[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์ ตอนที่ 19 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์

Ch.19 - ฉายาของคุณหมีคือหมีกระหายเลือด


มื้อเช้าของโรงแรมก็ยังอร่อยเหมือนเคย

ชีวิตที่ไม่ต้องทำอาหารเองนี่ช่างวิเศษเสียนี่กระไร

ตอนที่ฉันกำลังเพลิดเพลินอยู่กับความฝันสุดแสนวิเศษของฮิคิโคโมรินั่นเอง ฟีน่าก็เข้ามา

 

“อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่ยูนะ”

 

“อรุณสวัสดิ์ฟีน่า”

 

ฉันทักฟีน่าขึ้นพลาดซดน้ำซุป

มันอุ่นแล้วก็อร่อยเอาการเลย

 

“รอเดี๋ยวนะ ฉันใกล้จะเสร็จแล้วละ”

 

“ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ”

 

“เอเลน่า ช่วยเอาเครื่องดื่มมาให้ฟีน่าทีนะ”

 

เอเลน่าที่วิ่งวุ่นไปทั่วร้านพยักหน้าแล้วเดินเข้าไปในครัว

 

“พี่ยูนะ?”

 

“ไม่เป็นไรหรอก นั่งก่อนสิ วันนี้ฉันเองก็อยากจะคุยกับเธออยู่แล้วด้วย”

 

เธอนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามฉันอย่างว่าง่าย

หลังจากนั้นไม่นานนักเอเลน่าก็นำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ

 

“ก่อนอื่นก็นี่เลย ฟีน่า มีหลายเรื่องเลยที่ฉันยังไม่รู้ อยากให้เธอช่วยสอนหน่อยได้ไหม?”

 

“ค่ะ”

 

“การถลกหนังเนี่ยมันจำเป็นต้องมีอะไรบ้างเหรอ? นอกจากมีดอะนะ”

 

“ปกติแล้วแค่มีดก็พอแล้วล่ะค่ะ ถ้ายิ่งคมด้วยก็ยิ่งดี เพราะเวลาถลกออกมาจะทำให้มันดูสะอาดขึ้นค่ะ ถ้ามันทื่อก็จะทำให้หนังวูล์ฟทีได้ดูไม่สวยงามค่ะ สำหรับมอสเตอร์ชั้นสูง ดูเหมือนว่ามีดเหล็กธรรมดาจะใช้ไม่ได้ค่ะ”

 

“แล้วมีดของฟีน่าล่ะ?”

 

“เป็นมีดเหล็กค่ะ แต่เพราะเป็นของที่คุณกอเดสทำมันก็เลยเป็นมีดที่ดีอันหนึ่งเลย”

 

“แล้วอย่างอื่นที่จำเป็นล่ะ?”

 

“ที่เหลือก็เป็นสถานที่สำหรับแยกส่วน คิดว่านะคะ ยิ่งที่เป็นสถานที่ที่มีน้ำไหลผ่านจะดีมากเลยค่ะ”

 

“แค่นั้นเหรอ?”

 

“ที่เหลือก็เป็นพวกเรื่องเล็กๆน้อยๆน่ะค่ะ อย่างพวกหินลับมีด หรือที่สำหรับใส่เนื้อที่แล่ออกมา เพราะถ้าทิ้งไว้มันจะเสียน่ะค่ะ”

 

“สำหรับตอนนี้ก็เป็น หินลับมีด ที่ทำงาน ที่เก็บวัตถุดิบ สินะ อ้อ แล้วก็อยากจะถามฟีน่าอีกอย่าง”

 

“อือ?”

 

“ตอนทำงานเธอจะเอายังไงล่ะ? จะไปด้วยกันกับฉัน หรือจะรออยู่ที่นี่?”

 

“อยากจะไปด้วยค่ะ แต่ก็คงจะกลายเป็นตัวถ่วง”

 

“ทำไมถึงอยากไปด้วยล่ะ?”

 

“ถ้าไปกับพี่ยูนะ หนูก็คงจะสามารถหายาให้คุณแม่ไปด้วยได้น่ะค่ะ”

 

“งั้นก็ไปด้วยกันกับฉันนะ?”

 

“ได้เหรอคะ?”

 

“ให้คุ้มครองฟีน่าแค่คนเดียวไม่มีปัญหาหรอก แล้วถ้าค้างคืนจะมีปัญหาหรือเปล่า?”

