[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์ ตอนที่ 62 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์

Ch.62 - คุณหมีได้รับชีส


「นอกจากนี้ฉันยังมีจดหมายจากกิลด์มาสเตอร์ของเมืองคริโมเนียด้วยนะ」
 
มันเป็นจดหมายที่ป้องกันไม่ให้ฉันต้องเจอกับเรื่องยุ่งยาก
ถึงแม้สุดท้ายฉันก็ยังเจอเรื่องยุ่งยากอยู่ดี
 
「จากราร๊อค?」
 
สรุปว่ากิลด์มาสเตอร์ชื่อราร๊อคสินะ
ฉันแค่รู้ไว้เฉยๆเท่านั้นแหละ
ถึงแม้ฉันจะรู้ชื่อของกิลด์มาสเตอร์แต่ฉันก็ไม่คิดที่จะเรียกชื่อของเขาหรอก
เพราะเขาเป็นที่รู้จักในฐานะกิลด์มาสเตอร์
คุณซานย่าอ่านจดหมาย
 
「ฉันเข้าใจแล้ว ฉันอยากให้เธอระวังตัวหน่อยเพราะว่ามีความเป็นไปได้ที่จะมีนักผจญภัยเข้ามาหาเรื่องเพราะการแต่งตัวของเธอ นอกจากนั้นยังเขียนอีกว่าถ้าเป็นไปได้ให้ฉันให้ความช่วยเหลือเธอเพื่อกันเธอจากเรื่องยุ่งยาก แน่นอนว่ามันต้องเป็นปัญหาของกิลด์ด้วยถ้ามันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นทุกครั้งดังนั้นฉันจะติดประกาศว่าถ้าไม่จำเป็นห้ามเผชิญหน้ากับเธอละกัน มีนักผจญภัยและพนักงานจำนวนมากที่เห็นเธอต่อสู้ดังนั้นข่าวมันน่าจะแพร่ออกไปได้อย่างรวดเร็ว ถึงจะพูดอย่างนั้นถ้ายังมีนักผจญภัยมายุ่ง ฉันจะจัดการพวกนั้นด้วยวิธีอื่นเอง」
 
「นั่นช่วยได้มากเลยล่ะ แต่จะไม่เป็นไรหรอ? ปกติแล้วกิลด์จะไม่เข้าไปยุ่งกับการทะเลาะกันระหว่างนักผจญภัยนี่」
 
「นั่นเป็นกฏของกิลด์ทั่วไป แต่มันก็อาจจะแตกต่างกันขึ้นอยู่กับนโยบายของกิลด์มาสเตอร์ มันก็มีทั้งกิลด์มาสเตอร์ที่จะเมินเฉยและก็แน่นอนว่าต้องมีกิลด์มาสเตอร์ที่คอยช่วยเหลือนักผจญภัยด้วยเช่นกัน ฉันเคยเป็นนักผจญภัยมาก่อน ดังนั้นฉันจึงเข้าใจความลำบากของนักผจญภัยผู้หญิง ฉันเป็นพวกเดียวกับนักผจญภัยผู้หญิงนะ」
 
「ถ้าอย่างนั้นฉันจะยอมรับตวามช่วยเหลือด้วยความเต็มใจ ขอบคุณนะ」
 
「ถ้าเธออยากจะแสดงความขอบคุณละก็ ช่วยคำร้องที่แร๊งสูงๆหน่อยจะได้มั้ย?」
 
「นั่นคือจุดประสงค์ที่แท้จริงของเธอหรอ?」
 
「ฉันไม่เคยได้ยินว่ามีใครสามารถจัดการไทเกอร์วูล์ฟด้วยตัวตัวคนเดียวมาก่อน ยิ่งเธอที่เป็นแร๊ง D ยิ่งไม่น่าเชื่อ」
 
