[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 64 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.64 - ตอนที่ 64


64


เฮ้อ ดวงเปลี่ยนห้องของฉันตกลงจริงๆ น่ะแหละ...
ปีสุดท้ายของชั้นมัธยมต้น ในที่สุดฉันก็ตกไปอยู่ห้องเดียวกับจักรพรรดิจนได้

เซริกะจังที่อยู่ห้องเดียวกับคาบุรากิเหมือนฉันกรี๊ดกร๊าดออกนอกหน้า

"พวกเราทำสำเร็จแล้วนะคะ ! ที่ผ่านมานี่ดวงจับฉลากแย่มาตลอดเลย !"

ที่ผ่านมานี่ดวงจับฉลากดีมาตลอดเลย

"หนึ่งปีนี้ต้องสนุกแน่ๆ เลยค่ะ ! ท่านเรย์กะว่าไหมคะ!"

จะว่าไป ตั้งแต่จับได้เซียมซีอันนั้นก็รู้สึกจะดวงตกลงมาเรื่อยๆ สงสัยฉันคงต้องไปอาบน้ำมนต์จริงๆ
วัดไหนมีชื่อเสียงเรื่องปัดเป่าอาเพศบ้างนะ

เซริกะจังวี้ดว้ายกระตู้วู้ลากฉันไปยังห้องเรียนใหม่ ระหว่างทางเราได้พบกับเอ็นโจที่ห้อมล้อมด้วยสาวๆ

"คุณคิโชวอิน ดีจังเลย มีเรื่องจะคุยด้วย ขอเวลาหน่อยได้ไหม"
"เอ๋"

พวกผู้หญิงรอบๆ ส่งเสียงกรี๊ดเอะอะกับคำพูดของเอ็นโจ "คุยอะไรกันะคะ !" "สารภาพรักเหรอ !?" "หรือจะเป็นรักสามเส้า !"
หยุดนะ ! ห้ามจินตนาการอะไรเตลิดกันไปเชียวนะ ! นายคนเจ้าเล่ห์ไร้ความน่ารักนี่จะไปสารภาพรักกับใครได้ยะ !

"ตรงนี้ไม่ค่อยสะดวก มาด้วยกันทางนี้หน่อยได้ไหม"

รอยยิ้มของเอ็นโจแฝงความกดดันอันไม่เอื้อให้ปฎิเสธ  ฉันมันหัวใจนกกระจิบจะไปขัดขืนได้ยังไงไหว !
ลางสังหรณ์บอกว่าท่าไม่ดี ในใจฉันกรีดร้องสุดเสียงบอกว่าไม่ไป๊ ! แต่ภายนอกเผยยังรอยยิ้มสบายๆ ไม่ให้ใครเห็นความร้อนรน
เซริกะจังส่งฉันไปสู่แดนประหารด้วยแววตาเป็นประกายระยิบระยับ
เอ็นโจพาฉันไปที่ปลายบันได
น่าสงสัย น่าสงสัยจริงๆ รอยยิ้มนั่นเชื่อถือไม่ได้

"คือว่านะ มีเรื่องจะขอร้องคุณคิโชวอินหน่อย"
"ขอร้อง ?"
"อื้อ คราวนี้อยู่ห้องเดียวกับมาซายะใช่ไหมล่ะ คุณคิโชวอินช่วยเป็นกรรมการห้องหน่อยได้ไหม"
"หา ?"

กรรมการห้อง ? ทำไมต้องเป็นฉันล่ะ ! แล้วทำไมเอ็นโจต้องมาพูดแบบนี้ด้วย !?

"รู้ใช่ไหมล่ะว่าทุกปีพวกสาวๆ ต้องตามกรี๊ดห้องที่มาซายะอยู่ ปีนี้ก็ปีสุดท้ายของม.ต้นแล้ว แถมยังมีท่องเที่ยวทัศนศึกษาอีก คงลำบากน่าดู ผู้หญิงธรรมดาคงเอาไว้ไม่อยู่หรอก แต่ถ้าเป็นคุณคิโชวอินน่าจะพอไหว"
"เอ๋....ทำไมต้องพูดขนาดนั้นด้วย"


หมอนี่ไม่น่าจะเป็นคนใจอารีขนาดเป็นห่วงห้องคนอื่นนี่
ถ้าไม่งั้นปีที่แล้วก็ต้องเสนอตัวเป็นกรรมการห้องเองแล้ว

