[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์ ตอนที่ 59 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์

Ch.59 - คุณหมีทำสวนดอกไม้กับคุณเมด


 「คุณยูนะ! ทำไมคุณถึงออกไปแล้วทิ้งหนูไว้กันคะ?!」
 
ตอนที่พวกเราไปถึงคฤหาสน์ โนอาที่กำลังโกรธเกรี้ยวกำลังรออยู่
 
「เธอถามว่าทำไมหรอ? ฉันกินอาหารเช้าแล้วก็รอเธออยู่ซักพัก แต่ว่าเธอก็ไม่ตื่นและลงมาข้างล่างนี่」
 
「อู~…」
 
「แล้วเธอตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่ล่ะ?」
 
「…ก่อนเที่ยงนิดหน่อยค่ะ」
 
「แล้วฉันผิดตรงไหนกัน?」
 
「คุณก็แค่มาปลุกหนูก็ได้นี่คะ?」
 
เธอพูดอย่างงอนๆ
 
「ถึงแม้ฉันจะปลุกเธอในระหว่างที่เดินทางด้วยกัน แต่มันก็ไม่ควรที่จะต้องทำอีกใช่มั้ย? นอกจากนั้นร่างกายของเธอยังเหนื่อยล้าจากการเดินทาง เพราะอย่างนั้นเธอถึงต้อนนอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอใช่มั้ย?」
 
「อึก- หนูเข้าใจแล้วค่ะ แล้วคุณยูนะกับฟีน่าไปที่ไหนกันมาหรอคะ?」
 
「พวกเราไปหาโรงแรมน่ะ」
 
「โรงแรม?」
 
「เธอก็เห็นแล้วนี่ งานคุ้มกันจบลงแล้ว มันคงจะไม่ดีที่พวกเราจะอยู่ที่นี่และใช้ประโยชน์จากการต้อนรับของเธอไปเรื่อยๆ」
 
「ถึงคุณจะอยู่ที่นี่ได้นานเท่าที่คุณต้องการอย่างนั้นหรอคะ?」
 
「มันก็ไม่เหมือนกับตอนที่ฉันได้รับอนุญาตจากคริฟใช่มั้ยล่ะ? นอกจากนั้นพวกเรายังอยู่ใกล้ๆแถวนี้ ดังนั้นเธอสามารถมาเล่นได้ทุกเวลาที่ต้องการเลย」
 
「…?」
 
「ท่านนัวร์คะ พี่ยูนะซื้อที่ดินในเมืองหลวงแล้วสร้างบ้านคุณหมีที่นั่นแล้วค่ะ」
 
「เอิ่มม บ้านคุณหมีที่ฉันเคยเห็นในเมืองใช่มั้ย?」
 
「ใช่ มันอยู่ค่อนข้างใกล้ มันอยู่ระหว่างทางที่จะไปเขตชนชั้นกลางน่ะ」
 
「งั้น...ฟีน่าก็ไปด้วยใช่มั้ย?」
 
「ค่ะ เพราะพี่ยูนะพาฉันมาที่นี่」
 
「แต่ถ้าคุณยูนะไปแล้วพวกคุณหมีก็จะ…」
 
ดูเหมือนโนอาจะเข้าใจไม่มากก็น้อย เธอเลยหดหู่
ไม่ใช่ฉันแต่เป็นคุมะยูรุกับคุมะคิวที่เธอไม่อยากจะแยกจากกันสินะ
 
「ถ้าอย่างนั้น เธออยากจะเล่นกับคุมะยูรุกับคุมะคิวในช่วงบ่ายนี้มั้ย?」
 
「จริงหรอคะ?! ถ้างั้นไปที่สวนกันทันทีเลยนะคะ!」
 
โนอาลากฉันไปที่สวน
มันกว้างกว่าสวนที่คฤหาสน์ของเจ้าเมืองซะอีก
 
「ท่านโนอามีอะไรหรือคะ?」
 
ตอนที่พวกเรามาที่สวน พวกเราก็พบกับคุณเมดที่คอยดูแลฉัน
 
「ซูริริน่า กำลังทำอะไรอยู่หรอ?」
 
「ค่ะ ฉันกำลังคิดจะปลูกดอกไม้ในสวนนี้ เพราะคุณหญิงท่านอนุญาติแล้วค่ะ」
 
「แต่เธอจะไม่ลำบากหรอ?」
 
เธอมองเหมือนกับว่าเธอกำลังกังวลอะไรบางอย่าง
 
「ค่ะ ฉันควรจะเรียกหินนี่...ว่า 'หินยักษ์' มากกว่าค่ะ」
 
ที่สวนแห่งนี้มีหินยักษ์ที่มีขนาดใหญ่กว่าคุมะยูรุซะอีก
 
「ทำไมถึงมีหินยักษ์อย่างนี้มาอยู่ที่สวนได้?」
 
「ฉันก็ไม่แน่ใจนะคะ ตอนที่ฉันมาทำงานที่นี่มันก็อยู่ที่นี่แล้วค่ะ」
 
「แล้วเธอมีแผนจะทำยังไง?」
 
「ฉันคิดว่าจะส่งคำขอไปที่ไหนซักแห่งให้กำจัดมันค่ะ แต่ฉันยังสงสัยอยู่ว่าฉันจะส่งคำขอไปที่ไหนดี」
 
