[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 80 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.80 - ตอนที่ 80


80


เมื่อเสร็จสิ้นการเดินทางไกล สิ่งที่ตามติดมาก็คือสอบกลางภาค
มีนักเรียนนอกเก่งๆ เข้ามามากมาย ฉันจึงต้องยิ่งฮึดตั้งใจท่องหนังสือ
ความจริงแล้วก็เผลอตัวไปหน่อย ไม่ได้เข้าโรงเรียนสอนพิเศษสำหรับม.ปลาย พึ่งแต่อาจารย์สอนพิเศษที่บ้านอย่างเดียว ก่อนสอบนี่ตั้งใจว่าจะให้ติวถี่ๆ หน่อย

"รู้สึกว่าคุณเรย์กะจะไม่ถนัดวิชาคณิตศาสตร์ ถ้าแก้โจทย์ไปเรื่อยๆ น่าจะเอาชนะจุดอ่อนตรงนี้ได้ พยายามเข้านะคะ"
"ค่ะ"

ก็ทำไปเรื่อยๆ นี่แหละที่ทำไม่ได้ ก็ไม่ชอบนี่นา...
แต่ถ้าไม่ตั้งใจ อาจจะถูกเรียกไปเรียนเสริมอีกก็ได้ ฉันไม่อยากอยู่คนเดียวโดดเดี่ยวแบบนั้นอีกแล้วนะ ที่สำคัญก็คือไม่อยากปล่อยมือไปจากสถานการณ์ที่ได้รับคำชมเชยว่า "สมเป็นท่านเรย์กะ" ทั้งที่เป็นคนใจเล็กแบบนี้อ่ะ !

เพื่อศักดิ์ศรีงี่เง่าแบบนี้ ฉันจึงต้องปลุกปล้ำกับสูตรคณิตศาสตร์ที่ยากทำความเข้าใจต่อไป


คราวนี้ฉันลองเอื้อมมือไปหาเครื่องดื่มบำรุงกำลัง  โดยพื้นฐานแล้วฉันต้องนอนวันละ 7 ชั่วโมง ถ้านอนน้อยกว่านั้นติดๆ กันจะง่วงจนต้องงีบกลางวัน
แต่อยู่ๆ จะเอื้อมมือไปแตะของสูงแบบว่าขวดละพันเยนไรงี้ก็ไม่ไหวนะ รู้สึกเหมือนมันจะเป็นปราการด่านสุดท้าย
ก็เลยลองซื้อแบบฮิตๆ แพ็คละสามขวดมาลองก่อน

อ๊ะ ไม่ได้เจอรสชาติแบบนี้ตั้งนาน ชาติก่อนก็ดื่มอยู่บ่อยๆ เลยนี่นา
ไม่รู้เหมือนกันว่าได้ผลหรือไม่ได้ผล แต่ฉันก็ชอบตัวเองที่ดูหนังสือสอบอดตาหลับขับตานอนจนต้องพึ่งเครื่องดื่มบำรุงกำลังแบบนี้นะ
เมื่อเห็นฉันทิ้งขวดเครื่องดื่มบำรุงกำลังลงถังขยะ ท่านแม่ก็ว่า "เด็กผู้หญิงไม่ต้องพยายามมากขนาดนั้นก็ได้" แล้วก็ให้เครื่องดื่มบำรุงความงามมาเพียบ ฉันก็เลยดื่มๆ ไปด้วย

เอ้า พร้อมลุยละนะ ! สอบกลางภาค !


เมื่อสอบเสร็จท่านแม่ก็พาฉันไปเอสเต้กับแฮร์ซาลอน  ท่านแม่เนี่ยเป็นห่วงรูปโฉมของฉันจริงๆ เลย ยังไงท่านแม่ก็มีแบบฉบับความงามของเจ้าหญิงอยู่ในใจอยู่แล้วนี่นา ยังดีที่ไม่ได้มีรสนิยมแบบโกธิคโลลิ

ส่วนผมขาวที่โผล่ออกมา ตอนนี้ก็กลับเป็นสีดำเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ฉันทำเฮดสปาทุกครั้งเพื่อไม่ให้เกิดโศกนาฏกรรมแบบนั้นซ้ำอีก
เมื่อทั้งผมทั้งผิวเปล่งปลั่งด้วยผลจากเอสเต้และทรีตเทนต์อยู่ได้ไม่กี่วัน ผลสอบกลางภาคก็ถูกประกาศ

