Merchant To Do Mine - [Vanaheim Online] ตอนที่ 2 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

Merchant To Do Mine - [Vanaheim Online]

Ch.2 - ตอนที่ 2 - ทักษะและความชำนาญ


ตอนที่ 2 ทักษะและความชำนาญ

ยินดีต้อนรับเข้าสู่ Vanaheim Online

 

 

                ข้อความต้อนรับปรากฏขึ้นในระยะสายตาของนนท์ แต่สำหรับนนท์ที่เคยเห็นมาแล้วในวิดีโอตัวอย่างทำให้การโพล่งขึ้นโดยไม่กล่าวก่อนก็ไม่ทำให้เขาแปลกใจแต่อย่างใด

                “จากการยืนยันในระบบไอดีโค้ด (ID Code) ไม่พบไอดีของท่าน ต้องการสร้างตัวละครหรือไม่”

                เสียงของหญิงสาวดังขึ้นเป็นการต้อนรับ นนท์สอดส่องมองไปรอบๆ แต่ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น

                “ตกลง”

                “โปรดระบุชื่อของท่าน”

                “เมเพน (Me-pen)”

                “โปรดระบุเพศของท่าน”

                “ชาย”

                “โปรดเลือกเผ่าพันธุ์ของท่านจาก 5 เผ่าพันธุ์ได้แก่ มนุษย์ อันเดต เอลฟ์ บีช และดวอร์ฟ”

                “มนุษย์”

                “โปรดเลือกนครที่ท่านต้องการเริ่มเกม”

                “นครเอนเซ่นไทร์ ราชอาณาจักรทรอนเทียร์”

                “โปรดตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลที่ท่านกรอก”

                มีคอลัมน์สำหรับการตรวจสอบข้อมูลปรากฏขึ้นเป็นข้อความ นนท์ไล่เรียงดูแต่ละข้อมูลอย่างถี่ถ้วนและกดปุ่มยืนยันอีกครั้ง

                “ยืนยันข้อมูลเรียบร้อย ท่านสามารถเริ่มเกมได้ทันที”

 

*แว้บบบบบบ*

                สิ้นแสงสีฟ้าจากกระบวนการของเกม เมเพนเปิดตาของเขาขึ้น ภาพเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมาก ชุดเกราะ เวทย์มนตร์ ความแฟนตาซีที่หาไม่ได้บนโลก!

                นครเอนเซ่นไทร์!

                “รับสมัครนักเวทย์ 1 คน ลงดันเจี้ยนแห่งทุ่งราบเรียบ ด่วน เรากำลังจะไปแล้ว!”

                “ขายไอเทมดาบแห่งความสัตย์จริง! 1 คริสตัล แค่ตอนนี้เท่านั้น ไม่ทันอด!”

                “ใครใจดีส่งของให้หน่อยยย!”

                ผู้คนมากมายต่างป่าวประกาศอยู่บนท้องถนน แม้ว่าเมเพนจะเลือกนครแห่งนี้จากจำนวนผู้เล่น เขาก็ยังรู้สึกได้ถึงความอึดอัดอยู่ดี

                ‘นี่ถ้าเลือกเมืองหลวงจะได้ที่เดินไหมเนี่ย...’

                ฝูงชนแสนแออัด! เมเพนคิดได้ทันทีว่าหากเขายังอยู่ที่นี่ต่อไปต้องโดนเหยียบเข้าจากค่าสถานะที่น้อยแน่ๆ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเดินเลี่ยงผู้คนออกจากจัตุรัสกลางไปหาสถานที่ที่เงียบสงบเช่นสวนสาธารณะ

 

                “หาแฟนคร้าบ ใครสนใจแอดเพื่อนเลย!”

                “อยากจะหาคนจริงใจที่รักเราได้จริงๆ!!”

                “ขายไอเทมสำหรับคู่รัก ‘แหวนกอดเกลียว’ ในงานอีเว้นท์ตอนเดือนกุมภา”

                ‘…’

                สิ่งที่รอเมเพนอยู่คือภาพของคู่รักทั้งหลายนั่งกอดกันเป็นเกลียวอยู่ใต้ต้นไม้ต้นต่างๆ กลางถนนก็ไม่ต่างจากจัตุรัสกลาง ที่แห่งนี้มันก็ยังคับคั่งไปด้วยผู้คน!

                “ไม่อยากไปไหนต่อแล้ว เอามันตรงนี้แหละ! หน้าต่างค่าสถานะ!”

