[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 290 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.290 - ตอนที่ 290


290.


วันรุ่งขึ้นเราแวะไปที่ฟาร์มลาเวนเดอร์และฟาร์มปศุสัตว์ เพลิดเพลินกับการขี่ม้าเบาๆ เป็นการทดลองขี่ แม้แต่ฉันที่ขี่ได้แต่ม้าโพนี่ก็นั่งได้สบาย 

"พลาดไปแล้ว รู้งี้เมื่อวานไม่น่ากินเนื้อย่างเจงกิสข่านเลย เก็บมากินที่ฟาร์มวันนี้ก็ดีหรอก"
 
คิคุโนะจังคับแค้นใจที่พลาดกินเนื้อย่างเจงกิสข่านสดใหม่ แต่หลังเล่นกับน้องแกะน่ารักๆ แล้วจะให้ไปเคี้ยวเนื้อแกะหยับๆ พลางจ้องมองฝูงแกะตรงหน้าไปพลางๆ มันก็ออกจะ... คิคุโนะจังก็ใจเหี้ยมเหมือนกันนะคะ
 
พวกเราไปเยือนช่วงดอกไม้บานสะพรั่งทันฉิวเฉียด ได้ชมดอกลาเวนเดอร์บานเต็มลาน แล้วก็ได้ซื้อสินค้าที่มีส่วนผสมของดอกลาเวนเดอร์ จำพวกลาเวนเดอร์ออยล์ สบู่ลาเวนเดอร์ แล้วก็ได้ทานไอศกรีมลาเวนเดอร์ด้วยนะ รสชาติของไอศกรีมก็...อื้อ เอาเหอะ ก็ยังอร่อยกว่าแยมกุหลาบที่ฉันเคยทานเมื่อก่อนนะ...
แล้วซอฟต์ครีมที่ทำจากนมสดๆ ที่ได้ทานที่ฟาร์มก็อร่อยมากเลยล่ะ
ระหว่างที่กำลังเลือกพวกแฮมและชีสผลิตภัณฑ์จากฟาร์มอยู่ตรงมุมของฝาก ท่านฟุยุโกะก็หัวเราะ "ฮุฮุฮุ" 
 
"มีอะไรหรือคะ"
"เปล่าค่ะ แค่คิดว่าวันที่ได้มาเที่ยวกับเพื่อน ไปทานข้าวด้วยกันแบบนี้มาถึงเข้าจริงๆ ก็รู้สึกขบขันยังไงไม่รู้..."
 
จะว่าไปก็ใช่นะ ท่านฟุยุโกะดูห่างไกลโลกียะ ถึงพวกเราจะคุยกันสนุกสนานครึกครื้นก็ยังนั่งเงียบๆ อยู่ในที่นั้นเท่านั้นเอง ไม่มีทีท่าจะเข้าร่วมวงพูดคุย  ก็เลยคิดว่าเป็นคนที่ไม่กระตือรือร้นในการคบหาใครเสียอีก แถมยังดูไม่สนอกสนใจในเรื่องซุบซิบนินทาที่เป็นหัวข้อการเม้าท์ของพวกเราด้วย ก็เลยคิดเองเออเองว่าคงคุยกันไม่รู้เรื่องละมั้ง ลองคิดดูตอนนี้แล้ว ไม่ใช่ว่าไม่สนใจที่พวกเราคุยกันหรอก แค่สงบเสงี่ยมเกินไปก็เลยหาจังหวะเข้าร่วมวงไม่ถูกเท่านั้นเอง 

แหม แต่ถ้าถามว่าแล้วตอนนี้คุยกับท่านฟุยุโกะรู้เรื่องร้อยเปอร์เซนต์แล้วเหรอ ก็ตอบลำบากอยู่อะนะ... โดยเฉพาะในด้านไสยศาสตร์ด้วยแล้ว 
 
"ดีจังที่ตอนนั้นทำใจให้กล้าทักท่านเรย์กะไป"
"ตอนนั้น?" 
 