"อืม~ ความจริงแล้วผมถูกขอร้องมาน่ะ จากคนที่จะเป็นกรรมการห้องร่วมกับคุณคิโชวอินในปีนี้ พอเขาเห็นรายชื่อห้องแล้วก็รู้เลยว่าตัวเองคนเดียวเอาไม่อยู่ ก็เลยอยากมาขอร้องคุณคิโชวอินอีกคน อาจารย์ประจำชั้นก็เหมือนกัน ปีที่แล้วเธอปฎิเสธไปใช่ไหมล่ะ เขาก็เลยอยากมาขอร้องให้ผมช่วยเกลี้ยกล่อมหน่อย"

ไม่เอา ! จ้างให้ก็ไม่เอา !
นึกถึงหน้าเหี่ยวแห้งของหัวหน้าห้องปีที่แล้วฉันก็ไม่มีทางรับคำขอนี้เด็ดขาด !
หัวใจที่เหนื่อยล้าอาจมีมารสิงสู่ จนฉันอาจเริ่มเขียนกลอนแปลกๆ ออกมาอีกคนก็ได้ !
ฉันได้รับบทเรียนมาจากชาติก่อนแล้ว !

พอดูหนังเรื่องหนึ่งไปแล้วฉันก็โดนอิทธิพลอย่างรุนแรงจนออกมาเขียนถึงลมหายชั่วนิรันดร์เหมือนริมเบิร์ดหรือเวอร์เลนอะไรทำนองนั้น !
 วันถัดมาฉันก็ได้สติรีบเอากลอนไปทิ้ง เอาเมโม่ไปทิ้งแล้วแน่นยะ ? ไม่ได้ปล่อยคาทิ้งไว้ในสมุดแน่นะ ?
กรี๊ดดดด ถ้าใครในครอบครัวได้อ่านกลอนเรื่อยเจื้อยของฉัน มีหวังตายตาไม่หลับแหงๆ !

"คุณคิโชวอิน ? เป็นอะไรหรือเปล่า"
"เอ๋ อ้อ ไม่เป็นไรค่ะ"

อดีตก็คืออดีต ลืมมันไปซะเถอะ ไม่เป็นไร ฉันต้องทิ้งไปแล้วแน่ๆ
หวาาาาา ! แต่ว่าฉันยังเขียนกลอนเปล่าใส่สมุดเฟรนด์ชิปคนอื่นไปด้วยนี่นา ! น่ากลัวจัง ! ของที่กลายเป็นหลักฐานได้เนี่ยน่ากลัวจัง !!

"คุณคิโชวอิน ?"
"ไม่มีอะไรค่ะ"

ลืมไปซะเถอะ ตัวฉัน ไม่ว่าใครก็ต้องมีจุดด่างพร้อยในชีวิตกันบ้างซักจุดสองจุดน่ะแหละ
บทกวีน่ะไม่ว่าใครก็ต้องเคยผ่านมาก่อนทั้งนั้น

"แล้วก็เรื่องกรรมการห้องน่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ ดิฉันคิดว่าตัวเองมีความสามารถไม่พอ กรุณาไปขอร้องท่านอื่นเถอะนะคะ"

เรื่องวุ่นวายนี่ไม่เอาด้วยหรอกย่ะ

"งั้นเหรอ งั้นก็ช่วยไม่ได้น้า"

เอ็นโจเผยรอยยิ้มดำมืด

"คุณคิโชวอิน ยังมีหนี้อยู่กับผมใช่ไหม"

หา ? หนี้ ? อะไรนะ ? หนี้...หนี้...?
อ๊ะ !

"เรื่องริรินะ...."
"ใช่ จำได้แล้วเหรอ ช่วยชำระหนี้ในครั้งนั้นให้ด้วยนะ"

ทำไมยกเรื่องเมื่อปีก่อนออกมาตรงนี้ยะ !?
อุตส่าห์คิดว่าเรื่องนั้นมันหมดอายุความไปแล้วซะอีก !
คุณแม่ในชาติก่อนพูดไว้ถูกต้องจริงๆ ด้วย ห้ามสร้างหนี้กับใครเด็ดขาด บังอาจเรียกเก็บคืนพร้อมดอกเบี้ยสุดโหดจนได้!

 


จากนั้นฉันก็ถูกอาจารย์ประจำชั้นคนใหม่เรียกไปพบ
ข้างๆ เป็นเด็กผู้ชายท่าทางเหมือนเณรน้อย หมอนี่น่ะเหรอ เจ้าตัวต้นเหตุที่ไปขอร้องเอ็นโจมาน่ะ
กล้าดียังไงยะ นายเณรน้อย !

