[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 70 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.70 - ตอนที่ 70 หัวหน้าห้อง / เณรน้อย


70

(หัวหน้าห้อง)

 

ผมเคยอยู่ห้องเดียวกับคุณคิโชวอินครั้งแรกเมื่อตอนชั้นประถมห้า
เธอเป็นคนที่เด่นสะดุดตาในหมู่เด็กผู้หญิง แม้จะอยู่คนละห้องก็เป็นที่รู้จักดี
คุณหนูตระกูลคิโชวอินผู้เป็นสมาชิก Pivoine ทำผมราวกับเจ้าหญิง เป็นคนสวยแต่ดูน่ากลัวนิดๆ ยากเข้าใกล้ ความประทับใจแรกเป็นเช่นนั้น  ยิ่งมีเพื่อนๆ ผู้หญิงห้อมล้อมราวกับขบวนแห่นำเสด็จก็ยิ่งน่ากลัวไปกันใหญ่

ไม่รู้ทำไมตอนป.หกเราถึงได้เป็นกรรมการห้องด้วยกัน

ความจริงแล้วคนที่เป็น Pivoine ไม่ค่อยจะมาทำกิจกรรมโรงเรียนหรอก ยิ่งเป็นคุณคิโชวอินคนนั้นด้วยแล้ว
แต่รู้สึกว่าตอนป.ห้าก็เป็นคณะกรรมการจัดงานกีฬาสีนี่นะ ตอนนั้นก็ถือว่าเกินคาดเหมือนกัน

ตอนแรกที่ต้องเป็นกรรมการห้องร่วมกับคุณคิโชวอินก็เป็นกังวลนิดหน่อย กลุ่มคุณคิโชวอินท่าทางหมิ่นๆ เด็กผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่คาบุรากิคุงกับเอ็นโจคุงซะด้วย

แต่ผิดจากที่คาดไว้ คุณคิโชวอินทำหน้าที่รองหัวหน้าห้องได้เป็นอย่างดี ยิ่งมีความสามารถในการคุมพวกผู้หญิงเอาไว้ได้อยู่หมัด จนเรื่องต่างๆ เป็นไปอย่างราบรื่น
ส่ววนนักเรียนชายที่มักจะลืมเอางานมาส่ง ถ้าคุณคิโชวอินออกหน้ามาเมื่อไหร่ ก็จะรีบร้อนเอามาส่งในวันถัดไปทันที ยอดเลย ทั้งที่ไม่ได้ขู่เข็ญอะไรแท้ๆ แต่กลับมีแรงกดดันโดยไม่ต้องเอ่ยปาก
เกือบเรียกว่าเจ้าแม่แล้วไงล่ะ

คุณคิโชวอินคนนั้น ถ้ามีธุระพูดคุยกัน เธอก็พูดจาได้ปรกติดี
หน้าตาภายนอกก็แบบนั้น คำพูดที่ใช้ก็เป็นคุณหนูขนานแท้ แต่พอคุยๆ กันแล้วก็รู้สึกว่าห้าวๆ กว่าที่คิด
เวลามีงานธุรการให้ช่วยก็รับไปทำโดยไม่ปริปากบ่น หรือว่าจะเป็นพวกปฎิเสธคนไม่เก่งกันนะ
ความจริงผมอยากเป็นกรรมการห้องคู่กับคุณฮอนดะเหมือนปีที่แล้ว แต่ทัศนศึกษาท่องเที่ยวปีนี้ ให้คุณคิโชวอินเป็นรองหัวหน้าห้องอาจจะดีแล้วก็ได้

 

คุณฮอนดะ มิฮารุคือคนที่ผมชอบ
ผมแอบชอบเธอมาตั้งแต่ปีที่แล้วตอนเป็นคณะกรรมการห้องด้วยกันแล้ว แต่ผมไม่กล้าพอจะไปชวนพูดคุย
แต่ตอนเสี่ยงเซียมซีที่ศาลเจ้าผูกสัมพันธ์ที่เกียวโตก็ได้โชคดีมากนะ
คุณคิโชวอินจะเป็นที่ปรึกษาให้ได้ไหมนะ อยากให้เขียนข้อความลงในสมุดเฟรนด์ชิปที่ระลึกจบการศึกษาด้วย
พอลองคุยกับคุณคิโชวอินดู เธอก็ตกลงช่วยอย่างยินดี
จากนั้นมา ผมก็คอยปรึกษาคุณคิโชวอินเรื่องความรักอยู่เรื่อยๆ


