Jinx Pech ตอนที่ 70 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

Jinx Pech

Ch.70 - Chapter 0 : Prelude (เกริ่นนำ)


วันนั้นก็เป็นวันหนึ่งที่ดำเนินอยู่และผ่านพ้นไปเหมือนวันนี้ แต่ว่าเพราะวันนั้นมันมีอะไรที่พิเศษจึงทำให้วันนี้มันแปรเปลี่ยนไป ถ้าไม่มีวันนั้นก็ไม่มีวันนี้ วันนี้ที่แสนจะมีความสุข เพราะฉะนั้นเราเองต้องสมควรขอบคุณในวันนั้นด้วยหรือเปล่านะ เราก็ยังไม่แน่ใจ เพราะบางทีว่าวันนั้นอาจจะไม่ได้ก่อให้เกิดแต่เรื่องดีๆสำหรับวันนี้ก็ได้

 

เด็กสาวหน้าตาน่าแสนจิ้มลิ้มอายุประเจ็ดขวบกว่าๆที่ยืนอยู่ในห้องเก็บของที่ทึนทึบได้เอ่ยปากอ่านออกเสียงตัวหนังสือบนขอบกระจกที่ถูกบรรจงสลักไว้อย่างประณีตด้วยความตั้งใจอันแรงกล้าบางอย่างจนทำให้เธออดที่จะขนลุกไม่ได้

“มันจะเป็นกระจกต้องคำสาปหรือเปล่านะ?” เด็กสาวเอ่ยงุบงิบออกมาอย่างอดที่จะหวาดกลัวมิได้

แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังคงเดินสำรวจต่อไปอย่างไม่ยอมหยุดเพราะความสงสัยมันอยู่เหนือจิตใต้สำนึกของสิ่งที่เรียกว่าสัญญาณเตือนระดับความเป็นอันตรายในชีวิตของเธอ ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะอันที่จริงเธอเองก็อยู่ในระดับที่ไม่น่าจะต้องเกรงหรือหวาดกลัวอะไรแล้วด้วย ถ้าเทียบชั้นกันในเรื่องฝีมือแล้ว ตัวเธอถือว่าเธอเป็นเด็กสาวที่มีความสามารถอยู่ในระดับที่สุดยอดของสุดยอดที่สุดแล้ว โดยถ้าดูจากผลงานที่ผ่านๆมาของเธอก็คงจะเป็นการการันตีความสามารถของเธอได้เลย

ว่าเธอคนนี้ไม่ใช่เด็กสาวธรรมดาแน่นอน

“กระจกนี้มีไว้ส่องดูธรรมดาหรือเปล่านะ” เธอเอียงคอเอ่ยออกมาอย่างครุ่นคิด

ก่อนที่เธอจะยื่นมือไปสัมผัสกับแผ่นกระจกบานนั้นอย่างแผ่วเบาแต่แล้วทันใดนั้นเธอก็ต้องหลุดร้องอุทานออกมาอย่างแผ่วเบากับสิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้น

เมื่อฉับพลันกระจกบานนั้นได้ฉายภาพของเด็กหนุ่มสวมแว่นตาหน้าตาน่ารักคนหนึ่งที่มีอายุไล่เลี่ยกับเธอคนหนึ่งที่กำลังนั่งอ้าปากทานข้าวด้วยสีหน้าที่หวาดระแวงไปทุกสิ่งราวกับว่าเขากำลังถูกใครบางคนตามล่าอยู่ก็ไม่ปาน ไม่สิ น่าจะถูกตามล่าอยู่จริงๆนั้นแหละ เพราะหลังจากนั้นเขาก็รีบผุดลุกจากที่นั่งวิ่งไปข้างนอกทันทีเมื่อเขาเห็นเด็กสาวอายุน้อยกว่าเขาเดินเข้ามาในห้องที่เขานั่งอยู่ในตอนนี้ซึ่งเด็กสาวผู้นั้นก็ไม่รอช้าที่จะวิ่งตามเด็กหนุ่มผู้นั้นไปอย่างไม่ลังเลจนกลายเป็นการวิ่งไล่จับไปโดยปริยาย

