Tales Of Holy Flag ตอนที่ 12 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

Tales Of Holy Flag

Ch.12 - ตอนที่ 12 [Reiko&Reika] เรย์โกะและเรย์กะ


 

สวัสดีค่ะดิชั้น อุราฮาระ เรย์กะ ค่ะ อายุ 18 ปี เป็นผู้ครองศาลเจ้าแห่งตะวันออกคนปัจจุบันค่ะ  มีความสามารถทางเวทย์มนต์ คือ การใช้ยันต์จันทราค่ะ ยันต์จันทราเป็นยันต์ประเภทที่ใช้สนับสนุนการรุกในระยะกว้างค่ะ มีทั้งช่วยเพิ่มความสามารถบางอย่างให้กับฝ่ายเดียวกันและลดความสามารถของฝ่ายตรงกันข้ามค่ะ แต่ข้อเสียคือ ไม่มีเวทย์มนต์ป้องกันตั้งแต่ขั้นกลางขึ้นไปค่ะ...จะว่าเป็นคนที่ทำอะไรไม่ได้ถ้าอยู่คนเดียวก็ได้ค่ะ

 

ดิชั้นขึ้นมาเป็นผู้ครองศาลเจ้าได้ 5 ปีแล้วค่ะ ตั้งแต่พ่อกับแม่ได้จากไป ดิชั้นกับน้องสาว อุราฮาระ เรย์โกะ ได้ช่วยกันดูแลศาลเจ้านี้มาตลอดค่ะ เรย์โกะนั้นมีความสามารถทางเวทย์มนต์ คือ การใช้ยันต์สุริยันซึ่งเป็นรูปแบบที่ตรงข้ามกับดิชั้นค่ะ ยันต์สุริยันเป็นยันต์ประเภทที่ใช้สนับสนุนฝ่ายป้องกันในระยะกว้างค่ะ มีทั้งช่วยสร้างเกราะป้องกันและรักษาให้กับฝ่ายเดียวกันและป้องกันการโจมตีของฝ่ายตรงกันข้ามได้ค่ะ แต่ก็มีข้อเสียเช่นเดียวกันคือ ไม่มีเวทย์มนต์สายสนับสนุนการโจมตีตั้งแต่ขั้นกลางขึ้นไป

 

เวทย์มนต์ของพวกเรานั้นเป็นที่ต้องการของหลายๆประเทศเป็นอย่างมากค่ะ เพราะสามารถลดการสูญเสียของทหารในสงครามได้อย่างมากและที่สำคัญคือ...ผู้ใช้เวทย์มนต์ระยะกว้างสายสนับสนุนแบบพวกเรานั้นมีน้อยมากในโลกนี้ค่ะ จำนวนจากหลายล้านคนเฉลี่ยแล้วคงไม่มีถึงหนึ่งร้อยคนหรอกค่ะ

 

เพราะฉะนั้นเราทั้งสองจึงเป็นเป้าหมายที่ถูกเล่นงานจากประเทศต่างๆโดยตลอด จนกระทั้งไม่กี่เดือนก่อนทาง Hall Of Frame ได้ยืนหนังสือสัญญารับพวกเราเข้าไปอยู่ในองค์กรโดยแลกกับการช่วยเหลือทางด้านต่างๆจากพวกเขารวมไปถึงการร่างสัญญาว่าจะไม่เข้าสงครามร่วมกับประเทศใด โดยมีผู้คุ้มครองคือ Hall Of Frame

 

ดิชั้นรู้ถึงความประสงค์ดีของคนพวกนี้ค่ะแต่อย่างไรดิชั้นก็คิดว่ามันน่าสงสัยอยู่ดี คือ...ทำไมถึงต้องมาทำสัญญาในเวลานี้...ทำไมก่อนหน้านี่ถึงไม่คิดจะปรากฏตัวเลย จะให้บอกว่าคิดมากไปก็ไม่ได้หรอกค่ะเพราะดิชั้นมีศาลเจ้าแห่งตะวันออกที่ต้องดูแลค่ะและเหล่ามิโกะทุกคนอยู่ในการดูแลของดิชั้นค่ะดิชั้นจะให้พวกเขามาเสี่ยงรับความอันตรายที่มาพร้อมกับการเอาตัวรอดของพวกเราสองพี่น้องไม่ได้หรอกค่ะ

 

แต่ทว่าหลังจากการประชุมเสียงส่วนใหญ่ก็ได้มติให้เข้าร่วมกับทาง Hall Of Frame ไปค่ะ แต่ถึงอย่างไรดิชั้นก็ยังไม่ไว้ใจทางนั้นเลยแม้แต่น้อยและที่คิดไว้ก็น่าจะเป็นความจริงค่ะ เพราะการตรวจสอบนั้นไม่ได้มีแม้แต่น้อย ราวกับว่าต้องการประกาศให้คนทั้งโลกรู้ว่าพวกเราสองพี่น้องนั้นอยู่ภายใต้การคุ้มครองของ Hall Of Frame แล้วหรือก็คือ...เหล่ามิโกะนั้นเป็นพรรคพวกของเราแล้ว

