Merchant To Do Mine - [Vanaheim Online] ตอนที่ 4 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

Merchant To Do Mine - [Vanaheim Online]

Ch.4 - ตอนที่ 4 - ศาสตร์แห่งการขุดเจาะ


ตอนที่ 4 ศาสตร์แห่งการขุดเจาะ

                ทุ่งหญ้าที่แสนเกลี้ยงโกน ผู้เล่นที่แสนท่วมโทน และมอนสเตอร์ระดับต้นอันแสนซุกซน

                สถานที่เก็บเลเวลอันแสนนิยม ทุ่งราบแห่งการเริ่มต้น!

                ซึ่งถือได้ว่าเป็นที่ที่ทั้งผู้เล่นระดับสูงและต่ำมา ณ ที่แห่งนี้เพื่อการฝึกฝนและเก็บค่าประสบการณ์ ไม่ว่าจะเป็นทั้งกระต่ายเขาเอย ก็อบลินเอย หมาป่าเอย หรือชนิดไหนๆรสชาติของมันก็เป็นที่ต้องใจของเหล่าผู้เล่นเป็นอย่างดี

                วันนี้เองก็เช่นกันที่ทุ่งราบยังคงเต็มไปด้วยผู้เล่นจำนวนมากต่างรวมตัวกันเพื่อกำจัดมอนสเตอร์

 

                “ย่าห์!”

                เมเพนมองไปยังนักดาบหนุ่มซึ่งกำลังตวัดดาบเข้าใส่ตัวของกระต่ายเขา ไม่นานเป้าหมายในสายตาของเมเพนก็เปลี่ยนไปยังนักเวทย์อีกคนแทน ทุกอย่างที่เมเพนเห็นค่อยๆถูกสับเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

                ‘อ่า...อยากใช้เวทย์ได้จังเลย...ดาบนั่นก็ด้วย แต่ที่ใช้ได้มันก็แค่ท่อนไม้เองนี่นา...’

                เมเพนตาย้อยมองไปยังผู้เล่นแต่ละคนอย่างอิจฉาตาร้อน!

                เขาสะบัดหัว ทำการยกอีเตอร์ที่แบกไว้บนไหล่ลง สายตาจ้องไปยังหินก้อนใหญ่ก้อนหนึ่งตรงหน้า

                “ถ้ามันทำเงินได้ง่ายๆก็ใช่ว่าจะจำเป็นต้องเท่ซะหน่อย...”

                เสียงน้อยใจดังอุบอิบจากปากของเมเพน พร้อมกันนั้นอีเตอร์ก็ถูกเหวี่ยงลงบนหินจนเกิดรอยร้าวขึ้นมา!

                *เปรี๊ยะ!*

                “…”

                เมเพนผิดหวังเล็กน้อยกับสิ่งที่เขาจะได้ เขาสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด มือทั้งสองจับด้ามไว้มั่นและยกอีเตอร์ขึ้นเหนือหัว ก่อนจะถูกกระแทกลงบนหินอีกครั้ง

                *เป๊ง!*

                อีกครั้ง! อีกครั้ง! และอีกครั้ง เมเพนยังคงยืนมั่นและเจาะหินต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง

 

คุณได้เรียนรู้ศาสตร์แห่งการขุดเจาะ (Drilling) !

 

               

                เขายิ้ม

                ‘ได้ซะที...’

                โลกใบนี้ไซร้แล้วก็เป็นดั่งโลกแห่งการต่อสู้ ซึ่งในทุกๆการเรียนรู้ความชำนาญและทักษะต่างๆที่ได้จากระบบทั้งหมดล้วนคือพื้นฐาน เหมือนเช่นความชำนาญดาบ ในบรรดาศิลปะการต่อสู้แขนงต่างๆเป็นที่แน่นอนว่าทุกสิ่งย่อมมีมาจากพื้นฐาน

                วานาเฮล์มก็เช่นกัน หากเมื่อผู้เล่นได้พัฒนาความชำนาญรวมไปถึงทักษะพื้นฐานต่างๆแล้ว เส้นทางของการเล่นก็จะเปิดกว้างมากยิ่งขึ้น เช่นเมื่อความชำนาญในการใช้ดาบถูกพัฒนาจะกลายเป็นศาสตร์การใช้ดาบมือเดียว ศาสตร์การใช้ดาบคู่ และศาสตร์อื่นๆอีกมากมายเมื่อผู้เล่นสามารถกระทำการได้ตรงตามเงื่อนไขของระบบ!

