NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์

Ch.36 - คุณหมีถูกขอบคุณโดยกิลด์มาสเตอร์


ฉันมาถึงที่กิลด์แล้วมองหาคำร้องที่น่าสนใจ
เมื่อฉันเข้าไปในกิลด์ ฉันสบสายตากับเฮเลน
ฉันพยายามจะไปที่กระดานคำร้องโดยไม่หยุด แต่…
 
「คุณยูนะคะ!」
 
เฮเลนตะโกน
ฉันจะดีใจนะ ถ้าเธอไม่ตะโกนออกมาตอนที่เธอเห็นคน
ไม่มีนักผจญภัยในห้องมองมาตรงนี้ใช่มั้ย?
 
「อะไรหรอ?」
 
「คุณทำอะไรหรอคะ? ฉันถูกบอกให้เรียกคุณเมื่อคุณมาถึงค่ะ กิลด์มาสเตอร์อยากที่จะพบคุณค่ะ」
 
ทันทีที่ฉันเดินเข้ามา ผู้หญิงคนนี้กำลังพูดเรื่องอะไรอยู่?
 
「ทำไมละ? ครั้งนี้ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ」
 
「นั่นเป็นเรื่องจริงหรอคะ?」
 
ถึงแม้เธอจะมองฉันด้วยสายตาน่าสงสัย ฉันจำไม่ได้เลยว่าทำอะไรไป
ฉันยังไม่ได้รับคำร้องใดๆเลยในช่วงหลายวันมานี่
ฉันถูกพาตัวมายังห้องของกิลด์มาสเตอร์อีกครั้ง โดยที่ไม่คิดถึงความรู้สึกของฉัน
 
「กิลด์มาสเตอร์คะ! คุณยูนะมาถึงแล้วค่ะ ดังนั้นฉันเลยพาเธอมาที่นี่ค่ะ」
 
เสียงจากด้านในเรียก "เข้ามา"
ฉันเข้าไปอย่างไม่เต็มใจ
 
「เอาละ นั่งลงก่อนเถอะ」
 
ฉันนั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ประตูเข้า
 
「เอ่ออ ดูเหมือนฉันจะถูกเรียกมา แต่มันเรื่องอะไรล่ะ?」
「เรื่องของเกนทส์น่ะ ฉันอยากจะขอบคุณเธอ」
 
「ขอบคุณฉัน?」
 
「ดูเหมือนว่าเธอจะรักษาอาการป่วยของทีรูมิน่าแล้วยังให้แต่งงานกับแกนทส์อีกสินะ?」
 
「นั่นก็ใช่นะ แต่ทำไมกิลด์มาสเตอร์จะต้องขอบคุณฉันเรื่องนี้ด้วยล่ะ?」
 
「อย่างแรกเลยเพราะว่าฉันได้ยินว่าอาการป่วยของทีรูมิน่าถูกรักษาด้วยยาที่หายากจากบ้านเกิดของเธอ」
 
เกนทส์เก็บเรื่องที่รักษาเธอด้วยเวทมนต์เอาไว้เป็นความลับ
ถ้ามันถูกแพร่กระจายออกไปจะทำให้ใครก็ตามที่เจ็บป่วยมาให้ฉันรักษา มันจะกลายเป็นเรื่องน่ารำคาญ
ด้วยเหตุผลนั้น พวกเราเลยอ้างว่ารักษาอาการป่วยด้วยยาที่หายาก
 
「คุณทีรูมิน่าเคยเป็นนักผจญภัยอยู่ที่นี่ ดังนั้นฉันเลยอยากจะตรวจร่างกายตอนที่เธอล้มป่วย」
 
「เพื่อช่วยเหลือฟีน่า เลยให้เธอมาทำงานที่กิลด์?」
 
「ถูกต้อง ฉันคิดเกี่ยวกับวิธีที่จะช่วยเธอถึงแม้ว่ามันจะเล็กน้อย แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะจ้างเธออย่างเปิดเผย ดังนั้นเราเลยจ้างเธอได้แค่ตอนที่เรามีงานเยอะๆเท่านั้น นั้นเป็นเหตุผลที่ฉันรู้สึกขอบคุณเมื่อเธอเอาวูล์ฟมา ตอนนี้เธอกำลังจ้างฟีน่าอยู่ใช่มั้ย?」
 