 

“เอ่อ ถ้าได้บอกคุณแม่ก่อนก็ไม่มีปัญหาค่ะ ถ้าไม่บอกล่วงหน้าคงเป็นห่วงมากๆแน่เลย”

 

“ถ้าอย่างนั้นก็ไปเช้ากลับเย็นก่อนก็แล้วกัน ยังไงก็ช่วยบอกคุณแม่ด้วยนะ ว่าอาจจะมีค้างคืนข้างนอกบ้างด้วย”

 

#ตัวมุดฟูก : คุณตำรวจจจจจจจจจจจ

 

“ไม่มีปัญหาค่ะ”

 

หลังจากทานอาหารเช้าก็เดินเล่นย่อยอาหารไปยังกิลด์

ระหว่างทางก็แวะซื้อหินลับมีดไปเรียบร้อย

 

ตอนที่ฉันไปถึงเฮเลนก็กำลังยุ่งอยู่กับนักผจญภัยคนอื่นที่โต๊ะ

ฉันก็เลยเดินสบายๆไปยังกระดานคำร้องระดับ D

ฟีน่าเองก็เดินตามฉันมาด้วย

ที่หน้ากระดานไม่ค่อยมีคนมากนัก

แต่ฝั่งกระดานระดับ E คนก็ยังเยอะเหมือนเคย

และวันนี้ก็ยังเหมือนเดิม คือไม่มีใครเข้ามาหาเรื่องฉันเลยสักคน

เอาเถอะในเช้าที่ยุ่งๆแบบนี้ ทุกคนก็คงจะแย่งกันหางานทำละนะ ไม่ใช่ว่าฉันมีปัญหากับการใช้เวลาว่างหรืออะไรหรอกนะ

ฉันมาถึงหน้ากระดานแล้วมองหาภารกิจแต่ก็ไม่มีอันไหนน่าสนใจเลย

 

-คุ้มกันพ่อค้าเดินทางไปยังเมืองหลวง

-ล่าออร์ค และนำเนื้อกลับมา

-ปราบปรามโอนิซารุ ถ้าเกิดพืชผลของฉันโดนทำลายขึ้นมานี่มีปัญหาแน่ๆเลย

-ต้องการครูสอนเวทมนต์และดาบ ต้องเป้นนักผจญภัยระดับ D ขึ้นไปเท่านั้น

-ค้นหาหญ้าเมรุ เมรุ

-ตรวจสอบสาเหตุที่มอสเตอร์บนภูเขาปลาวาฬอาละวาดอย่างผิดปกติ

-คนหาเหล็กบนภูเขาปลาวาฬ

 

“ไม่เห็นมีอันไหนน่าสนใจเลยอ่ะ”

 

“พี่ยูนะตัดสินใจด้วยพื้นฐานแบบนั้นหรอกเหรอคะ?”

 

“ใช่แล้วละ ถ้าฉันจะทำอะไรละก็ มันต้องน่าสนใจเอาไว้ก่อน”

 

หลังจากนั้นฉันก็เดินไปยังกระดานคำร้องของระดับ C

มีนักผจญภัยอยู่แค่สี่คนเท่านั้น

ยังไงก็ตามดูเหมือนว่าทั้งสี่คนจะอยู่ในปาร์ตี้เดียวกันด้วย

คงจะกำลังตัดสินใจเลือกภารกิจกันอยู่นั่นแหละ

ฉันก็เลยดูกระดานจากไกลๆหน่อยเพื่อจะได้ไม่ไปรบกวนพวกเขา

 

-หาวัตถุดิบจากไวเวิร์น

-ปราบปรามฝูงออร์ค

-คุ้มกันป้อมยูนิคอร์น

-ปราบกลุ่มโจรซาม่อน

-ล่าวัตถุดิบจากออร์ค

 

มีภารกิจที่น่าสนใจอยู่อันนึงด้วยละ แต่ฉันไม่รู้ว่ามอนสเตอร์ตัวนั้นอยู่ที่ไหนนี่สิ ภารกิจค้นหานี่น่ารำคาญจริงๆ

 

“นี่! แม่หนูน้อยในชุดประหลาดนั่นน่ะ ตรงนี้มันกระดานระดับ C นะเฮ้ย!”

 

ผู้ชายในกลุ่มสี่คนนั้นตะโกนมาทางฉัน ดูท่าทางเขาน่าจะอายุราวๆ 20 ปี เห็นจะได้

 

“เรื่องนั้นฉันรู้อยู่แล้วละ ฉันก็แค่มาดูว่ามีภารกิจอะไรอยู่บ้างในกระดานระดับ C ก็แค่อยากรู้ว่าเป็นภารกิจแบบไหนเท่านั้นแหละ”

 

“นั่นมันเด็กผู้หญิงชุดคุณหมีแรงค์ E ที่เขาลือกันนี่นา?”

 

ผู้หญิงที่ใส่ชุดเมจมองมาทางฉัน

 

“เมื่อวานนี้ก็เลื่อนเป็นระดับ D เรียบร้อยแล้วน่ะ”

 

ฉันแก้ที่เธอพูดให้ถูก

 

“เธอเนี่ยนะระดับ D?!”

 

“ถึงจะพูดแบบนั้นก็เพิ่งได้เลื่อนระดับไปเมื่อวานเองน่ะนะ”

 

“แล้วสมาชิกคนอื่นล่ะ? อย่าบอกนะ ว่าเป็นเด็กผู้หญิงที่ดูยังไงอายุก็ยังไม่ถึงคนนั้นน่ะ?”

