[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 283 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.283 - ตอนที่ 283


 

283.


มีไปรษณีย์บัตรแอร์เมล์จากยูกิโนะคุงที่ไปเข้าร่วมซัมเมอร์แคมป์อยู่ที่ต่างประเทศส่งมาหาฉัน
เขียนมาบอกว่าได้ล่องเรือแคนู ได้ทำบาร์บีคิว ไม่ว่าจะปวดแขนจากประสบการณ์ล่องเรือแคนูครั้งแรก หรือหั่นผักได้ดีตอนทำบาร์บีคิว ตัวอักษรที่ส่งมาสื่อให้เห็นภาพของยูกิโนะคุงที่กำลังสนุกสนานกับซัมเมอร์แคมป์อย่างเต็มที่ ตอนแรกก็เป็นห่วงอยู่ว่ายูกิโนะคุงผู้มีร่างกายอ่อนแอจะเข้าร่วมซัมเมอร์แคมป์ไหวไหม แต่ดูท่าทางแข็งแรงดีแบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย
 
ว่าแต่ซัมเมอร์แคมป์เหรอ น่าอิจฉาจังนะที่ได้เพลิดเพลินกับปิดเทอมหน้าร้อนในทางที่ถูกที่ควร
ส่วนเด็กเตรียมสอบอย่างฉันวันนี้ก็ไปเรียนพิเศษภาคฤดูร้อนอีกตามเคย ไปเรียนทุกปีก็คิดตลอดเลยนะ ปิดเทอมหน้าร้อนแต่ต้องไปเรียนทุกวันไม่ได้ตื่นสายเนี่ย ไม่เห็นได้พักผ่อนเลยซักนิด
 
แต่ฉันเป็นคนบอกเองว่าจะไปเรียน จะโดดเรียนก็ไม่ได้ วันนี้ก็ตั้งใจเข้าเรียนพิเศษอีกเช่นเคย ตั้งหน้าตั้งตาเรียนแต่เช้าจนโทรมไปหมดแล้ว
หัวที่เหนื่อยล้าจากการเรียนตลอดทั้งวันจำเป็นต้องได้รับการเติมน้ำตาลเสริมสร้างสารอาหารบ้าง ฉันเลยตัดสินใจแวะระหว่างทางก่อนกลับบ้าน 

สถานที่ก็คือร้านกาแฟที่โดนคาบุรากิเรียกออกไปเมื่อวันก่อน
ชีสเค้กร้านนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ ส่วนกาแฟที่เป็นจุดขาย แม้แต่ฉันที่ปรกติไม่ได้ดื่มกาแฟก็ยังดื่มได้อย่างเอร็ดอร่อย พอซื้อเมล็ดกาแฟกลับไปฝาก ก็ได้รับคำชมเชยจากท่านพ่อและท่านพี่ที่เป็นคอกาแฟอย่างมากมาย พอลองทำเยลลี่กาแฟจากเมล็ดกาแฟนั้นก็ทำออกมาได้รสชาติดี ตอนนี้ฉันเลยทำเยลลี่กาแฟเพลินไปเลยล่ะ 
 
โดนคาบุรากิเรียกไปถือว่ารบกวนกันก็จริง แต่ได้รู้จักร้านดีๆ แบบนี้ก็ถือว่าเป็นผลพลอยได้นะ
พอเปิดประตูร้านเข้าไป ฉันก็กวาดสายตามองไปทั่วร้านที่สงบเงียบพลางพิจารณาว่าจะนั่งลงตรงไหน เอาเป็นติดกับนาฬิกาตั้งพื้นนั่นดีไหมนะ...
ในตอนนั้นเอง
 
"คุณคิโชวอิน?"
"เอ๋" 
 
ฉันสบตาเข้ากับเอ็นโจผู้นั่งอยู่ในโต๊ะลึกเข้าไปด้านใน กำลังแสดงสีหน้าแปลกใจ 
 
"ท่านเอ็นโจ!?"
"ว่าแล้ว ใช่คุณคิโชวอินจริงๆ ด้วย" 
 
ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่... 
ฉันเดินเข้าไปยังโต๊ะที่เอ็นโจนั่งอยู่ตามที่อีกฝ่ายกวักมือเรียก 
 
"บังเอิญจังนะ ไม่นึกว่าจะได้มาเจอคุณคิโชวอินที่นี่"
"นั่นสินะคะ" 
 
ฉันเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าจะได้มาเจอเอ็นโจ
 
"มากับใครหรือเปล่า"
"เปล่าค่ะ ฉันมาคนเดียว... แล้วท่านเอ็นโจล่ะคะ"
"ผมก็มาคนเดียว"
"งั้นหรือคะ..." 
 