「ฉันแค่ทำในสิ่งที่อยากทำ」
 
「ไม่ใช่แค่นั้น ที่เกนทส์ยังไม่ได้แต่งงานแม้จะอายุขนาดนี้แล้ว ฉันรู้ว่าเค้ามีความรู้สึกยังไงกับทีรูมิน่า แต่เธอก็ล้มป่วย สามีเธอก็หายตัวไปอีก เธอยังมีลูกอยู่อีกสองคน แล้วจู่ๆเธอก็โผล่ออกมาพร้อมกับรักษาอาการป่วยของทีรูมิน่าแล้วยังสนับสนุนความรู้สึกของเกนทส์ นั่นคือเหตุผลที่ฉันอยากจะแสดงความขอบคุณเธอ」
 
「คุณไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นไปหรอก ฉันขู่พวกเขาให้แต่งงานกันเพื่อฟีน่า」
 
「นั้นก็ไม่ใช่เพราะว่าเธอกังวลเรื่องฟีน่า แต่เพราะว่าเธอต้องการให้มีสมาธิในการทำงานใช่มั้ย?」
 
เขาพูดอย่างมีความสุข
มันอาจเป็นเพราะความสัมพันธ์ระหว่างคุณเกนทส์กับกิลด์มาสเตอร์ที่ไม่ได้เป็นเพียงแค่ผู้บังคับบัญชากับใต้ผู้บังคับบัญชา?
แต่มันก็ไม่เกี่ยวกับฉัน ฉันเลยจะกลับบ้าน
 
「งั้นฉันไปแล้วนะ」
 
ฉันกำลังจะลุกขึ้นแล้วก็มีคนมาเคาะประตู
 
「กิลด์มาสเตอร์คะ ท่านคริฟ โฟรชัวร์ มาถึงแล้วค่ะ จะให้เข้ามาเลยมั้ยคะ?」
 
「อ่า ฉันไม่ขัดข้อง」
 
ประตูถูกเปิดแล้วคริฟก็เข้ามาในห้อง
 
「ขอโทษทีที่ฉันบุกเข้ามาหานายแต่เช้าแบบนี้」
 
คลิฟสังเกตเห็นฉันหลังจากเข้ามาในห้อง
 
「คุณหนูหมี?」
 
「ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวก่อนนะ」
 
「อ่า ฉันขอเวลาเธอซักแปปนะ」
 
ฉันลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วพยายามออกจากห้องแต่สุดท้ายฉันก็ถูกหยุดเอาไว้
 
「อ่า ให้ยูนะอยู่ด้วยจะได้มั้ย?」
 
ลอร์ดคลิฟพูดขึ้น
 
「ฉันยังมีเรื่องเล็กน้อยที่อยากจะปรึกษายูนะ」
 
คริฟกดไหล่ฉันลงทำให้ฉันนั่งบนเก้าอี้
 
「แล้วมีเรื่องอะไรล่ะถึงได้มาแต่เช้าแบบนี้?」
 
「นายรู้ใช่มั้ยว่าราชาฉลองวันเกิดครบรอบ 40 ปีของเขาในเดือนหน้า?」
 
「อ่า ไม่มากก็น้อย」
 
「ฉันยังไม่มีของขวัญอะไรที่คู่ควรกับราชาเลย」
 
「ถ้าเป็นแบบนั้นก็น่าจะไปที่กิลด์การค้า นี่กิลด์นักผจญภัย」
 
「ฉันไปมาแล้ว แต่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรที่ทำให้ราชามีความสุขได้เลย ถึงแม้ฉันจะถวายของบางอย่างที่ซื้อได้ด้วยเงินก็ไม่ทำให้เขามีความสุขได้ นั้นเป็นเหตุผลที่ฉันสงสัยว่าที่นี่จะมีดาบ ชุดเกราะหรือเครื่องมือหายากอยู่ที่กิลด์นักผจญภัยบ้างมั้ย」
 
