พวกนายต้องการฉัน แต่พวกนายกลับไม่ยอมช่วยฉันตอนที่ฉันต้องการพวกนาย ฉันก็ไม่อยากจะอยู่ปาร์ตี้เดียวกับพวกนายแล้ว」
 
หลังจากที่เธอพูดออกไป เธอก็หันมามองฉัน
 
「ยูนะจัง โอเคมั้ยถ้ามีแค่ฉันคนเดียว?」
「ฉันจะทำด้วย」
「กิล?」
「ฉันได้ยินมาว่าอาหารที่นั้นอร่อยมาก ถ้าเธอให้แบ่งฉันสักหน่อยฉันก็จะทำด้วย」
「กิล นายหักหลังพวกเราหรอ?」
「เธอเคยช่วยพวกเราไว้ และฉันก็เห็นด้วยกับคำพูดของรูริน่า」
「ขอบคุณนะกิล」
 
คุณรูริน่าแสดงความขอบคุณ
กิลที่ปกติจะเป็นคนเงียบๆ แต่ดูไปแล้วเขาก็เป็นคนดี
 
「จะทำอะไรก็ตามใจ! พวกเราไปเถอะแลนซ์!」
「ครับ คุณเดโบรัน」
 
ทั้งสองคนเดินจากไป เหลือแค่คุณรูริน่ากับกิล
 
「มันจะดีหรอ?」
「ดีแล้ว ฉันคิดจะออกจากปาร์ตี้ตั้งแต่ก่อนจะเจอเหตุการณ์นี้แล้ว แต่พวกนั้นก็หยุดฉันไว้ฉันเลยอยู่มาจนถึงวันนี้ แต่ว่ามันถึงเวลาที่ต้องจบแล้วล่ะ」
「ตอนที่เธอเลิกเป็นนักผจญภัยแล้ว มาบอกฉันนะ พวกเราต้องการคนที่มีความสามารถ」
「เมื่อถึงเวลานั้นฉันจะไปหาเธอนะยูนะจัง」
 
ฉันยอมรับการตัดสินใจของเธออย่างสุภาพ
แต่ถ้าเธอเลิกเป็นนักผจญภัยจริงๆ ก็มีหลายอย่างเลยล่ะที่ฉันอยากให้เธอช่วย
ในกรณีของคุณรูริน่าไม่มีปัญหาทั้งเรื่องบุคลิคและความสามารถเลยล่ะ
 
「พูดเรื่องภารกิจคุ้มครอง ฉันอยากจะจ้างพวกเธอหนึ่งอาทิตย์เลยจะได้รึเปล่า?」
「ได้แน่นอนไม่มีปัญหา ส่วนค่าตอบแทนฉันขอเป็นอาหารด้วยได้มั้ย?」
「ไม่มีปัญหา ฉันจะจัดอาหารและเงินค่าจ้างให้ด้วย」
「ขอโทษนะทั้งสองคน ช่วยไปรับคำร้องอย่างถูกต้องผ่านกิลด์ได้มั้ย?」
 
คำแนะนำของคุณเฮเลนนั้นเป็นสิ่งถูกต้องและต้องทำ
เข้าไปในกิลด์ ฉันยื่นคำร้องและคุณรูริน่ายอมรับคำร้อง
ค่าตอบแทนคืออาหารในร้าน『ที่พักผ่อนของคุณหมี』และเหรียญเงินจำนวนหนึ่ง
เมื่อฉันหาคนคุ้มกันได้แล้ว ฉันจึงกลับไปที่บ้านคุณหมี
ฉันอาจจะไม่ค่อยได้ทำอะไรมากนัก แต่สำหรับฮิคิโคโมริอย่างฉัน มันเป็นวันที่เหนื่อยมากจริงๆ
ฉันเข้าไปในบ้านคุณหมีแล้วชำระล้างร่างกายและจิตใจ
ฉันว่าวัฒนธรรมที่มีห้องอาบน้ำเนี่ยยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว
ฉันออกจากห้องอาบน้ำคุณหมีแล้วใส่ชุดคุณหมีสีขาว จากนั้นก็ดิ่งไปที่ฟูกของฉัน
วันถัดมาตอนที่ฉันไปที่ร้าน ก็เห็นทั้งสองคนก็มาอยู่ที่นั่นแล้ว
 
