NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์

Ch.66 - คุณหมีทำงานหนักเพื่อโนอา


หลายวันผ่านไปหลังจากที่พวกเรามาถึงเมืองหลวง 
วันนี้ ฟีน่า โนอาและยูนะ นัดกันไว้ว่าจะไปเที่ยวในเมืองหลวง  และเมื่อผ่านมาที่กิลด์นักผจญภัย 
เห็นผู้คนจำนวนมากที่หน้าตึกของกิลด์ 
มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกันนะ? 
「ฉันจะไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นนะ พวกเธอ2คนจะรอหรือไปทำอะไรก่อนไหม」 (ยูนะ) 
 
「หนูจะเข้าไปด้วยคะ 」(โนอา) 
 
「หนูด้วย」(ฟีน่า) 
ตอนนี้ฉันยังไม่คิดจะไปรับใบคำร้องอะไรมา ดังนั้นมันคงจะไม่เป็นปัญหา 
เมื่อเราเข้ามาถึงภายในตึกของกิลด์นักผจญภัย ก็มีกลุ่มคนที่ส่งเสียงดังและมีสีหน้ากังวล 
บางคนในกลุ่มคนเหล่านั้น เราได้ยินเสียงของนักผจญภัยที่ส่งเสียงดัง 
 
 
「ตอนนี้อยากจะให้พวกเราทำอะไรกันแน่! 」 (นักผจญภัย) 
 
「สำหรับตอนนี้กิลด์มาสเตอร์ได้กำลังพิจารณาผลการสำรวจอยู่ จะมีการประกาศภายในกิลด์ในช่วงเวลาอีกไม่นานนี้ ดังนั้นช่วยโปรดรออีกสักครู่ด้วยคะ!」(พนักงานกิลด์) 
 
พนักงานกิลด์พูดอย่างดีที่สุดกับเหล่านักผจญภัยที่อยู่ภายในกิลด์จำนวนมาก 
 
「พี่ยูนะ เหมือนจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นนะคะ? 」 (ฟีน่า) 
 
「ดูเหมือนจะยังนั้น. 」(Yuna) 
 
ฉันคิดว่าควรหาใครสักคนอธิบายเรื่องที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้ 
ฉันพบกับมาริน่า นักผจญภัยที่เราเจอระหว่างเดินทางมายังเมืองหลวง 
 
「 มารีน่า นี้มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอ? 」 (ยูนะ) 
 
「 ยูนะ! 」 (มารีน่า) 
 
「 ดูเหมือนทุกคนจะกังวลกับมันนะ」 (ยูนะ) 
 
「อา..มันมีกลุ่มมอนสเตอร์จำมากปรากฎขึ้นและได้มีนักผจญภัยบางคนเสียชีวิตไปแล้ว ทางกิลด์จึงได้ส่งคนไปสำรวจและพึ่งกลับแจ้งข่าว แต่ดูเหมือนมันจะไม่ใช่เรื่องดีนัก」(มารีน่า) 
 
「แล้วได้ข่าวอะไรมาบ้างละ? 」(ยูนะ) 
 
「ในกลุ่มนั้นมีพวกก๊อบลิน, หมาป่าและอ็อคที่ได้รับการยืนยันแล้ว และนักผจญภัยบางคนก็เห็นพวก ไวเวิรน์  แถวนั้นด้วย.」(มารีน่า) 
 
「ได้มี ไวเวิรน์ ใกล้เมืองหลวง? 」(ยูนะ) 
 
 
「มันอาจจะเป็นไปได้ แต่ฉันก็ไม่เคยได้ยินเรื่องที่จะมีไวเวิรน์ เข้าใกล้เมืองหลวงมาก่อน  」(มารีน่า) 
 
ในขณะที่ฉันกำลังฟังอยู่นั้น กิลด์มาสเตอร์ซานย่า ก็ได้เข้ามาภายในกิลด์ 
ในกิลด์ก็เริ่มมีเสียงขึ้นจากการปรากฏตัวของเธอ 
 
「ฉันมีเรื่องจะประกาศให้ทราบจากการส่งทีมที่ไปสำรวจ กรุณาอยู่ในความสงบ! 」 (ซานย่า) 
 
เสียงในกิลด์ได้เงียบสงบลงจากคำพูดของเธอ 
 
「จากข้อมูลของทีมสำรวจพบว่ามี กลุ่มของก็อบลินและหมาป่ารวมกันเกินหมื่นตัว ที่แย่กว่ามี อ็อคอีก 500 ตัว และเรายังไม่สามารถยืนยันจำนวนของพวกไวเวิรน์ในตอนนี้ได้ 」 (ซานย่า) 
 
หลังจากที่ได้ยินคำพูดของเธอ พวกนักผจญภัยก็เริ่มส่งเสียงดังอีกครั้ง 
 
「คุณคงไม่บอกว่ามีแค่พวกเราที่ต้องออกไปสู้เองใช่มั้ย?」 (นักผจญภัย) 
 