「ฉันพึ่งเป็นนักผจญภัยได้ 2 เดือนเองนะแล้วฉันก็ไม่ค่อยได้รับภารกิจเท่าไหร่ด้วย」
 
「มันเป็นภารกิจแร๊ง C น่ะ เธอช่วยทำมันหน่อยได้มั้ย?」
 
「อืมม วันนี้ฉันจะกลับแล้ว ฉันยังอยู่ระหว่างเที่ยวชมเมืองหลวงน่ะ」
 
「หืม อย่างนั้นหรอ? น่าเสียดายจริงๆ」
 
「ฉันอยากจะเที่ยวชมรอบๆเมืองหลวงสักหน่อย มีที่ไหนที่ขายของแปลกๆบ้างมั้ย?」
 
「ของแปลกๆ?」
 
「พวกวัตถุดิบหรือเครื่องมือ อะไรก็ก็ได้」
 
「เกี่ยวกับเรื่องนั้นที่กิลด์การค้าน่าจะให้ข้อมูลพวกนี้ได้ดีกว่านะ แต่ไม่ลองไปที่เขตตะวันตกดูหละ? ที่นั่นมีร้านค้าเรียงรายอยู่เยอะเลย」
 
「เขตตะวันตกสินะ? ฉันจะลองไปดู」
 
ฉันออกจากกิลด์แล้วเดินไปที่ถนนขายของแผงลอยเมื่อวานนี้
ตอนที่ฉันมาถึง ฉันก็ซื้อแล้วก็กินขนมในขณะที่เดินดูร้านค้าไปเรื่อยๆ
ที่นี่มีร้านแผงลอยอยู่เป็นจำนวนมาก ฉันไม่คิดว่าฉันจะสามารถดูได้ทั่วโดยใช้เวลาไม่กี่วัน
ในขณะที่ฉันกำลังเดินดูรอบๆ ฉันก็เจอเข้ากับหลังของคนที่ฉันรู้จัก
 
「ฟีน่า โนอา พวกเธอดูอะไรกันอยู่หรอ?」
 
ฉันเรียกทั้งสองคนที่กำลังดูของอยู่ที่ร้านแผงลอย
 
「พี่ยูนะ ทำไมพี่ถึงมาอยู่ที่นี่ได้คะ?」
 
「ฉันรายงานภารกิจที่กิลด์เสร็จแล้วน่ะ แล้วพวกเธอกำลังดูอะไรกันอยู่หรอ?」
 
มีอะไรบางอย่างเอะอะขึ้นข้างหน้า
 
「มีลุงแก่ๆกำลังขายอาหารแปลกๆอยู่น่ะค่ะ แล้วดูเหมือนว่ามันจะกลายเป็นเรื่องวุ่นวายใหญ่โตแล้วค่ะ」
 
「อาหารแปลกๆ?」
 
「จากที่หนูเข้าเข้าใจ มันดูเหมือนเป็นอาหารที่มีราขึ้นค่ะ」
 
หือ? แค่นั้นหรอ?
ฉันขยับทั้งสองคนออกมาแล้วเดินเข้าไป
ดูเหมือนจะมีลุงแก่ๆและชายหนุ่มกำลังทะเลาะกันอยู่ด้านหน้าร้านแผงลอย
 
「แกทำอะไรของแกเนี่ย ถึงได้เอาของแบบนี้มาขายกัน? แกกำลังรบกวนคนอื่นอยู่นะ!」
 
「นี่ไม่ใช่แค่เชื้อราทั่วไปนะ」
 
「รามันก็เป็นได้แค่รา!」
 
「ข้างในนี้มีอาหารที่กินได้อยู่นะ」
 
「แกกินของที่ขึ้นราพวกนี้ได้รึไงกัน!?」
 
อะไรกันชีสนี่นา
ชีส! ชีสล่ะ!
จะกินมันทั้งอย่างนั้นเลยก็ดี
จะเอามันไปทำเป็นแซนวิสก็ดี
เหนือกว่าสิ่งอื่นใด สามารถทำพิซซ่าได้!
ฉันยังอยากจะกินกราแตงด้วยเหมือนกัน
แต่ฉันคิดว่ากราแตงคงจะเป็นไปไม่ได้
 
「ทั้งสองคน นี่คือชีสน่ะ」
 
「ชิสุ?」
 
「เธอไม่รู้จักมันหรอ?」
 
「ค่ะ หนูไม่รู้จักเลยค่ะ」
 
「หนูก็ไม่รู้จักเหมือนกันค่ะ」
 
ทั้งสองคนไม่รู้จัก
ซึ่งก็คือมันเป็นของหายากสินะ
ฉันต้องเอามันมาให้ได้!
 
