[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์ ตอนที่ 105 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] คุมะ คุมะ คุมะ แบร์

Ch.105 - คุณหมีกลายเป็นนักผจญภัย Rank C


ฉันมาที่กิลด์การค้าหลังจากที่ไม่ได้แวะเข้ามาซักพักแล้ว

ฉันรีบมองไปรอบๆเพิ่อหามายรีนซัง แต่คุณหัวหน้ากิลด์ผู้ขยันขันแข็งคนนี้ก็ไม่ได้นั่งอยู่ที่โต๊ะแผนกต้อนรับ ที่จริงก็เป็นเรื่องปกตินะ แต่ทำไมฉันรู้สึกเศร้าจัง ในขณะที่พวกพนักงานดูมีความสุขซะงั้น

ขณะที่กำลังคิดว่าจะไปที่แผนกต้อนรับดีไหม เพราะหามายรีนซังไม่เจอ ก็สังเกตเห็น เรียน่า คนที่ช่วยเหลือฉันเมื่อตอนซื้อที่ดิน ดังนั้นฉันเลยตัดสินใจที่จะเข้าไปหาเธอ

「ยูนะซัง ยินดีต้อนรับค่ะ วันนี้มาติดต่อเรื่องการค้า? หรือมีปัญหาเกี่ยวกับที่ดินที่ซื้อไปคราวก่อนค่ะ?」

「ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอกมันไม่มีปัญหาอะไรเลย ที่จริงฉันยังคิดเลยด้วยซ้ำว่าดีจริงๆเหรอที่ขายให้ถูกขนาดนั้นอะ」

「ไม่มีปัญหาเลยค่ะ ที่จริงหลังจากวันนั้นหัวหน้ากิลด์ก็เล่าเรื่องที่มิริร่าให้ฟัง ฉันยังคิดเลยว่าตอบแทนแค่เรื่องที่ดินแค่นี้ยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ฉันคิดว่าในอนาคตคุณคงได้เป็นสมาชิกกิลด์การค้าแรงค์Sแน่นอนค่ะ」

เรื่องที่เธอพูดมาเป็นเรื่องใหญ่เลยนะนั่น

ได้ยินมาว่ามีคนที่ได้แรงค์S เป็นพ่อค้ารายใหญ่ที่อยู่ในเมืองหลวง ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เป็นแบบนั้นหรอกนะ แล้วก็ไม่อยากจะเป็นด้วย

「แรงค์S เป็นแค่เรื่องเพ้อฝันมากกว่า」

หลังจากที่พูดแบบนั้น เรียน่าก็ขยับเข้ามากระซิบบอกฉัน

「ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันนะค่ะ ในการประชุมครั้งล่าสุด มีการกำหนดว่าส่วนหนึ่งของค่าผ่านทางอุโมงค์จะถูกโอนเข้าการ์ดของยูนะซัง ถ้าเป็นแบบนั้นจะเป็นรายรับที่เป็นเงินจำนวนมากพอจนทำให้คุณขึ้นถึงแรงค์Sได้ภายในไม่กี่ปีแน่นอนค่ะ」

「เดี๋ยวสิ!…พวกเขาพูดถึงเรื่องนั้นในการประชุมด้วยเหรอ?!」

เรียน่าเอานิ้วทำท่าจุ๊ปากของเธอ เพื่อส่งสัญญาณให้ฉันเบาเสียงหน่อย

「ยูนะซังไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ มีไม่กี่คนหรอกค่ะที่รู้เรื่องนี้ แค่คนที่ดูแลเรื่องการเงิน กับลูกน้องคนสนิทของหัวหน้าไม่กี่คนเอง」

「มายรีนซังเป็นหัวหน้ากิลด์ไม่ใช่เหรอ? ไม่ใช่ว่าพวกคุณทุกคนเป็นลูกน้องเธอเรอะ?」

「อย่าเหมารวมแบบนั้นสิคะ มีไม่กี่คนหรอกค่ะที่หัวหน้าไว้ใจ จนให้ทำงานแทนได้ตอนที่เธอไม่อยู่」

「นั่นรวมถึงคุณด้วยใช่ไหม เรียน่าซัง?」

「ไม่ได้สำคัญถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ หน้าที่ฉันแค่ต้องคอยต้อนรับคุณตอนที่เธอไม่อยู่ที่นี่เท่านั้นเอง」

