[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์ ตอนที่ 34 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์

Ch.34 - คุณหมีเข้าบ่ออาบน้ำคุณหมี


พวกเรามาถึงบ้านคุณหมี
 
「ไม่ว่าจะเห็นกี่ครั้ง มันก็ยังเป็นบ้านที่น่าอัศจรรย์จริงๆ」
 
ทั้งทีรูมิน่าและเกนทส์ได้มาเยี่ยมชมบ้านคุณหมีหลายครั้งก่อนหน้านี้
ตอนที่พวกเขามาที่บ้านนี้ครั้งแรกเพื่อแสดงความขอบคุณ แล้วพวกเขาก็อยากจะเห็นฟีน่าทำงานชำแหละ ฉันเลยให้พวกเขาเข้ามาเที่ยวในบ้านคุณหมี
 
「โอเค ฉันจะขอยืมห้องครัวของเธอหน่อยนะจ๊ะ ฟีน่ามาช่วยแม่ด้วยนะ」
 
「หนูด้วย!」
 
ซูริอาสาที่จะช่วยทำอาหารด้วย
 
「ใช้ส่วนผสมที่เห็นได้ตามใจชอบเลยนะ」
 
「อื้ม ขอบใจจ้ะ แต่ว่าถ้าเราทำแล้วมันออกมาได้ไม่ดี ถ้าเราทำอาหารอร่อยๆออกมาไม่ได้」
 
「ฉันไม่เรื่องมากหรอก คุณไม่ต้องกังวลเรื่องนั้น」
 
「ฉันได้เนื้อวูล์ฟจากเธออยู่เสมอ เพราะอย่างนั้นความช่วยเหลือที่ฉันไม่อาจจะตอบแทนได้ยิ่งมีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ」
 
ทั้งสามคนมุ่งหน้าไปยังห้องครัว
เหลือเกนทส์กับฉันที่นั่งเก้าอี้รออยู่
 
「เป็นบ้านที่น่าอัศจรรย์จริงๆ」
 
เขามองไปรอบๆห้องแล้วบ่นพึมพำออกมาเบาๆ
 
「นี่มันหนังไทเกอร์วูล์ฟใช่มั้ย?」
 
หนังไทเกอร์วูล์ฟ ที่ได้มาจากภารกิจปราบปรามที่ฟีน่าไปด้วยกันกับฉันครั้งแรกถูกติดอยู่ที่ผนัง
ส่วนอีกตัวนึงฉันเอามาเป็นผ้าห่มในห้องของฉัน
 
「ครั้งแรกที่ฉันเห็นคุณหนูหมี ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะเป็นเด็กสาวที่น่าอัศจรรย์แบบนี้」
 
เขาพูดรำลึกถึงความหลัง
แน่นอนว่า มันผ่านมาหนึ่งเดือนนิดๆที่ฉันได้มาที่ต่างโลก
ถึงในเมืองนี้การปรากฏของคุณหมีจะทำให้ฉันมีชื่อเสียง
แม้ว่าความลำบากใจที่ฉันต้องใส่ชุดคุณหมีได้หายไป
ความเคยชินนี่มันน่ากลัวจริงๆ
 
『หมีตัวนั้น』
『คุณหมี』
『คุณหนูหมี』
『หมีกระหายเลือด』
 
นี่คือชื่อเล่นที่ผู้คนเรียกฉัน แต่พวกเขาก็เรียกฉันทุกชื่อ
แม้ตอนนี้ ฉันก็ยังไม่สามารถชำแหละได้ แต่ฉันก็เคยฆ่ามอนสเตอร์
มันอาจจะเป็นเพราะประสบการณ์ที่ฉันได้จากการเล่นเกมส์
ฉันได้เจอฟีน่าแล้วได้เห็นสิ่งต่างๆที่น่าสนใจในโลกนี้
ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้รับอีเมลหรือข้อความจากพระเจ้าตั้งแต่แรก ฉันก็รู้สึกขอบคุณที่พาฉันมาที่โลกนี้
 
「แต่ว่า คุณหนู มันจะโอเคจริงๆหรอ?」
 
「หืม?」
 
「เรื่องบ้านน่ะ」
 
「อ่า เรื่องนั้นนี่เอง ฮึ่มมม」
 
ฉันซื้อที่ดินที่บ้านหลังใหม่ให้เป็นของขวัญแต่งงานสำหรับพวกเขา
คุณเกนทส์ซื้อบ้านโดยใช้เงินเก็บที่เขาสะสมไว้ในช่วงที่อยู่ตัวคนเดียว
 