「อรุณสวัสดิ์」
「อรุณสวัสดิ์ยูนะจัง」
「…」
 
คนที่ตอบกลับมาคือคุณรูริน่า
ส่วนกิลก็ยังเงียบเหมือนเดิม
 
「ร้านเป็นแบบที่เขาลือกันเลย」
「พวกนั้นลือกันว่ายังไงหรอ? เมื่อวานเธอก็พูดถึงมัน」
「มันก็ไม่มีเรื่องอะไรแปลก ความจริงที่ว่านักผจญภัยหน้าใหม่ที่เป็นหมีทำร้านที่กำลังเป็นที่นิยม คนยังพูดกันอีกว่าร้านนั้นดูเหมือนจะเป็นคฤหาสน์ และยังมีกลิ่นหอมน่าอร่อยลอยออกมาจากที่นั่น และเด็กที่ทำงานที่นั่นก็แต่งตัวคล้ายกับยูนะจัง...นั่นแหละคือที่ลือกัน」
 
เธอพูดถูกไม่มีอะไรแปลก ทั้งหมดที่เธอพูดคือเรื่องจริง แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างฉันไม่สามารถยอมรับได้
 
「แล้วพวกเราต้องทำอะไรบ้างหรอ?」
「อย่างที่ฉันบอกเมื่อวาน ถ้ามีลูกค้ามาเร็วเกินไป ฉันอยากจะให้เธอพูดกับพวกเค้าว่าร้านจะไม่เปิดก่อนมื้อเที่ยง ถ้าพวกเขายอมกลับไปแต่โดยดีก็โอเค แต่…」
「กิลเองก็อยู่ที่นี่ด้วย ไม่มีพวกโง่ที่ไหนกล้าโวยวายหรอก」
 
เธอตีไปที่กล้ามเนื้อบนหลังของกิล
 
「พวกเค้าคือลูกค้า ดังนั้นพยายามอย่าใช้ความรุนแรงนะ」
「แน่นอนอยู่แล้ว! ฉันไม่ทำอะไรคนปกติหรอกน่า ในกรณีเลวร้ายที่สุดก็แค่ขู่พวกเขา」
「ถ้ามันไม่เวิร์ค เรียกฉันนะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง」
 
ฉันบอกทั้งสองคนแบบนั้นแล้วก็เข้าไปในร้าน
ตอนที่ฉันเข้าไปในร้าน กลิ่นหอมน่าอร่อยของขนมปังอบใหม่ๆก็โชยไปทั่ว
ทั้งในโลกนี้และโลกของฉัน ขนมปังจะถูกอบตั้งแต่เช้า
ตอนที่ฉันไปที่ครัว ฉันก็เห็นเด็กๆและคุณเมอร์รินกำลังเดินไปเดินมาอยู่
คุณเมอร์รินและลูกสาวของเธอกำลังอบขนมปังกันอยู่ เด็กๆบางคนกำลังดูอยู่ใกล้ๆเพื่อเรียนรู้เทคนิคการทำขนมปัง
มันคงจะเยี่ยมไปเลยถ้าฉันสามารถพาพวกเขาไปที่เมืองหลวงได้หลังจากผ่านไปไม่กี่ปี
เด็กๆคนอื่นกำลังจัดเตรียมนวดแป้งขนมปังและทำพุดดิ้ง
พวกเขาทำเผื่อในส่วนของวันพรุ่งนี้
เมื่อคืนพวกเขาทำไว้เพียงพอสำหรับวันนี้แล้ว และตอนนี้พวกเขาก็ทำในส่วนของวันพรุ่งนี้
 