หมายความว่าไงละนั่น? เธอเป็นพนักงานต้อนรับส่วนตัวของฉัน…

「ฉันเชื่อว่าเป็นเพราะฉันได้รับหน้าที่คอยดูแลคุณตอนที่ซื้อที่ดินค่ะ ดังนั้นถ้าคุณต้องการอะไรให้เรียกใช้ฉันได้เสมอช่วงที่หัวหน้ากิลด์ไม่อยู่นะคะ? ถ้าเกิดไม่ได้จริงๆฉันจะรับฝากเรื่องทุกอย่างไปบอกกับหัวหน้ากิลด์แทนเองค่ะ」

เรียน่าพูดพร้อมกับโค้งให้ ฉันเลยรีบบอกให้เธอเงยหน้าขึ้น

「แล้วทำไมแรงค์กิลด์ถึงเพิ่มเมื่อฉันได้ค่าผ่านทางอุโมงค์ละ?」

「ที่แรงค์เพิ่มเพราะมีกำไรจากการเก็บภาษีในค่าผ่านทางด้วยค่ะ」

หรืออีกนัยหนึ่ง ก็เหมือนว่าฉันกำลังทำธุรกิจเกี่ยวกับอุโมงค์นั่นสินะ

อืมม แรงค์การค้าเหรอ ถึงมันจะดูไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไหร่ตอนที่แรงค์เพิ่มก็เถอะนะ

「แล้วยูนะซัง ที่วันนี้คุณมาที่นี่มีธุระเรื่องอะไรเหรอคะ?」

อ๊ะ! เกือบลืมไปเลย

ฉันถามเรียน่าเรื่องปัญหาของน้ำผึ้ง

「ดูเหมือนการจัดหาน้ำผึ้งจะยากขึ้นมาก จนทำให้ราคามันค่อยๆสูงขึ้นเรื่อยๆ คุณพอจะรู้เหตุผลไหม?」

「อืมม เกี่ยวกับเรื่องนี้ ดูเหมือนว่าจะมีมอนสเตอร์ปรากฏตัวรอบๆต้นไม้ผึ้งนะคะ」

ต้นไม้ผึ้ง?

นี่ฉันไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม?

ไม่ใช่รังผึ้งเหรอ?

「มอนสเตอร์ปรากฏตัวที่รังผึ้งเหรอ?」

「ไม่ใช่ค่ะยูนะซัง ไม่ใช่รัง ต้นไม้ผึ้งค่ะ」

ดูเหมือนฉันไม่ได้ฟังผิดนะ

แล้วต้นไม้ผึ้งมันคืออะไรละนั่น?

「มอนสเตอร์ปรากฏตัวที่ต้นไม้ผึ้งนี่เหรอ?」

「ใช่ค่ะนี่เป็นข้อมูลที่ทางเราได้รับมา」

「แล้วอะไรคือต้นไม้ผึ้งละ?」

「เอ่อ ยูนะซัง คุณไม่รู้จักเหรอคะ?」

「ใช่น่ะสิ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเคยได้ยินเรื่องนี้เลยนะ」

「ต้นไม้ผึ้งจะเป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ที่พวกผึ้งนำน้ำหวานมาสะสมค่ะ แล้วต้นไม้เหล่านั้นก็จะรวมๆกันจนกลายเป็นรังขนาดใหญ่ที่มีผึ้งเป็นหมื่นเป็นแสนตัวมาอยู่อาศัย」

อ่าา ผึ้งเป็นแสนตัวนี่ไม่ฟังดูเวอร์ไปหน่อยเหรอ

「มันไม่อันตรายเหรอถ้าไปเก็บน้ำผึ้งแล้วมีผึ้งขนาดนั้นบินอยู่รอบๆแบบนี้อะ?」

「พวกผึ้งค่อนข้างเชื่องอยู่ค่ะ ถ้าเราไม่ไปทำร้ายมันก่อนก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องให้ผู้เชี่ยวชาญเป็นคนเก็บน้ำผึ้งเพื่อป้องกันอันตรายค่ะ」