「ฉันไม่คิดอะไรหรอก มันก็แค่ถ้าฉันออกไปจากเมืองนี้แล้ว ฉันไม่อยากจะเห็นพวกเขาสามคนเร่ร่อนอยู่ตามถนนเพราะคุณเกนทส์เสียชีวิตอย่างกระทันหัน ถ้าพวกนั้นมีบ้าน อย่างน้อยพวกเขาก็มีที่อยู่อาศัยที่แน่นอน」
 
「เห้ เห้ อย่าฆ่าฉันในทันทีสิ ฉันจะมีอนาคตที่สดใสรอฉันอยู่หลังจากนี้ ดังนั้นพวกโชคร้ายอะไรพวกนี้มาไม่ถึงฉันแน่!」
 
「ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดี ปกป้องพวกเค้าทั้งสามคนให้ดีโอเคมั้ย? ถ้าคุณไม่ปกป้องพวกเค้า คุณรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น ใช่มั้ย?」
 
「แน่นอน ฉันสาบานกับรอยที่อยู่บนสวรรค์ ฉันจะปกป้องพวกเค้าทั้งสามคน」
 
รอยคือสามีที่เสียชีวิตไปแล้วของคุณทีรูมิน่า และเป็นพ่อของฟีน่าและซูริ
ตอนที่พวกนั้นยังเด็ก พวกเขาสามคนเป็นสมาชิคปาตี้เดียวกัน หลังจากรอยกับทีรูมิน่าแต่งงานกัน ปาตี้ก็สิ้นสุดลงและดูเหมือนว่าคุณเกนทส์ก็จบลงด้วยการทำงานให้กับกิลด์
ไม่กี่ปีหลังจากนั้น ตอนที่คุณทีรูมิน่าตั้งท้องซูริ รอยรับภารกิจด้วยตัวคนเดียวแล้วเสียชีวิต
เกนทส์ได้ปกป้องครอบครัวของทีรูมิน่าตลอดเวลาที่ผ่านมา
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาตกหลุมรักกันในช่วงเวลานั้น
ในขณะที่คุณเกนทส์เล่าให้ฉันฟังเกี่ยวกับเรื่องราวในอดีต ฟีน่าและซูริก็ยกอาหารเข้ามา
ไอน้ำพุ่งออกมาจากจานแต่ละจานทำให้พวกนี้ดูน่าอร่อย
คุณทีรูมิน่ายกจานใบสุดท้ายมาเสิร์ฟ จานนั้นมีขนาดใหญ่เป็นพิเศษ
 
「ขอโทษที่ทำให้รอนะจ๊ะ มีอีกเยอะกินกันให้เต็มที่เลยจ้ะ」
 
สามสาวกลับมาในห้องแล้วนั่งที่เก้าอีกของตัวเอง
 
「ยูนะจัง สุดท้ายฉันก็ใช้ส่วนผสมไปเป็นจำนวนมาก ฉันขอโทษนะจ๊ะ」
 
「ไม่ต้องห่วง ฉันยังมีอยู่อีกเยอะ」
 
「นอกจากนี้ตู้เย็นคุณหมีนี่เยี่ยมจริงๆ ทั้งผักแล้วก็เนื้อไม่มีท่าทางจะเสียเลย」
 
ตู้เย็นคุณหมีคือตู้เย็นที่ฉันสร้างขึ้นมาเป็นรูปร่างคุณหมี
ฉันซื้อหินเวทมนต์ธาตุน้ำแข็งและทำมันด้วยตัวเอง
ความสะดวกสบายและประสิทธิภาพของตู้เย็นในโลกนี้แตกต่างจากตู้เย็นที่ญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก ดังนั้นฉันเลยสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเอง
 
「ฉันสามารถให้คุณได้นะเป็นของขวัญแต่งงาน」
 
「ฉันมีดีใจนะ แต่ว่าแบบนั้นหนี้บุญคุณก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นไปอีกนะสิจ๊ะ」
 