                ซึ่งหนึ่งในศาสตร์ที่เมเพนได้รับก็คือสกิลซึ่งแตกแขนงออกมา จากทักษะช่างตีเหล็ก!

               

                “หมอนั่นกำลังทำอะไรน่ะ?”

                “เก็บเลเวลทักษะหรอ แต่นั่นมันก็แค่ก้อนหินไม่ใช่เรอะ”

                “คงเป็นพวกที่อยากเพิ่มค่าความชำนาญแต่สถานฝึกทักษะเต็มล่ะมั้ง ว่าแต่มันเก็บกับหินได้ด้วย?”

                ผู้เล่นซึ่งกำลังเก็บเกี่ยวค่าประสบการณ์ในบริเวณนั้นเริ่มสนใจในการกระทำของเขา บ้างก็หยุดพักการต่อสู้มานั่งมองเมเพนเจาะหินไป พลางฟื้นฟูค่าสถานะไปพลาง

                ‘ไม่ต้องไปสน ไม่ต้องไปสน..’

                คำพูดกรบอายดังแย้งไปมาในหัวของเมเพน แม้กระนั้นการขุดเจาะก็ยังดำเนินต่อไปโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด  

                …….

                ส่วนสำหรับสาเหตุที่เมเพนทำมาทั้งหมดภายในวานาเฮล์มนั้นมาจากการลอกแบบจากบุคคลหนึ่งในโลกอินเตอร์เน็ต

                5 ชั่วโมงในการนั่งหาข้อมูลของวานาเฮล์ม เมเพนได้พบเข้ากับบล็อคๆหนึ่ง

                เป็นเพียงบล็อกที่หน้าโฮมเพจไม่เด่นสะดุดตา นี่ยังไม่รวมถึงเส้นทางการเข้าถึงบล็อกที่ดันถูกจัดไว้ในหน้าการค้นหาหน้าที่ 32! จึงเป็นที่แน่นอนว่าการเข้าถึงนี้หากคนที่มาพบไม่บ้าก็คงดวงเฮง เมเพนคิดว่านี่แหละคือโชคชะตา

                ‘’!!

                คือบล็อกที่ถูกเขียนขึ้นมาในสามวันให้หลังของการเปิดเซิฟเวอร์วันแรก

                ข้อมูลมอสเตอร์ บอส จุดซ่อนไอเทมลับ และภารกิจลับที่หาไม่ได้โดยทั่วไป ทุกสิ่งที่เมเพนต้องการถูกรวมไว้ ณ ที่แห่งนี้แล้ว!

                เมเพนจึงกลายเป็นคนโง่ที่นั่งหาข้อมูลดาษๆในอินเทอร์เน็ตไป 3 ชั่วโมงเต็มๆ!

 

                และแนวทางการเล่นในวันแรกซึ่งถูกเขียนไว้ก็คือ 《การเก็บเกี่ยวทักษะและความชำนาญ》

                ...ไม่ว่าเลเวลจะสูงมากแค่ไหน หากทักษะและความชำนาญต่ำผู้เล่นนั้นก็ไม่ต่างไปจากมด ดังนั้นหากคุณต้องการความแข็งแกร่งที่ไม่ด้อยไปกว่าใครๆ การเก็บในสิ่งที่ทำได้ในตอนนี้จึงถือเป็นเรื่องที่ดี แม้ในช่วงแรกของการเก็บสกิลจะลำบากตรากตรำ แต่เราขอรับรองว่า ในอนาคตภายภาคหน้าคุณจะกลายเป็นผู้เล่นอันดับสูงอย่างแน่นอน

                โดยทักษะและความชำนาญที่แนะนำให้เก็บเกี่ยวในช่วงแรกควรเก็บเกี่ยวไว้ไม่เกิน 10 สกิล

 

*****************

                *เป๊ง!*

                เสียงขุดเจาะสุดท้ายหยุดลงพร้อมกับเหงื่อเปียกซกชโลมร่างของเมเพน เขาเก็บอีเตอร์เข้าช่องเก็บของ ลูบเหงื่อออกจากหน้าและตรวจเช็คค่าความเชี่ยวชาญของสกิล

 

สกิลที่มี

เรียนรู้สกิล

ความชำนาญในการใช้ดาบ [ระดับชั้นต้นที่ 4] (64%)

[ไร้ศาสตร์]

ทักษะช่างเหล็ก [ระดับชั้นต้นที่ 1] (0%)

[ศาสตร์แห่งการขุดเจาะ ระดับชั้นต้นที่ 3 (83%)]

 

 

                ‘.....เหมือนจะดีแต่ก็ยังไม่ดี...’