「ของพวกนั้นถูกส่งต่อไปยังกิลด์การค้าแล้ว」
 
「ฉันคิดว่า ฉันไปตรวจสอบที่นั่นแล้วนะ เอาละแผน B ฉันอยากจะปรึกษาเธอ คุณยูนะ」
 
「อะไรหรอ?」
 
「เธอไม่มีไอเท็มหายากอยู่บ้างเลยหรอ? เหมือนกับกระเป๋าไอเท็มที่เหมือนหมีหรือไอเท็มที่เอาไว้อัญเชิญ สัตว์อัญเชิญ」
 
「ฉันขอโทษแต่ว่าฉันทำไม่ได้ แน่นอนว่าฉันไม่มีทางยกกระเป๋าคุณหมีให้หรอก」
 
「ถ้าอย่างนั้นเธอไม่สามารถสร้างอะไรที่คล้ายกับบ้านคุณหมีได้บ้างหรอ? ฉันเคยเห็นมันและมันก็เป็นอะไรที่น่าอัศจรรย์ ถึงอย่างนั้นมันก็มีขนาดใหญ่เลยเป็นเรื่องยากที่จะขนส่ง ดังนั้นฉันจะรู้สึกขอบคุณถ้าเป็นของบางอย่างที่เล็กหน่อย」
 
อืม ไม่มีอะไรที่ฉันสร้างไม่ได้
ถ้าฉันใช้ดิน ฉันสามารถสร้างอะไรที่คล้ายไดร์เป่าผม
ถึงแม้ว่าถ้าฉันทำอะไรอย่างนั้น อาจจะกลายเป็นเรื่องยุ่งยาก
ถ้ามันเป็นแบบนั้น ชีวิตสบายๆก็จะเป็นไปไม่ได้
ตอนนี้ฉันกำลังตรวจสอบดูเผื่อว่าจะมีของอะไรที่เหมาะสมอยู่ในกระเป๋าคุณหมี
 ………
 ……
 …
หืม? มีของดีอยู่นิ
 
「คุณมาที่กิลด์นักผจญภัยเพื่อมองหาอาวุดหรือชุดเกราะหายากใช่มั้ย?」
 
「ใช่แล้ว」
 
「ถ้าอย่างนั้น อันนี้เป็นไง?」
 
ฉันเอาดาบของราชาก๊อปลินออกมาจากกระเป๋าคุณหมี
 
「นี่คือ?」
 
「ดาบของราชาก๊อปลิน」
 
「จริงหรอ?!」
 
「ฉันได้ยินมาว่าเธอเคยจัดการราชาก๊อปลินมาก่อน แต่คิดว่าเธอใช้ดาบของก๊อปลินคิงอยู่!」
 
ปฏิกิริยาของทั้งสองคนดีเกินคาด
 
「ตอนนี้ ไปตรวจสอบว่าเป็นของจริงกันเถอะ」
 
กิลด์มาสเตอร์เรียกพนักงานเข้ามาแล้วขอให้เรียกพนักงานที่สามารถตรวจสอบได้มา
มีชายสูงอายุเข้ามาในทันที
เขาตรวจสอบดาบก๊อปลินคิง
 
「ไม่ผิดแน่ นี่คือดาบของก๊อปลินคิง」
 
「เข้าใจล่ะ ขอบใจนายมากที่ช่วย นายกลับไปได้แล้ว」
 
พนักงานชายคนนั้นได้ออกจากห้อง
 
「นี่พอจะเป็นของขวัญให้พระราชาได้มั้ย?」
 
「อ่า มันดีพอเลยล่ะ เพราะว่ามันเป็นดาบหายาก」
 
「เป็นอย่างนั้นหรอ? มันไม่ใช่สิ่งที่จะได้หลังจากจัดการราชาก๊อปลินหรอ?」
 
「ไม่ใช่ราชาก๊อปลินทั้งหมดที่มีมัน ฉันไม่รู้ละเอียดหรอกแต่ว่าเห็นได้ชัดว่าเดิมนี่เป็นดาบธรรมดา เมื่อราชาก๊อปลินถือมัน พลังเวทของราชาก๊อปลินจะแทรกเข้าไปแล้วเปลี่ยนรูปร่าง ดังนั้นก๊อปลินคิงที่มีพลังเวทอ่อนแอจะไม่สามารถมีดาบราชาก๊อปลินของจริงได้」
 