หืม...ที่นี่มีผู้เชี่ยวชาญการเก็บน้ำผึ้งด้วยเหรอ

เอาเถอะที่ญี่ปุ่นก็มีเหมือนกันละนะ

「แล้วพอจะรู้ไหมว่ามอนสเตอร์ประเภทไหนที่โผล่ออกมาบริเวณนั้นน่ะ?」

ถ้าพวกมันไม่เก่งนักฉันจะรีบไปจัดการทันที

「ในกลุ่มคนที่ไปเก็บน้ำผึ้ง มีคนนึงบอกว่าน่าจะเป็นฝูงก๊อบลินค่ะ เขาเห็นพวกมันกำลังปีนต้นไม้ผึ้งอยู่ ทางเราเลยส่งคำร้องไปที่กิลด์นักผจญภัย คิดว่าปัญหาคงได้รับการแก้ไขเร็วๆนี้ค่ะ」

พวกนักผจญภัยคงจัดการพวกมันไม่ยากนักหรอกถ้าเป็นแค่ก๊อบลินน่ะ ดังนั้นฉันเลยคิดว่างานนี้คงไม่ต้องออกโรงเองแล้วมั้ง

「ขอบคุณมากนะ งั้นเดี๋ยวฉันไปดูเรื่องนี้ต่อที่กิลด์นักผจญภัยละกัน」

ฉันขอบคุณเรียน่าแล้วเดินออกจากกิลด์การค้า จากนั้นก็ตรงไปยังกิลด์นักผจญภัย

พอเดินเข้าไปเหมือนนักผจญภัยจะน้อยกว่าปกตินะ พวกนักผจญภัยพอเห็นฉันก็พยายามเขยิบถอยห่างออกไป

เฮ้ ฉันไม่ทำอะไรนายหรอก ไม่ต้องกลัวขนาดนั้นก็ได้ เข้าใจ๊?

ฉันเดินไปหาเฮเลนซังที่โต๊ะพนักงานต้อนรับ

「ยูนะซังทำไมถึงมาที่นี่ละคะ?」

ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ? ถ้าคุณถามพวกนักผจญภัยว่า ทำไมถึงต้องมาที่กิลด์นักผจญภัยกัน พวกเขาคงร้องไห้แน่ เฮ้อ เอาเถอะ สงสัยฉันคงไม่ได้แวะมาที่กิลด์นานแล้วจริงๆ

「ฉันมีเรื่องบางอย่างอยากจะสอบถามหน่อยน่ะ」

「ต้องการถามเรื่องอะไรคะ? อ้อ ก่อนอื่นเลย ขอกิลด์การ์ดของคุณให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ?」

「ทำไมละ?」

「หัวหน้ากิลด์บอกให้ฉันเลื่อนแรงค์ให้ถ้าคุณแวะมาที่นี่ค่ะ」

「เลื่อนแรงค์?」

「ค่ะ เมื่อวานท่านคลิฟท์ได้แวะมาที่นี่แล้วคุยกับหัวหน้ากิลด์เกี่ยวกับเรื่องของคุณ ฉันไม่ทราบรายละเอียดที่พวกเขาคุยกันหรอกนะคะ แต่หัวหน้ากิลด์มาบอกให้ฉันเลื่อนแรงค์ให้ ตอนที่เขามาบอกดูเหมือนจะกุมขมับอยู่ด้วยค่ะ」

พวกเขาน่าจะคุยกันเรื่องคราเคนใช่ไหมอะ? น่าจะเป็นเรื่องนี้ละมั้งที่ทำให้เกิดปัญหาเพราะเควสกำจัดคราเคนยังไม่เคยถูกกำหนดว่าแรงค์ไหนถึงสามารถรับได้ ดังนั้นตามปกติแล้วฉันเลยยังรับเควสนี้ไม่ได้น่ะ

「เอ่ออ แล้วก็ยังมีข้อความฝากมาจากหัวหน้าด้วยนะคะว่า 『เลือกแรงค์ตามใจชอบได้เลย』คือ..ยูนะซังคุณไปก่อเรื่องอะไรมาค่ะเนี่ย? เขาถึงพูดหยั่งกับว่า คุณเลือกจะเป็นแรงค์Aก็เป็นได้ตามสบายเลยแบบนั้น」

หรือว่าเขาได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นในเมืองหลวงด้วยละนิ?