「พี่ยูนะ อรุณสวัสดิ์ค่ะ」
 
เมื่อเด็กคนนึงเห็นฉัน เด็กๆทุกคนก็ทักทายฉันอย่างร่าเริง
แต่ฉันสังเกตเห็นความเหนื่อยล้าบนหน้าของพวกเขา
คุณเมอร์รินและลูกสาวของเธอยังดูโอเคอยู่เพราะพวกเธอเคยชินกับมันแล้ว แต่พวกเด็กๆกำลังเหนื่อยจากการทำงานที่พวกเขาไม่คุ้นเคยอยู่
เมื่อวานพวกเขาเตรียมงานส่วนของวันนี้จนดึกดื่นเกินไป
นอกจากนั้นวันนี้ยังต้องเริ่มทำงานตั้งแต่เช้า
พวกเขาควรจะหลับได้ทั้งคืนในคืนนี้ ถ้าพวกเขาสามารถทนผ่านวันนี้ไปได้
แต่งานของพวกเด็กๆเกี่ยวข้องกับน้ำมันและไฟ ดังนั้นมันจะอันตรายมากถ้าพวกเขาทำงานในขณะที่เหนื่อยล้า
ฉันเดินไปรอบๆห้องครัวแล้วเอามือคุณหมีไปลูบที่หัวเด็กคนนึง
 
「พี่สาวหมี?」
 
เด็กสาวเอียงศีรษะของเธอตอนที่ฉันเอามือไปลูบหัวของเธอ
 
『ฮิล』
「ทนอีกซักหน่อยไหวมั้ย? เธอจะได้นอนพักในคืนนี้แหละ」
 
ฉันร่ายเวทมนตร์ฟื้นฟูกำลังให้กับเด็กๆทุกคน
เพียงเท่านี้ ตอนนี้น่าจะโอเคแล้ว
พวกเด็กๆไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นและเอียงศีรษะของพวกเขา
ฉันตรวจสอบภายในร้านก่อนที่จะกลับไปที่ที่คุณรูริน่าอยู่
ตอนที่ฉันออกมา ฉันเห็นคุณรูริน่ากำลังอธิบายลูกค้าอยู่
ลูกค้ายอมกลับไปแต่โดยดี หลังจากได้รับคำอธิบายแล้ว
 
「เป็นไงบ้างมีปัญหาอะไรมั้ย?」
「ไม่มีปัญหา พอพวกเราอธิบายให้พวกเขาฟัง พวกเขาก็ยอมกลับไปแต่โดยดี ฉันเองก็ต้องขอบคุณกิลด้วย」
「ฉันแค่ยืนอยู่ตรงนี้เฉยๆ」
「เพราะกิลอยู่ข้างหลังฉัน ลูกค้าทุกคนเลยยอมฟังที่ฉันพูด นั่นช่วยฉันได้มากเลยล่ะ」
「…」
 
ดูเหมือนว่าชาวบ้านทั่วไปจะไม่สามารถต่อต้านนักผจญภัยได้
 
「แล้วตอนนักผจญภัยมามีปัญหาอะไรมั้ย?」
「ปัญหายิ่งน้อยเลย เธอคิดว่าร้านนี้เป็นของใครกัน?」
「หืมม ของฉัน?」
「ถูกต้อง มันเป็นร้านของยูนะจัง นักผจญภัยที่สามารถขยี้นักผจญภัยกว่าสิบคนตอนที่ไปกิลด์เป็นครั้งแรก ฆ่าราชาก๊อปลิน และยิ่งไปกว่านั้นยังฆ่าแบล็คไวเปอร์อีก ไม่มีคนโง่ที่ไหนอยากจะมาหาเรื่องเธอหรอก นอกจากจะเป็นพวกหน้าใหม่หรือไม่ก็เป็นนักผจญภัยที่ไม่ได้มาจากเมืองนี้ ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ให้เป็นหน้าที่ของกิลจัดการ」
「ให้เป็นหน้าที่ฉันเอง」
「ขอบคุณนะ ตอนที่ร้านเปิดพวกเธอสามารถมากินอะไรก็ได้ที่เธออยากกินได้เลย」
 
สุดท้ายฉันก็เข้าไปในร้านเพื่อช่วยงานในส่วนอื่น



NEKOPOST.NET