ลำดับที่ถูกนำมาประกาศในที่สาธารณะในระดับม.ปลายถึงแค่ลำดับที่ 30  ที่ 30 จาก 300 คนเนี่ย ฉันคงไม่ไหวหรอก

.....ถึงจะคิดว่าไม่ไหว แต่ก็ยังโผล่ไปดูบอร์ดประกาศด้วยสีหน้าแบบเฉยๆ ไม่หวังมากค่าอยู่ดี
ฉันใจเต้นตักตักขณะเงยหน้าขึ้นดู อื้อ ไม่มีจริงๆ ด้วย
แต่มีชื่อที่ไม่คุ้นเต็มไปหมดเลย คงเป็นพวกเด็กเข้าใหม่จริงๆ ด้วยล่ะ ว่าแล้วเชียว
แต่ชื่อที่เปล่งประกายที่สุดก็ยังเป็น

1.  คาบุรากิ มาซายะ
2. เอ็นโจ ชูสุเกะ

สุดยอดเลย คะแนนรวมก็เกือบเต็ม ในหัวทำด้วยอะไรคะเนี่ย น่าอิจฉาจัง ในชั้นปีของพวกเรา อันดับ 1, 2 นี่ไม่มีอะไรสั่นคลอนเลย แค่สองคนนี้สลับกันขึ้นๆ ลงๆ แค่นั้นเอง

อันดับ 1 2 เป็นคาบุรากิกับเอ็นโจก็จริง แต่อันดับ 3 ก็คือวาคาบะจัง ! แถมคะแนนเฉียดสองคนนั้นไปนิดเดียว แบบนี้ดีไม่ดีสอบกลางภาคครั้งต่อไปอาจจะแซงขึ้นมาติดอันดับท็อปก็ได้ !?

วาคาบะจังยืนเหม่อๆ ผมยุ่งๆ ชี้ไปมามองบอร์ดเหมือนเคย ดูไม่เหมือนเด็กหัวดีเลย... วาคาบะจัง ปากเผยออยู่นะ ! มันดูเหมือนเด็กปัญญาอ่อนนะ หุบปากสิ !
พวกนักเรียนคนอื่นๆ ซุบซิบกันว่า ใครน่ะ ทาคามิจิ วาคาบะ พอเห็นเจ้าตัวก็ทำหน้าตกใจว่า นี่น่ะเหรอ !? นี่แหละนะที่เขาว่ากันว่าน้ำนิ่งไหลลึก

ในลำดับผลสอบที่มีชื่อนักเรียนเข้าใหม่ปะปนอยู่มาก นายตัวสำรองก็ฝ่าเข้าไปได้ถึงลำดับที่ 5 สุดยอดเลย ! ในฐานะตัวสำรองเหมือนกัน ฉันนี่ภูมิใจมากๆ เลยละค่ะ !
ดูเหมือนวาคาบะจังจะหาชื่อตัวเองเจอแล้ว จึงทำหน้าโล่งอก สำหรับนักเรียนทุนนี่ผลคะแนนเป็นเรื่องใหญ่เลยนี่นา ยินดีด้วยนะ

แล้วคาบุรากิกับเอ็นโจก็มาถึง ปรกติดูไม่เห็นสนใจลำดับสอบเลยแท้ๆ แต่พอขึ้นเทอมใหม่ก็คงเป็นห่วงลำดับสอบครั้งแรกบ้างล่ะเนอะ
เมื่อทั้งสองมาถึง เหล่านักเรียนที่มุงกันอยู่หน้าบอร์ดก็แหวกออกซ้ายขวา
เห็นแค่ว่าชื่อของพวกตัวเองอยู่บนๆ แล้ว คาบุรากิก็พึมพำ

"ทาคามิจิ วาคาบะที่ได้ที่ 3 นี่ใคร"

นักเรียนรอบๆ ที่ได้ยินคำถามของคาบุรากิก็บุ้ยใบ้ไปทางนั้น "เหมือนจะเป็นผู้หญิงคนนั้นครับ"
คาบุรากิเหลือบมองวาคาบะจังแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินหายจากหน้าบอร์ดไปพร้อมกับเอ็นโจ ผิดกับคาบุรากิที่ทำหน้าเฉยเมย เอ็นโจดูทำท่าสนใจนิดหน่อย
จากนั้นพวกนักเรียนก็เริ่มส่งเสียงเซ็งแซ่ผิดกับเมื่อครู่ บรรยากาศดูไม่สบอารมณ์ ได้ยินคำพูดแว่วๆ ลอยมาว่า "อวดดี"...