"แหม ดีใจจังเลยที่คุณคิโชวอินยอมตกลง ยังไงจะเป็นหัวหน้าห้องเลยก็ได้นะ"
"ไม่หรอกค่ะ รองก็พอ"

ขอแค่นี้แหละ

"เอ่อ ผมชื่อโบดะนะ ขอฝากตัวด้วยนะครับ"

เอ๋ นายเณรน้อยชื่อโบดะ ?  (ตัว "โบ" เขียนด้วยตัวอักษร "พระ")
ชื่อจะบอกสถานะไปหน่อยล่ะมั้ง

"ทางนี้ก็ขอฝากตัวด้วยเช่นกันค่ะ"

ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจหรอกนะ แต่เมื่อรับมาแล้วก็ต้องทำน่ะแหละ จากนี้ไปอีกหนึ่งปี ขอฝากตัวด้วยนะ นายเณรน้อย

"เณร...เอ๊ย โบดะคุงสนิทกับเอ็นโจเหรอ ? ถึงขนาดขอร้องให้เขามาเกลี้ยกล่อมฉันได้น่ะค่ะ"

ระหว่างทางกลับห้อง ฉันลองถามปัญหาที่คาใจมานาน
นึกไม่ออกเลยว่าเอ็นโจกับเณรน้อยจะสนิทกันได้

"สนิทสนมอะไรกัน ไม่หรอก ผมเคยอยู่ห้องเดียวกับเขา ตอนนั้นก็ได้เขาช่วยเหลือหลายๆ อย่าง เอ็นโจคุงนี่สุดยอดไปเลยนะ !"

เณรน้อยอยู่ฝั่งเอ็นโจเหรอ ดูท่าทางจะปลื้มเอามากๆ
ฉันน่ะมองเห็นเป็นแค่อีตาคนหน้าไหว้หลังหลอกเท่านั้นแหละ

"ครั้งนี้อาจารย์ก็ขอให้เป็นกรรมการห้อง แต่ผมคงรับหน้าที่ห้องที่คาบุรากิคุงอยู่ไม่ไหวหรอก ตอนนั้นเอ็นโจคุงแวะมาที่ห้องพักครูพอดี เขาก็เลยเสนอว่าให้คุณคิโชวอินเป็นรองหัวหน้าห้อง คอยคุมพวกผู้หญิงล่ะเป็นไง เดี๋ยวเขาจะลองไปขอร้องให้เอง  ใจดีจริงๆ เลยนะ เอ็นโจคุงเนี่ย ช่างเป็นคนที่มีน้ำใจอะไรอย่างนี้"

เอ็นโจเป็นฝ่ายเสนอไปเองเหรอ ! อะไรเนี่ย ผิดกับที่พูดมาเลยนี่นา
แผนสูงนักนะตานั่น ! วางแผนอะไรไว้อีกล่ะ !
เณรน้อยชมเอ็นโจไม่ขาดปากโดยไม่ได้ล่วงรู้ความในใจของฉัน
ดูเหมือนเณรน้อยก็จะไม่มีแววตามองคนเหมือนกันนะ

 

เมื่อเข้าห้องเรียนไป ในห้องเอะอะกันยิ่งกว่าเอ็นโจเมื่อปีที่แล้วเสียอีก
หวา... นี่ฉันต้องเป็นรองหัวหน้าในห้องนี้ตั้งปีนึงจริงๆ น่ะเหรอ
ดูเหมือนทุกคนจะลืมกันไปแล้ว แต่ยังไงฉันก็เป็น Pivoine คนหนึ่งนะคะ
อ๊ะ ! เซริกะจังก็พลอยเข้าแจมในฝูงสาวๆ ด้วย ! จองที่ดีๆ ไว้ได้ด้วย !

"คุณคิโชวอิน ฝากด้วยนะครับ"

เณรน้อย ฉันน่ะไม่ไหวหรอกค่ะ...
กระเพาะที่หายดีเริ่มพิพักพิพ่วนอีกครั้ง
เมื่อเห็นฉัน พวกเซริกะจังก็พุ่งเข้ามาหาด้วยใบหน้าอยากรู้อยากเห็น

"ท่านเรย์กะ คุยอะไรกับท่านเอ็นโจมาเหรอคะ ? หรือว่าจะสารภาพรัก ? ว้าย วิเศษไปเลยค่า !"

กระเพาะปวดแปลบจี๊ด
มีอะไรที่กินแล้วช่วยบำรุงกระเพาะบ้างนะ...

 




NEKOPOST.NET