「อย่างที่ฉันบอกมันสามารถกินได้นะ」
 
「ไม่มีใครอยากจะกินของพันธ์นี้หรอก!」
 
ทั้งสองกำลังเถียงกันอยู่ โดยที่ฝั่งชายหนุ่มเอาแต่ต่อว่าโดยที่ไม่ฟังสิ่งที่ลุงจะพูดเลย
ฉันเข้าไปแทรกกลางทั้งสองที่กำลังเถียงกันอยู่
 
「ลุง นี่คือชีสใช่มั้ย?」
 
「ใช่แล้ว สาวน้อยที่แต่งตัวน่ารัก เธอรู้จักมันด้วยรึ?」
 
「อะไรกันอยู่ๆก็โผล่มา ถึงแม้จะมีเด็กมาขวางฉันก็ไม่ปล่อยแกไว้แน่!」
 
「เงียบหน่อยฉันกำลังคุยกับลุงอยู่นะ」
 
「ยัยบิช…」
 
ชายคนนั้นพยายามคว้าไหลของฉัน
ฉันสงสัยว่าทำไมผู้ชายในโลกนี้ถึงได้ชอบที่จะใช้ความรุนแรงจังนะ?
ฉันจับแขนของเขาแล้วส่งหมัดคุณหมีไปท้องของเขาด้วยมืออีกข้างหนึ่ง
ตัวของเขางอเป็นตัวอักษร く แล้วก็ทรุดลงไป
ฉันเช็คให้แน่ใจว่าเขาหมดสติไปแล้วจึงปล่อยลง
 
「ฟู่ เงียบซะที ตกลงมันคือชีสใช่มั้ยลุง?」
 
ฉันหันไปคุยกับลุงต่อเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
 
「อ่า ใช่แล้วล่ะ แต่ว่า...」
 
ลุงมองไปด้านหลังฉันที่มีชายกำลังนอนหมดสติอยู่
 
「สาวน้อยเธอรู้จักชีสอย่างนั้นรึ?」
 
「ฉันรู้ว่ามันเกิดจากการหมักนม แต่ว่าฉันไม่รู้รายละเอียดว่ามันทำยังไงหรอก」
 
「ใช่แล้ว ถึงแม้เธอจะอายุยังน้อยแต่ว่าเธอรู้เยอะดีจังเลยนะ」
 
「ลุงฉันขอชิมสักหน่อยจะได้มั้ย?」
 
「แน่นอน เอ้าลองดูเลย」
 
ลุงใช้มีดตัดชีสเป็นก้อนเล็กๆให้ฉัน
 
「พี่ยูนะ พี่จะกินมันจริงๆหรอคะ?」
 
ฟีน่าถามฉันด้วยท่าทางเป็นกังวล
คงจะคิดว่าฉันกำลังจะกินของบางอย่างที่มีเชื้อราเติบโตอยู่แน่ๆ
 
「ไม่เป็นไรหรอก เพราะว่าเชื้อราพวกนี้จะอยู่แค่ตรงผิวเท่านั้น」
 
ฉันเอาชีสที่ฉันได้รับมาเข้าปาก
รสชาติของมันแปลกไปนิด แต่มันคือชีสอย่างไม่ต้องสงสัย
 
「ลุง ลุงขายชีสพวกนี้ใช่มั้ย?」
 
「ใช่ ฉันทำมันขึ้นมาในหมู่บ้านเพราะว่าฉันต้องการเงิน ฉันเลยมาขายชีสที่เมืองหลวงแต่ว่าก็ไม่มีใครสักคนอยากจะซื้อมันเลย」
 
อย่างที่คิด ดูเหมือนชีสจะไม่เป็นที่แพร่หลายมากนักในโลกนี้
ถ้าไม่นับผู้ชายคนก่อนหน้านี้ ทั้งฟีน่าและโนอาก็ไม่รู้จักมันทั้งคู่
 
