[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 93 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.93 - ตอนที่ 93


93.

 

เซริกะจังติดต่อมาเรื่องแผนไปเที่ยวบ้านพักร้อนแล้ว ดีใจจัง ! 
ตอนแรกก็เป็นห่วงอยู่หน่อยๆ แต่นับหัวฉันไปด้วยสินะ ดีจังเลย เกือบเป็นปีศาจขี้ระแวงแล้วไงล่ะ
อุตส่าห์บอกไว้ว่าจะใช้บ้านพักร้อนของบ้านฉันก็ได้ แต่ตกลงก็เอาเป็นบ้านพักร้อนของเด็กคนอื่นล่ะ   

ฮ้า~ น่าสนุกจังเลย

"คุณคิโชวอิน วันนี้ดูอารมณ์ดีจังเลยนะ"

พอไปโรงเรียนสอนพิเศษ อุเมวากะคุงก็มองหน้าฉันแล้วว่าแบบนั้น ดูเหมือนฉันจะนั่งอมยิ้มอยู่คนเดียว

"ค่ะ สัญญาว่าจะไปเที่ยวกับเพื่อนน่ะค่ะ"
"เห ดีจัง ! ไปทะเลเหรอ"
"เปล่าค่ะ เป็นสถานที่พักร้อนค่ะ"
"โอ้ ! สมเป็นคุณหนูจริงๆ ไม่ไปทะเลกันเหรอ พูดถึงหน้าร้อนก็ต้องไปทะเลสิ !"
"นั่นสินะคะ อุเมวากะคุงชอบทะเลเหรอคะ"
"แหงอยู่แล้ว ! ปีนี้ก็ไปทะเลมาแล้วล่ะ! สาวๆ ในชุดบิกินี่นี่สุดยอด !"
"....อ้อ เหรอคะ อุเมวากะคุงชอบสาวหุ่นดีเหรอคะ"
"ก็นะ ! โรแมนซ์ของชายหนุ่ม สาวอวบอึ๋ม ! ถ้าเบียทันของฉันเป็นผู้หญิงล่ะก็ต้องเป็นสาวสวยแบบแม่ปีศาจน้อยเซ็กซี่ขี้เล่นแน่เลยล่ะ! คุณคิโชวอินว่างั้นไหม"
"นั่นสินะคะ"
"ใช่ไหมล่า ไม่มีสาวๆ เหมือนเบียทันอยู่บ้างหรือไงนะ"

...นี่นาย ไหนว่าฉันเหมือนเบียทันไงล่ะยะ หรือว่าผม ? แค่ทรงผมแค่นั้นใช่ไหม ? จะบอกว่าฉันไม่ใช่สาวสวยปีศาจน้อยเซ็กซี่ขี้เล่นสินะ
อุตส่าห์ไปเจอช็อคโกแลตรูปหมาน่ารักๆ ก็เลยติดมือเอามาฝากแท้ๆ เรื่องอะไรจะเอาให้หมอนี่
 วันนี้กระดูกสีเงินก็เป็นประกายวาววับตรงหูหมอนี่ที่กำลังหัวเราะแหะๆ เหมือนเคย


พอไปห้องน้ำ พวกสาวๆ ผมสั้นก็ตามติดมาด้วย ตั้งแต่ฉันคุยสนิทสนมกับนายบ้าหมา สายตาพวกหล่อนที่เหล่มองฉันก็ชักจะหนักข้อขึ้นทุกที  ฉันตั้งใจจะเรียนที่โรงเรียนนี้ต่อเมื่อเปิดเทอม ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปมันจะวุ่นวายเอา ต้องหาทางทำอะไรซะละมั้ง

"คุณคิโชวอินเนี่ยสนิทกับอุเมวากะดีเนอะ จะว่าไปก็คุยแต่กับอุเมวากะคนเดียวเลยนี่นา"

มาแล้ว

"ฉันขี้อายก็เลยไม่ค่อยกล้าเริ่มพูดกับใครก่อนน่ะค่ะ ความจริงก็อยากสนิทกับพวกคุณโมริยามะเหมือนกันนะคะ"
"เห~"

