[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์ ตอนที่ 7 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์

Ch.7 - คุณหมีเข้าร้านอาวุธ


 

ก่อนจะเดินออกไปกับฟีน่าฉันลองตรวจสอบสถานะของตัวเองอีกครั้ง

รู้สึกว่าเลเวลของฉันจะเพิ่มขึ้นหลังจากที่สู้กับพวกนักผจญภัยเมื่อกี้ไป

หมัดคุณหมีดูจะรุนแรงขึ้น

 

ชื่อ ยูนะ

อายุ 15 ปี

เลเวล 8

ทักษะ ภาษาต่างโลก อักษรต่างโลก กล่องมิติคุณหมี ดวงตาคุณหมี

 

เครื่องสวมใส่

ถุงมือคุณหมีสีดำ [ไม่สามารถโอนย้ายได้]

ถุงมือคุณหมีสีขาว [ไม่สามารถโอนย้ายได้]

รองเท้าคุณหมีสำดำ [ไม่สามารถโอนย้ายได้]

รองเท้าคุณหมีสีขาว [ไม่สามารถโอนย้ายได้]

ชุดคุณหมี [ไม่สามารถโอนย้ายได้]

ชั้นในคุณหมี [ไม่สามารถโอนย้ายได้]

 

อย่างที่คิดเลย เลเวลเพิ่มขึ้นจริงๆด้วย

แถมยังได้สกิลแปลกๆมาอีก

 

ดวงตาคุณหมีเหรอ?

ทำให้ฮู้ดคุณหมีสามารถมองเห็นความสามารถของอาวุธกับเครื่องป้องกันได้อย่างงั้นสินะ?

แล้วถ้าเกิดไม่สวมเอาไว้ก็จะใช้สกิลนี้ไม่ได้

 

โคตรจะมีประโยชชชชชชชชน์เลยละ แต่ว่านะ…

ทำไมเวลาฉันเลเวลอัพชุดคุณหมีถึงได้เพิ่มเลเวลแต่ไม่ใช่ฉันกันล่ะเนี่ย?

ให้ตายสิ นี่ถ้าฉันอยากจะใช้ชีวิตในโลกนี้ก็คือฉันต้องใส่ชุดคุณหมีนี่ไปตลอดชีวิตอย่างงั้นเหรอ?!

 

“พี่ยูนะคะ?”

“อ๊ะ ขอโทษนะ ไม่มีอะไรหรอก เอ้า! ไปกันเถอะ”

 

แล้วฉันมุ่งหน้าไปยังร้านอาวุธโดยการนำทางของฟีน่า

 

”พี่ยูนะจะซื้ออาวุธแบบไหนเหรอคะ?”

”อืมมม ก็ยังไม่ได้ตัดสินใจหรอก แต่ตอนนี้ก็เอาเป็นดาบกับมีดก่อนก็แล้วกัน ”

”จะว่าไปแล้วก็ไม่ได้พกอาวุธไว้เลยด้วยนี่นะคะ”

”มีอยู่นะ”(กิ่งฮิโนกิไง)

”นั่นสินะคะจะว่าไปแล้วถ้าเข้าป่ายังไงก็ต้องพกอาวุธอยู่แล้ว ถ้าอย่างงั้นแล้วจะไปร้านอาวุธทำไมเหรอคะ?”

“กะーก็ที่ร้านมันน่าจะมีอาวุธหลากหลาย แล้วก็อาจจะมีอันที่เหมาะกับฉันกว่าอยู่ก็ได้น่ะสิ แล้วที่ที่เธอจะพาไปนี่เป็นที่แบบไหนงั้นเหรอ?”

 

วิชาลับเปลี่ยนเรื่องคุยเวลาจนตรอก

 

“เป็นร้านที่มีเจ้าของร้านชื่อคุณกอร์เดสน่ะค่ะ”

“คุณกอร์เดสเหรอ?”

“เขาเป็นคนที่จัดการเรื่องอาวุธให้กิลด์น่ะค่ะ มีดของหนูเองก็ได้คุณกอร์เดสนี่แหละค่ะมอบให้”

“มอบให้เหรอ?”

