[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์ ตอนที่ 33 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์

Ch.33 - คุณหมีช่วยย้ายบ้าน


ดูเหมือนว่าฟีน่าและคนอื่นๆจะเลือกบ้านใหม่ได้แล้ว
 
บ้านตั้งอยู่ใกล้ที่ทำงานของเกนทส์และกิลด์นักผจญภัย
เห็นได้ชัดว่านี่เป็นความต้องการของเกนทส์
สุดท้ายก็มีบ้านที่ตรงกับความต้องการที่สุดทั้งราคา สถานที่ และขนาด ฉันได้ยินว่างั้น
วันนี้ฉันไปที่บ้านเก่าของฟีน่าเพื่อช่วยพวกเขาย้ายบ้าน
 
「เอาของทุกอย่างที่ต้องการเอาไปวางไว้ที่นี่ ส่วนของชิ้นเล็กๆเก็บรวมกันไว้ในกล่องนะ」
 
ฉันเก็บกระเป๋าที่จัดเสร็จแล้วเข้ากระเป๋าคุณหมี
 
「ช่วยเอาโต๊ะนี่ไปด้วยได้มั้ย?」
 
「เราไม่มีเงินพอที่จะซื้อใหม่น่ะ ขอร้องล่ะช่วยทีนะ」
 
「ถ้าอย่างนั้นเก้าอีกพวกนี้ด้วยมั้ย?」
 
「นั่นก็ด้วย」
 
กระเป๋าถูกเอาออกมาอย่างรวดเร็ว
ฟีน่าและซูริจัดเรียงข้าวของอย่างลนลานเนื่องจากว่ากล่องใส่ได้จำนวนกำจัด
ข้าวของพวกนั้นได้ถูกเอาออกมาเพื่อให้ฉันเก็บ
 
「พี่ยูนะคะ พี่ช่วยเก็บเตียงด้วยได้มั้ยคะ?」
 
「แน่นอน」
 
เราไปที่ห้องของฟีน่า
ข้าวของของเธอถูกจัดเรียงไว้ในกล่องเรียบร้อย ในห้องจึงเหลือแค่เตียง
 
「แค่เตียงเดียวหรอ?」
 
「ค่ะ เพราะว่าซูริกับหนูนอนด้วยกัน」
 
「ถ้าอย่างนั้นครั้งหน้าพ่อใหม่คนนี้ต้องซื้อให้แล้วละ」
 
ฉันเก็บเตียงของฟีน่าเข้าไปในกระเป๋าคุณหมี
ตอนที่ฉันเก็บมันอยู่นั้น ฉันก็ไปที่ห้องของคุณทีรูมิน่าแล้วเก็บเตียงเช่นกัน
 
「ยังเป็น กระเป๋าไอเท็มที่น่าอัศจรรย์เหมือนเดิมนะ ปกติทุกอย่างจะต้องขนย้ายด้วยรถม้า」
 
นั้นเป็นเพราะว่ามันเป็นของที่ฉันได้รับมาจากผู้ดูแลน่ะ(พระเจ้า)
หลังจากนั้นฉันไปเก็บเฟอร์นิเจอร์ชิ้นใหญ่ๆจากทุกห้อง
 
「พวกเราเก็บสัมภาระเสร็จแล้วใช่มั้ย?」
 
ภายในห้องมีแต่แต่ความว่างเปล่า
ห้องอื่นๆก็เป็นเช่นเดียวกัน
 
「อ่า ขอบคุณอีกครั้งนะยูนะจัง」
 
พวกเราเก็บข้าวของทุกอย่างที่บ้านของฟีน่าเสร็จแล้ว พวกเราก็ตัดสินใจไปที่บ้านของคุณเกนทส์ต่อ
 
ฉันสงสัยว่าทำไม?
คนส่วนใหญ่จะพูดว่าผู้ชายที่อยู่ตัวคนเดียวจะสกปรก
คุณเกนทส์เองก็ดูเหมือนว่าจะเป็นประเภทนั้น
แม้ว่าคุณจะรู้อยู่ก่อนแล้วว่าจะย้าย แล้วทำไมคุณถึงไม่ทำความสะอาดอะไรเลย?
 