「ถ้าคุณไม่สามารถตอบแทนฉันได้ ฉันก็จะให้ลูกสาวของคุณแทน」
 
「อ่า ทำไมเธอดีกับลูกสาวของฉันเหลือเกิน?」
 
「เธอเป็นคนที่ซื่อสัตย์ น่ารัก ขยัน คิดถึงครอบครัวของเธอแล้วก็ทำอาหารกับถลกหนังเก่งมาก ทุกครอบครัวต่างอยากได้เธอ!」
 
พวกเราสองคนหันหน้าไปมองฟีน่าที่กำลังกินเนื้อวูล์ฟ
 
「อู~ คุณแม่! พี่ยูนะด้วย หยุดเถอะค่ะ!」
 
「คุณเลี้ยงเด็กสิบขวบยังไงให้ได้แบบนี้หรอ?」
 
「บางทีนั่นคงจะเป็นความผิดของฉัน ฉันล้มป่วยทำให้เธอต้องแบกภาระหนักแล้วจบลงด้วยต้องทำงานหนักกว่าเด็กทั่วไป เธอดูแลฉันที่ล้มป่วย ดูแลน้อง แล้วก็ทำงานบ้าน และไปทำงานที่ทำงานของเกนทส์ เป็นแบบนี้เด็กคนนี้ถึงไม่เคยทำอะไรที่เด็กทั่วๆไปทำกันเลย」
 
「หนูไม่เคยคิดว่าสิ่งพวกนั้นเป็นภาระหรืออะไรเลยนะคะ」
 
「อย่างที่เราพูด ความคิดพวกนี้ไม่ใช่สิ่งที่เด็กสิบขวบปกติจะคิดกัน」
 
「หนูไม่ได้เป็นคนเดียวที่ทำงานอย่างหนักนะคะ! ซูริเองก็ช่วยหนูตั้งเยอะ!」
 
ฟีน่าลูบหัวน้องสาวคนเล็กของเธอ ที่กำลังฉีกอาหารกินอย่างตะกละอยู่ข้างๆเธอ
 
「ใช่แล้ว ซูริก็พยายามช่วยพวกเราให้ดีที่สุด」
 
ตอนที่เรากินอาหารเสร็จ คุณทีรูมิน่าจัดการทำความสะอาด
หลังจากมื้ออาหาร ฉันผ่อนคลายสบายๆในขณะที่ดื่มน้ำผลไม้โอเร็น
 
「ป่านนี้แล้วเรากลับบ้านกันมั้ย?」
 
「มันดึกแล้ว แล้วก็มีห้องว่างสำหรับแขกพักค้างคืนอยู่ นอกจากนี้ซูริยัง...」
 
ซูริกำลังงีบหลับ
 
「ซูริจังคงเหนื่อยเพราะว่าตั้งใจเธอช่วยย้ายของเป็นอย่างดีเลยใช่มั้ย?」
 
「อืม」
 
คุณทีรูมิน่าดูเหมือนจะกังวล ในขณะที่เธอมองซูริ
 
「มันไม่รบกวนหรอ?」
 
「ไม่เลยนอกจากนี้ ทุกคนเลอะทั้งฝุ่นกับเหงื่อไปทั้งตัวเพราะว่าย้ายของ ถ้าคุณกลับบ้านตอนนี้ มันจะไม่ลำบากหรอที่ต้องเตรียมห้องอาบน้ำ?」
 
「นั่นก็จริง แล้วเราจะไม่รบกวนหรอ?」
 
ในโลกนี้ ความคิดเรื่องการอาบน้ำดูเหมือนจะแพร่กระจายไปในระดับนึง
ถ้าคุณไม่ยากจนอย่างหนัก บ้านทั่วไปมักจะมีซักห้อง
ที่นี่ก็ด้วย ต้องขอบคุณหินเวทมนต์
มันเป็นไปได้ง่ายๆเลยที่จะอาบน้ำร้อนโดยใช้หินเวทมนต์ธาตุน้ำและธาตุไฟ
โลกแห่งเวทมนต์นั้นก็มีความสะดวกสบายเหมือนกับโลกแห่งวิทยาศาสตร์
 
ฉันเตรียมอ่างอาบน้ำเสร็จแล้วในขณะที่คุณทีรูมิน่าทำอาหาร ดังนั้นมันจึงอยู่ในสภาพพร้อมใช้ตลอดเวลา
 