คุณโมริยามะคือชื่อของยัยผมสั้น
ดูเหมือนยัยนี่จะไม่เชื่อคำพูดของฉันเลย
มองลอดแว่นมาด้วยสายตาแสดงความไม่เป็นมิตร

"เพื่อนที่ซุยรันก็มีแต่ผู้หญิงน่ะค่ะ"
"เห งั้นเหรอ-- นึกว่าคุณคิโชวอินเล็งอุเมวากะไว้ซะอีก~"

โหย เล่นกันตรงๆ เลยเหรอยะ

"ไม่หรอกค่ะ ฉันมีคนที่ชอบแล้วค่ะ"

ไม่ใช่คู่แข่งของคุณหรอกนะคะ

"เอ๋ ! จริงเหรอ ใครน่ะ ใคร ใช่นักเรียนซุยรันหรือเปล่า"

ยัยผมสั้นงับเบ็ดทันที
ใครล่ะ...เอาเป็นใครดีล่ะ
ความจริงฉันไม่มีคนที่ชอบอยู่เลย แค่พูดไปเรื่อยเปื่อยเพื่อจะแสดงให้เห็นว่าฉันไม่ได้คิดอะไรกับนายบ้าหมาซักหน่อย
เอาเป็นใครดีน้า ถ้าเอาเป็นคนใกล้ตัวมากเดี๋ยวอาจจะมีใครเดาออก แน่นอนว่าคาบุรากิกับเอ็นโจน่ะเอาไปไกลๆ เลย

"เป็นเพื่อนของพี่ชาย แต่ฉันแอบปลื้มเขาฝ่ายเดียวน่ะค่ะ"
"เห จริงเหรอ ! เป็นคนยังไงเหรอ"
"เป็นผู้ใหญ่ที่วิเศษมากเลยค่ะ ตอนมาเที่ยวที่บ้านฉันก็ยังเอาช่อดอกไม้น่ารักมาฝาก เป็นคนที่ปลื้มมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วค่ะ"
"เห--"
"อะไรๆ คุณคิโชวอินชอบคนอายุมากกว่าเหรอ"

เด็กผู้หญิงอีกคน คุณซากากิก็โดดเข้างับเหยื่อด้วย

"ค่ะ ชอบคนใจดีเยือกเย็น  แล้วก็กว้างขวางน่ะค่ะ"

อย่างท่านพี่ไงคะ

"งั้นเหรอ คุณคิโชวอินชอบคนอายุมากกว่าเหรอเนี่ย งั้่นอุเมวากะก็ไม่ใช่เสป็คเลยล่ะสิ หมอนั่นน่ะลุกลี้ลุกลนออกจะตาย"

ยัยผมสั้นเริ่มอ่อนแล้ว

"อุเมวากะคุงก็เป็นประเภทน้องชายน่ะค่ะ"
"ใช่ๆ หมอนี่เนี่ยต้องให้ดูแลตลอดเลย"
"คนที่คุณคิโชวอินชอบเนี่ยเป็นพวกเซเล็บหรือเปล่า"
"ก็ไม่รู้ว่าเป็นเซเล็บหรือเปล่านะคะ... แต่ก็เป็นลูกชายของประธานบริษัทน่ะค่ะ"
"หวา-- คุณหนูก็ต้องคู่กับผู้ชายเซเล็บจริงๆ ด้วย อย่างอุเมวากะนี่คงไม่ไหวหรอกเน้อ~"

ดูเหมือนยัยผมสั้นจะไม่ได้เห็นฉันเป็นศัตรูอีกต่อไป

"แล้วอุเมวากะคุงก็รู้สึกจะชอบผู้หญิงอวบอึ๋มสไตล์ปีศาจน้อยเซ็กซี่ขี้เล่นน่ะค่ะ ยังถามฉันอยู่เลยว่าไม่มีผู้หญิงแบบนั้นอยู่แถวไหนบ้างเหรอ"
"อะไรนะ หมอนั่นพูดอะไรงี่เง่าแบบนั้นเหรอ  หืม แบบอวบอึ๋มนะ"