ทักทายกันเสร็จไปแล้ว เอาไงต่อดีล่ะ... ขอตัวออกมานั่งตรงอื่นดีไหมนะ
หากดูเหมือนคุณพนักงานจะเข้าใจว่าพวกเรานัดกันไว้ จึงยกน้ำมาเสิร์ฟตรงเก้าอี้หน้าเอ็นโจพอดี ฉันเลยพูดไม่ออกว่าจะนั่งโต๊ะอื่นคนเดียวค่ะ  เป็นอันตกกระใดพลอยโจนนั่งโต๊ะเดียวกับเอ็นโจไปโดยปริยาย 
 
"จะดีหรือคะ กำลังดื่มด่ำกับช่วงเวลาตามลำพังแท้ๆ" 
"ผมไม่รังเกียจอะไรเลยนะ ดีใจเสียอีกที่ได้เพื่อนคุย"
"งั้นหรือคะ" 
 
รู้สึกเหมือนก่อนหน้านี้ก็เคยมีอะไรคล้ายๆ แบบนี้...
 
"ก่อนหน้านี้ก็เคยบังเอิญเจอกันในห้องสโมสรแล้วก็ได้นั่งดื่มชาด้วยกันนี่เนอะ"
"อ๊ะ กำลังคิดถึงเรื่องเดียวกันอยู่นี่เลยค่ะ"
"เป็นโชคชะตาหรือเปล่านะ"
"คิดว่าไม่ใช่หรอกค่ะ" 
 
ฉันเรียกบริกรมาสั่งเค้กเซ็ท แน่นอนว่าต้องเอาเป็นเค้กช็อกโกแลต อยากกินเร็วๆ จัง 
 
"ผมชอบกาแฟที่นี่น่ะ"
"นั่นสินะคะ" 
 
ถ้าเป็นร้านกาแฟร้านโปรดของคาบุรากิ เอ็นโจก็คงเป็นลูกค้าประจำด้วยละเนอะ ก่อนหน้านี้ก็เห็นพูดไว้ว่าชอบกาแฟนี่นา 
 
"แต่เกินคาดนะที่คุณคิโชวอินรู้จักร้านนี้ด้วย"
"วันก่อนท่านคาบุรากิเป็นคนแนะนำมาน่ะค่ะ" 
"มาซายะน่ะเหรอ" 
 
เอ็นโจแสดงสีหน้าพิศวง
 
"ดูเหมือนจะอยากเล่าเรื่องบทเรียนภาคฤดูร้อนให้ใครซักคนฟัง ฉันจึงถูกท่านคาบุรากิเรียกมาที่นี่น่ะค่ะ"
"อ้อ มิน่าล่ะ แล้วคุณคิโชวอินก็เลยมารับฟังอย่างซื่อสัตย์ละสิ ใจดีจังนะ"
"โดนรบเร้าจนปฎิเสธไม่ได้น่ะสิคะ เป็นเพราะไม่มีทางเลือกหรอกค่ะ"
 
ได้จังหวะพอดี ฉันเลยระบายความไม่พอใจใส่เอ็นโจ
 
"ไม่ใช่เพียงเท่านั้นนะคะ ท่านคาบุรากิยังส่งเมล์ยาวเหยียดมาทุกวันด้วยละค่ะ"
"อะฮะฮะ นึกภาพออกเลยล่ะ" 
 