「ข้อความนี้จะถูกส่งไปที่ปราสาท พวกเราอาจจะได้ร่วมรบกับกองกำลังทหารเพื่อกำจัดภัยที่กำลังจะมา.」 
(ซานย่า) 
 
「มีเวลาที่จะรอพวกเขามาช่วยหรอ? 」 (นักผจญภัย) 
「ตอนนี้ยังไม่มีทหารที่ไหนพอจะระดมคนมาช่วยได้ แต่มันก็ขึ้นอยู่กับเวลา 
「ทำไมกัน? นี้มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยนะ! 」 (นักผจญภัย) 
 
 
「ไม่หรอก เคยมีรายงานแจ้งว่าพบอ็อคที่ถนนสายหลัก และมีรายงานแจ้งมาว่าจำนวนของก็อบลินและหมาป่านั้นเพิ่มขึ้น นั้นเป็นเหตุผลที่พวกเราต้องหยุดพวกมันที่กำลังใกล้เข้ามาจากทิศตะวันตก」(ซานย่า) 
 
ทางทิศตะวันตกนั้นทางที่เรามาจาก ครีโมเนีย ใช่มั้ย? 
เมื่อได้ยินดังนั้นหน้าของเธอก็ซีดทันที 
 
「คุณพ่ออาจจะ ! 」 (โนอา) 
 
「อาจเป็นไปได้ที่เขาจะเดินทางมา ... 」 (ยูนะ) 
 
「ใช่คะ หนูคิดว่าคุณพ่อน่าจะกำลังมาที่นี้เร็วๆนี้ 」(โนอา) 
 
「เขาคงมีคนคุ้มกันมาด้วยนั้นแหละ คราบใดที่ไม่โดนโจมตีจากฝูงมอน มันก็โอเค」 (ยูนะ) 
 
「ใช่คะ ... 」 (โนอา) 
อย่างไรก็ตาม  โนอาก็ยังมีสีหน้ากังวลอยู่ดี 
 
「ฟีน่าขอโทษนะ แต่เธอช่วยพาโนอากลับไปที่บ้านของเธอก่อนได้มั้ย?」 (ยูนะ) 
「พี่ยูนะจะทำอะไรหรือคะ?」 (ฟีน่า) 
「เรื่องนี้คงต้องฟังอีกนาน บางทีพวกนักผจญภัยทั้งหมดจำเป็นต้องมีส่วนร่วม เมื่อเสร็จแล้วฉันจะกลับไปนอนพัก 」    (ยูนะ) 
 
「หนูเข้าใจแล้วคะ. 」 (ฟีน่า) 
ฟีน่าได้พาโนอาออกจากกิลด์ 
 
「ไม่ไหวหรอก! เราไม่มีทางชนะถ้าจำนวนมันต่างกันขนาดนี้!」 (นักผจญภัย) 
 
「ตอนนี้ จึงได้ขอให้แจ้งนักผจญภัยคนอื่นๆทุกแรงค์มารวมตัวกันก่อน 」(ซานย่า) 
 
「แล้วช่วงระหว่างนี้ให้ทำไงต่อ? 」 (นักผจญภัย) 
 
「ฉันก็ไม่รู้หรอกนะ  ฉันต้องการแบ่งหน้าที่จากแรงค์ เพื่อให้มีทุกคนมีส่วนร่วมในการกำจัดครั้งนี้  โดยที่พวกแรงค์ E และ D กำจัดก็อบลินและหมาป่า แรงค์ C ขึ้นไปให้กำจัดอ๊อค เมื่อสำเร็จแล้วให้กำจัดไวเวิรน์ต่อ  ส่วนแรงค์F คอยช่วยในการส่งอุปกรณ์ และให้การรักษาผู้บาดเจ็บ โดยพรุ่งนี้เช้าพวกเราจะไปนัดเจอกันที่หน้าประตูเมืองทางตะวันตก เตรียมอุปกรณ์ให้พร้อม ใครมีอะไรจะถามอีกไหม? 」(ซานย่า) 
 
「แล้วเรื่องรางวัลละ? 」 (นักผจญภัย) 
「คุณจะได้รับการจ่ายเงินสำหรับแต่ละตำแหน่ง  เพราะมันเป็นไปไม่ได้ที่จะให้แยกจากจำนวนที่ทุกคนฆ่า」(ซานย่า) 
「ในกรณีที่เราฆ่า ไวเวิรน์  เราสามารถเก็บวถตุดิบจากมันได้หรือป่าว?」 (นักผจญภัย) 
 
「ชิ้นส่วนมอนสเตอร์ทั้งหมดนั้นจะต้องดำเนินการโดยกิลด์ แต่ตอนนี้มันไม่ได้สำคัญหรือต้องมีบทลงโทษนัก  นี้เป็นคำร้องขอฉุกเฉิน ซึ่งคำร้องขออื่นๆทั้งหมดจะถูกระงับ และห้ามใครออกไปนอกประตูเมืองหลวงเด็ดขาด อย่าลืมละ. 」   (ซานย่า) 
 
หากคุณไม่ได้เหตุรีบร้อนอะไร คุณก็ไม่สามารถออกไปนอกเมืองได้. 
 
