NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.27 - ตอนที่27


นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่27

 

“โย๊ตตตตโชววว------!”

 

ช่วงนี้ฉันรู้สึกเริ่มจะอ้วนขึ้นแล้วสิ   ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจจะออกกำลังกายทุกคืนค่ะ

วิดพื้น  ซิทอัพและสควอชคือกิจวัตรประจำวันของฉัน

และตอนนี้ฉันกำลังท้าทายกับการสควอช 50 ครั้งแบบต่อเนื่อง

 

“โย๊ตตตตโชววว------!”

 

มันค่อนข้างยาก

ฉันประสานสองมือวางบนท้ายทอยและพยายามทำตามรูป   แต่ขาของฉันมันก็สั่นในทันที

ถึงอย่างนั้นทั้งหมดนี้มันคือจิตวิญญาณค่ะ

แม้จะเพียงเล็กน้อยก็เถอะนะ...

 

“โย๊ตตตตโชววว------!”

 

คุณไม่สามารถเปลี่ยนเป็นคนสวยได้ในคืนเดียว

เพื่อสร้างตัวเองสิ่งสำคัญคือคุณต้องพยายามอย่างหนักในทุกๆ วัน

เอาล่ะ  ต้องมากกว่านี้สิตัวฉัน !

 

“โย๊ตตตตโชววว------!”

 

เฮ้อ---   ฉันออกกำลังจนได้เหงื่อแล้วล่ะค่ะ

ฉันเพิ่งออกจากห้องน้ำเมื่อไม่นานมานี้   แต่บางทีฉันคงต้องเข้าไปอาบน้ำเพื่อล้างเหงื่อออกอีกครั้ง

ขณะที่เดินออกจากห้อง   ฉันก็ชนเข้ากับท่านพี่

 

“อา    มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่าคะ   ท่านพี่ ?”

 

ด้วยเหตุผลบางอย่างใบหน้าของเขาแสดงความงงงวยออกมา

 

“ก็นะ   พี่คิดว่าพี่ได้ยินเสียงแปลกๆ เมื่อกี้น่ะ”

 

“เสียงรึคะ ?”

ฉันไม่ได้ยินเลยนี่นา

อ้า--!   หรือจะเป็นขโมย ?   คงไม่ใช่ผีหรอกมั้ง   ใช่ไหม ?

 

“หรือว่าบ้านของเรากำลังจะโดนผีสิงรึเปล่าคะ ?”

 

โอ้   พระเจ้า  น่ากลัวจัง--  ฉันยิ่งไม่ถูกกับเรื่องผีๆ อยู่ด้วย !

 

“เราจะทำยังไงดีล่ะคะ   ท่านพี่ ?    แล้วน้องก็ยังอยากจะอาบน้ำด้วย   แต่น้องก็ได้ยินว่าผีมักชอบโผล่เข้ามาในห้องน้ำนะคะ”

 

ขนาดในหนังสยองขวัญ   สถานที่ที่เป็นที่นิยมในการก่อเหตุฆาตกรรมก็คือห้องน้ำนี่แหละ

ฉันจะทำยังไงดีนะ   หรือคืนนี้จะยอมรับสภาพคือนอนเลยไม่ต้องอาบน้ำดี ?

 

“พี่ไม่คิดแบบนั้นนะ   เพราะพี่ไม่เคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับผีในบ้านหลังนี้เลย  น้องทำใจให้สบายแล้วไปอาบน้ำเถอะ...”

 

“แต่ ~”

 

“พี่ว่าเสียงแปลกๆ ที่ได้ยินคงเป็นพี่คิดไปเองน่ะ   ขอโทษที่ทำให้กลัวนะ”  

 

“จริงหรือคะ ?  ถ้าท่านพี่พูดแบบนั้นน้องก็จะเชื่อค่ะ”

 

“อืม”

 

ท่านพี่มอบรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ   ดันนั้นฉันก็เชื่อเขาในทันทีเลยล่ะค่ะ

 

บางทีท่านพี่คงจะเหนื่อยจากการเตรียมสอบ

ผิวหน้าของเขาดูเหมือนจะขาวซีดเล็กน้อย

ในฐานะน้องสาวที่น่ารัก   คงจะดีสินะถ้าฉันจะทำของว่างยามดึกให้เขา ?