 

พวกเขามองไปที่ฟีน่าแล้วคิดว่าเป็นสมาชิกปาร์ตี้ของฉัน แต่ก็สังเกตด้วยเหมือนกันว่าดูยังอายุไม่ถึง

 

“เดี๋ยวสิ ตามข่าวลือไม่ใช่ว่าหมีกระหายเลือดตัวนั้นเป็นพวกฉายเดี่ยวหรอกเหรอ?”

 

“หมีกระหายเลือด? อะไรล่ะนั่น?”

 

อ๊ะ ถ้าเรื่องนั้นฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันนะ

สงสัยมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วละ

 

“อะไรกันโทยะไม่รู้หรอกเหรอ?”

 

แล้วคนที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าปาร์ตี้ก็เข้ามาร่วมวงสนทนา

 

“มีนักผจญภัยที่ไปท้าเด็กผู้หญิงในชุดคุณหมีสู้ แล้วก็โดนเธอจัดการซะเละจนนอนจมกองเลือด ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังไม่หยุด เธอยังซัดต่อไปอย่างไม่ปราณี ต่อให้ร้องขอโทษยังไงก็ยังโดนซัดไปจนสลบเหมือด ได้ยินมาว่าคนที่ไปท้าสู้กับเธอต่างก็นอนจมกองเลือดกันหมดเลย”

 

น่ากลัวชะมัด

หมีที่ไหนทำแบบนั้นกันเนี่ย?

 

“ยิ่งกว่านั้นดูเหมือนหมีตัวนั้น แทนที่จะถลกหนังเองกลับเอาศพโชกเลือดกลับมาที่กิลด์ทุกวันเลย”

 

มันก็แน่อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ถ้าจัดการด้วยดาบหรือเวทมนต์ยังไงมันก็ต้องมีเลือดออกสิ!

 

หรือถ้าจะให้ถูกพอฆ่าเสร็จฉันก็เก็บเข้ากล่องไอเทมคุณหมีทันที เลือดมันก็เลยไหลออกมาตอนที่เอาออกมาก็เท่านั้นเอง

 

“เธอโดนเรียกว่าหมีกระหายเลือดเพราะชุดกับการกระทำแบบนั้นนั่นแหละ”

 

“ไม่เห็นเคยรู้เลยว่ามีหมีแบบนั้นอยู่ด้วย”

 

ฉันเองก็ไม่เห็นเคยรู้เหมือนกันนั่นแหละ ว่ามีหมีแบบนั้นอยู่ด้วย

 

“ก็นายไม่เคยโผล่หัวมาที่กิลด์ตอนมาเลือกภารกิจเลยนี่น่า”

 

“แล้วไง? หมีนั่นดังมากเลยเหรอ?”

 

“ก็นะ ภารกิจปราบฝูงก็อบลิน ปราบราชาก็อบลิน ปราบออร์ค เธอก็ทำไปหมดแล้ว เพราะงั้นก็เลยค่อนข้างมีชื่อเสียงในกิลด์เลยละ”

 

“ใช่แล้วละ เพราะแต่งตัวแบบนั้น แล้วก็มีฝีมือด้วย เธอก็เลยเป็นที่พูดถึงมากขึ้นช่วงหลังมานี่”

 

“เมลเองก็รู้เรื่องเหรอ?”

 

“การรวบรวมข่าวสารมันเป็นเรื่องปกติของนักผจญภัยเลยนะ!”

 

“อย่างงั้นเหรอเหรอ? ขอโทษด้วยนะคุณหนูหมี เพราะเห็นว่าแต่งตัวแปลกๆเลยคิดว่าเป็นพวกมือใหม่น่ะ”

 

ดูเหมือนหมอนี่จะไม่ใช่คนไม่ดีแฮะ

คงจะแค่เข้ามาเตือนถึงความแตกต่างของกระดานภารกิจแต่ละกระดานเพราะเห็นว่าดูเหมือนมือใหม่ที่ท่าทางไม่รู้อะไรเฉยๆละมั้ง

 

“ไม่เป็นไรหรอกที่พูดแบบนั้นเพราะเป็นห่วงฉันใช่ไหมล่ะ?”

 

“ถ้าอย่างงั้นพวกเราขอตัวก่อนนะ ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกได้นะ”

 

ดูเหมือนว่าพวกเขาจะตัดสินใจเลือกภารกิจเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทั้งสี่คนก็เลยเอากระดาษภารกิจไปยังโต๊ะลงทะเบียน

ฉันเองก็ตัดสินใจจะเอาภารกิจระดับ D เป็นงานสำหรับวันนี้ เพราะดูเหมือนมันจะใช้เวลาไม่มากเท่าไหร่

 

“ตัดสินใจได้แล้วเหรอคะพี่ยูนะ?”

 

“อื้ม พวกเราเองก็ไปกันเถอะ”

 



NEKOPOST.NET