「ให้ฉันทำให้มั้ย?」
 
「คุณยูนะทำได้หรอคะ?」
 
เธอมองมาที่ฉันจากบนลงล่างแล้วก็จากล่างขึ้นบนอีกที
 
「เอิ่มม มันน่าจะเป็นไม่ได้ไม่ใช่หรือคะ?」
 
หยาบคาย
เธอไม่ได้เรียนจากพ่อแม่ว่ามันไม่ดีที่ตัดสินคนจากเพียงแค่จากรูปลักษณ์ภายนอก?
 
「ไม่มีปัญหา ถ้าแค่เอามันออก เพียงแค่ใช้กระเป๋าไอเท็มของฉันก็สบายมาก」
 
ฉันเดินไปที่ก้อนหินแล้วเอามันใส่เข้าไปในกระเป๋าคุณหมี
หินยักษ์ที่ถูกฝังอยู่หายไป
 
「นี่มัน น-น่าอัจรรย์มากค่ะ มันเป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นกระเป๋าไอเท็มที่สามารถเอาหินยักษ์ใส่เข้าไปได้เลยนะคะ」
 
「ฉันควรจะทำยังไงกับหินยักษ์นี่ล่ะ? ถ้าจะทิ้งมัน ฉันจะโยนมันทิ้งตอนที่ฉันออกไปนอกเมือง」
 
「ค่ะ ถ้าไม่รบกวนเกินไปฉันขอให้คุณทำอย่างนั้นด้วยค่ะ?」
 
「เข้าใจแล้ว」
 
「ฉันต้องไปเตรียมความพร้อมสำหรับทำสวนดอกไม้ก่อนนะคะ ดังนั้นต้องขออภัยค่ะ」
 
คุณซูริริน่าก้มศีรษะเธอแล้วเดินจากไป
 
「คุณยูนะ คุณหมีค่ะ ได้โปรด!」
 
เพื่อตอบรับคำขอร้องของโนอา ฉันอัญเชิญคุมะยูรุและคุมะคิวออกมา
โนอาและฟีน่าเริ่มเล่นกับพวกนั้น แต่ฉันบอกให้พวกเธอเพียงแค่กอด ขี่ และวิ่งเล่นกับพวกนั้นรอบๆสวนเท่านั้น
ในขณะที่ฉันกำลังดูพวกเธอเล่นกัน คุณซูริริน่าก็ถือจอบกลับมาด้วย
เธอวางแผนที่จะทำมันคนเดียวอย่างนั้นหรอ?
ฉันคิดว่าเธอจะส่งคำขอไปหาพ่อค้าที่ไหนซะอีก แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันเดินไปหาคุณซูริริน่า
 
「ให้ฉันช่วยมั้ย?」
 
「มันจะดีหรอคะ?」
 
「สองคนนั้นกำลังสนุกอยู่ ตอนนี้ฉันเลยว่างน่ะ」
 
「คุณหมีพวกนั้นเป็นของคุณยูนะอย่างนั้นหรอคะ? พวกเชื่องรึเปล่าคะ?」
 
「พวกนั้นเป็นสัตว์อัญเชิญน่ะ」
 
ฉันเริ่มทำสวนดอกไม้ด้วยกันกับคุณซูริริน่า
อันดับแรกพวกเรากลบหลุมที่เกิดขึ้นตอนที่ฉันเอาหินยักษ์ออกไป
 
「สวนดอกไม้น่าจะมีพื้นที่ประมาณแค่ไหนหรอ?」
 
「อ่า เรื่องนั้น ฉันวางแผนไว้ว่าตั้งแต่ตรงนี้ไปจนถึงตรงนั้นค่ะ」
 
มันกว้างกว่าที่คาดไว้
 
「ถ้าอย่างนั้น คอยให้คำแนะนำฉันนะ ฉันจะใช้เวทมนตร์」
 
「ท่านยูนะมีความสามารถใช้เวทมนตรธาตุดินได้ด้วยหรอคะ」
 
「เธอหยุดเรียกฉันว่า 'ท่านยูนะ' จะได้มั้ย? แค่ยูนะก็พอ」
 
「แล้วเป็น 'คุณยูนะ' ล่ะคะ?」
 
「อืม นั่นก็ได้」
 
อย่างที่คิด ท่าน ไม่เหมาะกับฉันเลยซักนิด
 
ในขณะที่รู้สึกอย่างนั้น คุณเมดซูริริน่ากับฉันก็เริ่มทำสวนดอกไม้
พวกเราวางอิฐเรียงรายเป็นเขตแนวสวนดอกไม้ ปรับปรุงการระบายน้ำและเตรียมดินที่จะเอามาใช้
ในขณะที่พวกเรากำลังทำสวนดอกไม้ ก็มีเสียงดังน่ารำคาญข้างหลังเรา
 