งั้นก็เถอะ  ฉันไม่เคยทำอาหารนอกชั้นเรียนวิชางานบ้านงานเรือนเลยนี่นา

ดีล่ะ  ฉันรับรองว่าเพียงมีความตั้งใจเช่นนี้ก็มากพอแล้วล่ะ   ฉันมั่นใจว่าท่านพี่จะรู้สึกยินดีมากแน่ๆ ค่ะ

สำหรับอาหารว่างยามดึกนั้น  เอาเป็นข้าวปั้นหรือราเม็งดีไหมนะ ?

ไม่   ไม่สิ   ของแบบนั้นมันไม่เพราะกับตระกูลนี้อย่างแรงกล้า

และมันก็หนักไปสำหรับยามดึกไม่ใช่หรือไง ?

หรือฉันควรจะท้าทายตัวเองด้วยการทำข้าวต้ม(โซซุย)ดีน้า ?

 

ใช่แล้ว  พรุ่งนี้ฉันจะต้องไปคุยกับเมดของเราเกี่ยวกับเรื่องนี้

 

อย่างที่คาด   ฉันยังรู้สึกกลัวอยู่นิดหน่อยแหละ   ดังนั้นฉันเลยเปิดไฟนอนมันซะเลย

ไม่เห็นมีเสียงประหลาดเลยนี่นา

 

 

 

 

เรามีทัศนศึกษาทุกเดือนพฤษภาคม   และปีนี้เราจะไปฟาร์มปศุสัตว์กันค่ะ

ก่อนจะไป   ท่านแม่เตือนฉันให้พอกครีมกันแดดที่ท่านเอาให้ด้วยค่ะ

สำหรับที่ฟาร์มปศุสัตว์นี้    เราจะได้มีประสบการณ์ในการรีดนมวัว  ขี่ม้า  และล่องแพ

 

เมื่อเรามาถึง   มันเป็นที่ที่เต็มไปธรรมชาติและอากาศที่สะอาดบริสุทธิ์

ฉันสูดหายใจลึก

ก็นะ   บางครั้งก็ได้กลิ่นของมูลสัตว์เข้ามาเต็มๆ เลยล่ะค่ะ

เมื่อมาถึงส่วนรีดนมวัว    แน่นอนว่าเหล่าคุณหนูทั้งหลายย่อมตื่นกลัวกับขนาดของวัว    แต่ฉันตื่นเต้นจังเลยค่ะที่ได้เริ่มเป็นคนแรก

 

โอ้โห ~   อุ่นจังแฮะ!

 

พอรีดนมวัวเสร็จ    พวกเธอล้วนบอกว่า   “ท่านเรย์กะช่างกล้าหาญเหลือเกินค่ะ”  และยกย่องฉันกันใหญ่   รู้ไหมว่ามันสนุกนะรีดนมวัวเนี่ย ?

นอกจากนี้ยังมีแพะ  แกะ  และกระต่าย  ที่แสนจะรักสงบ

ฉันตัดสินใจว่าจะลองซะหน่อย

 

กระ - กระต่ายน่าร้ากกสุดๆ   ฉันอยากได้ค่ะ !

 

เหล่ากระต่ายกำลังล่อลวงฉันด้วยดวงตากลมโตของมัน   และมันเริ่มทำให้ฉันคิดจริงจังที่จะพามันกลับบ้านแล้วล่ะค่ะ

 

ในขณะที่กำลังให้อาหารบรรดาแพะและแกะ   ฉันก็ได้ยินเสียงเชียร์จากที่ไกลๆ

สงสัยจังน้าว่าเกิดอะไรขึ้น   เมื่อมองขึ้นไปก็เห็นคาบุรางิและเอ็นโจกำลังเพลิดเพลินบนหลังม้าอย่างมีชีวิตชีวา

 

บางทีพวกเขาคงจะมีประสบการณ์มาก่อนเพราะดูพวกเขาไม่สะทกสะท้านอะไรเลย

พวกเขาดูเหมือนเจ้าชายขี่ม้าขาวกันจริงๆ ด้วยค่ะ  (ทั้งๆ ม้ามันไม่ใช่สีขาวอ่ะนะ)

สาวๆ เอะอะกันขึ้นเรื่อยๆ

มันก็มีคนจำนวนหนึ่งที่ดูเหมือนมีประสบการณ์ในการขี่ม้าด้วยแหละ  แต่พวกเขาก็กลายเป็นเงาโดยสมบูรณ์ไปแล้วค่ะ

 

“ท่านคาบุรางิช่างน่าหลงไหลเหลือเกิน…..”