                *ปี๊บ*

ชื่อตัวละคร

เมเพน

เลเวล

1

อาชีพ

ไม่มี

ฉายา

ไม่มี

พลังชีวิต

50

มานา

50

ความแข็งแกร่ง

10

ความฉลาด

10

ความคล่องแคล่ว

10

โชค

0

เสน่ห์

0

พลังโจมตี

2

พลังป้องกัน

0

ต้านทานเวทย์มนตร์

ไม่มี

 

 

                สถานะต่างๆถูกแสดงขึ้นมา สำหรับตอนนี้ยังคงไม่มีอะไรเป็นพิเศษ

                “ต่อไปก็เก็บเลเวล” เมเพนพึมพำขณะที่มุ่งหน้าไปยังประตูเมือง

 

**********************

                “ช้าก่อน!”

                เมเพนเก็บเท้าที่กำลังจะก้าวกลับมาทันทีเมื่อถูกทหารยามทักท้วง

                “มีอะไรหรอครับ” เมเพนกล่าว

                “เจ้ากำลังจะออกไปล่ามอนสเตอร์ใช่ไหม ถ้าหยั่งงั้นก็ช่วยข้าสักเรื่องสิ ตอนนี้ที่หน้าประตูเมืองน่ะกำลังเต็มไปด้วยกระต่ายเขา (Horn Rabbit) ที่แสนดุร้าย เจ้าจะช่วยกำจัดมันเพื่อชาวบ้านที่เดินทางผ่านไปมาแทนข้าได้ไหม”

ภารกิจกำจัดกระต่ายเขาแสนอันตราย!

รายละเอียด : ขณะนี้หน้าประตูเมืองกำลังเต็มไปด้วยพวกตัวยุ่งยากอย่างกระต่ายเขา พวกมันมีทั้งเขาที่แหลมคมและความปราดเปรียวที่ดูถูกไม่ได้ นั่นจึงเป็นสาเหตุทำให้ชาวบ้านที่เดินทางผ่านเส้นทางเหล่านี้ต่างก็ถูกทำร้ายไปหลายราย ถ้าเจ้าช่วยข้ากำจัดมันไปสักหน่อยก็จะดีมากเลยล่ะ

ความยาก : E

เงื่อนไข : กำจัดกระต่ายเขาแทนทหารยามเป็นจำนวน 10 ตัว

 

 

คุณจะยอมรับภารกิจหรือไม่?

 

 

                ภารกิจแรกในวานาเฮล์ม!

                “ได้เลยครับ” เมเพนกล่าวตอบราวกับว่าเขารู้อยู่แล้ว

 

คุณยอมรับภารกิจ

 

 

                “ขอบคุณมาก ถ้าเป็นเจ้าละก็ข้าคิดว่าคงช่วยได้มากเลยล่ะ”

                ทหารยามโบกมือลาให้แก่เมเพนพร้อมใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

 

                ‘จัดการกระต่ายเนี่ยนะ...แม้แต่อาวุธก็ยังไม่มี...’

                เมเพนเดินพ้นประตูมาพบกับพื้นที่ราบขนาดใหญ่ ทั้งมอนสเตอร์ตัวเล็กจำนวนมากมาย ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีเป้าหมายของเขาอยู่ด้วย

                *ตูม!* *เคร้ง!*

                ระเบิด ดาบ เวทย์มนตร์ เสียงอึกทึกที่ทำลายไปแม้กระทั่งบรรยากาศของธรรมชาติที่แสนสงบ เมเพนมองไปยังอินเตอร์เฟสที่เขามองเห็นได้ในวานาเฮล์ม ซึ่งมีเพียงหลอดพลังชีวิตเท่านั้นที่แสดงในมุมซ้ายบน

                ‘ไม่แสดงมานา และไม่มีฟังก์ชันต่างๆ สมจริงสุดๆเลยนะเนี่ย...’

                เมเพนเดินต่อมาอีกหน่อย เบื้องหน้านี้คือฝูงกระต่ายเขาฝูงเล็กๆฝูงหนึ่ง พวกมันมองมาที่เมเพนอย่างบริสุทธิ์ใจ ดวงตาสีแดงสด ขนปุยขาวฟูฟ่องดูอ่อนนุ่ม กระต่ายที่แสนน่ารัก!

                เมเพนก้มลงหยิบท่อนไม้ข้างเท้าของเขา

                *ผัวะ!*

 

Attack Damage 5!

 

 

                ท่อนไม้ฝาดเข้าอย่างจังที่กระดูกหน้าของกระต่ายเขา และเนื่องจากวานาเฮล์มคือเกมโลกเสมือนดังนั้นการบิดเลื่อนของกระดูกและเลือดที่กระเซ็นออกมาจึงไม่ต่างไปจากชีวิตจริงๆเลยแม้แต่น้อย

                นี่คือเกม และเมื่อถูกโจมตีมันก็ต้องตอบโต้ ทุกสิ่งคือสิ่งประดิษฐ์!

