[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์ ตอนที่ 39 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์

Ch.39 - คุณหมีกำจัดสเน็กเสร็จสิ้นและกลับเมือง


 
เช้าวันถัดมาฉันตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่
ดูเหมือนสิ่งที่ใช้ทำผนังจะแตกต่างกัน
ฉันจำได้ตอนที่ฉันไปที่บ้านของคริฟ
ฉันตื่นขึ้นมาแล้วได้ยินเสียงจากห้องข้างๆ
เห็นได้ชัดว่าผู้เฒ่าก็ตื่นแล้ว
 
「อรุณสวัสดิ์ค่ะ」
 
「ฉันทำให้เธอตื่นหรอ?」
 
「ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ」
 
「ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปทำอาหารเช้าก่อนนะถึงมันจะเป็นของพื้นๆก็เถอะ รอซักแปปนะ」
 
ฉันถอยออกมาในระหว่างที่รอจนกว่าอาหารเช้าจะเสิร์ฟ
 
มันมีขนมปัง ผักและ...ไข่ดาว?
 
「ลองทานดูนะ มันคงจะดีถ้าถูกปากเธอ」
 
「อืมม นี่อะไรหรอคะ?」
 
ฉันชี้ไปยังไข่ดาว
 
「นี่คือไข่ค๊อกเกอร์ พ่อของไคเข้าไปในป่าเพื่อหามาในตอนเช้า เขาบอกว่าอยากให้คุณยูนะได้กินมัน」
 
「อื้มม ขอบคุณมากสำหรับสิ่งนี้นะคะ」
 
หลังจากที่ฉันขอบคุณเขา ฉันใช้มีดผ่าที่ขนมปังทำแซนวิสที่มีผักและไข่อยู่ตรงกลางแล้วกินมัน
 
「อร่อย」
 
「ฉันดีใจที่เธอว่าอย่างนั้น พ่อของไคก็คงจะดีใจด้วยถ้าได้ยินอย่างนี้」
 
ตอนที่ฉันใกล้จะทานอาหารเสร็จ ฉันตัดสินใจถามเกี่ยวกับไข่ บางทีฉันอาจจะได้มันมาด้วย
 
「ไข่ค๊อกเกอร์สามารถหาได้ในหมู่บ้านนี้หรอคะ?」
 
「ใช่แล้ว ค๊อกเกอร์อยู่ในป่าแห่งนี้ ถ้าเธอเข้าไปในป่าในตอนเช้าเธอจะสามารถหาไข่สดๆได้」
 
「มันเป็นนกประเภทไหนหรอคะ?」
 
「นกทั่วไปน่ะทำรังอยู่บนต้นไม้สูง แต่เพราะว่าพวกนั้นบินสูงๆไม่ได้ พวกนั้นเลยทำรังแถวพุ่มหญ้าบนพื้นแทน นอกจากนั้นค๊อกเกอร์ยังสามารถวิ่งหนีได้เร็วมาก」
 
ไก่?
 
「เนื่องจากพวกนี้พึ่งถูกเก็บในตอนเช้า ฉันคิดว่าฉันยังมีค๊อกเกอร์และไข่เหลืออยู่บางส่วน เธออยากได้พวกนี้กลับไปบ้านมั้ย?」
 
「มันจะดีหรอคะ?」
 
「แน่นอน! เธอคือผู้มีประคุณของหมู่บ้านของเรา ไม่มีอะไรที่เราสามารถตอบแทนได้ ดังนั้นเธอไม่ต้องกังวลไปหรอก」
 
ได้รับไข่กับไก่!
หลังจากที่กินอาหารเช้าเสร็จฉันก็เริ่มเตรียมตัวกลับ
 
「เธอจะกลับวันนี้หรอ?」
 
「ใช่ค่ะ เพราะว่ามันจำเป็นต้องไปรายงานที่กิลด์ด้วยค่ะ」
 
ตอนที่ฉันออกมาจากบ้านของผู้ใหญ่บ้าน ไคก็เดินมาหาฉัน
 
「พี่สาวจะกลับแล้วหรอครับ?」
 
「เพราะว่ากิลด์มาสเตอร์และกลุ่มนักผจญภัยกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่ ไม่ต้องพูดเลยว่าถ้าฉันไม่ส่งรายงานมันจะกลายเป็นเรื่องยุ่งยากแค่ไหน」
 