เดี๋ยวเถอะ นี่ไม่ใช่เรื่องขำๆ นะยะ
 
"แล้วไง เมล์ยาวๆ ที่ว่า? มาซายะเขียนเมล์อะไรมาให้คุณคิโชวอินเหรอ"
"เนื้อหาก็เป็นเหตุการณ์ที่ได้พบกับคุณทาคามิจิในสถานที่เรียนพิเศษภาคปิดเทอมฤดูร้อนในแต่ละวัน เรียกว่าบันทึกประจำวันน่าจะถูกกว่านะคะ ประมาณว่าเมนูข้าวกล่องทำเองวันนี้เป็นอะไร รสชาติยังไง อร่อยแค่ไหน คุยกันเรื่องอะไร..." 
"บันทึกประจำวันจริงน่ะแหละ คุณคิโชวอินอ่านจนจบแล้วส่งเมล์ตอบกลับไปทุกครั้งเลยเหรอ"
"ถ้าไม่ตอบกลับไปจะส่งเมล์มาย้ำๆๆ พอทำเมินก็จะมีโทรศัพท์โทรมาตามนะคะ"
 
เอ็นโจทำไหล่กระเพื่อม
ก็บอกแล้วไงยะว่าไม่ใช่เรื่องน่าหัวเราะ
 
"ท่านคาบุรากิไม่ส่งเมล์ไปหาท่านเอ็นโจบ้างหรือคะ"
"ถ้าเป็นเมล์สั้นๆ ก็ส่งมาบ้างนะ แต่ผมไม่ได้ตอบกลับเป็นเรื่องเป็นราว เลยเห็นว่าโม้ไปก็ไม่ได้อะไรละมั้ง"
"...ทุกอย่างถึงได้มาลงกับฉันแทนนี่ไงคะ!" 
"ลำบากแย่เลยนะ"
 
เอ็นโจพยักเพยิดพลางจิบกาแฟเหมือนไม่ข้องเกี่ยว ฉันเลยฉุนขาด
 
"การรับฟังเรื่องราวรักๆ แบบนี้ควรจะเป็นหน้าที่ของท่านเอ็นโจผู้เป็นสหายสนิทมากกว่าไม่ใช่หรือคะ"
"ไม่เอาหรอก วุ่นวายจะตาย"
 
อ๊ะ พูดเต็มปากเต็มคำเลยนะ
 
"แล้วตัวผมเองก็ไม่อยู่ในฐานะที่จะให้คำปรึกษาเรื่องรักๆ ของคนอื่นด้วย" 
"เอ๋ ท่านเอ็นโจเองก็มีเรื่องอะไรหรือคะ"
"ความลับ" 
 
เอ็นโจยกนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองแล้วยิ้มให้ฉันที่โน้มตัวออกมาข้างหน้าด้วยความอยากรู้อยากเห็น 
เอ๋~ ปล่อยประโยคชวนคิดแบบนั้นออกมาแล้วไม่ยอมเฉลยเนี่ย นิสัยไม่แย่ไปหน่อยเหรอ มันคาใจน้า~!
 
"เอ้าๆ เค้กเซ็ทมาแล้ว ดื่มกาแฟให้สบายใจก่อนเร้ว" 
 
ฉันออกจะยัวะๆ กับท่าทีของเอ็นโจที่ทำเหมือนปลอบเด็กงอแง แต่ก็ตัดช็อกโกแลตเค้กออกมาเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วส่งเข้าปาก โอ้ 
 
"รสชาติเป็นไงบ้าง"
"หวานแล้วก็เข้มข้นกว่าที่คิดนะคะ"
"ทำมาให้รับกับความขมของกาแฟไงล่ะ" 
 
ง้านเหรอ งั้นใส่นมกับน้ำตาลลงในกาแฟแค่นิดเดียวก็พอมั้งนะ
 
"อร่อยไหม"
"ค่ะ"
"ดีแล้วล่ะ" 
 
เอ็นโจเท้าคางข้างหนึ่งยิ้มแย้ม
...พอมีคนมานั่งมองตอนกินแล้วมันฝืดคอนะยะ เลิกซักทีได้ไหม โชคยังดีที่ไม่ได้สั่งมิลเฟยที่เสียรูปได้ง่าย... 
 