ยัยผมสั้นจ้องมองหุ่นฉันเขม็ง แล้วยิ้มออกมา

"อุเมวากะนี่เสียมารยาทจังเลยเนอะ-- ถ้าคุณคิโชวอินลำบากใจก็บอกฉันได้นะ ไว้จะไปช่วยเอง"
"ค่ะ ขอบคุณนะคะ"

ดูเหมือนจะสบายใจกับหุ่นไร้ส่วนเว้าส่วนโค้งของฉันแล้วสินะ...
พวกผู้หญิงห้าวๆ นี่บางทีก็ชอบดูแลคนอื่นเหมือนพี่สาว พอตีลูกอ้อนเข้าหน่อยก็อ่อนเข้าหาเลยล่ะ ถ้าไปมีเรื่องกับผู้หญิงที่ไหนก็คอยเป็นกองหนุนให้ได้ดีเหมือนกัน แต่ถ้าไปทะเลาะกับพวกผู้ชายเข้าละก็ รับรองจะหักหลังเราไปเข้าพวกกับผู้ชายทันทีเลยล่ะ

"ฉันเอาช็อคโกแลตอร่อยๆ มาด้วยนะคะ มาทานด้วยกันไหม"
"อ๊ะ ฉันช็อคโกแลตมากเลย"
"ฉันก็อยากลองเซเล็บช็อกโกเหมือนกัน"

ก็ถือว่าเริ่มสร้างสายสัมพันธ์ เอาเป็นว่าหลุดออกจากความเป็นคู่แข่งในสายตายัยผมสั้นได้ละนะ
เมื่อกลับมานั่งที่พลางพูดคุยเรื่องคนที่ฉันชอบไปด้วยพลางกินช็อคโกแลตกับพวกผู้หญิง นายบ้าหมาก็โวยวายว่า "ช็อคโกแลตเบียทัน !" แต่ฉันทำเป็นเมิน
พอย้ำไปว่า "อุเมวากะคุงบอกว่าทรงผมของฉันเหมือนหมาตัวโปรดเลยค่ะ โดนเอาไปเปรียบเทียบกับหมาเรื่อยเลย แถมยังบอกว่าหมาขนสวยกว่าฉันด้วยนะคะ" พอพูดแบบนั้นแล้วยัยผมสั้นก็ว่า "อะไรเนี่ยเดี๋ยวเถอะ อุเมวากะเสียมารยาทกับคุณคิโชวอินไม่ใช่หรอ !" พลางเข้าฟัดเหวี่ยงกับนายบ้าหมาด้วยท่าทางดีอกดีใจ 
ทางคุณซากากิที่กำลังกินช็อกโกแลตอยู่หัวเราะหึหึแล้วว่า  "ใช้ได้นี่ คุณคิโชวอิน" ....


มาถึงแล้วคารุอิซาวะ !
สมาชิกในทีมรวมฉันด้วยมีทั้งหมด 6 คน  มาเยือนบ้านพักร้อนของคิคุโนะจัง 
ฉันพักอยู่ห้องเดียวกันกับคุณโอมิยะ อายาเมะจัง เมื่อเปิดหน้าต่างออก สายลมก็โชยพัดเข้ามาเย็นสบาย
พวกเราร้องกรี๊ดกร๊าดพลางจัดเก็บข้าวของ จากนั้นก็ไปรวมตัวที่ห้องนั่งเล่นพลางพูดคุยกันถึงแผนการต่อไป
สำหรับอาหารนั้น มื้อเช้าผู้ดูแลจะเป็นคนนำมาเสิร์ฟให้ ส่วนมื้ออื่นๆ จะเป็นการทำอาหารเองหรือไม่ก็ออกไปทานข้างนอก
จากนั้นพวกเราก็ออกไปเที่ยวเล่นที่ถนนท่องเที่ยว หาซื้อของฝากเช่นแยม หรือไม่ก็ทานของหวานด้วยกันอย่างสนุกสนาน


เราทานมื้อเย็นกันข้างนอก พอกลับมาก็มารวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่นพร้อมกับขนมเปิดงานเมาท์ครั้งใหญ่
ขณะที่กำลังเม้าท์ข่าวในโรงเรียนอยู่อย่างออกรสชาติ หัวข้อก็กลายเป็นเรื่องของสองคนนั้นไปโดยปริยาย 
ท่านคาบุรากิกับท่านเอ็นโจ จะเลือกฝ่ายไหนล่ะ