「มันแย่สุดๆเลย」
 
ทีรูมิน่าบ่นขึ้นเบาๆหลังจากเธอเห็นสภาพในบ้าน
 
「เรื่องนี้ต้องขอโทษด้วย…」
 
เกนทส์ก้มกัวลง
 
「ยูนะจัง ขอโทษนะแต่เธอพาลูกสาวของฉันไปที่บ้านใหม่ก่อนได้มั้ย?」
 
「ดีเลย」
 
「ฟีน่า」
 
「คะ?」
 
「ทั้งสองคน ก่อนอื่นก็จัดข้าวของของตัวเองก่อนเลยนะ ตามที่แม่กำหนดห้องให้เมื่อวานนี้นะ ลูกเข้าใจใช่มั้ย? นอกจากนี้ก็ทำความสะอาดบ้านอีกหน่อยละกัน แต่ไม่ต้องทำส่วนที่ทำยากนะ ให้ความสำคัญกับการทำความสะอาดห้องนอนก่อนโอเคมั้ย? พอลูกทำห้องลูกเสร็จแล้วก็ช่วยทำห้องอื่นต่อด้วยนะ แม่จะปล่อยให้ลูกจัดการกระเป๋าของลูกเอง เดี๋ยวพอแม่ทำความสะอาดบ้านนี้เสร็จแล้ว แม่จะไปช่วยด้วย」
 
กุญแจบ้านถูกส่งไปให้ฟีน่า
ต่อไปเธอเหลือบมองมาที่ฉัน
 
「ยูนะจัง ขอโทษนะจ๊ะแต่ว่าเธอเอาข้าวของออกเสร็จ เธอช่วยมาที่นี่อีกรอบได้มั้ยจ๊ะ?」
 
「ได้ค่ะ」
 
「แล้วฉันเชื่อใจพวกเธอสามคนนะจ๊ะ」
 
ตามคาดเธอเป็นผู้ใหญ่และเป็นภรรยาที่เลี้ยงดูเด็กสองคน เธอสามารถออกคำสั่งได้อย่างรวดเร็ว
เรามุ่งหน้าตรงไปที่บ้านใหม่ของครอบครัวฟีน่า
 มันอยู่ระหว่างทางเข้ากิลด์และโรงแรมที่ฉันพักอยู่ก่อนหน้านี้

「ที่นี่แหละค่ะ」
 
เราหยุดอยู่ที่หน้าบ้านขนาดใหญ่
เราใช้กุญแจที่คุณทีรูมิน่ามอบให้ไขประตู
มันไม่มีฝุ่นอยู่เลยอาจเป็นเพราะมันถูกทำความสะอาดมาล่วงหน้า
 
「พี่ยูนะคะ พี่ช่วยเอาอุปกรณ์ทำความสะอาดออกมาหน่ยได้มั้ยคะ?」
 
ฉันเอาอุปกรณ์ทำความสะอาดออกมา
ฟีน่าตรงไปที่คีวแล้วหิ้วถังน้ำมา
เธอเอาน้ำออกมาจากหินเวทมนต์ธาตุน้ำ
 
「พี่ยูนะ พี่ช่วยมาที่ชั้นสองหน่อยได้มั้ยคะ?」
 
พวกเราสามคนขึ้นไปที่ชั้นสอง
ที่ชั้นสองมีอยู่สองห้อง
ฟีน่าเข้าไปที่ห้องทางขวามือ
ภายในห้องมีขนาดหกเสื่อทาทามิ
สำหรับคนญี่ปุ่น เป็นห้องพักที่ค่อนข้างใหญ่ทีเดียว
ฟีน่าเปิดหน้าต่างออกเพื่อให้ถ่ายเทอากาศเข้ามา
 
「ซูริ เธอช่วยไปเปิดหน้าต่างที่ห้องของคุณแม่ด้วยได้มั้ย? พอเธอเปิดเสร็จก็เริ่มทำความสะอาดได้เลย」
 