                กระต่ายเขาพุ่งเข้าโจมตีใส่เมเพนอย่างไม่ปราณี ไม่ใช่เพียง 1 แต่มากถึง 5 ตัวในคราเดียว

                ‘…ก็แค่เงินในคราบกระต่าย...’

                เมเพนคิดขณะที่ไม้ในมือของเขาถูกหวดออกไปเหมือนกับนักเบสบอล กระต่ายเขากว่า 5 ตัวกระเด็นออกไปทันที ซึ่งสองในห้าที่ล้มจนยืนไม่ขึ้นก็ถูกปิดท้ายด้วยการทุบเข้าที่หัว

                ทั้งโหดร้ายและเย็นชา! สามตัวที่เหลือรีบลุกขึ้นแทบจะทันทีเมื่อได้เห็นสิ่งที่เพื่อนของมันโดน สายตาของเมเพนจ้องไปที่พวกมัน...เงามืดที่คืบคลานเข้าหาฝูงกระต่ายเขา

                “เอาล่ะ เหล่าค่าประการณ์และเงินทั้งหลาย ปาร์ตี้กระต่ายได้เริ่มขึ้นแล้ว”

                ในวันนั้นเสียงกรีดร้องของกระต่ายเขาดังระงมไปทั่วที่ราบ เสียงที่แม้แต่ผู้เล่นแถวนั้นยังถึงกับขนลุก เมเพนกำจัดกระต่ายเขาไปมากกว่า 100 ตัว! ด้วยกระท่อนไม้ที่ถึงจะพังไปก็ยังมีเยอะแยะเหลือเฟือสำหรับเมเพน

 

ภารกิจเสร็จสิ้น!

 

เลเวลอัพ!

 

 

                “ขอบคุณมากท่านนักเดินทาง นี่ของตอบแทนเล็กๆน้อยกับความเหนื่อยยากที่ท่านยอมจ่าย”

                ทหารยามยื่นถุงเงินจำนวน 50 เหรียญทองแดงให้แก่เมเพน เขาไม่ยี่หระซึ่งนอกจากจะได้ทั้งค่าประสบการณ์และเงินแล้ว ไอเทมที่ดรอปจากกระต่ายเขาก็ยังเอาไปต่อยอดทำทุนได้อีก

                “ตอนนี้เราเลเวล 3 แล้ว มาเลือกทักษะกันดีกว่า!”

                “เปิดหน้าต่างสกิล! (Skill Windows)”

สกิลที่มี

เรียนรู้สกิล

ความชำนาญ

ต้องการ

ทักษะฝีมือ

ต้องการ

ความชำนาญในกาใช้

ดาบ [ระดับชั้นต้นที่ 1]

10

ทักษะพ่อครัว

[ระดับชั้นต้นที่ 1]

10

ความชำนาญในการใช้

ธนู [ระดับชั้นต้นที่ 1]

10

ทักษะช่างเหล็ก

[ระดับชั้นต้นที่ 1]

10

ความชำนาญในการใช้เวทย์มนตร์

[ระดับชั้นต้นที่ 1]

10

ทักษะช่างเย็บผ้า

[ระดับชั้นต้นที่ 1]

10

 

คะแนนสกิลที่เหลือ

20

 

 

 

 

                ภายในวานาเฮล์ม สกิลนั้นสามารถเรียนรู้ได้โดยไม่ต้องใช้คะแนนสกิล แต่สำหรับผู้ที่ต้องการทางลัดตัวเลือกสำหรับพวกเขาก็คือสิ่งนี้

                มันก็เหมือนกับการฝังสมบัติ จะฝังไว้ทำไมถ้าเราไม่ได้ใช้มัน

                เมเพนยื่นนิ้วของเขาออกไปข้างหน้า ตัวเลือกแรกสำหรับการเรียนสกิลก็คือ ทักษะช่างเหล็กและความชำนาญสำหรับดาบ

 

คุณได้เรียนทักษะช่างเหล็ก (Blacksmith)!

 

คุณได้เรียนความชำนาญในการใช้ดาบ (Sword Man)!

 

 

                ‘เรียบร้อย...’

                ภายในวานาเฮล์มทางลัดเหล่านี้เป็นก็เพียงสกิลพื้นฐานของทักษะและความชำนาญทั้งหมด ดังนั้นหากคุณต้องการเรียนรู้สกิลที่มากขึ้น ตัวเลือกต่อไปจะไม่มีทางลัดสำหรับคุณอีก นอกจากนี้วานาเฮล์มยังมีทักษะและความชำนาญมากมายกว่าพันชนิดให้ผู้เล่นได้เลือกเรียน!

                ‘ต่อไปก็เก็บเลเวลทักษะ’

                เมเพนปิดหน้าต่างสกิลลงและเดินทางกลับไปยังเมืองเอนเซ่นไทร์

______________________________________________________________

 

                




NEKOPOST.NET