[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์ ตอนที่ 30 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์

Ch.30 - มุมมองของฟีน่า 4


ฉันกลับมายังบ้านคุณหมีได้อย่างปลอดภัย
เก็บสมุนไพรให้คุณแม่ได้โดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ต่อไปฉันเริ่มงานชำแหละ
มันคืองานของฉัน
คุมะคิวอยู่ข้างนอก ส่วนฉันตรงไปยังโรงเก็บของ

 
ฉันเอาวูล์ฟออกจากห้องแช่แข็ง
เทียบกับมอนสเตอร์ตัวอื่น วูล์ฟมีขนาดเล็กไปเลย แต่มันก็ยังใหญ่สำหรับฉันอยู่ดี
ฉันทำในสิ่งที่ฉันทำได้ดีที่สุด ฉันอุ้มวูล์ฟขึ้นไปวางบนโต๊ะ
พี่ยูนะเตรียมแท่นยืนสำหรับฉันไว้ให้ ฉันเลยสูงพอที่จะจัดการวูล์ฟที่อยู่บนโต๊ะ
ฉันจัดการถลกหนังด้วยมีดสำหรับถลกหนัง
จากนั้นฉันก็แบ่งเนื้อออกเป็นส่วนๆ
ฉันหยิบหินเวทมนต์แล้ววางแยกไว้ต่างหาก
 
หลังจากฉันชำแหละวูล์ฟเสร็จไปหลายตัว ประตูโรงเก็บของก็เปิดออก
พี่ยูนะกลับมาแล้ว
อ๊ะ เธอเอาชนะไทเกอร์วูล์ฟแล้วหรอ
แม้ว่าฉันจะยังทำงานชำแหละไม่เสร็จ
พี่ยูนะบอกฉันว่า เธอต้องการหินเวทมนต์ของไทเกอร์วูล์ฟ
แน่นอนฉันยอมรับเพราะมันคืองานของฉัน
ไทเกอร์วูล์ฟที่เธอเอาออกมามีขนาดใหญ่พวกนั้นทำให้ฉันประหลาดใจ
สามารถจัดการกับมอนสเตอร์ขนาดใหญ่อย่างนี้ได้ พี่ยูนะนี่สุดยอดจริงๆ
ฉันเริ่มงานเอาหินเวทมนต์ออกมาทันที
ฉันลงมีดเปิดส่วนท้องพวกมันออกมา
ประเภทของไทเกอร์วูล์ฟนั้นเป็นประเภทเดียวกับวูล์ฟ ดังนั้นหินเวทมนต์น่าจะอยู่ที่เดียวกัน
ฉันล้วงหินเวทมนต์ออกมาจากกลางท้องของมัน
หินเวทมนต์ของไทเกอร์วูล์ฟมีขนาดเกือบเป็นสองเท่าของวูล์ฟ
ฉันล้างพวกมันกับน้ำแล้วยืนมันให้กับพี่ยูนะ
 
หลังจากนั้นฉันกินมื้อเที่ยงแล้วกลับมาชำแหละมอนสเตอร์ต่อ
พี่ยูนะดูเหมือนจะง่วงนอน
เธอต่อสู้กับไทเกอร์วูล์ฟจนหมดแรงหรอ?
ฉันยังคงทำสิ่งที่ฉันทำได้ดีที่สุด
ฉันทำงานอย่างหนักจนในที่สุดก็ชำแหละจนเสร็จ
ฉันจะไปปลุกพี่ยูนะขึ้นมา
ฉันเดินขึ้นไปบนชั้นสอง
เธอหลับอยู่ห้องไหนกันนะ?
ตอนนี้ฉันตรวจดูทีละห้องโดยเริ่มจากด้านใน
ฉันเคาะประตูแรกแล้วเข้าไปข้างใน
เธออยู่ที่่นั่น
เธอกำลังนอนหลับอยู่บนเตียง
ฉันเขย่าพี่ยูนะเพื่อปลุกเธอ
 
「พี่ยูนะคะ พี่ยูนะ!」
 
พี่ยูนะตื่นขึ้น
พี่ยูนะลุกออกจากเตียงสีขาว
เธอก็เป็นสีขาว ราวกับเธอปลอมตัวเป็นคุมะคิว
ชุดหมีดำก็น่ารัก แต่ว่าชุดหมีขาวก็ยังน่ารักเช่นกัน
 
เห็นได้ชัดว่า หมีดำจะสลับไปเป็นหมีขาวเมื่อเธอกลับชุดของเธอ
เมื่อฉันบอกเธอว่าฉันชำแหละเสร็จแล้ว เราตัดสินใจที่จะกลับ
พี่ยูนะทำให้บ้านคุณหมีหายไป
เวทมนต์เนี่ยน่าอัศจรรย์จริงๆ
ฉันขี่คุมะยูรุในขากลับ
เห็นได้ชัดว่าถ้าสนใจแค่ตัวใดตัวหนึ่งอีกตัวที่เหลือจะอารมณ์ไม่ดี
ฉันคิดว่าฉันเข้าใจความรู้สึกนั้น
 
