[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 58 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.58 - ตอนที่ 58


58

ฉันดิ่งไปถามเพื่อนที่อยู่ห้องเดียวกันกับคาบุรากิเรื่องริรินะทันที

"ก็จริงค่ะ ช่วงนี้เด็กคนนั้นเข้ามากระแซะจักรพรรดิบ่อยๆ นะคะ อ๊ะ ขอโทษค่ะ เป็นลูกพี่ลูกน้องของท่านเรกะนี่นะคะ"
"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ทางฉันต่างหากต้องขอโทษด้วยที่รบกวน"

แบบนี้นี่เอง ที่ฉันไม่รู้เป็นเพราะทุกคนเกรงใจไม่กล้านินทาคนเป็นญาติต่อหน้าฉันต่างหาก
พอทีเถอะน่า ริรินะ~

"แล้วเธอทำอะไรบ้างล่ะ"
"ร้องเรียกท่านคาบุรากิ บางทีก็มาหาถึงห้องเรียน แต่ก็ไม่ได้สะดุดตามากหรอกนะคะ"

แค่นี้ก็เด่นแล้ว เด็กที่เข้าโรงเรียนมาไม่ถึงปีจะมากระแซะรอบตัวรุ่นพี่ชั้นปีสูงกว่าเนี่ย ถือว่าท้ายทายรุ่นพี่ผู้หญิงทั้งชั้นปีชัดๆ
ในชั้นม.ต้นในชาติก่อนของฉัน ระบบโซตัสรุ่นพี่รุ่นน้องของผู้หญิงถือว่าเข้มงวดเอาเรื่อง ถ้าไม่ทักทายระหว่างเจอที่ทางเดินก็จะโดนหาว่า "อวดดี"  อยู่ในวัยเกรียนๆ  อยากโชว์พาวเว่อร์กันด้วยล่ะนะ

ช่วงนั้นถ้ารุ่นน้องผู้หญิงทำท่าไปอ่อยรุ่นพี่ผู้ชายแบบออกหน้าออกตา ชื่อเสียงก็จะกระฉ่อนไปในหมู่ผู้หญิงชั้นปีเดียวกัน กลายเป็นศัตรูของทุกคน
น่ากลัวมากเลยนะจะบอกให้ ถึงขนาดมีสิทธิโดนรุ่นพี่เรียกไปด่าเลยนะ
ไม่รู้ว่าที่ซุยรันมีเรื่องแบบนี้หรือเปล่า แต่จิตใจของเด็กผู้หญิงชั้นม.ต้นก็คงไม่ต่างกันมากหรอก ฉันอดเป็นห่วงริรินะไม่ได้

ไม่สิ ไม่ได้เป็นห่วงเจ้าตัวหรอก แต่เป็นห่วงว่าชื่อเสียของลูกพี่ลูกน้องจะลามมาถึงฉันต่างหาก

"ฉันจะเตือนลูกพี่ลูกน้องให้นะคะ"
"นั่นสินะคะ ฉันไม่ได้คิดอะไรมากหรอกค่ะ แต่กลุ่มคุณซึรุฮานะนี่สิ...."

หวา เจอกลุ่มนั้นเพ่งเล็งเลยเรอะ
กระเพาะปวดตุบๆ


ฉันเจอริรินะครั้งสุดท้ายก็ตอนที่พ่อแม่พากันมาทักทายก่อนเข้าซุยรันได้
เด็กคนนั้นเหม็นขี้หน้าฉันมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่ฉันก็เหมือนกันแหละย่ะ
ตอนนั้นเด็กคนนั้นเอาแต่ตื้อ "ท่านพี่เทรุกิ" แท้ๆ กลายเป็นแฟนจักรพรรดิไปเมื่อไหร่กันยะ
แล้วต้องเป็นคาบุรากิด้วยนะ เป็นเอ็นโจซะยังจะดีกว่า รอบตัวคาบุรากิน่ะมีแต่โหดๆ ทั้งนั้น เผลอเฉียดเข้าไปไกล้ล่ะได้เจ็บตัวแน่