 

ที่ดิชั้นบอกไปว่าสิ่งที่ชั้นสงสัยนั้นเป็นความจริงเพราะว่าดิชั้นได้ทำการปรับเปลี่ยนบางอย่างไปในสัญญาโดยไม่ได้บอกทางนั้นไว้ ดิชั้นสลับชื่อของดิชั้นกับเรย์โกะค่ะ เพื่อเป็นการป้องกันอะไรหลายอย่างจากน้องสาวผู้น่ารักน่าชังของดิชั้นค่ะ พลังของเธอนั้นมีประโยชน์มากกว่าตัวของดิชั้นค่ะ พลังที่สามารถเป็นทั้งโล่และสามารถรักษาให้ผู้อื่นได้ พลังที่ได้รับประทานพรมาจากเทพแห่งสุริยัน... [ดวงจิตอามาเทระซึ] สำหรับดิชั้นนี้คงเป็นทางที่ดีที่สุดแล้ว...

 

จากนั้นมาผ่านไปไม่นานนักก็เกิดเรื่องขึ้นค่ะ เกิดความแปลกประหลาดขึ้นกับ ลูกแก้วยาซากะนิ ในอดีตจนถึงปัจจุบันลูกแก้วยาซากะนินั้นเป็นสีดำตลอดมาแต่ทว่าในตอนนี้เปลี่ยนสีค่ะ ในโบราณกาลนั้นมีบันทึกเก่าแก่หลายเล่มที่สามารถอ้างอิงได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของลูกแก้วยาซากะนิ

 

จากบันทึกนั้นสามารถกล่าวได้ว่าในอดีตกาลนั้น เทพแห่งสุริยัน วายุ และจันทรา ได้ใช้ไตรราชกกุธภัณฑ์เข้าต่อกรกับความมืดแห่งตะวันออกในโลกมนุษย์ ผลของการต่อสู้คือสามารถผนึกจิตวิญญาณมันลงได้หากแต่ทำลายจิตวิญญาณมันมิได้ เทพทั้งสามจึงได้ทำการแบ่งดาบในไตรราชกกุธภัณฑ์...

 

ดาบคุซานางิ...

 

เทพทั้งสามนั้นได้แบ่งพลังของดาบออกเป็นสองส่วนโดยใช้การแบ่งภาควิญญาณกลายเป็น ดาบคุซานางิ และ ดาบอาเมโนะมุราคุโมะ ดาบทั้งสองมีรูปร่างเหมือนกันและพลังเท่ากัน...หากแต่ดาบหนึ่งไว้เพื่อผนึกส่วนอีกดาบหนึ่งไว้เพื่อทำลาย เทพทั้งสามใช้ดาบคุซานางิแทงลงไปเพื่อทำลายร่างของความมืดนั้นและใช้ดาบอาเมโนะมุราคุโมะผนึกซ้อนทับอีกครั้งหลังจากที่ใช้กระจกยาตะผนึกครั้งแรกไปเรียบร้อยแล้ว

 

จากนั้นเทพทั้งสามก็นำไตรราชกกุธภัณฑ์สองในสามที่เหลืออยู่ไปซ่อน นั้นก็คือ กระจกยาตะ และ ดาบอาเมโนะมุราคุโมะ ส่วน ลูกแก้วยาซากะนิ เทพแห่งสุริยันได้มอบให้เหล่ามนุษย์คอยปกป้องดูแล ส่วนดาบคุซานางินั้นไม่ได้บันทึกไว้ว่ามันหายไปไหนหรืออยู่ที่ใดน่าจะสันนิฐานได้ว่ามันถูกทำลายไปพร้อมกับร่างของความมืดนั้นแล้ว

 

ระหว่างการประชุมอยู่นั้นก็มีเงาแห่งความมืดเข้ามาค่ะ มันคือเงารูปงูตัวเล็กๆค่ะ งูสีดำที่มีนัยน์ตาสีแดงเมื่อทำลายมันมันกลับกลายเป็นควันหายไป เหตุการณ์นี้นั้นสร้างความหนักใจให้พวกเราได้ไม่น้อยเลยค่ะแต่ยังคงวางแผนทำอะไรได้ไม่มากนักเพราะไม่อีกกี่วันก็จะใกล้งานเทศกาล...พิธีรำบวงสรวงแล้วค่ะ

 

วันต่อมาจากการประชุมที่ถูกผู้ไม่ประสงค์ดีมาสอดแนมดิชั้นก็ได้พบกับนักผจญภัยคนหนึ่งค่ะ ตอนแรกดิชั้นไม่คิดเลยว่าเขาจะอยู่ตรงนั้นค่ะ เขางีบหลับด้วยท่าทีที่สงบ ณ ประตูทางตะวันออกของศาลเจ้าชั้นใน ดิชั้นไม่สามารถสัมผัสอะไรจากตัวชายคนนั้นได้เลยค่ะราวกับมันว่างเปล่า...