"ว่าแต่  ถึงจะบ่นโน่นบ่นนี่คุณคิโชวอินก็ยังคอยเป็นที่ปรึกษาให้มาซายะ เป็นคนใจอ่อนนี่นา เห็นเป็นคนใจอ่อนแบบนี้แล้ว ผมละเป็นห่วงกลัวซักวันคุณคิโชวอินจะโดนคนไม่ดีหลอกไปจริงๆ นะ"
 
ก็นายน่ะแหละพาฉันซวยเองแล้วยังมีหน้ามาพูดอีกเรอะ... ให้ตายสิ พี่ชายแท้ๆ ของเทวดาน้อยยูกิโนะคุงทำไมถึงกลายเป็นคนดำมืดมีเบื้องหลังซุกซ่อนแบบนี้นะ ดูสิ แค่อยู่ด้วยกันแบบนี้ก็เหงื่อไหลซึมฝ่ามือด้วยความตื่นเต้น...
อ๊ะ จะว่าไป
 
"ฉันได้รับไปรษณียบัตรรูปวิวภูเขาแสนสวยจากยูกิโนะคุงด้วยละค่ะ ดูท่าทางยูกิโนะคุงจะสนุกสนานกับซัมเมอร์แคมป์มากเลยนะคะ"
"คุณคิโชวอินก็ได้รับด้วยเหรอ คงงั้นละนะ เห็นว่าได้เพื่อนใหม่ทางโน้น สนุกกันเต็มที่เลยล่ะ เล่ามาทางโทรศัพท์ด้วยนะว่าเล่นจนปลายจมูกเกรียมไปเลย"
"หุหุหุ เกรียมแดดที่ไปพายเรือแคนูมาหรือเปล่านะ เขียนมาบอกด้วยนะคะว่าได้หั่นผักตอนทำบาร์บีคิวด้วย"
"กลับมาเมื่อไหร่คงได้แสดงฝีมือทำอาหารที่เรียนมาอย่างมั่นใจแน่ๆ"
"อ้าว ท่านพี่มองออกหมดหรือคะ"
"ไม่เชิงว่าเป็นเซนส์ของพี่ชายหรอก แต่มาจากประสบการณ์ที่ผมกับมาซายะไปเข้าค่ายซัมเมอร์แคมป์มาตอนสมัยประถมละมั้ง ผมกับมาซายะไปเรียกทุกคนมารวมตัวกันแล้วแสดงฝีมือทำอาหารที่เรียนมาอย่างมั่นอกมั่นใจสุดๆ เลยนะ"
"เคยทำอะไรแบบนั้นด้วยหรือคะ"
"อื้อ แต่พอทำเข้าจริงๆ ก็รู้สึกว่ารสชาติมันขาดๆ หายๆ ไปจากที่เคยกินที่โน่นน่ะนะ ถึงทุกคนจะชมว่าอร่อยก็เถอะ แต่พวกเราสองคนก็กำหมัดแน่นเจ็บใจกันว่าที่พวกเราอยากทำให้ทุกคนทานไม่ใช่ของแบบนี้ซักหน่อย!"
"แหม" 
 
ตาเอ็นโจจอมเจ้าเล่ห์ก็เคยมีช่วงน่ารักๆ แบบนั้นด้วยเหรอเนี่ย...
 
"แต่ลองคิดๆ ดูตอนนี้ก็เป็นธรรมดาน่ะนะ มื้ออาหารกลางแจ้งของแท้ที่ได้มือโปรดีไซน์มาอย่างดีกับของที่เด็กๆ ทำขึ้นก็ต้องแตกต่างกันลิบลับเป็นธรรมดา"
"นั่นสินะคะ แล้วก็คงได้ความเป็นธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่ในต่างประเทศช่วยขับเน้นรสชาติด้วยกระมังคะ"
"นั่นสิเนอะ"  
"แต่ถ้าอย่างนั้น ยูกิโนะคุงจะรู้สึกเหมือนกันหรือเปล่านะคะ..." 
 
ไม่อยากให้ยูกิโนะคุงต้องเสียใจนี่นา... 
 
