[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์ ตอนที่ 11 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์

Ch.11 - คุณหมีกลายเป็นแรงค์ E


หลังจากกลับมาที่เมือง ฉันก็มุ่งตรงไปยังกิลด์

เป็นอีกครั้งที่ฉันถูกชายเฝ้าประตูเมืองลูบหัวเล่น

จะดีใจมากเลยถ้าหยุดทำเหมือนฉันเป็นเด็กสักที

ทันทีที่เข้าไปในกิลด์ สายตาของนักผจญภัยทุกคนในนั้นก็จ้องมาที่ฉันเป็นตาเดียว

ทว่าพอฉันจ้องกลับไปพวกเขาก็หลบตาทันที

ไม่มีใครพูดอะไรออกมา ดังนั้นฉันจึงเดินไปที่แผนกต้อนรับ

 

“คุณยูนะ วันนี้มีอะไรให้รับใช้คะ?”

 

“พอดีไปปราบวูล์ฟในป่ามานิดหน่อยน่ะ แบบนี้ฉันจะทำอะไรกับมันได้บ้างถ้ามีภารกิจนี้อยู่ที่กระดานภารกิจ อย่างเช่นว่า ฉันจะไปรับภารกิจนี้แล้วส่งภารกิจในทันทีเลยจะได้ไหม?”

 

“ถ้าในภารกิจมีแค่ปราบมอนสเตอร์อย่างเดียว คุณสามารถส่งภารกิจได้ทันทีตราบใดที่คุณสามารถนำหินเวทย์มนต์ที่ใช้เป็นหลักฐานว่าปราบมอนสเตอร์ได้มาแสดง อย่างไรก็ตามหินเวทย์มนต์ที่จะนำมาส่งต้องนำมาภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้เท่านั้นค่ะ”

 

“ภายในระยะเวลาที่กำหนด?”

“อาจจะมีปัญญาได้เหมือนกันค่ะ ถ้าคุณใช้หินเวทย์มนต์ที่ได้มาเมื่อเดือนที่แล้ว แม้ว่าภารกิจจะเพิ่งถูกรับไปในวันนี้”

“คือมีวิธีแยกความแตกต่างสินะ?”

“ใช่ค่ะ มีวิธีที่ใช้แยกความอยู่”

 

มีวิธีอยู่จริงๆด้วยสินะ

สมกับเป็นต่างโลกจริงๆ

 

“ภารกิจปราบวูลฟ์เป็นภารกิจถาวร ดังนั้นโดยปรกติแล้วสามารถรับภารกิจได้ตลอดเวลา อย่างไรก็ตามทางเราก็ต้องการเนื้อและหนังมายืนยันด้วย เนื้อนั้นสามารถขายให้ร้านอาหารหรือครัวเรือนทั่วไปเพื่อใช้เป็นอาหาร และเรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในอาหารหลักของเมืองนี้เลย ส่วนผืนหนังก็สามารถนำมาใช้ตัดเสื้อผ้าได้ เพราะฉะนั้นกิลด์จึงตั้งภารกิจปราบวูลฟ์เป็นภารกิจถาวร”

 

“ถ้าอย่างนั้นรบกวนทำเรื่องรับภารกิจให้หน่อยนะ”

“ค่ะ ภารกิจปราบปรามระดับ F ไว้สำหรับวูลฟ์ 1 ตัว ส่วนภารกิจปราบปรามระดับ E จะเป็นวูล์ฟ 3 ตัวค่ะ”

“อ้าว ที่เธอบอกไม่ใช่ว่าปราบวูลฟ์ 1 ตัวเทียบเท่ากับมีความสามารถในระดับ E หรอกเหรอ?”

“เรื่องนั้นต้องขออภัยด้วยค่ะ ที่ถูกต้องแล้วคือต้องปราบวูลฟ์ให้ได้มากกว่า 3 ตัว การที่ปราบวูลฟ์ได้ 1 ตัวยังไม่เพียงพอต่อการแสดงความสามารถในระดับ E ค่ะ”

“อย่างนี้นี่เอง ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ฉันมีอยู่ 40 ตัว รบกวนทำเรื่องส่งเควสให้ด้วยได้รึเปล่า?”

