[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 83 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.83 - ตอนที่ 83


83.

วันหนึ่งในเดือนมิถุนายน หลังเลิกเรียนฉันถูกรุ่นพี่โทโมเอะเรียกตัวไปยังห้องสภานักเรียนผ่านทางท่านคาซึมิ  ดูมีกลิ่นไอไม่ชอบมาพากล...
ฉันเปิดประตูห้องสภานักเรียนออกอย่างหวาดๆ นอกจากรุ่นพี่โทโมเอะแล้วยังมีนายตัวสำรองนั่งอยู่ด้วย

"คุณคิโชวอิน ขอโทษนะที่ต้องให้มาถึงนี่ นั่งลงตรงนี้ได้เลย"

รุ่นพี่โทโมเอะเชื้อเชิญให้ฉันนั่งลงบนเซ็ทโซฟารับแขก ติดกันเป็นนายตัวสำรอง
นายตัวสำรองเหลือบมองฉันแวบหนึ่ง ก่อนเบือนหน้าไปอีกทาง
เมื่อฉันนั่งลง รุ่นพี่โทโมเอะก็นั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้าม มองหน้าพวกเราไล่ไปตามลำดับ

"ความจริงที่เรียกทั้งสองคนมาในวันนี้ก็เพราะอยากให้พวกเธอรับหน้าที่กรรมการสภานักเรียนในปีหน้าน่ะ"
"หา ?"
"เอ๋ ?"

กรรมการสภานักเรียนในปีหน้า !?

ในระดับมัธยมต้น สภานักเรียนจะดำรงตำแหน่งถึงปลายเทอมสอง แต่ในระดับมัธยมปลายจะถึงแค่ปลายเทอมหนึ่ง พอเปิดเทอมมาก็จะมีการเลือกตั้งประธานและรองสภานักเรียน ส่วนประธานและรองฯ ที่ได้รับเลือกตั้งมาจะเป็นผู้เสนอชื่อกรรมการคนอื่นๆ  
แต่ได้ยินมาว่าถ้ามีนักเรียนคนไหนเข้าตา ก็จะมีการเรียกตัวมาพูดคุยล่วงหน้าก่อน ดูเหมือนพวกเราก็จะติดร่างแหนั้นไปด้วย

"อาริมะก็เคยเป็นประธานสภานักเรียนสมัยม.ต้น จะได้รับเลือกก็ไม่แปลกนี่ คงยินดีรับหน้าที่นี้ใช่ไหม"
"อา ครับ ผมไม่มีปัญหาอะไรหรอก..."

ว่าแล้วนายตัวสำรองก็มองมาทางฉันด้วยแววตาสับสน อื้อ ฉันเข้าใจความรู้สึกของนายนะ คงคิดว่าทำไม Pivoine อย่างฉันถึงโดนเรียกมาด้วยใช่ไหมล่ะ ฉันก็สงสัยเหมือนกันนั่นแหละ

"คุณคิโชวอินเป็น Pivoine ก็จริง แต่ก็ทำหน้าที่กรรมการห้องมาตลอดตั้งแต่สมัยประถม ฉันรู้ดีนะว่าคุณคิโชวอินทำงานหนักขนาดไหน แล้วในหมู่ Pivoine ด้วยกัน คุณคิโชวอินก็จัดเป็นคนที่มีความรู้สึกดีๆ ให้กับสภานักเรียนใช่ไหมล่ะ ก็เลยอยากให้มาเป็นกรรมการสภาฯ ด้วยกันในปีหน้าน่ะ"

หวา~ ก็ดีใจนะที่เห็นรุ่นพี่โทโมเอะเชื่อมั่นในตัวฉันขนาดนั้น แต่ทำอะไรล้ำเส้น Pivoine ขนาดนั้นฉันก็กลัวน่ะ ไม่ไหวหรอก ถ้าทำอะไรแบบนั้นลงไปมีหวังได้ทำลายตัวเองจริงๆ แน่

"ต้องขอโทษด้วยค่ะ รุ่นพี่โทโมเอะ มีแต่เรื่องนี้แหละค่ะที่ไม่ไหวจริงๆ ยังไงฉันก็ยังเป็นสมาชิก Pivoine คนหนึ่งนะคะ"
"จับปลาสองมือไม่ได้เหรอ"
"คงถูกมองว่าเป็นสายลับสองหน้าแน่ๆ เลยค่ะ..."