 

“เหมือนเจ้าชายเลยค่า”

 

“กรี๊ดดด!  ท่านเอ็นโจมองมาทางนี้ด้วย !”

 

บรรดาเด็กสาวส่วนหนึ่งโบกมือให้พวกเขา

แต่แน่นอนว่าพวกเขาไม่โบกมือกลับหรอกค่ะ

แม้อย่างนั้น   พอมาเห็นอีกด้านหนึ่งของพวกเขา   บรรดาแฟนคลับก็อยู่ในสถานะอารมณ์ดีกันสุดๆ เลย

 

คาบุรางิที่ปกติมักทำหน้าตายสนิทแต่ดันพูดคุยกับม้าด้วยรอยยิ้ม

ช่างน่าอัปยศเหลือเกิน   ที่ฉันดันหลงใจเต้นไปนิดหนึ่ง

ไม่น้า   ไม่น้า    มนต์เสน่ห์ของสัตว์โลก    ช่างน่ากลัวจริงๆ ค่ะ

 

เพราะทุกคนใช้เวลาช่วงเช้าอย่างสนุกสนานกับสรรพสัตว์   ตอนอาหารกลางวันที่มีเนื้อมาเสริฟ    ทุกคนก็พร้อมใจกันทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

แต่นมเย็นๆ ที่เราบีบคั้นมากับมือก็อร่อยจริงๆ นะ

 

หลังจากนั้น   เราใช้เวลาช่วงบ่ายในการล่องแก่งและเดินป่า   และขอบคุณที่การเคลื่อนไหวอย่างนั้นทั้งวัน   ทำให้ทุกคนหลับอย่างรวดเร็วบนรถบัสในขากลับ

เพราะมันมีน้ำที่สาดเป็นละอองจากแม่น้ำ   ทำให้ผมลอนที่เป็นเครื่องหมายการค้าของฉันเริ่มคลาย

 

ฉันเริ่มลืมตาไม่ไหวแล้วค่ะ…

ฉันจึงทำได้แค่อธิษฐานไม่ให้ตัวเองนอนน้ำลายยืดล่ะนะ

 

 

แต่ฉันยังกลับมาคิดว่า   เจ้าเด็กคาบุรางิและเอ็นโจดูเท่มากๆ บนหลังม้า

ฉันก็มีประสบการณ์ในการนั่งบนหลังม้าที่ถูกจูงโดยครูฝึก   แต่ถ้าได้ขี่มันด้วยตัวเองคงจะสนุกมากกว่าแน่ๆ

เมื่อฉันขอร้อง  ฉันก็พบว่าท่านพี่มีทักษะขี่ม้าที่ยอดเยี่ยมสุดๆ

เพราะท่านพี่อยู่ชมรมยิงธนูนี่นะ   เห็นได้ชัดว่าเขาคงซ้อมยิงธนูบนหลังม้ากัน

เอ๋   อะไรกันเนี่ย !  ฉันคิดไม่ถึงเลยจริงๆ

และแน่นอนว่าฉันชอบที่จะเห็นความกล้าหาญในการยิงธนูบนหลังม้าของท่านพี่ !

 

แล้วฉันก็มาคิดว่าคงจะดีมากแน่ๆ ถ้าฉันสามารถเรียนได้ด้วย   ฉันพยายามขอร้องท่านแม่   แต่ท่านบอกว่าน่ากลัวว่าเด็กผู้หญิงจะบาดเจ็บ   และปฏิเสธ

อืม ~ อืม  น่าเสียดายจัง

ก็ฉันได้ยินมาว่าการขี่ม้าดีต่อการไดเอตนี่นา

 

 

 

 




NEKOPOST.NET