 

แต่สิ่งที่น่าแปลกใจกว่านั้นก็คือ...เหล่าสรรพสัตว์ที่อาศัยอยู่ในแถบนั้นไปรวมตัวอยู่กับเขาค่ะ ชายที่กำลังนอนอยู่สัตว์ต่างๆนานาชนิดนั้นต่างขดตัวอยู่ตามส่วนต่างๆของร่างกายของเขาอย่างผ่อนคลายราวกับว่าเขานั้นเป็นที่พักอาศัยของสัตว์เหล่านั้น

 

อย่างไรอย่างนั้นเป็นครั้งแรกที่ดิชั้นคิดว่า คนแบบนี้ก็มีอยู่งั้นหรือ? แต่ทันใดนั้นเองก็มีอีกความคิดแทรกขึ้นมาว่า...

 

ไม่แน่นะหากท่านผู้นั้นอาจทำได้เหมือนอย่างชายผู้นี้ก็เป็นได้... ท่านเน็ท...

 

ชายผู้ลึกลับในผ้าคลุมสีขาวขอบสีทองที่ตัดกับผมสีดำราวกับราตรีอันมืดมิดยามที่เมฆหมอกบังแสงจันทรา ชายผู้มีความรู้ด้านเวทย์มนต์อย่างไร้ที่สิ้นสุด ชายผู้ที่สละแกนเวทย์มนต์ของตนเองเพื่อจัดการทำลายร่างที่เป็นอมตะของจอมมารแห่งยักษา Atlas

 

เขาเป็นไอดอลชั้นค่ะ...ผู้กล้าอุทิศตัวตนให้แก่ชาวโลกให้ได้อยู่อย่างสงบสุข อ้ะน้องสาวของดิชั้นค่ะก็ด้วยนะคะ ขานั้นถือได้ว่าเป็นแฟนพันธุ์แท้มากกว่าดิชั้นอีกค่ะ เราทั้งสองชื่นชมท่านเน็ทมากค่ะ เราทั้งคู่ถึงกับแอบเดินทางไปดูเหล่าผู้กล้ารับรางวัลจากพระราชาเพื่อที่จะได้เห็นตัวของท่านเน็ทเป็นๆหากแต่ในวันรับพระราชทานรางวัลท่านผู้นั้นกลับมาไม่ได้เนื่องด้วยเหตุผลบางอย่าง... ถึงเช่นนั้นพวกเราก็หวังอยู่ค่ะว่าจะได้เจอท่านผู้นั้นสักครั้งในชีวิตให้ได้...

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

สวัสดีค่ะชั้น อุราฮาระ เรย์โกะ อายุ 18 ปี เป็นน้องสาวผู้ครองศาลเจ้าแห่งตะวันออกคนปัจจุบัน อุราฮาระ เรย์กะ ค่ะ ชั้นมีความสามารถในการใช้เวทย์มนต์สนับสนุนฝ่ายป้องกันในระยะกว้างค่ะ ชั้นไม่ค่อยชอบอะไรที่เป็นพิธีมากนักและไม่ค่อยชอบที่จะอยู่ในศาลเจ้าเท่าไหร่ แม้แต่ในเวลาที่กำลังจะมีงานเทศกาลชั้นยังแอบออกไปเที่ยวข้างนอกเลย

 

ไม่นานนี่ได้ข่าวว่ามันมีร้านขนมหวานที่ทำมาจากความเย็นมาเปิดใหม่หล่ะ มันน่าจะเรียกว่า ไอศกรีม น่าจะถูกนะ?ชั้นแอบพี่สาวเก็บเงินจากการทำงานพิเศษในเมืองมาหลายพันโกลด์เลยหล่ะ ถ้าพี่สาวรู้เข้าคงจะโกรธมากแน่ๆ...ไม่ซิเธออาจรู้อยู่แล้วก็ได้...ใช่แล้ว! ชั้นจะซื้อไปฝากพี่สาวด้วยเผื่อเธอจะได้หายโกรธลงนิดหนึ่ง พี่เรย์กะนั้นชอบขนมหวานมากค่ะบางทีชั้นเคยเห็นเธอแอบไปอ่านหนังสือเกี่ยวกับการทำขนมหวานด้วยหล่ะน่ารักเนาะ...