ฉันกลัวนะ เพราะอยู่วงในนี่แหละถึงได้รู้ ถ้าทำให้ Pivoine เคืองขึ้นมาจริงๆ ล่ะก็น่ากลัวสุดๆ ดีไม่ดีอาจถูกกดดันให้ต้องลาออกจากโรงเรียนก็ได้ แหม แต่คนที่ต้องดูแลไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นก็คือสภานักเรียนละนะ

แต่ Pivoine กับสภานักเรียนก็ยืนอยู่คนละขั้ว ถ้าจับปลาสองมือล่ะต้องกลายเป็นหอกมาทิ่มแทงตัวเองแน่ๆ

"อืม~ ไม่ได้จริงๆ เหรอเนี่ย"

รุ่นพี่โทโมเอะยืดเส้นยืดสายแรงๆ

"ฉันก็คิดว่าคงไม่ไหวเหมือนกันแหละ แต่รู้ทั้งรู้ก็ยังต้องขอลองซักทีน่ะนะ อยากเดิมพันกับความหวังริบหรี่ว่าบางทีถ้าเป็นคุณคิโชวอินอาจจะยอมรับก็ได้ แต่ก็ช่วยไม่ได้นะ กำแพงระหว่าง Pivoine กับสภานักเรียนสูงกว่าสมัยม.ต้นอีกนี่"

ค่ะ อย่าเรียกว่ากำแพงเลย เรียกว่าร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนาเถอะค่ะ รอยร้าวมันลึกประมาณนั้นแหละค่ะ

"งั้นเอาเป็นว่ามีแต่อาริมะเป็นกรรมการสภานักเรียนปีหน้า แต่ยังไงก็ขอให้คุณคิโชวอินช่วยงานสภานักเรียนในฐานะกรรมการห้องด้วยนะ"
"ค่ะ ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็ยินดีค่ะ"

นายตัวสำรองมองฉันด้วยสายตาเคลือบแคลง สายตาแบบนั้นมันหมายความว่าไงกันยะ ทั้งที่ตอนม.ต้นเคยคุยกันหลายครั้งในฐานะประธานสภานักเรียนกับตัวแทนห้อง อ๊ะ แต่ส่วนมากฉันจะเป็นคนรวบรวมชีทหรือเอกสารยื่นส่งสภานักเรียน ส่วนนายเณรน้อยเป็นคนเอาไปส่งนี่นะ

หรือจะเข้าใจผิดว่าฉันยัดเยียดงานกรรมการห้องทั้งหมดให้นายเณรน้อย !? เสียมารยาท ! นี่ชั้นทำงานหนักนะยะ !
อะไรยะ เป็นตัวสำรองขี้แพ้เหมือนกันแท้ๆ ทำเป็นมองด้วยสายตาหวาดระแวงแบบนั้น นายน่ะแหละรองผู้ใหญ่บ้านคานทองของชั้น !

"อะไร"
"เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร"

"อาริมะ คุณคิโชวอินเป็นที่พึ่งได้ดีในเวลาลำบากนะ จะไปมีอคติเพราะเห็นว่าเป็น Pivoine ไม่ได้ หัดเปิดใจให้กว้างหน่อย"
"....แต่ชื่อเล่นแม่นี่"

ชื่อเล่น !?

ฉันหูผึ่ง ดักจับเสียงพึมพำเบาๆ ของนายตัวสำรองได้ในทันที

"มิซึซากิคุง ฉันมีชื่อเล่นว่าอะไรเหรอคะ"
"เปล่า... ไม่มีอะไร"

จะไม่มีอะไรได้ไงเล่า ! ฉันถูกตั้งชื่อเล่นแปลกๆ ให้โดยไม่รู้ตัวเหรอ !?
เพราะงี้หรือเปล่าเลยไม่มีผู้ชายคนไหนกล้าย่างกรายเข้ามา !?

"มิซึซากิคุง"
"บอกแล้วไงว่าไม่รู้ !"
"โกหกสินะคะ เวลาโกหกคนเราจะมองไปทางขวาบน เมื่อกี้มิซึซากิคุงก็มองไปทางนั้นเลยค่ะ"
"แล้วทำไมเธอถึงรู้เรื่องนั้นเล่า !"

เพราะท่านพี่สอนให้ไงล่ะคะ มีปัญหาหรือเปล่า

"ฉันก็ไม่ค่อยรู้หรอกน่า ! เห็นว่าชื่อแม็กกี้หรืออะไรทำนองนี้แหละ !"

แม็กกี้ หรือว่าผมม้วน (มาคิคามิ) เลยชื่อแม็กกี้เหรอคะ !?
อืม~ แปลกๆ ยังไงชอบกล แต่ก็ยังดีกว่ายัยหัวโรลล่ะนะ ดูๆ ไปก็น่ารักดีออก แม็กกี้ คุณๆ ผู้ชายทั้งหลายคะ จะเรียกดิฉันว่าแม็กกี้ก็เชิญเลยนะคะ !

นายตัวสำรองข้างฉันเอามือปิดตา กลัวจะโดนอ่านใจขนาดนั้นเลยเหรอ แค่นี้ก็เห็นชัดแล้วนะว่านายมีเรื่องปิดบังอยู่ หรือว่ามีนามแฝงพิลึกๆ ที่ฉันยังไม่รู้อยู่อีก

"เอาน่า ทั้งสองคน ทั้งอาริมะและคุณคิโชวอินต่างก็เป็นรุ่นน้องม.4 ที่ฉันเชื่อถือเป็นพิเศษนะ หลังฉันพ้นตำแหน่งประธาน เรียนจบจากชั้นม.ปลายไปแล้ว ก็ขอให้ช่วยสนับสนุนสภานักเรียนต่อไปด้วยล่ะ"

รุ่นพี่โทโมเอะเข้ามาปรามไว้ เรื่องจึงจบลงตรงนี้ ไว้จะตามไปซักต่อทีหลังนะ
ว่าแต่รุ่นพี่โทโมเอะจะจบการศึกษาเหรอ... อุตส่าห์ตามมาสนิทกันในอาคารเรียนเดียวกันแท้ๆ อีกหนึ่งปีให้หลังก็จะไม่อยู่แล้ว เหงาจังเลย

"อ้าว คุณคิโชวอิน เป็นอะไรไปเหรอ"
"เปล่าค่ะ..."