                นั่นเพราะระหว่างทางที่ผ่านเมเพนได้พบกับผู้เล่นมากหน้าหลายตา การมองลองสังเกตดูจึงได้ผลเฉลี่ยออกมาโดยผู้เล่น 1 คน จะมีสกิลและศาสตร์อยู่อย่างน้อยๆรวมกันได้ 3 สกิล

                ดังนั้นการที่เขากัดฟันอดทนทำมาจนถึงตอนนี้มันก็เพียงแค่ทำให้เขาเป็นเหมือนผู้เล่นปกติ!

                เมเพนปิดหน้าต่างสกิลลงพร้อมเสียงถอนหายใจเห้อใหญ่

                ‘งั้นปล่อยไว้แบบนี้ก่อน ยังไงที่ขาดไปไม่ได้ก็คือเลเวล ติดต่ออาทิตย์เลยละกัน’

                “เปิดหน้าต่างเฟรนลิสต์!”

 

รายชื่อเพื่อน

สถานะ

▷ Blaze L.v.4 <ไม่ได้สังกัดกิลด์>

ออนไลน์

...

...

แบน

ติดต่อ

ส่งจดหมาย

     
 

               

                เมเพนกดปุ่มติดต่อไป เป็นระบบแชทส่วนตัวภายในวานาเฮล์ม ไม่ว่าจะห่างไกลแค่ไหนหากเพียงอยู่ภายในทวีปเดียวกันก็สามารถติดต่อหากันได้

                ...ไม่นานการติดต่อก็ถูกตอบรับ

                […โอ้ สวัสดี! กำลังเป็นห่วงอยู่เลยว่าจะติดต่อมาไม่ได้]

                “หมูๆน่ะ ว่าแต่ตอนนี้อยู่ไหน”

                [เก็บเลเวลอยู่ที่ประตูตะวันออก ถ้าจะมาหาก็ลองมองๆดูแถวๆป่าลาวาสนะ]

                “โอเค”

                เมเพนวางสายลงและเดินทางไปยังสถานที่นัดหมาย

**********************

                ‘ป่าลาวาส’ แห่งประตูบูรพาทิศ จุดเก็บเลเวลอีกแห่งหนึ่งสำหรับเหล่าผู้เล่นเริ่มต้น จากถนนหลักถัดเข้าไปยังป่า ผู้เล่นคนหนึ่งกำลังระดมจิตใจพุ่งเข้าโจมตีใส่เหล่าหมาป่าอยู่

                ‘บ้าจริง!’

                รอบกายของนักดาบหนุ่มรายล้อมไปด้วยหมาป่า

                มอนสเตอร์ ประเภทสัตว์ ที่มีระดับเลเวลเฉลี่ยอยู่ที่ 6!

                “กรรร...”

                หนึ่งใน ขู่กรรใส่นักดาบหนุ่ม เขาเชิดปลายดาบขึ้นมาพร้อมสำหรับท่าการโจมตี ร่างกายค่อยๆปกคลุมไปด้วยออร่าสีดำเงาทะมึน

 

ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น 15 !

ความคล่องแคล่มเพิ่มขึ้น 10 !

 

               

                “อย่ามัวแต่ยึกยัก เข้ามาเซ่ไอ้พวกมอน!”

                นักดาบหนุ่มขู่คำรามออกไปยังหมาป่าทั้งหลาย เสียงที่แรง ดังทั้งยังมีพลัง ปลุกจิตใจอันแสนเหี้ยมเกรียมของจ่าฝูงขึ้นมา

                <สภาวะข่มขู่>

                ร่างกายอันใหญ่โตค่อยๆเดินแหวกออกมาจากฝูงหมาป่าทั้งหลาย บัพ [สภาวะข่มขู่] ซึ่งเป็นศาสตร์เฉพาะของบอสมอ-นสเตอร์ ‘ราชาหมาป่า’ ถูกปล่อยออกมา

                นักดาบหนุ่มถกขาของเขากลับไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว

                ‘อึก...!?’

 

<คุณตกอยู่ในสภาวะกลัว>

ผล : สูญเสียจิตใจที่จะต่อสู้ไปชั่วขณะ

 

               

                ‘ถ้ามาตายตรงนี้ไอเทมที่อุตส่าเก็บมาก็ตกหมดสิ ไม่ยอมหรอก...’