เมื่อฉันได้ข้อมูลที่ฉันต้องการจึงเดินออกมาจากกิลด์  ฟีน่าและโนอาเข้ามาถามฉันเมื่อกลับไปถึงบ้านหมี 
 
「ทำไมทั้ง2คนมาอยู่ที่นี้ละ?」 (ยูนะ) 
 
「คุณยูนะคุณพ่อของหนูจะปลอดภัยไหมคะ?」 (โนอา) 
 
「พรุ่งนี้เช้า, พวกนักผจญภัยจะออกเดินทางกัน ถ้าพวกเขาพบกันระหว่างการเดินทางฉันคิดว่าเขาจะปลอดภัย. 」(ยูนะ) 
 
ปัญหาก็คือถ้าเขาเจอฝูงมอนสเตอร์ก่อนละ? 
มันคล้ายกับอีเวนของเกมส์ แต่ถ้าคุณตายคงจะไม่ฟื้นคืนชีพใช่มั้ย? 
 
「โนอาขอโทษนะ แต่ฉันขอให้ฟีน่าอยู่กับเธอก่อนได้ไหม เพราะฉันก็ต้องไปด้วยฉันกังวลถ้าให้ฟีน่าอยุ่คนเดียวนะ. 」(ยูนะ) 
 
「ได้คะไม่ต้องห่วง 」(โนอา) 
 
「ถ้างั้นก็ฝากไว้ด้วยนะ 」 (ยูนะ) 
 
โนอามีคุณแม่และคุณเมดที่บ้านของเธอ มันจึงดีกว่าจะให้ฟีน่าต้องรอที่บ้านหมีเพียงลำพัง 
 
「พี่ยูนะห้ามตายนะ」 (ฟีน่า) 
「ฉันไม่ไปตายหรอกน่า.」 (ยูนะ) 
 
ฉันตบเบาๆที่หัวของพวกเธอ 
หลังจากที่ฉันแยกกับทั้ง2คน ฉันก็วิ่งไปที่ประตูทางทิศตะวันตก ฉันอยากที่จะไปให้ถึงก่อนที่จะมีคนของกิลด์ไปถึง 
ฉันยืนบัตรกิลด์ของฉันให้ทหารยาม 
ทหารยามไม่ได้มีปฏิกิริยาพิเศษอะไร 
ดูเหมือนว่าฉันมาไวกว่าสินะ 
เมื่อฉันเดินออกไปถึงด้านนอกฉันเรียกคุมะยูรุทันที 
ฉันรู้สึกไม่ดีจริงๆที่จะปล่อยให้คนรู้จักตาย 
ฉันไปตามทางที่จะไป ครีโมเนีย 
คุมะยูรุกำลังวิ่งด้วยความเร็วเต็มที่ 
ซึ่งมันวิ่งได้ไวกว่าม้ามาก 
มันเป็นเพราะฉันแข็งแกร่ง พวกหมีจึงแข็งแกร่งตามไปด้วย 
และมันก็วิ่งได้ไวกว่าตอนที่เรียกมาครั้งแรก 
 
เพียงไม่กี่ชั่วโมงฉันก็มาถึงที่ๆฉันเดินทางผ่านมาเมื่อ5วันก่อนระหว่างทางไปเมืองหลวง 
เป็นบริเวณที่ เกรนและพวกถูกอ็อคโจมตีระหว่างทาง 
ฉันพบมอนสเตอร์จากการใช้เวทมนตร์สำรวจเป็นจำนวนมาก 
พวกมอนสเตอร์อยู่ในป่าแห่งนี้ 
ฉันมองเห็นมันในป่า จากระยะไกล 
พวกมันยังไม่ได้เคลื่อนย้ายไปไหน 
จะทำอะไรต่อดี? 
ฉันจะไปพบกับคลิฟก่อนหรือกำจัดมอนสเตอร์? 
 
ผมไม่ทราบว่าเกี่ยวกับ wyverns แต่แม้ว่าผมจะถูกโจมตีโดยก๊อบลินหรือหมาป่าฉันจะไม่ได้รับบาดเจ็บต้องขอบคุณการ 
 ฉันไม่มีข้อมูลเกียวกับ ไวเวิรน์  แต่ถ้าถูกโจมตีจากก็อบลินหรือหมาป่าฉันก็จะไม่ได้รับบาดเจ็บเลย จากชุดคุณหมี ถึงแม้ว่าฉันจะโดนอ็อคโจมตีจนกระเด้นก็ตาม 
ฉันจะสวนมันกลับหลังจากนั้น 
ไม่มีทางเลือก. ฉันจะทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ 
เพื่อความสงบสุขของฉัน 
ฉันบอกคุมะยูรุให้มุ่งหน้าไปที่ป่า. 

===========================================================================

Yes Lolita No Touch ! ​: ช่วงนี้ผมไม่มีเวลาแปลเพราะติดอ่านหนังสือสอบ ท่าน goshall เลยมาแปลแทนผมชั่วคราวก่อนนะครับ




NEKOPOST.NET