“เขาบอกว่า ”เอ้า! เจ้านี่น่ะฉันไม่เอาแล้ว เธอรับไปสิ” แล้วก็ให้หนูมาน่ะค่ะ”

 

ซึนเดเระเหรอ?

 

“ตอนฉันเข้าไปดูอาวุธที่กิลด์ เขาก็บอกว่า “เนื่องในโอกาศพิเศษ” แล้วก็ลับมีดให้หนู”

 

ซึนเดเระแน่นอน

 

“ที่นี่แหละค่ะ”

 

ฟีน่าหยุดอยู่ตรงอาคารที่มีรูปดาบประดับอยู่บนป้าย

ไม่ขายเครื่องสวมใส่เหรอ?

พอเราเดินเข้าไปใกล้ร้านก็ได้ยินเสียง แก๊ง แก๊ง แก๊ง ดังมาเป็นระยะ

กำลังตีอาวุธอยู่หรือเปล่านะ?

แล้วฟีน่าก็เข้าร้านไปก่อน

พอเราเดินเข้ามาในร้านก็มีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆออกมาต้อนรับ

ถ้าพูดถึงอาวุธก็ต้องเป็นคนแคระล่ะนะ แล้วนี่เป็นคนแคระหรือแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาล่ะเนี่ย?

ชักจะเริ่มสับสนแล้วสิ

 

“ตายจริง ฟีน่าจัง ยินดีต้อนรับจ้ะ มาลับมีดเหรอจ๊ะ”

“เปล่าค่ะ วันนี้หนูมาเป็นไกด์ให้พี่ยูนะน่ะค่ะ พี่เขาอยากได้อาวุธ หนูก็เลยตัดสินใจแนะนำคุณกอร์เดสให้ค่ะ”

“ตายจริง ช่วยหาลูกค้ามาให้เหรอจ๊ะ ขอบใจมากนะ”

“พี่ยูนะคะ ทางนี้คือภรรยาของคุณกอร์เดส คุณเนรุโตะค่ะ”

 

เยี่ยม เจอคนแคระเข้าแล้ว!

หรือไม่ก็ต้องเป็นคนร้ายพรากผู้เยาว์แน่ๆ

 

“นี่เธอน่ะ ทำไมถึงจ้องฉันแปลกๆอย่างนั้นล่ะ?”

“เปล่าค่ะ คือฉันแค่กำลังคิดว่าคุณเป็นคนแคระหรือเปล่าน่ะค่ะ”

“ใช่แล้ว ฉันเป็นคนแคระ ไม่เคยเห็นคนแคระมาก่อนเหรอ?”

“ค่ะ ครั้งแรกเลย”

 

ถูกกฏหมายด้วย

สวรรค์ของพวกโลลิค่อนเลยนะเนี่ย

ฉันเป็นผู้หญิงก็เลยไม่เกี่ยวอะไรด้วย แต่ถ้าคนที่ถูกส่งมาไม่ใช่ฉันแต่เป็นพวกโลลิค่อนล่ะก็ เหล่าคนแคระทั้งหลายต้องตกอยู่ในอันตรายแน่ๆ

 

“งั้นก็ช่วยไม่ได้นะ แต่ดูเธอจะใส่ชุดที่ดูหายากอยู่เหมือนกันนะคุณหนู”

”ยูนะค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”

”แล้วอยากได้อาวุธแบบไหนเหรอ?”

”ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจน่ะค่ะ ขอดูรอบๆก่อนจะเป็นอะไรไหมคะ?”

”เป็นมือใหม่เหรอ? ได้สิ ตอนนี้สามีฉันกำลังยุ่งอยู่คงจะพบไม่ได้ แต่ลองเดินดูรอบๆไปก่อนก็ได้”

ดูเหมือนเสียงแก๊ง แก๊ง จะดังมาจากหลังร้าน

คงจะทำงานอยู่ล่ะมั้ง

เอาเถอะ ยังไงฉันก็มาที่นี่เพื่อซื้ออาวุธเท่านั้นแหละ ไม่ได้จำเป็นต้องพบเขาหรืออะไรด้วย

ฟีน่าดูจะผิดหวัง

สงสัยเธอคงอยากจะพบเขาล่ะมั้ง

ไหนๆก็ได้รับอนุญาติแล้ว ฉันก็เลยเดินดูอาวุธในร้าน

ว่าแล้วก็ลองหยิบขึ้นมาดูหน่อยดีกว่า…

มันหนัก... ซะเมื่อไหร่

เพราะชุดคุณหมีหรือเปล่านะ?