「ถ้าเกิดว่าฉันจะเหมาหมดเลยจะได้มั้ย?」
 
「สาวน้อยเธอจะซื้อเท่าไหร่นะ?」
 
「มันก็ขึ้นอยู่กับราคานะ แล้วมันเท่าไหรหรอ?」
 
「จริงๆแล้วฉันจะชั่งน้ำหนักขายนะ  น้ำหนักเท่านี้ก็ราคาประมาณนี้」
 
ฉันดูจำนวนเงินที่ลุงแสดงให้ดู
 
「ฉันจะซื้อทั้งหมดที่ลุงมีเลยนะ」
 
ฉันซื้อมันในทันที
ตอนที่การเจรจาเสร็จสิ้น ก็เริ่มมีเสียงดังขึ้ตจากข้างหลังฉัน
ดูเหมือนทหารลาดตระเวนจะเดินเข้ามาดู
 
「ผมได้ยินว่ามีการทะเลาะวิวาทกัน แต่ว่าหมี...คุณยูนะ」
 
คนที่ปรากฏตัวขึ้นมาคือคนที่คอยดูแลพวกเราเรื่องของกลุ่มโจร คุณแรนเซรู
 
「คุณยูนะ คุณมาทำอะไรแถวนี้กันครับ? นอกจากนั้นผมยังได้ยินว่ามีการต่อสู้เกิดขึ้นที่นี่แต่ว่า…」
 
「ฉันก็กำลังช๊อปปิ้งอย่างที่นายเห็นนั้นแหละ แล้วชายตรงนั้นก็ต่อว่าอาหารของลุงคนนี้แล้วก็เริ่มมีการเถียงกัน แต่ตอนที่ฉันเข้าไปแทรกระหว่างทั้งสองคน ชายคนนั้นก็เข้ามาจู่โจมฉัน ฉันเลยจัดการน๊อคเขาซะเลย」
 
「คุณยูนะครับ คุณนึกยังไงถึงได้ทำอย่างนั้นกันครับ?」
 
「เป็นพันธมิตรของความยุติธรรมก็ต้องปกป้องลุงแก่ๆสิ?」
 
ฉันเอียงหัวไปด้านข้างแล้วตอบอย่างงงๆ
 
「ผมเข้าใจแล้วครับ ผมจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นกับเรื่องในครั้งนี้นะครับ แต่ครั้งต่อไปจะช่วยได้มากเลยนะครับถ้าคุณไม่ใช้ความรุนแรงในการแก้ไขปัญหา」
 
「ฉันไม่ได้ทำเพราะฉันอยากทำซะหน่อย ที่ฉันทำเพราะเขาจู่โจมฉันก่อนนะ」
 
「ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ผมคงต้องให้คุณยูนะไปที่ค่ายทหารกับผมเพื่อเล่ารายละเอียดเพิ่มเติมแล้วครับ เพราะคุณมีความใกล้ชิดกับท่านเกรนและท่านเอลเลนอ ผมเลยไม่อยากขอให้คุณมากับผมตอนนี้แต่ช่วยหยุดก่อปัญหาเถอะครับ ถ้าไม่อย่างนั้นมันจะมีปัญหาหลายๆอย่างตามมาทีหลังนะครับ」
 
อิทธิพลของผู้ที่สนับสนุนฉันเป็นที่น่าเชื่อถือจริงๆ
ถ้าเกิดพวกเขาเป็นศัตรูของฉันคงจะน่ากลัวไม่ใช่น้อย
 
「ตอนนี้ผมขอตัวก่อนก็แล้วกันครับ」
 
คุณเรนเซรูโค้งคำนับแล้วให้ลูกน้องแบกคนที่หมดสติไป
ฉันกลับมาพูดกับลุงเรื่องชีสอีกครั้ง
 
「สาวน้อย ฉันไม่เข้าใจหรอกนะว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ว่าขอบคุณเธอมากเลยนะ」
 
「ไม่เป็นไรหรอก ฉันยังอยากได้ชีสอยู่นะ ลุงช่วยขายให้ฉันทั้งหมดเลยได้มั้ย?」
 
「ถึงไม่พูดอย่างนั้นเธอก็ช่วยฉันไว้เยอะมากเลยหละ」(TL: ท่อนนี้แปลแล้วมันแปลกๆแฮะ)
 