「อืมมม หมายความว่าไงเหรอ?」

「ก็ถ้ายูนะซังต้องการ ก็สามารถเลื่อนเป็นแรงค์Aได้ทันทีเลยค่ะ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถขึ้นเป็นแรงค์S ได้นะคะ ถ้าต้องการเลื่อนขึ้นแรงค์Sนั้นต้องได้จดหมายรับรองจากหัวหน้ากิลด์หลายๆคนก่อนถึงจะดำเนินการให้ได้ค่ะ」

「ที่จริงฉันก็ไม่ซีเรียสเรื่องแรงค์หรอกนะ ที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ได้」

「ยังมีข้อความจากหัวหน้ากิลด์อีกนะคะว่า『ชื่อเสียงฉันเละเทะหมดแน่ถ้าเธอยังไม่ยอมเลื่อนแรงค์ ดังนั้น จงจัดการซะ!』」

「…ถ้างั้นเธอเลื่อนให้ฉันซักแรงค์นึงละกัน」

ถ้าจำไม่ผิดตอนนี้ฉันแรงค์D สินะ

「จะดีเหรอคะ? แค่พูดออกมาเท่านั้น คุณก็จะกลายเป็นเป็นนักผจญภัยแรงค์Aเลยนะคะ?」

「ไม่มีใครเชื่อหรอกถ้าฉันบอกว่าเป็นนักผจญภัยแรงค์Aใช่ไหมละ? นั่นเป็นเหตุผลให้แรงค์ตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว」

「คุณแน่ใจเหรอคะ?」

ฉันพยักหน้าตอบ

「เข้าใจแล้วค่ะ ถ้างั้นฉันจะเลื่อนแรงค์ยูนะซังขึ้นมาหนึ่งขั้น เป็นนักผจญภัยแรงค์C นะคะ」

เธอใส่กิลด์การ์ดของฉันลงไปในคริสตัลเพื่อเพิ่มแรงค์

「การกลายเป็นแรงค์Cภายในเวลาไม่กี่เดือนที่จริงก็น่าเหลือเชื่อมากแล้วนะคะ แต่คุณไปทำอะไรมาเหรอคะ? ถึงขนาดทำให้เลื่อนเป็นแรงค์Aได้เลยแบบนั้น…」

「ก็นะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำอะไรลงไป」

「จริงๆเหรอคะ?」

เฮเลนซังจ้องมองดูฉันด้วยความสงสัย

ถึงเธออาจจะได้รู้เรื่องคราเคนเร็วๆนี้ แต่ฉันไม่มีทางบอกเรื่องของมอนสเตอร์หมื่นตัวที่เมืองหลวงแน่ๆ

「ที่สำคัญกว่านั้น คือฉันมาที่นี่เพราะมีเรื่องบางเรื่องอย่างจะสอบถาม」

「อืมมม….เข้าใจแล้วค่ะ คราวหน้าต้องเล่าให้ฉันฟังด้วย ตกลงนะ? แล้วเรื่องอะไรที่คุณต้องการถามหรือคะ?」

「ก็เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับน้ำผึ้งน่ะ ได้ยินมาว่ามีมอนสเตอร์บริเวณต้นไม้ผึ้ง ฉันเลยอยากรู้ว่าคำร้องเกี่ยวกับเรื่องนี้ไปถึงไหนแล้วละ」

「น้ำผึ้งเหรอคะ?」

「คือในร้านของฉันมีสินค้าเกี่ยวกับน้ำผึ้งด้วย แล้วมันก็เป็นปัญหาเพราะว่าราคาน้ำผึ้งมันสูงขึ้นน่ะ」

「อืมมม ช่วยรอซักครู่นะคะ」

เฮเลนซังกำลังเช็คข้อมูลผ่านทางคริสตัล

「มีปาร์ตี้ที่รับเควสนี้ไปแล้ว แต่ตอนนี้ยังปฏิบัติการกิจไม่เสร็จค่ะ」

「พวกเขาเป็นนักผจญภัยใช่ไหม?」

「คิดว่าน่าจะใช่นะคะ เควสนี้เป็นการปราบปรามกลุ่มก๊อบลิน ถ้ามีก๊อบลินประมาณ 50ตัว พวกเขาก็คงจัดการเควสนี้ได้โดยไม่มีปัญหาอะไรค่ะ」

ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีนะ ถึงจะคำนวนเวลาที่แน่นอนไม่ได้ก็เถอะ แต่อีกไม่กี่วันราคาน้ำผึ้งก็คงจะกลับเป็นปกติแล้วละมั้ง

「อ๊ะ ดูเหมือนพวกเขาจะกลับมาแล้วนะคะ」

เฮเลนซังมองไปที่ทางเข้ากิลด์

กลุ่มปาร์ตี้ห้าคนกำลังเดินเข้ามา

แต่พวกเขาดูแปลกๆนะ

การแสดงออกของพวกเขาไม่เหมือนคนที่ทำภารกิจสำเร็จแล้วเลย แต่ร่างกายของพวกเขาก็ไม่เหมือนว่าจะบาดเจ็บเพราะทำภารกิจล้มเหลวนะ

กลุ่มนักผจญภัยเดินเข้ามาที่โต๊ะพนักงานต้อนรับแล้วเริ่มโวยวาย

「เฮ้ย! นั่นมันไม่เหมือนที่เขียนไว้ในเควสเลยนี่โว้ย!」

ผู้หญิงที่ทำงานอยู่ที่แผนกต้อนรับตกใจมาก

「ไม่ทราบว่าเควสอะไรเหรอคะ?」

พวกเขาเริ่มเล่าให้ฟัง

ดูเหมือนตอนพวกเขารับเควสแล้วไปถึงที่นั่นจะไม่ได้เจอฝูงก๊อบลิน แต่เจอฝูงอ๊อคแทนซะงั้น พวกเขาเลยรีบเผ่นกลับมาโดยที่ยังไม่ได้สู้

หืมม ฝูงอ๊อคงั้นเหรอ ที่จริงความแข็งแกร่งระหว่างของก๊อบลินกับอ๊อคมันก็ค่อนข้างจะต่างกันละนะ พวกเขาคงไม่มีทางเลือกเลยต้องหนีแทนที่จะสู้

กลุ่มนักผจญภัยนี้ต้องการยกเลิกเควส

「แล้วนี่จะถือว่าเควสล้มเหลวมั้ย?」

「ทางเราจะเว้นไว้ก่อนค่ะ แล้วถ้าปาร์ตี้ถัดไปที่รับเควสไปพบว่าเป็นอ๊อคจริง ก็จะไม่ถือว่าเควสนี้ล้มเหลว แต่เป็นความผิดพลาดของเนื้อหาในคำร้องแทนค่ะ」

พวกนักผจญภัยก็ยังคงบ่นอยู่ เมื่อพวกเขาเดินออกจากกิลด์

ถ้าเป็นแบบนี้ คงไม่มีใครรับคำร้องเกี่ยวกับน้ำผึ้งแน่ๆ แล้วพวกเขาก็คงเข้าไปเก็บน้ำผึ้งไม่ได้

「จะเป็นไรไหมถ้าฉันจัดการเควสนี้เอง?」

「ถ้าเป็นยูนะซัง ฉันคงไม่คิดมากหรอกค่ะ แต่คุณวางแผนจะไปคนเดียวเหรอคะ?」

「แน่นอนสิ」

「ที่จริงฉันคงไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับคนที่จัดการแบล๊คไวเปอร์ได้สบายๆแบบคุณ  แต่กรุณาอย่าฝืนทำอะไรเกินตัว เพราะไม่ว่ายังไงคุณก็ยังเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งนะคะ ตกลงนะ?」

「ขอบคุณมากนะ ฉันจะดูแลตัวเองดีๆไม่ต้องเป็นห่วง」

ฉันขอบคุณในความหวังดีของเธอ

「ฉันจะดำเนินการให้ตอนนี้เลย ช่วยรอซักครู่นะคะ」

หลังจากลงทะเบียนภารกิจแล้ว ฉันก็รับกิลด์การ์ดคืนมา

ฉันสอบถามถึงที่ตั้งของต้นไม้ผึ้ง และบริเวณที่พวกนักผจญภัยพบฝูงอ๊อค แล้วค่อยเดินออกมาจากกิลด์นักผจญภัย


 




NEKOPOST.NET