ภาพชื่อเสียงและความพยายามที่ฉันอุตสาหะสร้างขึ้นมาถูกริรินะทำลายไม่เหลือซากในพริบตาผุดขึ้นมา
งั้นเหรอ ปัญหาแบบนี้ก็มีสินะ

ฉันพยายามวางระยะห่างจากจักรพรรดิ พยายามล้างสมองไม่ให้ท่านพ่อก่อเรื่องทุจริต กำจัดเมล็ดพันธ์แห่งหายนะไป แต่ญาติก็พาซวยได้สินะ
พลอยโดนร่างแหไปด้วยแท้ๆ
ริรินะก็โดนเลี้ยงมาอย่างเอาอกเอาใจแบบคุณหนู อย่างกับคิโชวอิน เรย์กะใน Kimi Dolce ฉบับจิ๋วอย่างไรอย่างนั้น

ทำไงดีล่ะ ทำไงดี ตัวฉันก็ไม่มีสกิลล์พอจะเอาเด็กคนนั้นไว้อยู่ด้วย
แต่ยังไงก็ต้องเตือนไว้ก่อน ฉันลองโทรศัพท์ไปมา

"คุณริรินะ ได้ยินว่าคุณไปยุ่มย่ามอยู่รอบตัวท่านคาบุรากิเหรอ ช่วยอย่าไปสร้างความเดือดร้อนรำคาญให้รุ่นพี่หน่อยเลยน่า"
"อ้าว ฉันจะทำอะไรมันก็เรื่องของฉันนี่คะ แล้วท่านคาบุรากิก็ไม่ได้บอกว่ารำคาญด้วย"

พูดออกมาเมื่อไหร่ก็วาระสุดท้ายของหล่อนแล้วย่ะ

"แต่ว่านะ"
"ว่าแต่ คุณเรย์กะ ฉันอยากไปห้องสโมสรของ Pivoine ซักครั้งจังเลย พาไปหน่อยสิ"

นี่หล่อน !

"ห้องสโมสรของ Pivoine ห้ามคนนอกเข้าค่ะ กลับมาที่เรื่องท่านคาบุรากิ รุ่นพี่ผู้หญิงไม่ชื่นชมคุณเท่าไหร่นะ"
"หืม อะไรอ่ะ ไม่เห็นกลัวเลย คุณเรย์กะหึงที่ฉันสนิทสนมกับท่านคาบุรากิเหรอ"

ห๊ะ !?

"คุณริรินะ ซุยรันก็มีกฎของซุยรันอยู่ ถ้าเพิกเฉยคุณจะเจ็บตัวเสียเองนะ"
"ค่าๆ รู้แล้วๆ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ท่านพี่เรย์กะ"

สายโทรศัพท์โดนตัดตู๊ด
....โอ๊ย โมโหๆๆๆ ----!!!

ทำแบบนี้หมายความว่าไงยะ ! ที่ฉันโทรมาหาหล่อนก็เพราะเป็นห่วงหรอกนะ ! ที่อยากให้เลิกเนี่ยเพราะมันจะเดือดร้อนมาถึงฉันหรอกย่ะ !

อ๊ากกกก ! โกรธแล้วนะ !

ครอบครัวไหนๆ ก็คงมีญาติที่วุ่นวายอยู่ซักคนสองคน ริรินะ หล่อนนี่มันต้องโดนคุมความประพฤติแล้ว
ถ้าไปขอร้องท่านพี่ ริรินะคงทำตัวสงบเสงี่ยมลงบ้าง แต่ตอนนี้ท่านพี่มีทั้งมหาวิทยาลัยทั้งบริษัทต้องดูแล ยุ่งมากๆ เลยล่ะ ฉันไม่อยากเอาเรื่องริรินะไปกวนท่านพี่เลย

แต่ฉันจะห้ามริรินะได้หรือเปล่านะ

อ๊ากกกก ! เครียดแล้วนะ !

ฉันหนีเข้าไปซ่อนในตู้เสื้อผ้า เปิดถุงขนมกินกร้วมๆ
ถ้าฉันอ้วน ฉันจะมาอาฆาตหล่อน !