ฉันก็เลยลองถอดถุงมือคุณหมีดู

ใช่เลย

ก็พอจะขยับมันได้อยู่หรอก แต่จะให้เหวี่ยงไปมานี่คงไม่ไหว

ฉันสวมถุงมือคุณหมีกลับเหมือนเดิมแล้วลองยกอีกครั้ง

เบาหวิวเลย…

ให้ตายสิ ไม่มีชุดคุณหมีนี่ฉันจะมีชีวิตอยู่ยังไงเนี่ย

จากนั้นฉันก็ลองใช้ดวงตาคุณหมีตรวจสอบดู

 

ดาบเหล็ก สกิล : ไม่มี

ว่าแล้วก็ลองกับอันอื่นดูบ้าง

ดาบทองแดง สกิล : ไม่มี

ดาบเหล็ก สกิล : ไม่มี

 

หรือร้านนี้จะเน้นขายดาบเหล็กกันนะ?

ดาบไม่ดีก็จะขายไม่ออก แต่ก็ต่อราคาไม่ได้เหมือนกัน

ถ้านี่เป็นในเกมหรือนิยายล่ะก็ มันก็น่าจะมีดาบในตำนานแอบๆอยู่ (ตัวมุดฟูก : มันนอนสงบนิ่งอยู่ที่โรงแรมไงล่ะแม่สาวน้อย #ทีมกิ่งฮิโนกิ) (LazySleeper : สงสารคนแพ้กิ่งไม้มั่งเถอะครับ)

สำหรับตอนนี้ลองหาดาบที่เหมาะๆมือไปก่อนก็แล้วกัน

 

ดาบเหล็ก สกิล : ไม่มี

 

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเล่มนี้มันดีหรือเปล่า แต่ก็เอาเล่มนี้แหละ

 

”อยากได้มีดด้วยสักเล่มจัง”

”สำหรับแล่เหรอ?”

”นั่นก็ด้วยค่ะ แต่ขอดูอันที่เอาไว้ใช้ขว้างหน่อยได้ไหมคะ?”

ฉันอยากจะปามีดมากกว่าที่จะเป็นก้อนหินน่ะนะ

แล้วคุณเนรุโตะก็เอามีดมาให้ฉันดู

 

”พอจะมีสัก 100 เล่มไหมคะ?”

”เยอะขนาดนั้นเชียว?”

“ถ้ามีไม่พอก็เอาเท่าที่มีก็ได้ค่ะ”

”ไม่ใช่ว่ามันมีประโยชน์ตอนสู้กับมอนสเตอร์เหรอคะ?”

”ถึงมันจะถูกแค่ไหนก็เถอะ แต่ถ้าซื้อขนาดนั้นมันก็เข้าเนื้ออยู่ดีนะ”

”ถูกเหรอคะ?”

”มีดสั้นสำหรับปาเป็นไอเทมพื้นฐานที่ใช้แล้วทิ้งน่ะ ก็เลยสร้างจากพวกเศษเหล็ก ลองจินตนาการว่าตอนสู้อยู่ แล้วปาออกไปเยอะๆ ก็คงจำไม่หรอกว่ามันไปตกตรงไหนบ้างใช่ไหมล่ะ?แล้วถึงจะปาโดนมันก็อาจจะหล่นไปตอนมอนสเตอร์วิ่งอีก เพราะงั้นมีดสำหรับขว้างถึงเป็นของใช้แล้วทิ้งยังไงล่ะ แล้วก็แน่นอน เรามีมีดสำหรับแล่ขายด้วย”

 

พอรู้ว่าฉันเป็นมือใหม่เธอก็ช่วยอธิบายให้อย่างละเอียด

ซาบซึ้งใจจริงๆ

 

”ถ้าอย่างงั้นก็ขอมีดสำหรับแล่ด้วยค่ะ”

 

ถึงจะไม่รู้วิธีใช้ก็เถอะ

 