ซูริพยักหน้าแล้วออกจากห้องไป
ฟีน่าใช้ผ้าขี้ริ้วทำความสะอาดพื้นที่สกปรก
 
「พี่ยูนะคะ พี่ช่วยเอาสัมภาระออกมาได้มั้ยคะ?」
 
ฉันไปวางเฟอร์นิเจอร์และเตียงตามที่ที่ฟีน่าบอก
อย่างน้อยฉันก็ใช้พลังของคุณหมีเคลื่อนย้ายสิ่งต่างๆที่อยู่รอบๆ
สุดท้ายฉันเอากล่องที่มีข้าวของของฟีน่าและซูริออกมาวางไว้ที่พื้น
 
ต่อไปฉันไปที่ห้องของพ่อกับแม่แล้วจัดการวางเตียงและเฟอร์นิเจอร์
แล้วฉันก็วางข้าวของของคุณทีรูมิน่าไว้กับพื้น
ฉันยังเอาข้าวของเล็กๆน้อยๆออกมา แล้วกลับไปที่ชั้นหนึ่ง
ที่นั่นซูริกำลังพยายามทำความสะอาดให้ดีที่สุดด้วยร่างกายเล็กๆของเธอ
ฉันเอาโต๊ะ เก้าอี้ เครื่องครัว และสิ่งอื่นๆ ออกมาวางไว้ในห้องครัว
ฉันวางสิ่งของจิปาถะอื่นๆไว้ในห้องที่ไม่ได้ใช้ตรงชั้นหนึ่ง
 
「ฟีน่าพวกนี้คือข้าวของทั้งหมด เดี๋ยวฉันจะกลับไปที่บ้านของคุณเกนทส์นะโอเคมั้ย?」
 
「ขอบคุณพี่มากนะคะ」
 
「ขอบคุณค่ะ」
 
ทั้งฟีน่าและซูริพูดขอบคุณ
 
「พวกเธอก็ทำกันดีๆล่ะ」
 
「ตอนนี้ไปทำความสะอาดห้องนอนกันเถอะ」
 
ตอนที่ฉันมาถึงบ้านของคุณเกนทส์ ที่นั่นก็มีภูเขากล่อง
ใช่แล้ว อารมณ์เหมือนกับเอาของทุกอย่างยัดลงไปในกล่อง
 
「ยูนะจัง เธอเอาของพวกนี้ไปทั้งหมดไหวมั้ยจ๊ะ?」
 
ฉันเก็บข้าวของพวกนี้ตามที่คุณทีรูมิน่าแนะนำ
เมื่อฉันมองไปในห้องของคุณเกนทส์ ฉันเห็นใบหน้าที่เหนื่อย
ถึงอย่างนั้นเขาก็ทำความสะอาดตามที่คุณทีรูมิน่าบอก
 
ดูเหมือนว่าเขาจะกลายเป็นคนกลัวเมียไปแล้ว
หลังจากที่เก็บข้าวของแต่ละคนเรียบร้อยแล้ว  ที่เห็นสุดท้ายคือ
การทำความสะอาดค่อยๆเสร็จ และบ้านของคุณเกนทส์ก็ว่างเปล่า
 
สุดท้ายเราก็มุ่งหน้าไปที่บ้านหลังใหม่
ในตอนที่เข้าไปในบ้าน ฉันเอาภูเขากล่องออกมามากกว่าครึ่ง
ฟีน่าและซูริออกมาเมื่อพวกนั้นเห็นเรา
 
「มันดูเป็นระเบียบขึ้นมาหน่อยนะ」
 
「ใช่คะ แต่ว่าเราทำยังไม่เสร็จ」
 
「มันเป็นไปไม่ได้หรอกที่จะเสร็จในวันเดียว แค่เน้นทำความสะอาดในส่วนที่เราจะนอนกันก่อน ยูนะจังช่วยเอาของที่ไม่ใช่เฟอร์นิเจอร์แล้วพวกเราสามารถยกได้ด้วยมือเปล่าไปวางไว้ห้องด้านหลังที่ชั้นหนึ่งนะจ๊ะ แล้วช่วยเอาของอื่นๆไปวางไว้ตามที่เราบอกด้วยนะ」
 
ในเวลานี้ ฉันไปจัดการกับข้าวของชิ้นใหญ่ๆที่เอามาจากบ้านของคุณเกนทส์แล้วเอาไปไว้ที่ห้องต่างๆ
ฉันวางพวกนั้นไว้ที่มุมห้องเพื่อที่จะทำความสะอาดในวันหลัง
ส่วนของที่ฉันไม่รู้ว่าจะวางตรงไหน ฉันวางพวกนั้นไว้ที่ชั้นหนึ่ง ในห้องด้านหลังตามที่ถูกบอกไว้ก่อนหน้านั้น
 