ไม่มีใครกล้ามาหาเรื่องกับวาคาบะจังซึ่งๆ หน้าหรอก แต่ดูเหมือนนักเรียนส่วนหนึ่งจะไม่พอใจที่วาคาบะจังโผล่พรวดขึ้นมาไล่จี้ตำแหน่งของคาบุรากิและเอ็นโจ  ยิ่งเด็กคนนั้นเป็นประเภทสามัญชนบ้านๆ แบบที่ไม่มีอยู่ในซุยรันด้วยก็ยิ่งเหมือนถูกสบประมาทเข้าไปใหญ่

แต่ถึงจะพูดแบบนั้นก็เหอะ ในกรณีของวาคาบะจัง เป็นนักเรียนทุนก็ต้องทำคะแนนดีๆ นั่นแหละ  แล้วถ้าจะบอกว่าจี้ตำแหน่งสองคนนั้น นายตัวสำรองที่อยู่อันดับ 3 มาตลอดตอนม.ต้นล่ะจะว่าไง

พอฉันถาม เพื่อนๆ ทุกคนก็ว่า "มิซึซากิคุงน่ะไม่เป็นไรหรอกค่ะ" ทำไมล่ะ เพราะหน้าสินะ เพราะหน้าตาดีสินะ
ไม่ใช่แค่นั้น นายตัวสำรองดูเหมือนจะมีเสน่ห์ดึงดูดทั้งชายหญิง ก็เป็นถึงประธานสภานักเรียนนี่น้า
ถ้าจะโทษก็โทษพวกตัวเองที่หัวไม่ดีสิยะ จะไปว่านักเรียนเข้าใหม่ที่หัวดีทำไม

"เป็นนักเรียนเข้าใหม่ที่ผ่านการสอบที่เข้มงวดเข้ามาได้ ก็ต้องหัวดีเป็นธรรมดาแหละค่ะ  ท่านคาบุรากิกับท่านเอ็นโจที่ปราบนักเรียนพวกนั้นไว้อยู่หมัดสิคะช่างวิเศษจริงๆ"
"จริงด้วยนะคะ ! ยอดจริงๆ~ จักรพรรดิกับท่านเอ็นโจ !"

แค่ยกชื่อสองคนนั้นมาอ้างก็ไม่ต้องห่วงล่ะ บรรยากาศเปลี่ยนไปเป็นวี้ดว้ายกรี๊ดกร๊าดสนุกสนานกลางคัน

เมื่อดูใบแจ้งผลคะแนนสอบที่แจกมา ฉันตกไปอยู่อันดับที่ 74 อืม...คะแนนแบบนี้ควรจะดีใจได้เหรอเนี่ย


วิธีแก้เครียดของฉันในช่วงนี้ก็คือเย็บตุ๊กตาจากผ้ากำมะหยี่
ใช้เข็มพิเศษสำหรับปักผ้ากำมะหยี่ขนๆ ปักผ้าฉึกๆ สนุกจังเลยล่ะ ฉันลองทำตุ๊กตาหิมะขึ้นมาเป็นตัวแรกพลางดูคู่มือไปด้วย แค่ทำก้อนกลมๆ ขาวๆ ใหญ่เล็กขึ้นมาสองก้อนแล้วติดตาลงไปแค่นั้นเอง
ต้องระวังไม่ให้ทำเพลินจนปวดตา โอ๊ย ตาฉัน ตาช้าน ~!

ปกติฉันจะนั่งทำอยู่ในห้อง แต่บางทีก็ออกไปนั่งทำที่ห้องนั่งเล่นบ้าง
ที่กำลังทำอยู่ตอนนี้ก็คือโทโระรนอิโมะทาโร่ ใช้เข็มปักผ้ากำมะหยี่สีม่วงฉึกฉักฉึกฉัก...
ท่านพี่กลับมาตอนดึกเจอฉันในสภาพนี้ ถึงกับถามว่า "อีกฝ่ายเป็นใคร !"

นี่ไม่ใช่ตุ๊กตาฟางต้องสาปนะคะท่านพี่...

ฉันอยากได้เพื่อนทำงานฝีมือที่เข้าใจในความรู้สึกนี้จัง อยากเข้าชมรมงานฝีมือ... ไม่ต้องสนใจบรรยากาศล่ะ ลุยไปเลยดีไหมนะ
แต่พอลุยเข้าไปจริงๆ ก็เหลือฉันนั่งอยู่เดียวดายในห้องชมรมอีก ฮึก น้ำตานี่เป็นเพราะเพ่งงานปักมากเกินไปสินะ

 




NEKOPOST.NET