                “กรรร”

                ราชาหมาป่าผู้หยิ่งทระนงคำรามเสียงต่ำ มันส่งเสียงร้องเป็นนัยบอกให้ลูกสมุนทั้งหลายถอยห่างห้ามไม่ให้มายุ่งในการต่อสู้ครั้งนี้ ก่อนที่ร่างกายจะโน้มตัวลงและพร้อมสำหรับการจู่โจม

                แต่ก่อนที่ราชาหมาป่าจะเริ่มโจมตี นักดาบหนุ่มก็ชิงความได้เปรียบโดยใช้จังหวะพุ่งเข้าโจมตีใส่เสียก่อน

                “------<ดาบทะลวงเกราะ>!!”

                ดาบห่อแสงพุ่งทะลวงเข้าใส่ราชาหมาป่าโดยไม่ทันตั้งตัว

 

Attack Damage 10!

ผล : ลดพลังป้องกันลง 2%

 

               

                ศาสตร์ซึ่งมีผลในการบั่นทอนพลัง ...แม้กระนั้นการโจมตีเมื่อครู่ก็ไม่อาจส่งผลร้ายแรงให้แก่ราชาหมาป่าได้เลยแม้แต่น้อย

                “โฮกกก!!”

                เสียงคำรามพุ่งออกไปพร้อมกับร่างกายของราชาหมาป่า ว่องไวปานสายฟ้า ตัดผ่านร่างของนักดาบหนุ่มไปเหมือนเนย

                ....แต่การโจมตีไม่ได้หมดเพียงเท่านี้ ราชาหมาป่าหมุนตัวของมันกลับมา และพุ่งเข้าโจมตีใส่นักดาบหนุ่มอีกครั้ง ตวัดร่างและพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้ง!

                คอมโบนิรันดร์ที่จะไม่หยุดจนกว่าอีกฝ่ายจะตาย!

                “อึ่ก อั่ก!”

                ดาเมจเริ่มสะสมมากขึ้นเรื่อยๆจากโบนัสของการทำคอมโบ แม้เลเวลของราชาหมาป่าจะด้อยกว่านักดาบหนุ่ม แต่ถ้าเป็นเรื่องของความเร็วและพลังโจมตีแล้วล่ะก็ ราชาหมาป่านั้นเหนือกว่า!

 

Damage Combo 5!

 

               

Damage Combo 10!

 

               

Damage Combo 18!

 

               

                “อึ่ก!”

                *เคร้ง!*

                ราชาหมาป่าถูกดาบของนักดาบหนุ่มเบี่ยงวิถีการโจมตีออกไปด้านข้างทำให้คอมโบนรกจบลง แต่ความเสียหายที่เกิดขึ้นกับนักดาบหนุ่มในตอนนี้จะเรียกว่า ‘สาหัส’ ก็คงไม่ผิด

                นักดาบหนุ่มไม่รอช้า รีบหยิบโพชั่นฟื้นฟูขึ้นมาซดอึกใหญ่

                “แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก...”

                “กรรร..”

                เขาตั้งท่ากลับขึ้นมาอีกครั้ง และ...

                “------<ดาบวิถีเดียว>!!”

                “------<ย่างเท้า>!!”

                “------<บอลเพลิง>!!”

                นักดาบหนุ่มใช้พลังอย่างบ้าคลั่ง ดาบพุ่งตรงเข้าใส่แผงคอของราชาหมาป่า เมื่อถูกโจมตีสวนกลับ นักดาบหนุ่มก็ใช้ศาสตร์ย่างเท้า ดึงตัวเองให้หลบการโจมตี ก่อนจะเริ่มร่ายเวทย์เพลิงระดับต้นเข้าใส่ราชาหมาป่า

                *บึ้ม!*

                บอลเพลิงระเบิดแสกหน้าใส่ราชาหมาป่า แต่นักดาบหนุ่มก็ไม่อาจโล่งใจได้ เขาเหวี่ยงดาบขึ้นจากด้านล่างฟันแฉลบใส่ราชาหมาป่าเต็มอัตรา!

                “โฮกกก!!”

                ราชาหมาป่าใช้ศาสตร์ข่มขู่หยุดการโจมตีของนักดาบหนุ่มไว้ชั่วขณะ ก่อนจะฉวยโอกาสนี้กดเขี้ยวของมันลงที่ไหล่ขวาของนักดาบหนุ่มทันที!

                “อ้ากกกก...!!”