“เอ่อ... คุณยูนะเมื่อกี้ว่าอะไรนะคะ?”

“ฉันมีอยู่ประมาณ 40 ตัวน่ะ รบกวนทำเรื่องส่งเควสให้ด้วยได้รึเปล่า?”

 

ในขณะที่ฉันกล่าวไปนั้น ฉันได้ยินเสียงกระซิบกระซาบมาจากทางด้านหลัง ใจความว่า :
 

“เธอบอกว่า 40 ตัวงั้นล่ะ”

“คงล้อเล่นละมั้ง”

“คนเดียวสู้จำนวนขนาดนั้นจะเป็นไปได้ยังไง”

“แต่นี่มันหมีตัวนั้นน่ะ นายก็รู้ หมีตัวนั้น เชียวนะ”

“ถ้ามองอย่างนั้นมันก็เป็นไปได้นะ จริงไหม?”

“ถ้าเป็น หมีตัวนั้น อาจจะได้ก็ได้นะ”

“ถึงฉันจะไม่เคยเห็น หมีตัวนั้น สู้จริงๆก็เถอะ”

“ฉันเห็นเต็มๆตาเลยล่ะ อย่าได้มีปัญหากับ หมีตัวนั้น เด็ดขาด”

“ฉันสู้มาเลยล่ะ ถ้าไม่อยากตายก็อย่าได้คิดลองเชียว”

 

อะไรประมาณนี้แหละ

 

“ขอประทานโทษค่ะ แต่ว่าวูฟล์อยู่ที่ไหนคะ? ใช้แค่หินเวทย์มนต์ไม่พอในการยืนยันภารกิจนะคะ”

“ฉันไม่ได้แล่ไว้นะ แต่ฉันเก็บใส่กล่องไอเท็มมาหมดเลย”

“คุณยูนะมีกล่องไอเท็มงั้นหรอคะ? แถมยังใหญ่พอที่จะใส่วูล์ฟ 40 ตัวลงไปด้วย? ถ้าอย่างนั้นกรุณาตามมาที่อาคารข้างๆด้วยค่ะ”

 

เฮเลนพาฉันไปที่อาคารข้างๆ

มีผู้ชายหลายคนเดินตามพวกเรามาด้วย

พวกเขาคงจะตามมาสังเกตุการณ์ล่ะมั้ง

สถานที่ที่เฮเลนพาฉันมาเป็นที่เดียวกับที่ฉันกับฟีน่ามาขายชิ้นส่วนวูลฟ์

ฉันไม่เห็นคุณเกนทส์เลย คนที่ออกมาต้อนรับเป็นผู้ชายอีกคน

มองไปจากตรงนี้ฉันก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่าที่จริงแล้วคุณเกนทส์อยู่ลึกเข้าไปข้างใน หรือวันนี้ไม่ได้มาทำงานกันนะ

 

“คุณเฮเลน มีอะไรหรือครับ?”

 

เจ้าหน้าที่ชายเดินเข้ามาหาพวกเราทันทีที่สังเกตเห็นเฮเลน

 

“ฉันเอาวูลฟ์มาส่งค่ะ ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?”

“ไม่มีปัญหาครับ ในคลังไม่ได้มีอะไรต้องแยกชิ้นส่วนอยู่”

“ถ้าอย่างนั้นคุณยูนะ เชิญตามาทางนี้ค่ะ”

 

ฉันนำซากของวูลฟ์ออกมาจากกล่องมิติคุณหมี

ฉันเข้าใจแล้วว่าต่อให้ไม่ยื่นมือเข้าไปในปากคุณหมีก็สามารถเอาของออกมาได้

ฉันวางคุณหมีขาวลงบนเคาน์เตอร์ แล้วนึกถึงไอเท็มที่ต้องการ (วูลฟ์) มันก็ออกมาในทันที

สะดวกดีจริง แถมฉันยังไม่ต้องจับซากพวกนั้นด้วย

มีเสียงดังมาจากทางด้านหลัง

“วูลฟ์ 40 ตัวจริงๆด้วย”