ฉันคบหากับท่านฟุยุโกะมาตั้งแต่สมัยประถม เป็นสมาชิก Pivoine เหมือนกัน แล้วก็อาศัยสายสัมพันธ์นั้นในการเข้าเป็นกลุ่มเดียวกัน จึงถือว่ามีความคุ้นเคยกันพอสมควร แต่จุดหักเหที่ทำให้ได้สนิทสนมกับท่านฟุยุโกะอย่างรวดเร็ว ก็ตอนที่โดนเรียกออกไปในวันหยุดแล้วไปเจอคำชักชวนสปิริชวลแปลกๆ น่าหวาดระแวงนั่นแหละ คงหมายถึงตอนนั้นใช่ไหมนะ รู้สึกจะเป็นฮีลเลอร์ชั้นสูงที่ได้รับการปกป้องคุ้มครองจากอะไรนั่น ชื่อท่านริวเรย์อาใช่ไหมนะ
 
"ท่านฟุยุโกะ ขอถามเฉยๆ นะคะ จากนั้นมาได้ตัดสัมพันธ์กับคุณริวเรย์อาแล้วใช่ไหมคะ"
"ค่ะ ตั้งแต่ท่านเรย์กะอธิบายให้ฟัง ฉันก็วางตัวไว้ระยะห่างกับท่านริวเรย์อาแล้ว ไม่เป็นไรหรอกค่ะ"

โล่งไปที 
 
"ฮุฮุ ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง พอท่านเรย์กะทัก  หลังจากนั้นยังได้รับคำตักเตือนจากท่านคาบุรากิ ทำให้ฉันรู้สึกตัวตื่นแล้วละค่ะ"
"งั้นหรือคะ"
 
ดูเหมือนข้อโต้แย้งที่มีต่อปรากฎการณ์วิญญาณจากคาบุรากิผู้ยึดถือความเป็นจริงจะทำให้ท่านฟุยุโกะตาสว่างได้มากทีเดียว นานๆ ทีคาบุรากิก็มีประโยชน์บ้างเหมือนกันเนอะ เพราะงั้นถึงท่านฟุยุโกะจะยังเพ้อๆ กับเรื่องสปิริชวลอยู่เหมือนเดิม แต่ก็ยังพอระงับให้อยู่ในขอบเขตของสามัญสำนึกได้บ้าง 
 
พูดถึงเรื่องสปิริชวล เมื่อเช้าพอตื่นขึ้นมา ตรงโต๊ะข้างเตียงก็มีลูกแก้วคริสตัลวางอยู่ เห็นท่านฟุยุโกะว่าจะช่วยดูดซับเอาจิตชั่วร้ายไปได้
ยันต์ป้องกันมารร้ายและลูกแก้วคริสตัลดูดจิตชั่วร้าย ความหลงใหลในโลกสปิริชวลของท่านฟุยุโกะนี่น่าจะระงับให้อยู่ในขอบเขตของสามัญสำนึกได้แล้วนะ... คิดว่า... 
 
แต่จะให้พวกเซริกะจังมาเห็นอะไรแบบนั้นเข้าก็ไม่ได้ เป็นอันว่าฉันที่มีภูมิคุ้มกันความสปิริชวลแล้วก็ต้องอยู่ห้องเดียวกับท่านฟุยุโกะอีกคืนไปโดยปริยายสินะ
ระหว่างที่กำลังครุ่นคิดว่าจะรับมือกับยันต์แล้วก็ลูกแก้วคริสตัลนั่นยังไงดี... 
 
"ได้มาเที่ยวกับเพื่อนๆ เนี่ยเหมือนฝันไปเลย"

ท่านฟุยุโกะหัวเราะอย่างดีอกดีใจ

"นั่นสินะคะ" 
 
ตอนนั้นขนาดฉันเองยังผวาๆ ว่ายัยนี่ท่าจะไม่ไหว ไม่เคยจินตนาการว่าจะได้สนิทสนมกับท่านฟุยุโกะถึงขั้นไปเที่ยวด้วยกันในฤดูร้อนมาก่อนเลย 
 