แย่จัง เหงาจังเลย
รุ่นพี่โทโมเอะเป็นคนที่วางตัวได้สมดุลดีมาก เพราะรุ่นพี่โทโมเอะเป็นประธานสภานักเรียน ทำให้ Pivoine กับสภานักเรียนไปกันได้ด้วยดีอยู่แท้ๆ
ก็มีแต่รุ่นพี่โทโมเอะนี่แหละที่จะกล้ามาขอให้ฉันเข้าสภานักเรียน ปรกติไม่มีใครเขากล้ามาชวน Pivoine กันหรอก
ถ้ารุ่นพี่โทโมเอะไม่อยู่ จากนี้ไปจะเป็นยังไงนะ ไม่อยากให้มีเรื่องกระทบกระทั่งกันเลย

"งั้นเรื่องนี้เอาไว้แค่นี้ อาริมะยังมีเรื่องในปีหน้าต้องคุย อยู่ก่อนนะ ส่วนคุณคิโชวอินกลับไปก่อนได้เลย วันนี้ขอบคุณมากนะ"
"ค่ะ รุ่นพี่โทโมเอะ สวัสดีค่ะ มิซึซากิคุง"
"กลับระวังๆ ด้วยนะ เหนื่อยหน่อยนะ"
"...เหนื่อยหน่อยนะ"

ฉันตรงดิ่งไปยังลานจอดรถหารถที่มารับโดยไม่แวะห้องสโมสร
รู้สึกหดหู่ยังไงไม่รุ้ ดีล่ะ ! วันนี้มากินขนมกันดีกว่า ! เปิดขนมลักกี้เทิร์นที่ซ่อนไว้ในตู้เสื้อผ้าก่อนเลย


วันรุ่งขึ้น ฉันจับตัวซาโตมิคุงไว้ ตั้งถามเรื่องชื่อเล่นที่ถูกตั้งให้ฉัน
"ชื่อเล่นของคุณคิโชวอิน ?"
"ค่ะ เมื่อวานฉันได้ยินจากมิซึซากิคุงมามีคนตั้งชื่อเล่นให้ฉันว่าแม็กกี้ ยังมีชื่ออื่นอีกหรือเปล่าคะ"
"แม็กกี้ อ้อ ผมม้วน (มาคิคามิ) น่ะเหรอ แหม ชื่อเล่นเหรอ ตอนนี้ไม่มีอะไรนี่"
"ตอนนี้ ?  แปลว่าเมื่อก่อนมีเหรอคะ ? ว่าไงคะ ?"
"เอ๋... เอ่อ... ประมาณว่าเทพธิดา.. ไรงี้"
"เทพธิดา ?"
"แหม ผมก็ไม่รู้ละเอียดหรอก ! แต่ตอนนี้ไม่มีใครเรียกชื่อนั้นแล้วล่ะ ! ฉายาสมัยม.ต้นน่ะ ! ไว้เดี๋ยวผมจะตามแก้ให้เองนะ !"

เทพธิดา.. พูดถึงเทพธิดาก็ต้องนึกถึงอโฟรดิเท แต่ก็มีนักเรียนที่ได้ฉายานี้อยู่แล้ว เด็กผู้ชายที่เล่นไวโอลินไปพลางสะบัดผมไปพลางคนนั้นแหละ ทรงผมดูเหมือนอโฟรดิเทหน่อยๆ ถึงเป็นผู้ชายก็เลยเรียกว่าอโฟรดิเท  ตอนนี้ย่อเหลือดิเทเฉยๆ แล้วล่ะ

ถ้าพูดถึงเทพธิดาองค์อื่นๆ ก็อาจจะเป็นวีนัส อีกชื่อหนึ่งของอโฟรดิเท ไม่ก็อาเธน่า ที่ดังๆ ก็มีเทพธิดาแห่งความงามและความรัก และเทพธิดาแห่งการต่อสู้ล่ะนะ แต่เทพธิดาของกรีกก็มีเยอะเหมือนกันน้า แหม ช่างเถอะ

"งั้นฉันจะยอมรับก็ได้ค่ะ"

ซาโตมิคุงทำหน้าโล่งใจกลับเข้าไปในหมู่เพื่อน

...เทพธิดาหรอก ถ้าเป็นวีนัสจะทำยังไงดีล่ะ เขินแย่เลย




NEKOPOST.NET