ฉันกลับมาที่เมืองในขณะที่ขี่คุมะยูรุอยู่
ทหารที่ประตูตกใจ
ฉันคิดว่าใครที่เห็นหมีพวกนี้ก็ตกใจกันทุกคน
แต่ว่าหมีออกจะน่ารัก
 
วันถัดมาฉันไปหาพี่ยูนะ
ดูเหมือนมันจะไม่มีที่ไหนที่ใช้ชำแหละได้เลย
มันลำบากแน่ที่ต้องออกจากเมืองทุกครั้ง
พี่ยูนะมุ่งหน้าไปที่กิลด์ ดูเหมือนว่าเธอต้องการที่จะเช่าที่ดิน
มันจะดีหรอที่ทำแบบนี้เพียงเพื่อให้ฉันสามารถทำงานชำแหละได้?
พวกเราตัดสินใจมุ่งหน้าไปที่กิลด์การค้า โดยที่กิลด์นักผจญภัยแนะนำให้ไป
หลังจากที่พี่ยูนะมาถึงกิลด์การค้า สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจเลือกสถานที่
พวกเราถูกนำไปยังที่ดิน
บ้านคุณหมีถูกตั้งขึ้นบนที่ดินผืนนั้น
ไม่ว่าจะกี่ครั้งที่ฉันเห็นมันก็ยังน่าอัศจรรย์
 
ฉันเข้าไปที่โรงเก็บของแล้วทำงานชำแหละไทเกอร์วูล์ฟ
ขั้นตอนการทำเหมือนกับวูล์ฟ แต่ว่าฉันกังวลมาก
ฉันรู้ว่านี่คือขนสัตว์ที่มีราคาแพง
ฉันจะทำให้ดีที่สุด
 
ฉันทำงานชำแหละของวันนี้เสร็จโดยไม่ผิดพลาดเลย
หลายวันหลังจากนั้น ฉันไปที่บ้านพี่ยูนะทุกวัน
อยู่ๆฉันก็หน้ามืดตอนที่กำลังชำแหละ
"โอ้ว ไม่นะ" ฉันไม่เคยคิดเลยว่าฉันจะหน้ามืด
นอกจากนั้น โชคไม่ดีที่พี่ยูนะเห็นฉันเข้าพอดี
พี่ยูนะวิ่งเข้ามาหาฉัน
ฉันตกใจตอนที่มองมือตัวเอง
ที่มือของฉันไม่มีเลือดจนขาวซีดเลย
มันดูเหมือนตอนที่ฉันล้มลงมีดบาดลงไปที่มือของฉัน
มันเจ็บนิดหน่อย
พี่ยูนะจับมือฉันที่เลือดกำลังไหล
เธอกำลังใช้เวทมนต์?
ในขณะที่ฉันกำลังคิดอย่างนั้น มือของฉันรู้สึกอุ่นขึ้น อาการเจ็บปวดได้หายไปรวมถึงบาดแผลก็หายไปด้วย
มันน่าอัศจรรย์
พี่ยูนะถอดถุงมือคุณหมีออกและแตะหน้าผากฉันด้วยมือของเธอ
เห็นได้ชัดว่าฉันมีไข้
ในเวลานั้นฉันถูกบอกให้ไปนอนบนเตียงที่ห้องบนชั้นสอง
ตอนที่ฉันกำลังนอนอยู่บนเตียง หน้าผากของฉันถูกแตะอีกครั้ง
ครั้งนี้เป็นมือคุณหมี
มันนุ่มและน่าสบายใจ
ฉันค่อยๆรู้สึกดีขึ้นแล้วผลอยหลับไป
 
ตอนที่ฉันตื่นขึ้นมามันก็เย็นแล้ว
เพราะว่าอาหารสำหรับฉันได้ถูกเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ฉันบอกว่าจะเอามันกลับไปกินพร้อมกับครอบครัวที่บ้าน
หลังจากนั้นฉันถูกบอกให้พักผ่อนวันนึง
สองวันหลังจากที่ฉันหน้ามืด ฉันไปที่บ้านของพี่ยูนะ
ฉันถูกบอกว่าหลังจากนี้ไปให้ทำงานชำแหละสามวันแล้วพักผ่อนหนึ่งวัน
ฉันถูกบอกอีกว่าถ้าฉันทำงานอื่นในวันพักผ่อนฉันจะไม่ได้ทำงานชำแหละอีก
สิ่งที่พี่ยูนะบอกฉันมานั้นมาจากความเป็นห่วงเรื่องสุขภาพของฉัน ดังนั้นฉันจึงฟังแต่โดยดี

====================================================================================== 

ผู้แปล : ผมลงรูปตอนเก่าๆที่คุณBlackLuckyหามาให้แล้วนะครับ เผื่อใครอยากกลับไปอ่านจะได้มีอรรถรสเพิ่มขึ้น

Author’s note: A month has passed since I started writing.




NEKOPOST.NET