「ถ้าเกิดว่าลุงยังมีอยู่อีกฉันจะขอซื้ออีกนะ」
 
「กระเป๋าไอเท็มที่ฉันมีจุได้ไม่เยอะหรอกนะ นี่คือทั้งหมดที่ฉันมีแล้วหละ แต่ถ้าเธอไปที่หมู่บ้านของฉันละก็ ที่นั่นมีอยู่เยอะมากเลยหละ」
 
「อย่างนั้นหรอ? บอกฉันหน่อยว่าหมู่บ้านของลุงอยู่ที่ไหน ฉันจะไปซื้ออีกในครั้งถัดไป」
 
「ได้ฟังอย่างนั้นแล้วฉันมีความสุขจริงๆ แต่มันจำเป็นขนาดนั้นเลยหรอ? ฉันคิดว่ามีขนาดนี้ก็เยอะมากแล้วไม่ใช่หรอ?」
 
「ฉันจะเอาไปเผื่อเด็กที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าด้วยน่ะ ฉันคิดว่าจะทำอาหารที่ทำจากชีสให้พวกเขาได้ลองกินกัน」
 
「ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะต้อนรับเธอเองตอนที่เธอไปที่หมู่บ้านของฉัน」
 
「ขอบคุณมากนะ」
 
「ไม่หรอก นี่เป็นสิ่งที่ชายแก่อย่างฉันควรจะแสดงความขอบคุณ ขอบคุณเธอมากนะถ้าฉันขายไม่หมด ฉันต้องมีปัญหามากเลยหละ」
 
「อย่างนั้นหรอ? งั้นฉันจะจ่ายเพิ่มขึ้นอีกหน่อยก็แล้วกัน」
 
「มันจะดีรึ?」
 
「แน่นอน ในทางกลับกัน ช่วยขายชีสให้ฉันตอนที่ฉันไปที่หมู่บ้านด้วยก็แล้วกันนะ?」
 
「อ่าา แน่นอนเธอช่วยฉันจากปัญหาที่เจอในเมืองหลวงนี่เยอะมากเลยนี่」
 
ฉันดูที่ตั้งของหมู่บ้านที่ลุงให้มาแล้วก็เก็บชีสทั้งหมดที่ฉันซื้อมาเข้ากระเป๋าคุณหมี
หลังจากแยกจากลุง ฉันก็เดินดูของตามร้านแผงลอยด้วยกันกับฟีน่าและโนอา
 
「คุณยูนะคะ ชีสเมื่อกี้นี้มันอร่อยจริงๆหรอคะ?」
 
โนอาถามฉันในขณะที่ทำท่าทางดีใจ
 
「อืมม ฉันคิดว่ามันก็แล้วแต่คนชอบนะ? ฉันชอบเอามันมาเป็นใส้ของแซนวิส แล้วมันก็อร่อยมากตอนที่เอามาทำพิซซ่า แต่ก็มีคนที่ไม่ชอบรสชาติของมันอยู่เหมือนกัน」
 
「เอ่ออ...ขอหนูของชิมสักหน่อยจะได้มั้ยคะ?」
 
「เธอแน่ใจนะ?」
 
「ค่ะ มันก็เหมือนกับมันฝรั่ง ถ้าคุณยูนะพูดว่าอร่อยหนูก็เชื่อคุณคะ」
 
「ถ้าอย่างนั้นก็กลับบ้านไปทำพิซซ่ากันมั้ย? เพราะว่าทุกคนน่าจะชอบกินพิซซ่า」
 
「หนูเชื่อในตัวพี่ยูนะมาตั้งแต่แรกแล้วค่ะ!」
 
ฟีน่าที่กำลังฟังเราคุยกันอยู่ก็เห็นด้วยเช่นกัน
 
「ขอบคุณนะ พวกเธอสองคน」
 
ในขณะที่นึกถึงวัตถุดิบที่เก็บไว้ในกระเป๋าคุณหมี พวกเราก็ซื้อวัตถุดิบที่จำเป็นสำหรับทำพิซซ่าก่อนที่จะกลับบ้านคุณหมี



NEKOPOST.NET