 

ต้องวางแผนก่อนอย่างแรกชั้นต้องแอบไปยังประตูตะวันออกก่อนจากนั้นก็ชิ่งได้ เป็นแผนที่เยี่ยมเลยใช่ไหมหล่ะ คิกคิก ชั้นเริ่มดำเนินตามแผนได้อย่างราบลื่นจนมาถึงประตูตะวันออกแต่ว่าเมื่อเปิดประตูออกสายตาของชั้นได้มองไปยังชายที่ยืนเฝ้าอยู่ข้างๆประตูเขาทำหน้าตกใจอย่างตกใจอะ...

 

เขาน่าจะเป็นชายที่อายุประมาณ 21-25 ปีได้แต่ถึงจะเห็นหน้าก็ไม่ได้เห็นทั้งหมดหรอกนะ เขาใส่ผ้าคลุมอยู่หล่ะเป็นผ้าคลุมสีขาวทำให้ชั้นนึกถึงคนๆนั้นเลยหล่ะ จอมเวทย์ลึกลับผู้แข่งแกร่งที่สุด...แต่จากชายตรงหน้านี้ดูแล้วไม่น่าใช่จอมเวทย์เลยสักนิดเพราะจอมเวทย์ส่วนใหญ่ต้องพกไม้เท้าไม่ก็หนังสือหรือพวกอุปกรณ์เสริมพลังเวทย์อะไรประมาณนี้ ในกรณีของชั้นเป็นยันต์หน่ะ แถมยังต้องเขียนเองอีกต่างหาก...เฮ้อ...เหนื่อยจริงๆแต่หากนึกถือความคุ้มค่าในการช่วยชีวิตคนแล้วก็ถึอว่าไม่หนักหนาอะไรมากเลยหล่ะ...

 

ชั้นถามเขาไปด้วยความหวังว่าเขาน่าจะเป็นนักผจญภัยที่เหล่าหัวหน้ามิโกะได้จ้างไว้ ผลปรากฎว่าใช่จริงๆชั้นจึงลากเขาไปเป็นคนคุ้มกันด้วยแหละเผื่อหากพี่เรย์กะบอกว่ามันอันตรายที่ไปเมืองคนเดียวจะได้เอาเขาไปเป็นข้ออ้าง คิกคิก...เขามีชื่อว่า เนโรทารอท น่าจะแก่กว่าชั้นไม่กี่ปี...เรียกได้ว่าเป็นชายหนุ่มเลยหล่ะเขามีดวงตาเหมือนกันเขาคนนั้นเลยหล่ะ...มันแวบเข้ามาในความคิดแปบหนึ่งหน่ะ

 

แต่เมื่อลองสังเกตสีผมภายใต้ฮูดนั้นกลับว่ามันเป็นสีขาวสนิทราวกับหิมะแรกของหน้าหนาวเลยหล่ะ...เพราะฉะนั้นเขาจึงไม่น่ามีความเกี่ยวข้องกับท่านเน็ทได้หรอก...แต่ก็มีเหตุการณ์เกิดขึ้นที่น่าอายเกิดขึ้นเมื่อเขาพูดเรื่องของท่านเน็ทประมาณว่ายังนับถือเขาอีกงั้นหรอ? ถึงไม่มีแกนเวทย์มนต์เลยงั้นหรอ?

 

ชั้นโมโหใส่เขา...ชั้นต่อว่าเขา...ชั้นวิ่งหนีเขาและทิ้งเขาไว้ให้จ่ายค่าขนมทั้งหมดอีก...แปลกนะทำไมชั้นถึงต้องขึ้นเสียงกับคนที่พึ่งรู้จักด้วยนะ...อ้ายยยยยยยย...น่าอายจัง เมื่อกลับมาถึงชั้นก็พอคิดอะไรได้มากขึ้นจึงทำให้ชั้นซึมไปเลยหล่ะ เขาแค่ถามมาแต่ชั้นร้อนตัวไปแถมยังโกรธเขาทั้งยังไปว่าเขาอีก...และเมื่อชั้นเจอพี่เรย์กะอีกครั้งหนึ่งพี่สาวก็เล่าเรื่องที่เจอกับนักผจญภัยเนโรทารอทมา...เขาขอโทษชั้นและยังฝากขนมมาให้อีกด้วย...ทั้งๆที่เขาไม่ได้ผิดอะไรเลย...เป็นคนที่ปลกดีนะ คิกคิก ชั้นมองขนมที่ได้มาแล้วชั้นก็ตัดสินใจว่าหลังจากงานเทศกาลนี้ชั้นต้องหาเวลาไปขอโทษเขาตรงๆให้ได้เลยหล่ะ

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ข่าวดี : เบิ้ล 2 ตอนจ้า

ข่าวร้าย : หยุดปีใหม่ 5 วันนะครับ(ฮา)  28 Dec 2015 – 2 Jan 2016 ครับ




NEKOPOST.NET