“สมกับเป็นหมีจริงๆ”

“ถ้าเข้าไปยุ่งกับหมีตัวนั้น ได้กลายเป็นแบบวูล์ฟพวกนี้แน่ๆ”

“ฉันอยากโดยเธอต่อยจัง”

“ฉันอยากโดนเธอเหยียบจริงๆ”

 

อันหลังๆนี่จะพยายามทำเป็นไม่ได้ยินก็แล้วกัน

 

“น่าจะมีแค่นี้แหละ”

“ค…คุณยูนะปราบทั้งหมดนี่เองเลยหรอคะ?”

“พอดีไปเจอเข้าตอนกำลังซ้อมเวทย์มนต์น่ะ”

“หาาา พอดีไปเจองั้นหรือคะ? ส่วนจำนวนจริงๆมีทั้งหมด 42 ตัวค่ะ”

“ดูเหมือนว่าสภาพของขนและเนื้อจะยังดีอยู่นะคะ ส่วนทางหินเวทย์มนต์ จะเป็นอะไรไหมคะถ้าหากว่าทางเราจะขอซื้อพวกนั้นด้วย?”

“ไม่มีปัญหา ว่าแต่หินเวทย์มนต์ของวูลฟ์เอาไปใช้อะไรได้ด้วยหรอ?”

“ได้ค่ะ ถึงจะไม่มีพลังอะไรมาก แต่ก็ยังคงมีประโยชน์ในหลายๆทาง”

 

ในเกมส์เรียกได้ว่าหินเวทย์มนต์แทบไม่มีประโยชน์อะไรเลยนอกจากอันที่ดรอปจากมอนสเตอร์เลเวลสูงๆหรือบอส ดังนั้นฉันจึงไม่เคยขายหินเวทย์มนต์ของมอนสเตอร์เลเวลต่ำๆเลย

 

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะดำเนินการต่อตามขั้นตอน ตอนนี้กรุณากลับไปรอที่อาคารกิลด์ก่อนนะคะ”

 

เมื่อฉันมองไปรอบ ๆ กลุ่มนักผจญภัยก็ยังคงทำเอะอะอยู่ แต่เนื่องจากมีพวกโรคจิตปนอยู่ในหมู่พวกนั้นด้วย ฉันเลยเดินเข้ากิลด์ไปอย่างไม่ใส่ใจ

 

“โอเค ถ้างั้นดิฉันจะประเมินงานนี้ในฐานะภารกิจระดับ E นะคะ ขอบัตรกิลด์ด้วยค่ะ”

 

ฉันยื่นการ์ดให้

เฮเลนซึ่งรับการ์ดไปแล้ว มองมาที่ฉันอีกหนหนึ่ง

 

“ถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ?”

“มีอะไรหรอ?”
“วูลฟ์พวกนั้นคุณยูนะปราบมันหมดในทีเดียวเลยรึเปล่าคะ?”

“มันมาเป็นฝูงอะนะ ก็เลยปราบไปทีเดียวเลย”

“ฝูง 40 ตัว… ถ้าอย่างนั้นก็น่าจะเป็นภารกิจระดับ D กรุณารอสักครู่นะคะ ดิฉันขอปรึกษากับหัวหน้ากิลด์ก่อน”

 

เฮเลนเข้าไปข้างใน และกลับออกมาในช่วงระยะเวลาหนึ่ง

 

“ดิฉันจะประเมินภารกิจปราบวูลฟ์เป็นภารกิจระดับ E จำนวน 14 ครั้งนะคะ นั่นความความว่าตอนนี้คุณยูนะได้เลื่อนเป็นนักผจญภัยระดับ E แล้วค่ะ”

“ง่ายๆอย่างนั้นจะไม่เป็นไรหรอ”

“ขออนุญาตหัวหน้ากิลด์เรียบร้อยแล้วค่ะ คุณยูนะสามารถผ่านภารกิจระดับ D ด้วยตัวคนเดียว เรียกได้ว่าคุณสมบัติเกินพอเลยค่ะ”

“ระดับ D?”