พอขึ้นชั้นม.ต้น ผมก็ได้อยู่ห้องเดียวกับคุณคิโชวอินอีก แล้วก็ได้เป็นคณะกรรมการห้องด้วยกันอีก
คราวนี้ไม่มีความรู้สึกเกรงอกเกรงใจคุณคิโชวอินอีกแล้ว เราจึงคุยกันได้อย่างสบายๆ หลายเรื่อง แม้ท่าทีภายนอกจะดูยากเข้าใกล้เหมือนเดิมก็ตามทีเถอะ

แต่พอลองดูให้ดี บางทีอิมเมจก็พังครืนไปต่อหน้าต่อตา
อย่างบางที ตอนพักกลางวันพวกคุณคิโชวอินเดินเล่นอยู่ในสวน ผมเองเดินผ่านไปด้วยความบังเอิญ แล้วก็ได้เห็นคุณคิโชวอินโดนนกอึใส่หัวต่อหน้าต่อตา !

"กรี๊ด ท่านเรย์กะ !"
"ท่านเรย์กะโดนนกอึใส่ !"

พวกเด็กๆ รอบข้างพากันร้องกรี๊ด "รีบไปห้องพยาบาลเถอะค่ะ !"  "ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวก็เช็ดออกได้ ทำใจดีๆ ไว้นะคะ !" พากันหอบคุณคิโชวอินที่ตกตะลึงอยู่จากไปอย่างรวดเร็ว

คนอยู่กันเยอะแยะขนาดนั้น มีแต่คุณคิโชวอินคนเดียวที่โดนเล่นงาน...
ผมลืมตาที่เหลือกขาวของคุณคิโชวอินไม่ลงจริงๆ
จะว่าไปตอนไปทัศนศึกษาสมัยประถมก็โดนกวางมะรุมมะตุ้มด้วยนี่นา คงเป็นประเภทโดนสัตว์รุมรักได้ง่ายล่ะมั้ง

วันนั้น คุณคิโชวอินขอลาครึ่งวัน


แล้วคุณคิโชวอินก็มีความรัก
อีกฝ่ายเป็นประธานนักเรียนชั้นม.สาม เจ้าตัวคงตั้งใจจะเก็บเป็นความลับ แต่ผมรู้ทันที
เพราะแม้อาจารย์จะมีธุระใช้ผมไปหาสภานักเรียน เจ้าตัวก็จะโผล่พรวดมาแย่งงานไปจากผม
พอกลับมาจากห้องสภานักเรียน ก็งึมงำอะไรพลางยิ้มอยู่คนเดียว

ไม่ได้นะ คุณคิโชวอิน ! ถ้าใครมาเห็นเข้าเดี๋ยวก็คิดว่าเป็นคนเพี้ยนๆ หรอก !

ผมลองทักอ้อมๆ ว่า "คุณคิโชวอิน มีอะไรดีๆ หรือเปล่า ดูท่าทางสนุกสนานจังเลยนะ"  คุณคิโชวอินก็จะร้องว่า "ว้าย ตายแล้ว" พลางใช้สองมือปิดหน้า จากนั้นสำรวมกิริยา ไม่พูดหรือยิ้มคนเดียวอีก โล่งไปที

แต่ประธานนักเรียนเหรอ ชอบคนกว้างขวางมีบารมีแบบนั้นเองสินะ


แต่ดูเหมือนความรักของคุณคิโชวอินจะไปได้ไม่ค่อยสวย ผมกับคุณฮอนดะเองก็ไม่มีความคืบหน้าเลย ก็เลยเข้าใจความรู้สึกดีนะ !