แต่ฉันก็ยังสันนิษฐานว่าที่ท่านฟุยุโกะโน้มเอียงไปทางไสยศาสตร์เกิดความสนใจในศาตร์ลี้ลับต่างๆ นานา เหตุผลหนึ่งก็น่าจะเป็นเพราะภาวนาว่าอยากมีเพื่อนน่ะนะ เพราะงั้นที่ท่านฟุยุโกะร่าเริงอยู่แบบนี้ก็ดีแล้วล่ะ
 
"ไว้มาด้วยกันทุกคนอีกนะคะ"
"ค่ะ"

ท่านฟุยุโกะพยักหน้ายิ้มแย้ม 
 
"ท่านเรย์กะ ท่านฟุยุโกะ~ มีชีสเค้กด้วยนะคะ"
"เอ๋ ชีสเค้ก!?" 
 
ชิสเค้กที่ใช้ชีสสดใหม่ที่ได้จากฟาร์ม! แบบนี้ต้องซื้อกลับไปเป็นของฝากหน่อยแล้ว!
ฉันจับมือท่านฟุยุโกะ เร่งรีบเดินไปหาพวกเซริกะจัง 
 
ของฝากที่ซื้อมามากมายนั้น ฉันทำเรื่องให้เขาส่งไปให้ที่บ้านทั้งหมด ส่วนมื้อเย็นก็เป็นความสุขที่จับได้จากทะเลฮอกไกโด สำหรับฉันแล้ว ราเม็งของดีฮอกไกโดนี่ก็ยากจะตัดทิ้งเหมือนกัน แต่ดูเหมือนว่าราเม็งนี่จะไม่ได้โผล่ไปเป็นตัวเลือกของเหล่าคุณหนูผู้ดีในซุยรันด้วยซ้ำ จะว่าไป พวกเซริกะจังนี่เคยกินราเม็งในร้านราเม็งแท้ๆ บ้างหรือเปล่านะ
แต่อิคุระก็อร่อย อุนิก็อร่อย ปูก็อร่อย ฉันไม่บ่นอะไรหรอกน้า 
 
"ทริปนี้สนุกจัง~ แต่ฉันยังมีที่ที่อยากไปในฮอกไกโดอยู่อีกเยอะเลยนะ อยากอยู่ให้นานกว่านี้จัง"
"ไว้มาเที่ยวกันใหม่ตอนหน้าหนาวเถอะค่ะ  จะได้ไปดูธารน้ำแข็งกัน"
"ก็ดีนะ! อยากไปดูทะเลสาบชิโกะสึในฤดูหนาวที่ท่านฟุยุโกะพูดถึงด้วย!" 
 
แต่ที่ท่านฟุยุโกะหมายตาไว้ไม่ใช่ไฟประดับแสนโรแมนติก แต่เป็นปรากฎการณ์วิญญาณนะ...  หากท่านฟุยุโกะจงใจไม่ปฎิเสธความเข้าใจผิด เพียงแต่ยิ้มละไม เลือกคนจริงๆ ด้วยแฮะ...
 
พอเช็คอินเข้าโรงแรม ท่านฟุยุโกะก็จัดแจงเปิดกระเป๋าเสื้อผ้าที่ฝากไว้ล่วงหน้า นำยันต์และลูกแก้วคริสตัลออกมาวางก่อนอย่างอื่น แล้ววันนี้ยังมีรูปสลักไม้ของท่านเทพผู้คุ้มครองความสุขแบบแขวนผนังที่ซื้อมาใหม่ด้วยนะ ตอนอยู่ที่ร้านท่านฟุยุโกะชวนฉันให้ซื้อมาเข้าคู่กันด้วย แต่ฉันขอปฎิเสธไปด้วยความเกรงอกเกรงใจ 
ท่าทางท่านฟุยุโกะจะยังติดใจฮวงจุ้ยอยู่ นำกระดานเข็มทิศออกมาจัดวางตำแหน่งรูปสลักไม้ไว้ในทิศโชคลาภ  คนๆ นี้นี่ไม่คิดจะปิดบังรสนิยมตัวเองต่อหน้าฉันเลยสินะ เซ็ทติ้งไม่เกรงใจกันเลย