“พี่จิงค........” เสียงเรียกของเด็กสาวดังผ่านกระจกบานนั้นออกมา

“ปล่อยพี่ไปเถอะลิอา พี่ขอร้องเถอะ ปล่อยพี่ไปได้มั้ย” เด็กหนุ่มเอ่ยอ้อนวอนแกมขอร้อง

“ถ้าตอบว่าได้ก็ไม่ใช่หนูแล้วล่ะ”

“ตูนึกแล้วเชียว”

ว่าจบเด็กหนุ่มที่ชื่อจิงคก็เพิ่มสปีดในการวิ่งขึ้นเล็กน้อยซึ่งเด็กสาวที่ชื่อลิอาก็ดูเหมือนจะไม่ยอมแพ้เพราะเธอเองก็เร่งสปีดฝีเท้าของเธอขึ้นเช่นกัน

เด็กสาวมองภาพเหตุการณ์นั้นด้วยความรู้สึกที่ขำขันพอสมควรกับการวิ่งไล่จับที่ดูเหมือนจะไม่จบสิ้นของเด็กสาวที่ชื่อลิอากับเด็กหนุ่มที่ชื่อจิงค โดยเฉพาะช่วงหลังๆเด็กหนุ่มที่ชื่อจิงคงัดไม้ตายในการซ่อนออกมาแสดงหลายหนอย่างน่าขำขัน ทั้งการวิ่งหลบเข้าไปในโอ่ง พรางตัวเป็นกำแพง ขุดรูเพื่อหลบซ่อน หรือแม้กระทั่งไต่กำแพงแบบไอ้แมงมุม แต่ถึงอย่างนั้นความพยายามทุกอย่างที่เขากระทำมามันก็ไร้ผลทั้งสิ้นเมื่ออยู่ต่อหน้าเด็กสาวผู้มากด้วยความสามารถในการไล่ตามผู้นี้จนสุดท้ายเขาก็ถูกจับได้ในที่สุดและถูกลากเข้าห้องนอนของเด็กสาวผู้นั้นไป

ช่างน่าสงสารเสียจริงเชียว

แต่กระนั้นเวลาแห่งความสุขของเธอก็อยู่ได้ไม่นานมากนักเพราะก็พลันมีเสียงแห่งความน่ารำคาญในความคิดของเธอก็ดังขึ้นมาเพื่อขัดจังหวะความสำราญของเธอเสียก่อนพร้อมกับภาพของเหตุการณ์ในกระจกที่พลันหายไปไปพร้อมกับเสียงเรียกนั้น

“คุณหนูคะได้เวลาแล้วคะ”

“รู้แล้ว” เธอตอบขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่สั้นห้วนเพราะความไม่พอใจ

แต่กระนั้นเธอก็ยอมที่จะลุกเดินออกจากห้องเก็บของนี้ไปแต่โดยดีแม้ว่าท่าทีของเธอจะอดเสียดายกับการที่ไม่ได้อยู่ดูเหตุการณ์ในกระจกนั้นต่อก็ตามที่ ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้นหลังจากชายหนุ่มโดนลากเข้าห้องนอนไปแล้ว

แต่มันก็ไม่มีทางเลือกมากนักเพราะในตอนนี้เรื่องที่เธอถูกเรียกมันสำคัญกว่ามากจนเธอไม่อาจที่จะปฏิเสธได้ว่าเธอไม่อยากไป

ไม่สิ เธอไม่อาจที่ปฏิเสธมันได้ต่างหากด้วยตำแหน่งและหน้าที่แล้ว

“เอาไว้จะมาดูอีกนะ” เธอเอ่ยพึมพำเบาๆเป็นการปิดท้าย

ก่อนที่เธอจะปิดประตูห้องเก็บของแห่งนี้ทิ้งให้กระจกบานนั้นต้องตกอยู่ภายใต้ความมืดมิดที่ไร้แสงใดใดสะท้อนถึงตัวมัน

 

-------------------------------------------------------------------------------------------




NEKOPOST.NET