「ตอนนี้ก็เตรียมอ่างอาบน้ำเสร็จแล้ว มันโอเคมั้ยที่พวกคุณสามคนจะเข้าอาบ? แล้วฉันจะพาคุณไปที่ห้องตอนหลัง」
 
「สามคนสามารถลงไปได้?」
 
ย้อนกลับไปตอนที่ฉันสร้างอ่างอาบน้ำ ฉันจงใจทำให้ห้องอาบน้ำนั้นมีขนาดใหญ่ ในกรณีที่สัตว์อัญเชิญ คุมะยูรุกับคุมะคิว สกปรกแล้วต้องการใช้ห้องอาบน้ำ อย่างไรก็ตามตอนที่ฉันยกเลิกสัตว์อัญเชิญแล้วเรียกมาใหม่อีกครั้งเพื่อทดลอง พวกนั้นก็หายสกปรก ดังนั้นฉันเลยไม่มีโอกาสที่จะใช้ประโยชน์จากขนาดของห้องอาบน้ำที่ใหญ่เลย
 
「ได้แน่นอน ถึงจะลงกันสามคน ฉันจะพาฟีน่าไปนะ」
 
「เข้าไปด้วยกันเลยนะคะ พี่ยูนะ แล้วก็คุณแม่ด้วย ได้มั้ยคะ?」
 
「มันก็ได้นะ แต่เราจะไม่เบียดกันหรอ?」
 
「มันโอเคค่ะ เพราะว่าอ่างอาบน้ำคุณหมีของพี่ยูนะมันใหญ่จริงๆค่ะ」
 
「อ่างอาบน้ำคุณหมี?」
 
「คุณแม่จะเข้าใจตอนที่เข้าไปเองค่ะ」
 
ฟีน่าจับมือของฉันแล้วดึงฉันขึ้นจากเก้าอี้แล้วปลุกซูริที่กำลังงัวเงีย
ซูริชูมือขึ้นในขณะที่อ้าปากเล็กน้อย
สุดท้ายฟีน่าก็คว้ามือแม่ของเธอ
 
「อย่าเข้ามานะ คุณเกนทส์」
「ฉันไม่เข้าหรอกน่า!」
 
พวกเราสี่คนตรงไปที่ห้องอาบน้ำ
 
「ถอดเสื้อผ้าของคุณที่นี่นะ」
 
ที่ญี่ปุ่นมันถูกเรียกว่าห้องแต่งตัว
ฉันเอาตะกร้าออกมาให้แต่ละคน
ทุกคนถอดเสื้อผ้าออกแล้ววางมันลงในตะกร้า
 
「ยูนะจัง…」
 
「อะไรหรอ?」
「เปล่าจ้ะ แค่มันเป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นหน้าของยูนะจัง」
 
「เป็นแบบนี้หรอ? ถึงฉันจะใส่ฮูด คุณก็มองไม่เห็นหน้าฉันหรอ?」
 
「ฉันมองเห็น แต่ความประทับใจตอนที่เธอใส่ฮูดกับตอนที่เธอไม่ใส่ฮูดมันแตกต่างกันอย่างมากเลยจ้ะ ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะเป็นเด็กที่น่ารักอย่างนี้」
 
「ใช่แล้วค่ะ พี่ยูนะสวยมาก」
 
「โอเค โอเค ดีใจที่ชมอยู่นะแต่ว่าฉันจะเข้าห้องอาบน้ำแล้วตอนนี้」
 
ฉันออกจากห้องแต่งตัวคุณหมีแล้วเข้าไปที่ห้องอาบน้ำ
ห้องอาบน้ำมีขนาดใหญ่พอที่จะให้คนสิบคนเข้าไปข้างใน
หมีขาวและหมีดำนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของอ่างน้ำ น้ำร้อนพุ่งออกจากปากของพวกนั้น
พวกนั้นอยู่บนพื้นฐานของน้ำพุร้อนที่ฉันเคยไปมา ที่นั้นมักจะมีน้ำร้อนออกมาจากปากของสัตว์
 