“เข้าใจแล้ว”

 

แล้วมีดที่ดูใหญ่กว่าแล้วก็คมกว่าก็ถูกนำมาวางพร้อมกับมีดสำหรับขว้าง

มันอาจจะไม่จำเป็นก็จริง แต่ก็เพื่อที่ว่าจะได้ไม่ต้องมาอับอายที่หลังละนะ

 

”อืมมม เหมาหมดเลยก็แล้วกัน”

 

แล้วฉันก็เอาเงินออกมาจากปากตุ๊กตามือรูปคุณหมี

ไม่มีใครพูดอะไรเลยตอนที่เห็นฉันเอาเงินออกมา

หลังจากที่คุณเนรุโตะรับเงินไป เธอก็นำมีดสำหรับขว้างอีกหลายเล่มออกมาจากห้องด้านหลัง

 

”แล้วจะมารับไปเมื่อไหร่ล่ะ?”

”ขอรับไปเลยก็แล้วกันค่ะ”

 

แล้วฉันก็เก็บมีดสำหรับขว้างทั้ง 100 เล่มเข้าปากคุณหมีไป

จากนั้นก็ดาบกับมีดสำหรับแล่

 

“ตุ๊กตาหมีนั่นเป็นกระเป๋าไอเทมเหรอ?”

 

เธอถามขึ้นในขณะที่กำลังมองตุ๊กตามือรูปคุณหมีอย่างทึ่งๆ

 

”กระเป่าไอเทม?”

 

พอได้ยินคำที่ไม่คุ้นฉันก็เอียงหัวสงสัย

ถ้าเป็นในเกมเราสามารถเก็บไอเทมได้โดยไม่เกี่ยงรูปร่างหรือน้ำหนักอยู่แล้ว

 

“กระเป๋าไอเทมเป็นกระเป๋าที่เอาไว้ใช้เก็บไอเทม เป็นอุปกรณ์อำนวยความสะดวกที่ทำให้พวกพ่อค้าสามารถใช้ขนสินค้าหนักๆได้ยังไงล่ะ”

“หายากเหรอคะ?”

“เรื่องนี้แค่นี้ก็ไม่รู้เหรอ?”

“ฉันได้เป็นของขวัญมาจากเพื่อน(พระเจ้า)น่ะค่ะ ก็เลยไม่ค่อยรู้”

 

“เป็นคนใจกว้างจริงๆเลยนะ จริงๆมันก็ไม่ได้หายากจนผิดปกติอะไรหรอก ราคาของมันขึ้นอยู่กับจำนวนกับปริมาณที่มันเก็บได้น่ะ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นเป็นรูปหมีก็เลยแปลกใจน่ะ”

 

แล้วเจ้านี่เนี่ยมีจำกัดพื้นที่หรือเปล่านะ?

เอาเถอะ ถ้ามันเต็มขึ้นมาก็หาซื้ออันอื่นมาเพิ่มเอาก็แล้วกัน

 

“แต่ว่าพี่ยูนะคะ ถ้ามีของแบบนั้นอยู่ทำไมไม่เอาวูล์ฟตอนนั้นใส่ไปล่ะคะ?”

ตอนนั้นฉันยังไม่รู้เรื่องกระเป๋าคุณหมีก็เลยต้องถือเอานี่นะ

 

“พอดีตอนนั้นฉันกำลังสับสนเพราะหลงทางน่ะ ก็เลยลืมไปเลย”

 

แล้วฉันก็นึกคำแก้ตัวดีๆออกตอนที่กำลังคิดว่าจะโกหกยังไงอยู่นั่นเอง

เรื่องที่ฉันสับสนนั่นก็เป็นเรื่องจริง ก็ตอนนั้นฉันเพิ่งจะถูกส่งมายังต่างโลกนี่นา

 

เอาละเท่านี้ฉันก็ซื้อดาบ มีดสำหรับขว้าง แล้วก็มีดสำหรับแล่เรียบร้อยแล้ว จากนั้นพวกเราก็เดินออกจากร้าน

เป้าหมายต่อไปก็คือการซื้อเสื้อผ้า(ชุดชั้นใน)

 



NEKOPOST.NET