ก่อนที่ฉันจะเริ่มเดินทางกลับเมือง ฉันได้ไข่มาประมาณสิบฟองและค๊อกเกอร์สามตัวจากพ่อของไค
การปราบปรามครั้งนี้บางทีฉันคงจะเป็นคนที่มีความสุขที่สุด
มันไกลไปหน่อย แต่ฉันจะกลับมาอีก
ชาวบ้านทุกคนแสดงความขอบคุณก่อนที่ฉันจะออกจากหมู่บ้าน
ฉันอัญเชิญคุมะยูรุแล้วเราก็เริ่มออกวิ่งไปทิศทางที่มีเมืองอยู่
ประมาณเที่ยง ในขณะที่เรากำลังวิ่งมุ่งหน้าไปยังเมือง มีคนปรากฏขึ้นด้านหน้าของฉัน และกำลังใกล้เข้ามา
บางทีอาจจะเป็นกิลด์มาสเตอร์?
คุมะยูรุลดความเร็วของมันลง
 
「นั่นยูนะรึ?」
 
กิลด์มาสเตอร์สังเกตุเห็นฉันและดึงม้าของเขาเพื่อหยุด
 
「เธอมาทำอะไรที่นี่เนี่ย? อย่าบอกฉันนะว่าหมู่บ้านถูกทำลายแล้ว?」
 
「ถ้าเรื่องแบล็คไวเปอร์ละก็ ฉันจัดการมันไปแล้ว」
 
「……หาา หูฉันคงฟาดไป เธอพูดอีกทีซิ?」
 
「ฉันจัดการแบล็คไวเปอร์ไปเรียบร้อยแล้ว」
 
「นี่พูดเล่นใช่มั้ยเนี่ย?」
 
มันน่าเจ็บใจ ฉันเลยเอาแบล็คไวเปอร์ออกมาจากกระเป๋าคุณหมี
แบล็คไวเปอร์ที่มีความยาวเกิน 10 เมตรโผล่ออกมาด้านหน้าของกิลด์มาสเตอร์
 
「เธอจัดการมันคนเดียวจริงๆหรอ? แล้วไม่มีบาดแผลบนร่างกายเลย」
 
「ฉันเอาเวทไฟใส่อัดไปในปากของมันจนมันตาย เพื่อหลีกเลี่ยงความเสียหายบนร่างกายของมันน่ะ」
 
「จากในปาก มันทำได้ง่ายงั้นเชียว…」
 
เขาจ้องไปที่แบล็คไวเปอร์
เขาจะไปตรวจในปากของมันมั้ยนะ?
 
「แน่นอน เธอทำได้ดีมากที่โจมตีมันจากข้างใน ปกติแล้วเธอต้องโดนมันขากรรไกรของมันบดขยี้ ดังนั้นเธอไม่มีทางที่จะทำอะไรมันจากข้างในได้เลย」
 
ฉันไม่อยากจะบอกเขาเรื่องที่มินิเปลวไฟคุณหมีเป็นคน(?)เข้าไปในร่างกายของมัน
 
「เอาละ ฉันเข้าใจแล้ว ถ้าไม่มีความหมายที่จะไปหมู่บ้านแล้ว ฉันก็จะกลับเมือง」
 
คุมะยูรุและม้าเริ่มวิ่ง
 
「ขอโทษที แต่พอเทียบกับสัตว์อัญเชิญของเธอแล้ว ม้าของฉันไม่สามารถวิ่งได้เร็วขนาดนั้นได้ เธอช่วยชะลอความเร็วไปพร้อมฉันได้มั้ย? ฉันอยากจะฟังว่าเกิดอะไรขึ้น」
 
ฉันอธิบายว่าเกิดอะไรขึ้นที่หมู่บ้านให้กับกิลด์มาสเตอร์
 
「เธอไม่ได้ทำสิ่งที่สูญเปล่าหรอก!」
 
หลังจากหยุดพักหลายครั้ง สุดท้ายเราก็กลับถึงเมือง
ระหว่างทางที่พวกเราวิ่งไปมีพนักงานในกิลด์มาขวางทางเรา
 