"จะว่าไป ท่านเรย์กะคะ พูดถึงท่านริวเรย์อาแล้ว ตอนนั้นท่านเรย์กะไม่ได้บอกว่าตัวเองมีวิญญาณทานุกิสิงสู่อยู่หรือคะ"
"เคยพูดด้วยหรือคะ"

นั่นมันข้อแก้ตัวแบบขอไปทีเพื่อบ่ายเบี่ยงคำชักชวนน่ะค่ะ
 
"หลังจากนั้น วิญญาณทานุกิเป็นอย่างไรบ้างคะ"
"สบายดีค่ะ"
 
ฉันกะจะให้ทานุกิพุงยุบได้ซักนิด ก็เลยไปซื้อเข็มขัดปล่อยคลื่นความถี่ต่ำที่โฆษณาว่าแค่คาดไว้เฉยๆ ก็จะทำให้เกิดกล้ามท้องได้มาจากรายการทางทีวีเป็นของขวัญวันพ่อ ทานุกิดันเห่อเอามาคาดไว้นานไปหน่อยจนผิวหนังเกิดไหม้ขึ้นมาซะงั้น
ช่วยไม่ได้น้า ซื้อปูฮอกไกโดส่งไปเป็นของฝากทานุกิยอดนักกรูเม่ต์ก็แล้วกัน 
 
เมื่อหยิบเอาเสื้อผ้าที่จะใส่พรุ่งนี้ออกมาจากกระเป๋าถือ ก้นกระเป๋าก็มีผงอะไรสากๆ ตายจริง เกลือชำระหกออกมา! โธ่ รู้งี้เอาใส่ถุงซิปล็อกกันไว้อีกชั้นก็ดีหรอก
 
เมื่อวานฉันได้อาบน้ำไปก่อนแล้ว วันนี้เลยให้ท่านฟุยุโกะได้สิทธิอาบก่อนบ้าง พอท่านฟุยุโกะหายลับไปในห้องน้ำ ฉันก็นั่งลงข้างๆ กระจกเปิดสมุดกำหนดการออก  ต้องจดบันทึกเรื่องของวันนี้ไว้ก่อนจะลืม เอ ลาเวนเดอร์ไอศกรีม, ซอฟต์ครีม, ชีสเค้ก... ตัวอักษรในกระจกของท่านฟุยุโกะมีไว้เพื่อความสปิริชวลก็จริง แต่ตัวอักษรในกระจกของฉันมีไว้เพื่อเข้ารหัสนะ...
 
ด้วยเหตุนี้ ทริปฮอกไกโด 3 วัน 2 คืน จึงหมดไปกับทัวร์กินทัวร์เที่ยวฮอกไกโดในยามกลางวัน และเอามืออุดหูเผ่นแน่บให้พ้นจากเรื่องผีผีของท่านฟุยุโกะในยามกลางคืนเช่นนี้เอง 
 
พอขึ้นเครื่องบินกลับ ที่สนามบินก็มีวิญญาณทานุกิขี้เหงามารอรับอยู่แล้ว
ท่านพ่อคะ แล้วงานล่ะคะ 

---------------------------------------
 
หมายเหตุ : สำหรับท่านที่จะคอมเมนต์ด้านล่าง ขอความกรุณาให้อยู่ในขอบเขตของการแปลไทยตอนล่าสุด หรือหากต้องการพูดถึงเนื้อหาที่เกินเลยจากนั้น ขอให้ท่านเตือนให้ผู้อื่นรู้ว่าตัวเองกำลังจะทำการสปอยล์ ด้วยวิธีต่างๆ เช่น  
จากนี้ไปเป็นสปอยล์
.
.
.
นี่มันทัวร์บริโภคของท่านเรย์กะแอนด์เดอะแก๊งค์ชัดๆ... ว่าแต่ท่านเรย์กะ เม้าท์ท่านฟุยุโกะเป็นไฟ ตัวเองก็พกเกลือปลุกเสกมาเหมือนกันนะ... โดนท่านฟุยุโกะเลือกน่ะถูกแล้ว




NEKOPOST.NET