 

“ใช่แล้วค่ะ การปราบปรามฝูงวูลฟ์ตั้งแต่ 30 ตัวขึ้นไป ถูกพิจารณาให้เป็นภารกิจระดับ D ถ้า 50 ขึ้นไปถูกพิจารณาให้อยู่ในระดับ C ล่างๆค่ะ”

“เอาเถอะ ก็ไม่มีเหตุผลอะไรให้ปฎิเสธการเลื่อนระดับขึ้นละนะ”

“ถ้าอย่างนั้นดิฉันจะดำเนินการต่อเลยนะคะ”

ดูเหมือนว่าเฮเลนจะจัดการอะไรบางอย่างอยู่บนเคาเตอร์

 

“อย่างแรกอันนี้เป็นรางวัลสำหรับภารกิจ ส่วนอันนี้เป็นของเนื้อ ผืนหนัง แล้วก็หินเวทย์มนต์ของวูลฟ์ 42 ตัว แต่เนื่องจากวูลฟ์ไม่ได้ถูกชำแหละมาจึงขอหัก 20% จากรางวัลนะคะ”

 

ฟีน่าเคยพูดถึงอยู่เหมือนกัน

โดยปกติแล้วนักผจญภัยจะแยกชิ้นส่วนซากก่อนที่จะนำส่ง

20% เป็นค่าใช้จ่ายในการดำเนินการแลกชิ้นส่วนซาก

เนื่องจากฉันได้ฟังมาจากฟีน่าก่อนแล้ว ฉันจึงพยักหน้าตอบเฮเลนและนำถุงเงินใส่กล่องคุณหมี
ท้ายที่สุดในเมื่อดำเนินการทุกอย่างเสร็จแล้ว ฉันจึงใส่บัตรกิลด์ตามลงไปในนั้นด้วย

 

“แค่นี้คุณยูนะก็เป็นระดับ E แล้ว พยายามเข้านะคะ”

“ขอบคุณนะ”

 

เมื่อกลับมาถึงโรงแรม ทานอาหารกลางวัน และกลับเข้าห้องพักแล้ว

เนื่องจากปราบฝูงวูลฟ์พวกนั้นไป ฉันจึงลองเรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมา

 

ชื่อ :ยูนะ

อายุ  : 15

เลเวล : 13

ความสามารถ : ภาษาต่างโลก ,อักษรต่างโลก ,กล่องมิติคุณหมี ,ดวงตาคุณหมี , การตรวจจับของคุณหมี

 

เวทมนต์ : แสงคุณหมี ,เสริมพลังคุณหมี ,เวทย์ธาตุไฟของคุณหมี ,เวทย์ธาตุน้ำของคุณหมี ,เวทย์ธาตุลมของคุณหมี ,เวทย์ธาตุดินของคุณหมี

 

อุปกรณ์สวมใส่

ถุงมือคุณหมีสีดำ (โอนย้ายไม่ได้)

ถุงมือคุณหมีสีขาว (โอนย้ายไม่ได้)

รองเท้าคุณหมีสีดำ (โอนย้ายไม่ได้)

รองเท้าคุณหมีสีขาว (โอนย้ายไม่ได้)

ชุดคุณหมี (โอนย้ายไม่ได้)

ชุดชั้นในคุณหมี (โอนย้ายไม่ได้)

 

การตรวจจับของคุณหมี :

สามารถตรวจจับมอนสเตอร์ที่ในบริเวณใกล้เคียงผ่านการใช้สัญชาตญาณของหมี

แสดงตำแหน่งของมอนสเตอร์ที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงและที่ซ่อนตัวอยู่

 

ถ้าฉันจำไม่ผิด สกิลนี้ในเกมส์ใช้เพื่อตรวจจับโจรหรือขโมย

ไม่คิดว่าชุดคุณหมีจะสามารถเรียนได้แม้กระทั่งสกิลแบบนี้

ยังไงก็เถอะสกิลนี้ช่วยทำให้หามอนสเตอร์ได้ง่ายขึ้นมากเลยละ

 



NEKOPOST.NET