การเดินทางไกลปีนี้เป็นไหว้พระบนเขา ทำไมต้องไปไหว้พระถึงบนเขาด้วยล่ะ
หลังจากนั่งชินกันเซ็นต่อรถบัส สิ่งที่ปรากฎตรงหน้าก็คือบันไดยาวเหยียด นี่จะให้ฉันปีนขึ้นไปจริงน่ะเหรอ
ปีนี้ประมาทไปหน่อยเพราะเห็นว่าเป็นวัด ก็พอๆ กับปีนเขาสุดโหดปีที่แล้วนี่นา
ตอนแรกก็เดินขึ้นไปสนุกๆ อะไรกัน ก็สบายๆ นี่นา
แต่แล้วขาก็เริ่มแข็ง ตัวเอนไปข้างหน้า ใครก็ได้ ใครก็ได้ขอไม้เท้าหน่อย

เมื่อหอบแฮ่กๆ ปีนขึ้นไป กลุ่มคุณซึรุฮานะก็พากันหัวเราะคิกคักปรายตามองพวกเราก่อนแซงขึ้นไป ประท้วงไม่ออกเลยค่ะ
ดูเหมือนที่นี่จะเป็นวัดชื่อดังเรื่องไฮกุของมัตสึโอะ บะโช  นี่บะโชไต่บันไดสุดโหดขึ้นไปจริงๆ เหรอ ทฤษฎีที่ว่ามัตสึโอะ บะโชเป็นนินจาอาจจะจริงก็ได้นะ

เหนื่อย แต่จะพยายายาม เพราะที่นี่คือ "วัดตัดสัมพันธ์"
ตัดสัมพันธ์ ตอนนี้ฉันมีคนที่อยากตัดสัมพันธ์ด้วยเยอะแยะไปหมด  ริรินะ คาบุรากิ เอ็นโจ ซึรุฮานะ...

ชื่อไล่มาเป็นแถบๆ ในใจมืดดำไปหมด แบกความรู้สึกแย่ๆ แบบนี้ขึ้นไปไหว้พระจะได้บุญจริงเหรอเนี่ย
พอไต่ขึ้นไปสุดก็โดนไล่ลงมาทันที ทำไมล่ะ !? รู้สึกพวกเราจะเป็นกลุ่มสุดท้ายที่ปีนไปถึงนี่เอง ขอโทษนะคะที่ปล่อยให้รอ...

จากนั้นก็ถูกพาไปที่บึงน้ำห้าสี แหล่งท่องเที่ยวตามธรรมชาติ แต่ไม่อยากเดินแล้วอ่ะ
แต่พอเห็นเรือที่ล่องลอยอยู่บนผิวน้ำก็คึกขึ้นทันที อยากนั่งจัง ! อยากพายจัง !
ฉันชวนเพื่อนไปลงเรือทันที


ไม่ไปเลย...ขนาดโยกพายสุดความสามารถแล้วนะ ทำไมไม่ไปล่ะ เอาแต่หมุนๆๆ อยู่ตรงนั้น เรือนี่เป็นอะไรเนี่ย ?
เพื่อนที่ทนดูไม่ได้รับไม้พายไปพายแทน ขอบใจนะ อายาเมะจัง
เรือแล่นไถลไปตามผิวน้ำ สบายใจจัง พอลองเหลียวไปรอบๆ ก็เห็นว่าเรือแต่ละลำมีคู่รักนั่งกันเต็มไปหมด ! ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย !

ตรหน้าฉันเป็นเด็กผู้หญิงที่ยิ้มแย้ม แหม ขอบคุณนะที่อุตส่าห์พาย แต่ความจริงฉันเองก็อยากนั่งเรือที่เด็กผู้ชายเป็นคนพายเหมือนกัน...
แต่พอดูดีๆ แล้วก็เห็ว่าคาบุรากิกับเอ็นโจพายเรือกันอยู่สองคน ผู้ชายขึ้นเรือลำเดียวกันล่ะ...อุฮุฮุ
ยังมีเพื่อนอยู่ก็ถือว่าโอเค


กว่าจะถึงบ้านก็ปวดกล้ามเนื้อไปหมด อ๋า พรุ่งนี้ท่าจะแย่แฮะ !
อ๊ะ ! ลืมกินคอนเนียคุลดความอ้วนด้วย !




NEKOPOST.NET