แล้วคุณคิโชวอินก็แนะนำศาลเจ้าผูกสัมพันธ์ในโตเกียวให้
ผู้ชายไปคนเดียวก็ออกจะน่าอายอยู่ แต่คุณคิโชวอินอุตส่าห์แนะนำให้ทั้งที ก็เลยลองไปดู

"คุณคิโชวอิน ไปมาแล้วล่ะ เสี่ยงเซียมซีด้วยนะ"
"อ้าว งั้นเหรอคะ เป็นไงบ้างคะ"
"อืมม์ น่าเสียดาย ได้แค่โชคกลาง"
"เห..."
"คุณคิโชวอินก็จับด้วยใช่ไหม ได้อะไรล่ะ"
"....มีโชคน่ะค่ะ"
"อ๊ะ งั้นเหรอ น่าเสียดายนะ"
".........."

ได้แค่มีโชคเลยทำหน้าแปลกๆ แบบนั้นหรือเปล่านะ ก็เรียกได้ว่ายังไม่ค่อยดีเท่าไหร่
คุณคิโชวอินแอบเดาะลิ้นเบาๆ  เด็กผู้หญิงทำแบบนั้นมันดูไม่ดีนะ


ซักพักหนึ่งผ่านไป คุณคิโชวอินก็ไม่โผล่ไปที่สภานักเรียนอีก พอคิดว่าแปลกๆ ก็เลยลองถามดูว่า "ระยะนี้ไม่ไปสภานักเรียนเลยนะ" แล้วคุณคิโชวอินก็ทำหน้ายักษ์บอกว่า "รู้หรือเปล่าคะ หัวหน้าห้อง รักแรกน่ะไม่สมหวังหรอกค่ะ ~ ไม่สมหวังหรอกนะคะ~ หัวหน้าห้อง" ราวกับร่ายมนต์ต้องสาปใส่ผม  มะ มันน่ากลัวนะ คุณคิโชวอิน !

เมื่อจะจากไป คุณคิโชวอินก็หันมาแวบหนึ่ง โปรยยิ้มให้
มารร้ายจงหายไป !
ผมกลับบ้านไปตั้งหน้าเขียนกลอนถึงคุณฮอนดะ จะใช้กลอนนี่ปัดเป่าวิญญาณร้ายไปให้ได้ !

ถึงจะเห็นแบบนั้น แต่ทุกปีพอเข้าฤดูใบไม้ร่วง คุณคิโชวอินก็จะพึมพำว่า "ถึงฤดูชมจันทร์แล้วนะคะ"
ถึงจะพิลึกแต่ก็สมเป็นคุณหนูตระกูลคิโชวอิน เยี่ยมจริงๆ

แม้จะมีนิสัยแปลกๆ บ้าง แม้บางครั้งจะมองคู่รักด้วยสายตาแค้นเคือง แต่ผมก็ชอบคุณคิโชวอินที่เป็นคนใจดีและเอ๋อๆ ในบางครั้ง

แต่เขาเองก็คอยสอดส่องคุณคิโชวอินอยู่เสมอเหมือนกันนะ ตอนนกอึใส่หัวยังเห็นแล้วยิ้มด้วยล่ะ

 

**********************

(เณรน้อย)

 

ผมปลื้มเอ็นโจคุงมากๆ เลยล่ะ
ทำทุกอย่างได้อย่างราบรื่นด้วยรอยยิ้มละไม ดูไม่เหมือนตั้งใจเรียน แต่ก็ได้คะแนนท็อปตลอดเวลา
ผมชอบบรรยากาศอ่อนโยนรอบตัวเอ็นโจคุงมากกว่าความมีบารมีอย่างราชันย์ของคาบุรากิคุง

คาบุรากิคุงมีบรรยากาศแบบที่ไม่ต้องพูดอะไรคนรอบข้างก็ยินดีโอนอ่อนปฎิบัติตาม เรียนดีกีฬาเก่ง ชื่อเสียงตระกูลก็ไร้ข้อตำหนิ เป็นคนที่สมบูรณ์แบบ ท่าทางที่เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างในบางครั้งดูเป็นผู้ใหญ่กว่าพวกเรามาก ทำให้ผมกลัวๆ ไม่กล้าเข้าหา