「โนอา! เธอทำอะไรของเธอกัน?!」
 
「ท่านพี่」
 
เห็นได้ชัดว่าเชียกลับมาจากโรงเรียนแล้ว
 
「รีบๆมาทางนี้เลย」
 
「ทำไมคะ?」
 
「ทำไมหมีถึงมาอยู่ที่นี่กัน? พวกทหารทำอะไรกันอยู่?!」
 
「ท่านพี่คะ ไม่เป็นไรหรอกคะคุณหมีพวกนี้คือสัตว์อัญเชิญของคุณยูนะคะ」
 
「สัตว์อัญเชิญ?」
 
「ค่ะ เพราะอย่างนั้นมันถึงเชื่องและน่ารักมากเลยนะคะ」
 
โนอาโอบกอดรอบคอของคุมะคิวด้วยแขนของเธอ
 
「มันปลอดภัยจริงๆหรอ?」
 
「ค่ะ ตลอดการเดินทางมาเมืองหลวงนี่หนูอยู่บนหลังของคุณหมีพวกนี้ตลอดเลยนะคะ」
 
โนอาขึ้นไปขี่บนหลังของคุมะยูรุเพื่อแสดงให้เธอเห็น
 
「เด็กพวกนี้ฉลาดมาก ดังนั้นพวกนี้ไม่ทำอันตรายกับคนหรอกค่ะ」
 
「อย่างนั้นหรอ?」
 
「ท่านพี่ ไม่ลองมาจับบ้างหรอคะ? ไม่เป็นไรหรอกคะ」
 
เชียจับคุมะยูรุอย่างกลัวๆ
เมื่อเธอเข้าใจแล้ว่าคุมะยูรุเชื่อง เธอก็พยายามสัมผัสมันเบาๆ
 
「มันนุ่มมากเลย」
 
「ค่ะ เวลาจับแล้วรู้สึกดีมากเลย」
 
「นอกจากนั้นขนของมันก็สวยมาก ฉันไม่เคยเห็นขนที่สวยอย่างนี้มาก่อนเลย」
 
เมื่อเชียเข้าใจว่าหมีพวกนี้ปลอดภัย เธอก็เริ่มเล่นกับพวกนั้นอย่างสนุกสนาน
คุณซูริริน่ากับฉันกลับมาทำสวนดอกไม้กันต่อ
ด้วยคำแนะนำของคุณซูริริน่า ฉันใช้เวทมนตร์ทำมัน
เวทมนตร์เป็นอะไรที่สะดวกสบายมาก
ทำสิ่งต่างๆที่ฉันไม่เคยทำมาก่อนเป็นอะไรที่สนุก
ฉันสูญเสียอะไรหลายอย่างหลังจากมาโลกนี้ แต่ฉันก็ได้รับอะไรมาหลายอย่าง
ฉันทำสวนดอกไม้ด้วยเวทมนตร์ แต่คุณซูริริน่ากลับให้ความสำคัญกับรายละเอียดคำแนะนำของเธออย่างคาดไม่ถึง ดังนั้นมันเลยใช้เวลานานกว่าที่ฉันคิด
 
「คุณยูนะ ต้องขอบคุณคุณมากนะคะ ฉันไม่คิดเลยว่ามันจะเสร็จในวันเดียวแบบนี้」
 
「เธอมีเมล็ดมั้ย?」
 
「ค่ะ ฉันได้เตรียมเมล็ดดอกไม้ที่คุณหญิงชอบมาแล้วค่ะ」
 
「ฉันหวังว่ามันจะสวยนะตอนที่มันบาน」
 
「ค่ะ ฉันจะปลูกพวกมันอย่างดีที่สุดเลยค่ะ」
 
ตอนที่ฉันมองไปรอบๆ สองหมีและสามสาวกำลังนอนหลับอย่างสบาย
 
==================================
ผู้แปล : ทัน eng แล้วนะครับต่อไปความเร็วการลงคงลดลง
Recently, whenever I write, “Why did it turn out like this?” is what goes through my mind.



NEKOPOST.NET