「กิลด์มาสเตอร์!」
 
「มีอะไรเกิดขึ้นหรอ?」
 
「กิลด์มาสเตอร์นั่นแหละค่ะ ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่? แล้วเรื่องแบล็คไวเปอร์ที่คุณต้องไปจัดการละคะ?」
 
「ถ้าเรื่องแบล็คไวเปอร์ละก็ สาวน้อยคนนี้จัดการไปแล้วด้วยตัวเธอคนเดียว」
 
「คุณพูดว่าจัดการด้วยตัวคนเดียว…」
 
ฉันโดนพนักงานในกิลด์มองสำรวจอย่างเร็ว
 
「แล้วทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่?」
 
「ค่ะ รัชตาเดียว ที่เราเรียกเขามาเพื่อภารกิจปราบปรามแบล็คไวเปอร์ ได้รับบาดเจ็บและเพิ่งกลับมา ทำให้ฉันกำลังค้นหานักผจญภัยคนอื่นอยู่ค่ะ แต่ไม่มีใครที่สามารถจัดการแบล็คไวเปอร์ได้เลย และตอนที่ฉันแยกจากเฮเลนเพื่อไปรายงานให้คุณทราบว่านักผจญภัยจะไปช้ากว่ากำหนด แต่…」
 
พนักงานในกิลด์มองมาที่ฉันอีกครั้ง
เห้ ทำไมเธอถึงมองมาที่ฉันละ?
 
「ฉันเข้าใจแล้ว ตอนนี้กลับเข้าไปในเมืองกันก่อนเถอะ เธอก็ด้วย」
 
พวกเราสามคนมุ่งหน้าไปที่เมือง
 
พวกเราใช้เวลาประมาณสองวันจากหมู่บ้านเพื่อกลับไปยังเมือง
ไม่มีเหตุผลที่ต้องเร่งรีบ และเพื่อลดภาระของม้าพวกเราจึงเดินทางไปช้าๆ
ดูเหมือนเฮเลนจะสังเกตเห็นพวกเราที่พึ่งเข้าไปในกิลด์
ในตอนนั้นอยู่ๆน้ำตาเธอก็ไหลออกมา
 
「คุณยูนะ กิลด์มาสเตอร์...ทำไมพวกคุณอยู่ที่นี่คะ...หรือว่าจะ...」
 
「เฮเลน มันจบแล้ว」
 
「เอ๋?」
 
「แบล็คไวเปอร์ถูกจัดการไปแล้ว」
 
「จริงหรอคะ? ขอบคุณพระเจ้า ฉันไม่สามารถหานักผจญภัยที่สูงกว่าแร๊ง C ได้เลยค่ะ ดังนั้นฉันจึงค่อนข้างคาดหวังกิลด์มาสเตอร์」
 
「มันไม่ใช่ฉันหรอกที่จัดการมัน ยูนะเป็นคนจัดการมันด้วยตัวเธอคนเดียว」
 
「หาาา…」
 
「ฉันก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน แต่มันคือความจริง」
 
「คุณยูนะ คุณนี่น่าอัศจรรย์จริงๆ」
 
「คุณยูนะคะ ตอนนี้มันก็เย็นมากแล้ว ขอโทษนะคะแต่คุณช่วยมาอีกครั้งวันพรุ่งนี้ได้มั้ยคะ? จะต้องเขียนรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วย แล้วก็ยังมีเรื่องของวัตถุดิบของแบล็คไวเปอร์ด้วยค่ะ」
 
「ตอนไหนล่ะ?」
 
「มาแต่เช้าจะดีกว่านะคะ แต่ว่าคุณคงจะยังเหนื่อยอยู่ใช่มั้ยคะ? ฉันจะให้คุณตัดสินใจเวลาเองค่ะ」
 
「เข้าใจแล้ว」
 
ฉันเลื่อนการไปที่กิลด์นักผจญภัยออกไป



NEKOPOST.NET