"แหม ก็เป็นประสบการณ์อย่างหนึ่งน่ะนะ"
"...ก็ใช่อยู่หรอกค่ะ"
"ถึงจะพูดแบบนั้น แต่จากนั้นมาผมก็ศึกษาดูแล้วว่าขาดอะไรไป พอจะจับเคล็ดได้แล้ว ตั้งใจจะช่วยยูกิโนะในจุดนี้ด้วยละนะ"
 
อะไรเนี่ย
 
"ทำเป็นพูดว่าเป็นประสบการณ์ ความจริงก็ไม่คิดจะให้ยูกิโนะคุงต้องเสียใจแต่แรกแล้วใช่ไหมล่ะคะ"
"ยังไงกันน้า" 
 
เอ็นโจเผยยิ้มอย่างคลุมเครือ 
 
"แต่ที่ว่าศึกษามา ก็แปลว่าท่านเอ็นโจทำอาหารได้สินะคะ"
"ปรกติผมก็ไม่ได้ทำเอง จะพูดว่าทำได้ก็ไม่ถึงขั้นนั้นหรอก เอาเป็นว่าได้ระดับคนทั่วๆ ไป"
"เห งั้นหรือคะ..."
 
ไม่เข้าใจคำว่าระดับคนทั่วๆ ไปเลย... ฉันเองก็เรียนทำอาหารจากคุณอาเคมิ แต่ก็โดนอาจารย์คันตะตราหน้าว่าเป็นลูกศิษย์ไม่เอาไหน ต่อหน้าเอ็นโจผู้มีประวัติเข้าครัวมาก่อน คงต้องระมัดระวังไม่ให้พูดอะไรมั่วซั่วเผยจุดอ่อนออกมา...
ในตอนนั้นเอง มือถือของเอ็นโจที่วางอยู่บนโต๊ะก็เกิดสั่นระริก เอ็นโจเหลือบมองไปยังมือถือแล้วว่า 
 
"โทษที โทรศัพท์น่ะ"
"เชิญค่ะ"
 
ฉันจิ้มๆ ช็อกโกแลตเค้ก วางท่าเหมือนไม่ได้ฟังบทสนทนา ความอร่อยไม่ได้ด้อยไปกว่าชีสเค้กที่ทานไปครั้งก่อนเลย  เลือกพี่เสียดายน้องจริงๆ นะเนี่ย
 
"อื้อ อื้อ ตอนนี้เหรอ? ตอนนี้ดื่มกาแฟอยู่ข้างนอกน่ะ เปล่า ไม่ได้อยู่คนเดียว เอ๋ อยู่กับใครน่ะเหรอ? คุณคิโชวอิน อื๋อ เปล่า ไม่ได้นัดกันไว้หรอก บังเอิญเจอกันในร้านน่ะ" 
 
...รู้สึกเหมือนจะมีชื่อฉันออกมาด้วยนะ
 
"เอ๋ ตอนนี้เลยเหรอ มันออกจะ..." 
 
หรือว่าคู่สนทนาทางโทรศัพท์จะเป็นคุณยุยโกะ...?
ตาไก่โง่ก็พูดทำนองว่าเอ็นโจกับคุณยุยโกะไปเดทในช่วงปิดเทอมฤดูร้อนกันด้วยนี่นา เมื่อกี้เจ้าตัวก็พูดว่าไม่อยู่ในฐานะที่จะให้คำปรึกษาเรื่องความรักกับคนอื่น หรือโทรมาบอกว่าอยากเจอตอนนี้กันนะ...
เอ็นโจคุยโทรศัพท์เสร็จ ก็หันมาทางฉันทำหน้าขอโทษขอโพย
 
"ขอโทษนะ คุณคิโชวอิน..."
"ค่ะ"
"มาซายะบอกว่ากำลังจะตามมาที่ร้านน่ะ"
 
เอ๋-----!
 

---------------------------------------
 
หมายเหตุ : สำหรับท่านที่จะคอมเมนต์ด้านล่าง ขอความกรุณาให้อยู่ในขอบเขตของการแปลไทยตอนล่าสุด หรือหากต้องการพูดถึงเนื้อหาที่เกินเลยจากนั้น ขอให้ท่านเตือนให้ผู้อื่นรู้ว่าตัวเองกำลังจะทำการสปอยล์ ด้วยวิธีต่างๆ เช่น  
จากนี้ไปเป็นสปอยล์
.
.
.

ช็อกโกแลตเค้กกับกาแฟ 

คาบุรากิ เปิดโอกาสให้เพื่อนบ้างเห้อออออออออ!

 




NEKOPOST.NET