「มันเป็นอ่างอาบน้ำคุณหมีจริงๆด้วย?」
 
「ขั้นแรก ล้างตัวของคุณก่อนนะ」
 
「โห สบู่ก็มีด้วย มันเหมือนกับที่ขุนนางอาบกันเลย!」
 
「มานี่ซูริ เดี๋ยวพี่จะล้างตัวให้」
 
ซูริไปที่หน้าพี่สาวของเธอ
 
「นั่งที่เก้าอี้นี่」
 
ฟีน่าเริ่มล้างตัวซูริ โดยเริ่มจากหัวของเธอก่อน
เมื่อคุณทีรูมิน่าเห็นแบบนั้น เธอดูเหมือนจะเสียใจที่ไม่มีโอกาสล้างตัวให้ลูกสาวของเธอ
แล้วเธอก็มองมาทางนี้
 
「ยูนะจัง เดี๋ยวฉันจะขัดหลังให้เธอนะจ๊ะ?」
 
「ฉันจัดการตัวเองได้ ไปช่วยลูกสาวล้างตัวเถอะนะคะ」
 
「แต่ว่ามันไม่ลำบากที่จะล้างผมที่ดำยาวสลวยของเธอหรอ?」
 
「มันก็ลำบากอยู่บ้าง แต่ฉันทำคนเดียวได้น่ะ」
 
…ถึงแม้ฉันจะพูดแบบนั้น ฉันไว้ผมมานานหลายปีฉันเลยใช้โอกาสนี้เพื่อล้างมัน
 
ฟีน่านั่งข้างฉันแล้วล้างตัวและผมของเธอ
ซูริที่ล้างตัวเธอเสร็จก่อนก็แช่ตัวเองลงในอ่างน้ำ
ขณะที่ฟีน่ากำลังล้างตัวของเธอ เธอก็ถูกจับแล้วถูกล้างตัวโดยคุณทีรูมิน่า
ฉันล้างตัวเสร็จเป็นคนที่สองแล้วลงไปแช่ในอ่างน้ำ
หลังจากนั้นเป็นฟีน่าแล้วก็ทีรูมิน่า
 

「ยูนะจังหุ่นดีจังเลย」
 
「อย่างนั้นหรอ?」
 
ฉันมีเอวคอดแต่ว่าหน้าอกมัน
 
「หน้าอกของเธอเล็กจนน่าสงสารเลย」
 
สิ่งที่ฉันกำลังคิดถูกพูดออกมาเป็นอย่างแรก
หน้าอกของฉันมีขนาดใหญ่กว่าของฟีน่าแค่นิดเดียว
ถึงแม้ฉันจะเปรียบเทียบตัวเองกับเด็กสิบขวบก็ตาม
 
「ฉันแน่ใจว่าหน้าอกของฉันจะใหญ่ขึ้นในไม่ช้า」
 
「ฉันคิดว่ามันไม่น่าเป็นไปได้นะ?」
 
ไม่มีทางเป็นแบบนั้น
มันเป็นไปได้ที่จะโตขึ้นอีกในหลายปีข้างหน้า
 
「ของหนูจะโตขึ้นมั้ยคะ?」
 
ฟีน่าเข้าร่วมการพูดคุย
ฉันเปรียบเทียบคุณทีรูมิน่ากับฟีน่า
 
「เธอมีอิสระที่จะฝันต่อไป」
 
「ยังไงก็เถอะ ฉันรู้สึกว่าคำพูดนั้นมันโหดร้ายจริงๆ」
 
คุณทีรูมิน่ามองที่หน้าอกที่ไม่ใหญ่มากของตัวเอง
 
「แน่นอน ไม่ต้องกังวลกับมันหรอก หน้าอกของฟีน่าจะโตขึ้นแน่นอน」
 
「หนูคิดว่าขนาดประมาณพี่ยูนะก็ดีนะคะ」
 
พรูด!
ฉันกอดฟีน่าแน่น
มันเป็นโอกาสที่ฉันและฟีน่าจะกระชับมิตรภาพของเราผ่านการสัมผัส
 
สิ่งแบบนี้จะทำได้ก็ต่อเมื่อเราอยู่กันในอ่างอาบน้ำ
ตอนที่เรากลับมา ดูเหมือนเกนทส์จะเหงาที่เขาต้องอยู่คนเดียว
เขามองมาที่เรา
 
「พวกสาวๆ พวกเธอใช้เวลานานเกินไปนะ!」
 
คุณเกนทส์ส่งเสียงดังไปทั่วห้อง



NEKOPOST.NET