แม้จะอยู่ในเกมส์มันก็เป็นของที่มีอัตราการดรอปต่ำ
ฉันสงสัยว่ามันเหมือนกันมั้ย?
คิดว่าไม่น่าจะมีแนวคิดที่ว่าราชาก๊อปลินจะมีพัฒนาการในเกมส์
 
「แล้วนี่ เธอจะให้ดาบนี่กับฉันหรอ?」
 
「มันก็โอเคนะ」
 
「แล้ว เธอต้องการเท่าไหร่สำหรับมัน?」
 
「ฉันไม่รู้ราคาตลาดหรอก แล้วของแบบนี้จะมีราคาเท่าไหร่กันนะ?」
 
「บอกตามตรง ฉันก็ไม่รู้ มันยากที่จะได้มันมา หากเธอตัดสินใจว่ามันดีกับฉัน ถ้าฉันสามารถจ่ายได้ฉันจะซื้อมัน」***ท่อนนี้ยากอะดำน้ำ=_="
 
「เอาแบบที่ฉันจะไม่ขาดทุนแล้วกัน เพราะฉันไม่รู้ราคาตลาดเลย?」
 
เอาละ ยังไงฉันก็ไม่ได้ลำบากเรื่องเงินอยู่แล้ว เพราะอย่างนั้นฉันเลยไม่ใส่ใจนัก
 
「ฉันจะยกมันให้คุณ แต่ฉันจะขอความช่วยเหลือแทน?」
 
「ความช่วยเหลือ?」
 
「เจ้าเมืองต้องรู้เรื่องแย่ๆเยอะใช่มั้ย? ดังนั้นฉันต้องการความช่วยเหลือของคุณ ถ้าฉันมีปัญหา」
 
「อย่าพูดเรื่องน่าอับอายเช่นนั้น ฉันเป็นคนที่มีเกียรตินะ」
 
「พูดเล่นน่ะ ถ้าฉันต้องการความช่วยเหลือในครั้งต่อไป ฉันอยากให้คุณฟังคำขอของฉัน」
 
「อะไรที่เธออยากให้ชั้นทำ ยกตัวอย่างได้มั้ย?」
 
「ให้กิลด์มาสเตอร์ลาออกหรืออะไรประมาณนั้น?」
 
「ห-เห้!」
 
กิลด์มาสเตอร์ยืนขึ้น
 
「ล้อเล่นน่ะ ฉันยังไม่มีอะไรต้องการตอนนี้ ฉันจะไปหาคุณถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้นมันก็เป็นการแลกเปลี่ยนที่ดีกับคุณไม่ใช่หรอ?」
 
「เธอพอใจกับมันหรอ?」
 
「ฉันโอเค วิธีนี้มันน่าสนใจกว่า」
 
「ถ้าอย่างนั้น ฉันจะขอรับไว้อย่างสุดซึ้ง แล้วการทำสัญญา?」
 
「ฉันไม่ต้องการหรอก มันจะดีกว่าถ้าสัญญาถูกทำลาย」
 
ฉันมองหน้าเขาด้วยรอยยิ้ม
ความจริงแล้วดาบนั่นไม่มีจำเป็นเลย
มันไม่มีปัญหาถึงแม้ฉันจะไม่มีมัน
ฉันคิดว่ามันคุ้มค่าถ้าทำให้เขาติดหนี้บุญคุณฉัน
 
「ไม่ล่ะ ถ้ามีอะไรที่ฉันทำได้ ฉันสัญญาว่าจะช่วยแน่นอน」
 
เขาสัญญาอย่างกระตือรือร้นว่าจะช่วย
 
「เอาละฉันจะไปหาคุณเมื่อเวลานั้นมาถึง」
 
ไม่แปลนะขี้เกียจอ่ะ
[Author’s note: I was able to (finish the) submission.
I was finally able to dispose of the Goblin King’s sword that I had written about back then without thinking about anything.]



NEKOPOST.NET