                แม้วานาเฮล์มจะมีระบบบรรเทาความเจ็บปวด แต่ความเจ็บที่เขาได้รับนี้มันกลับมากจนถึงกับต้องแผดเสียงร้องออกมา!

                ‘แย่แล้ว! HP ของเรากำลังจะหมด บ้าเอ้ย!’

                พลังชีวิตถดถอยลงเรื่อยๆเข้าขั้นวิกฤติ จนแม้แต่โพชั่นฟื้นฟูที่นักดาบหนุ่มกำลังซดโฮกลงไปก็ทำได้เพียงถ่วงเวลาไม่ให้ตาย

                ‘อย่างน้อยๆ ก็ขออย่าให้ ไอเทมนั้นดรอปเลยได้โปรด..’

                นักดาบหนุ่มกัดฟันกรอด ดื้อดึงกับชะตาที่ไม่อาจมีใครมาช่วยเขาได้ แม้ปากจะกระดกโพชั่นฟื้นฟู แต่มืออีกข้างที่ถือดาบไว้ก็ดันถูกผนึกเอาไว้จากเขี้ยวของราชาหมาป่า

                ความตายและบทลงโทษของนักดาบหนุ่มจะเริ่มขึ้นทันทีที่หลอดพลังชีวิตกลายเป็นสีดำ

                ‘โถ่เว้ย...’

 

                “เอ๋ง!!”

                จู่ๆ หนึ่งในหมาป่าที่ล้อมกรอบการต่อสู้นี้ไว้ก็ร้องเสียงหลงออกมา ราชาหมาป่าหันกลับไปพร้อมกับเขี้ยวซึ่งจมลงบนไหล่ ตาของมันเบิกโพลง

                *ครึ่ก..ครึ่ก..ครึ่ก....*

                ก้อนหินก้อนใหญ่มากมายกลิ้งตกลงมาจากเขา ไม่ใช่แค่ก้อนใหญ่หนึ่งหรือสองก้อน แต่มันตกลงมาราวกับหิมะถล่ม!!

                ก่อนจะกลิ้งถล่มเข้าใส่ฝูงหมาป่าจนแตกกระเจิงไปคนละทิศละทาง หลายตัวถูกทับจนพลังชีวิตหมดตายในทันที ราชาหมาป่าปล่อยเหยื่อในปากของมันออก และวิ่งหนีกระเจิงออกไปตามสมุนทั้งหลายเพื่อรักษาชีวิตให้รอด

                “อะ-..?...ไม่สิ ได้โอกาสแล้วนี่หว่า!”

                นักดาบหนุ่มหยิบโพชั่นฟื้นฟูอีกกระบุงออกมากระดกเฮือกและซดน้ำยานรินามเป็นการปิดท้าย

                “ยาเพิ่มความเร็ว ไปล่ะเฟ้ย!”

                นักดาบหนุ่มซอยเท้าหนีไปก่อนที่หินจะทับเขาได้ทันเวลา เมื่อหันกลับไปเขาก็พบว่าฝูงหมาป่าจำนวนมากกว่า 40 ตัว ได้ถูกทับไปแล้ว

 

Level Up!

 

               

ได้รับฉายาผู้พิชิตราชาหมาป่า!

 

               

                ‘เอ๋...?’

*********************

                “เหมือนจะได้ยินเสียงโครมครามดังจากข้างล่าง...เมเพน แกเป็นไรมะ?”

                “ไม่เป็นไร แต่ก็เฉียดฉิว”

                “โอ้ งั้นจะไปกันต่อเลยไหม?”

                “ไม่ต้องถามหรอก มากันขนาดนี้แล้ว”

                “ฮุฮุ ถ้างั้นก็ไปกันต่อโล้ดดด!!”

                บลาสชกมือขึ้นกลางอากาศพร้อมรอยยิ้มแสนสดใส

                ‘อื๋อ..อันตรายๆ’

                เมเพนเหลือบตาไปยังจุดขุดแร่เมื่อครู่ ทว่าปัจจุบันมันกลับเป็นรูโหวงเหวงจากการที่ศาสตร์การขุดแร่เจาะพลังลงไปยังหินมากเกินไป

                หินแตกออก ไม่ได้รับแร่ หน่ำซ้ำเมเพนยังเกือบตายจากการที่หน้าผาที่เขาเจาะถล่มลงอีก

                เขาเดินตามบลาสไปอย่างเงียบๆ....และภาวนาว่าหินคงไม่หล่นลงไปทับใครตาย

                                                                                                                                                                        ______________________________________________________________

 




NEKOPOST.NET