แต่ท่านเอ็นโจกลับยิ้มแย้มพูดคุยได้กับทุกคน ดูเข้าถึงง่าย


ตอนอยู่ชั้นม.1 ผมอยู่ห้องเดียวกับเอ็นโจคุง ผมเป็นหัวหน้าห้อง ต้องเจอทั้งรอยร้าวระหว่างนักเรียนในและนักเรียนนอก แถมต้องผจญกับพวกผู้หญิงที่เล็งเอ็นโจคุงอีก เหนื่อยแสนสาหัส

ในตอนนั้น คนที่คอยเป็นห่วงถามผมว่า "ไหวหรือเปล่า" ก็คือเอ็นโจคุงนี่เอง เมื่อพวกผู้หญิงที่เป็นแฟนเอ็นโจคุงกรี๊ดกร๊าดกันเกินควร เขาก็จะเตือนอย่างอ่อนโยนไม่ให้ใครเสียใจ แถมยังคอยแนะนำงานคณะกรรมการต่างๆ ให้นักเรียนภายนอกเพื่อให้พวกเขาชินกับโรงเรียนโดยเร็ว

เป็นการใส่ใจเหมือนไม่ได้ตั้งใจ ! คุณฮอนดะที่เป็นกรรมการห้องเหมือนผมก็ถึงกับเคลิ้มไปเลย


เอ็นโจคุงคนนั้น ช่วยแนะนำให้คุณคิโชวอินมาเป็นรองหัวหน้าห้องให้ผมที่กำลังเป็นกังวลเพราะต้องเป็นกรรมการห้องห้องที่คาบุรากิคุงอยู่ในชั้นม.3

คุณคิโชวอินเนี่ย จะว่าไปก็เหมือนคาบุรากิคุงฝั่งผู้หญิง !
มักจะมีเพื่อนๆ ผู้หญิงห้อมล้อมอยู่เสมอ ยิ้มแย้มอย่างสงบ เป็นผู้หญิงที่ไม่น่าเป็นศัตรูด้วยหมายเลขหนึ่งเลยล่ะ

ถ้าคาบุรากิคุงเป็นจักรพรรดิ คุณคิโชวอินก็เป็นจักรพรรดินีนี่แหละ น่ากลัวเกินไปแล้ว
แต่คุณคิโชวอินคนนั้นก็ตกลงเป็นรองหัวหน้าห้องให้ สมแล้ว เอ็นโจคุง เกลี้ยกล่อมคุณคิโชวอินคนนั้นได้เนี่ย

คุณคิโชวอินที่ดูน่ากลัวกลับพูดคุยง่ายกว่าที่คิด แต่ก็ยังประหม่าอยู่หน่อยๆ โดยเฉพาะแรงกดดันจากพวกผู้หญิงที่อยู่ข้างหลัง...

 

ในที่สุดก็ปรากฎคนกลุ่มหนึ่งขึ้นท้าทายกับอำนาจของจักรพรรดินีคิโชวอิน นั่นก็คือกลุ่มคุณซึรุฮานะ

ทั้งสองกลุ่มปะทะกันรุนแรงจนสะเก็ดไฟกระเด็น แต่ตัวคุณคิโชวอินได้แต่ผุดยิ้มสบายๆ เหมือนไม่ได้ให้ความสนใจ
 บางทีก็ตักเตือนในฐานะรองหัวหน้าห้อง แต่เมื่อกลุ่มคุณซึรุฮานะทำเมินเฉย เธอก็ว่า "งั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ" ถอนตัวออกมาทันที

ใจผมน่ะอยากให้ตักเตือนให้เข้มงวดกว่านี้หน่อย แต่คุณคิโชวอินคนนั้นทั้งคน อาจจะมีความคิดอะไรอยู่ก็ได้

กลุ่มผู้หญิงสองกลุ่มปะทะกัน ในห้องเรียนเต็มไปด้วยบรรยากาศการฆ่าฟัน แต่คนที่ทำท่าไม่สนอกสนใจก็มีแต่คาบุรากิคุงกับคุณคิโชวอินนี่แหละ สุดยอดจริงๆ ระดับต่างกันสุดๆ