"แน่นอน ฉันต้องเลือกท่านคาบุรากิอยู่แล้ว ฉันเป็นแฟนท่านคาบุรากิตั้งแต่ชั้นประถมเชียวนะ"
"ฉันชอบท่านเอ็นโจที่อ่อนโยนมากกว่านะแต่ แต่ท่านคาบุรากิก็ดีเหมือนกัน"
"เดี๋ยวเถอะ จะมากไปหน่อยละมั้ง"
"แต่ช่วงนี้เด็กใหม่จากม.ต้นกับม.ปลายคิดจะกระแซะเข้าหา 2 คนนั้นใหญ่เลย น่าโมโหจังค่ะ"
"จริงด้วย ฉันชอบสองคนนั้นมานานกว่าพวกนั้นตั้งเยอะตั้งแยะ"

จะกินแยมบลูเบอรี่ที่ซื้อมาเมื่อกี้เลยดีไหมนะ แต่นี่ก็ดึกแล้ว อดทนไว้ดีกว่า แต่ถ้าแค่คำเดียวล่ะก็…

"ท่านเเรย์กะชอบคนไหนคะ"
"เอ๋ พูดเรื่องอะไรกันหรอคะ"
"แหม ไม่ได้ฟังเหรอคะ เรื่องท่านคาบุรากิกับท่านเอ็นโจนะค่ะ ท่านเรย์กะต้องชอบท่านคาบุรากิสินะคะ"
"อ้าว   แต่ท่านเรย์กะก็สนิทสนมกับท่านเอ็นโจนะคะ"
 "แต่ก็ใกล้ชิดกับท่านคาบุรากิเหมือนกันนะคะ"

เข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้ว

"ฉันไม่ได้สนิทกับใครเป็นพิเศษทั้งนั้นแหละค่ะ ช่วยอย่าเข้าใจผิดแปลกๆ กันได้ไหมคะ"
"อ้าว แต่ท่านเอ็นโจยังเรียกหาท่านเรย์กะบ่อยๆ เลยนี่คะ ไม่เห็นทำแบบนี้กับคนอื่นเลย"
"...เอ่อ ฉันได้ยินมาว่าตระกูลคาบุรากิเชิญท่านเรย์กะไปงานเลี้ยงน้ำชาที่คฤหาสน์ จริงหรือเปล่าคะ"

ไปเอาข่าวนี้มาจากไหน !
ทุกคนร้องกรี๊ดกันใหญ่ !

"ยอดไปเลย ตระกูลคาบุรากิยอมรับแล้วนะคะ"
"ท่านเรย์กะ ฉันก็แอบเจ็บใจนิดๆ แต่ถ้าเป็นท่านเรย์กะฉันจะช่วยเชียร์ด้วยนะคะ"
"เดี๋ยวสิ...!"
"ท่านเรย์กะเนี่ยละก็ ทำไมต้องปิดบังเรื่องใหญ่ขนาดนี้ไว้ด้วยล่ะคะ"

ช่วยอย่าพูดอะไรน่ากลัวหน่อยจะได้ไหม !

"ทุกท่านใจเย็นก่อนค่ะ อย่าพูดอะไรแปลกๆ กันสิคะ"
"เอ๋~ ก็แหม~"
"นี่"
"ท่านคาบุรากิมีคนที่หมายปองแล้วนี่คะ"
"อ้อ…"

ทุกคนมองหน้ากันและกัน
ใครๆ ก็รู้อยู่แก่ใจว่าคาบุรากิแอบหลงรักท่านยูริเอะมานานปี
ว่าแล้วทุกคนต่างก็พากันเงียบๆไป วันนี้ก็เลยสลายตัวกลับห้องไปนอนก่อน 

เช้าวันถัดมา อายาะเมะจังถามฉันว่า  "ท่านเรย์กะ ได้ยินว่าไปโรงเรียนสอนพิเศษอยู่หรือคะ ลำบากมากไหม"

เอ๋ อยู่ดีๆ ถามทำไมน่ะ

 




NEKOPOST.NET