「พอเราจัดการกับห้องนอนของเราเสร็จ วันนี้ก็หยุดพักก่อนแล้วกัน」
 
คุณทีรูมิน่าลงมาที่ชั้นหนึ่ง
 
「ฟีน่า ลูกทำความสะอาดห้องครัวแล้วเตรียมมื้อค่ำรึยังจ๊ะ?」
 
「หนูขอโทษ หนูยังไม่ได้จัดการตรงนั้นเลยค่ะ」
 
「อืม ถึงแม้เราจะเริ่มทำตอนนี้เราก็เสร็จไม่ทันเวลาอยู่ดี」
 
「แล้วพวกเธออยากจะออกไปกินข้างนอกกันมั้ยละ?」
 
คุณเกนทส์เสนอขึ้นมา
 
「เราทำไม่ได้หรอก ยังมีสิ่งที่เราต้องการเพื่อให้เราสี่คนจะอยู่ต่อไปจากนี้ได้ เด็กๆกับฉันไม่มีเงินเก็บมากนัก แล้วเราก็ไม่ควรจะเอาเงินเก็บออกมาใช้เพื่อสิ่งนั้น」
 
พวกเขาสองคนมองหน้ากัน
 
「อ่าาา ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะจ่ายเองไปหาที่ไหนซักที่กินกันเถอะ มันเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้วใช่มั้ย?」
 
「เราไม่อาจสร้างปัญหาให้กับยูนะจังไปมากกว่านี้แล้วละจ้ะ แล้วฉันก็รู้สึกขอบคุณที่เธอช่วยเราย้ายบ้าน ถ้าเราจ้างคนมาช่วยมันจะมีค่าใช้จ่ายเยอะมาก แล้วถ้าพวกเราย้ายเตียงและของชิ้นใหญ่ๆกันเองมันก็ใช้เวลาหลายวัน เธอคือผู้มีพระคุณที่ช่วยฉันไว้มากที่สุด ฉันไม่สามารถทำสิ่งไร้ยางอายอย่างให้เธอที่ช่วยเรามามากขนาดนี้มาเลี้ยงข้าวพวกเราได้หรอก」
 
ฉันไม่ได้นึกเลยจริงๆ
แน่นอนว่าคนที่มีสามัญสำนึกทั่วไปจะคิดแบบนั้น
ฉันรักษาอาการป่วยของเธอโดยไม่คิดเงิน แล้วมาช่วยพวกเขาย้ายบ้านโดยไม่คิดค่าตอบแทน
แล้วตอนนี้ฉันเสนอจะเลี้ยงอาหารพวกเขา
เป็นฉันก็คงจะไม่ยอมเหมือนกัน
 

「ถ้าอย่างนั้น คุณทีรูมิน่า ไปทำอาหารที่บ้านของฉันมั้ย?」
 
「บ้านของยูนะจัง?」
 
「ฉันมีส่วนผสมที่สามารถใช้ได้อย่างอิสระ แล้วคุณจะไม่ทำอาหารอร่อยๆให้ฉันหน่อยหรอ?」
 
「ถ้าเป็นแบบนั้น ก็คงจะได้...?  ฉันเข้าใจแล้วจ้ะ ฉันจะทำอะไรอร่อยๆให้เธอเอง」
 
สุดท้ายก็ตกลงกันครึ่งทาง จบด้วยการที่ทั้งห้าคนมุ่งหน้าไปที่บ้านคุณหมี

=======================================================================================

 ผู้แปล : ดูเหมือนผมจะลงรูปผิดไปเป็นบางตอน ไม่ว่ากันเนอะใน Eng มันไม่มีรูป ผมก็เดาๆเอารูปที่สอดคล้องกับตอนนั้นๆมากที่สุดมาลง ถ้าใครรู้ว่ารูปไหนอยู่ตอนไหนก็แนะนำมาได้นะครับ

[Author’s note: Thank you very much for reading.]




NEKOPOST.NET