แต่ผมก็สังหรณ์ใจอยู่ว่ากำลังจะมีอะไรเกิดขึ้น นั่นเพราะดวงตาของคุณคิโชวอินไม่ได้ยิ้มไปด้วย

 

วันนั้นมาถึงอย่างรวดเร็ว

คุณคิโชวอินที่ถือพัดอยู่ในมือวันนั้นน่าเกรงขามสุดๆ ดูราวกับมีออร่าที่บ่งบอกไม่ถูกเปล่งออกมาจากร่างกาย
หลังเลิกเรียน คุณคิโชวอินออกจากห้องเรียนไปพร้อมๆ กับพระสหายพร้อมกับรอยยิ้ม

พวกนักเรียนที่เหลืออยู่พากันตื่นเต้นกระซิบกระซาบว่า "ในที่สุดภูเขาก็สั่นคลอน !?" "เจ้าแม่กาลีองค์ลงแล้ว !"
แต่ทุกคนก็กลัวๆ จึงไม่มีใครกล้าตามไปมุง

วันรุ่งขึ้น พวกคุณซึรุฮานะไม่ได้มาที่ห้องเรียน พอลองถามเพื่อนๆ ห้องอื่นดู ก็เห็นว่ากลุ่มคุณซึรุฮานะเงียบสงบอย่างประหลาด
ดูเหมือนคุณคิโชวอินจะเป็นฝ่ายมีชัย

ผู้กล้าที่ตามไปดูเล่าให้ฟังทั้งๆ ที่ตัวสั่นว่า "องค์ราชินีฟาดค้อนเหล็กแห่งความพิโรธแล้ว จะขัดขืนองค์ราชินีไม่ได้เด็ดขาด !"
แม้แต่คาบุรากิคุงที่เย็นชากับผู้หญิงก็เขกหัวคุณคิโชวอินอย่างสนิทสนม เล่นเอาพวกผู้หญิงกรี๊ดกันเป็นแถบๆ แถมยังดูท่าจะสนิทกับเอ็นโจคุงด้วย !

โลกของพวกเรามันผิดกันจริงๆ น่ะแหละ ถ้าเป็นศัตรูคงน่ากลัวสุดๆ

พอเล่าเรื่องนี้ให้หัวหน้าห้องห้องห้าฟัง เขาก็ว่า "คุณคิโชวอินน่ะตลกออกนะ"...
เอ็นโจคุงก็บอกว่า "คุณคิโชวอินเป็นคนสนุกสนาน"  ผมก็น่าจะทิ้งอคติในใจไปเหมือนกันนะ


แต่ไม่เห็นมีอะไรน่าสนุกตรงไหน

ตอนไปทัศนศึกษา เธอฟาดเค้กสีฟ้าที่ใครๆ พากันยอมแพ้ในคำเดียวจนหมดด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็ทำท่าอาการไม่ค่อยดีไปจนวันสุดท้าย ตอนไปเที่ยวดิสนี่ย์แลนด์ก็เปียกโชกอยู่คนเดียวจนเพื่อนๆ ต้องมาช่วยกันปลอบใจ

อ๊ะ เห็นยืนขาเดียวอยู่บนทางเดินในโรงแรม ผมก็เลยเข้าไปถามว่าเป็นอะไร เธอว่า "ทำท่าโพสต์โยคะท่าต้นไม้ค่ะ" เพราะเป็นเจ้าแม่กาลีเลยต้องเล่นโยคะเหรอ ?

เธอชวนว่า "ยังมีท่าหิ่งห้อยกับท่านกกระเรียนอีกนะคะ เชิญทำด้วยกันสิคะ" แต่ผมปฎิเสธไป

คุณคิโชวอินที่ทำท่าต้นไม้อยู่ถูกคุณคาซามิที่พักห้องเดียวกันมาพบเข้าแล้วลากกลับเข้าห้องไป

คนสุดยอดอย่างคุณคิโชอินน่ะ คนสามัญอย่างผมทำความเข้าใจไม่ได้จริงๆ น่ะแหละ

 




NEKOPOST.NET