[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 25 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.25 - ตอนที่25


นอบน้อมและหนักแน่น คือคติในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่25


อาทิตย์ต่อมาที่โรงเรียนกวดวิชาฉันก็ถามอาคิสะวะคุงว่าหลังจากนั้นคุณฟุคิโอกะเป็นยังไงบ้าง

「อื~ม ไม่ทราบว่าเพราะอะไร ดูเธอจะสนใจเรื่องคุณมากเลยล่ะครับ」
「ก็ว่าอย่างนั้นแหล่ะค่ะ」

ถ้าฉันเป็นเธอก็คงจะสอบสวนคุณให้หมดไส้หมดพุงเลยล่ะค่ะ

「ผมว่าเธอคงเข้าใจอะไรคุณผิดแบบแปลกๆแล้วล่ะครับ」
「เข้าใจผิดแบบแปลกๆ ช่วยเจาะจงหน่อยได้ไหมคะ?」
「เธอเซ้าซี้ถามว่าผมชอบคุณคิโชวอินหรือเปล่าหรือไม่ก็เป็นคุณคิโชวอินที่ชอบผม อ๊ะ! แน่นอนครับว่าผมปฏิเสธไปแล้วครับ! อย่างคุณคิโชวอินจะมาชอบผมเนี่ยนะครับ ผมไม่มีทางคิดแบบนั้นหรอกครับ! ขอโทษนะครับถ้าทำให้รู้สึกไม่ดี」
「ไม่ค่ะ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ」

ไม่โกรธค่ะ เพราะมันก็น่าจะเป็นแบบนั้นแหล่ะค่ะ

「ดูเหมือนคุณฟุคิโอกะจะชอบอาคิสะวะคุงนะคะ」

ฉันตัดสินใจบอกไปด้วยท่าทีเชื่อมั่น

「เ~อ๋! อะไรกันครับ อยู่ๆก็พูดอะไรออกมา! เอ๋ เอ๋」
「แหม แหม ใจเย็นๆลงหน่อยค่ะ แล้วยังไงคะ? อาคิสะวะคุงพอจะสะกิดใจถึงความรู้สึกของคุณฟุคิโอกะบ้างไหมคะ?」
「ค-ความรู้สึกหรือครับ? ก็พวกเราเป็นเหมือนพี่น้องกัน...」
「อะไรกันคะ พูดเรื่องชืดชาแบบนั้นออกมาได้ยังไงคะ ความจริงที่ว่าคุณฟุคิโอกะชอบคุณอยู่นั้นมันชัดเจนซะขนาดนั้น แล้วยังไงคะ? คุณจะบอกว่าไม่เคยรับรู้ถึงความรู้สึกของเธอเลยซักนิดจริงๆหรือคะ?」

อาคิสะวะคุงเงียบไม่ยอมพูดอะไร

「ถึงจะเงียบก็หนีฉันไม่พ้นหรอกค่า 」
「อุ...รู้สึกว่าวันนี้คุณคิโชวอินต่างไปจากปกติรึเปล่าครับเนี่ย? อา- สำหรับเรื่องที่ซากุราโกะชอบผมหรือเปล่า มันอาจจะเป็นความชอบแบบเพื่อนสมัยเด็กเท่านั้นเองจริงไหมครับ อ๊ะ แต่ตอนอยู่อนุบาลเหมือนว่าเธอเคยบอกว่า... อยากจะเป็นเจ้าสาวของผมล่ะมั้งครับ」

ตามสูตรสำเร็จเป๊ะค่ะ

「แล้วก็หลังจากนั้นเป็นต้นมาเธอก็ให้ช็อคโกแลตวันวาเลนไทน์กับคุณทุกปี นอกจากนั้นต่างฝ่ายต่างก็วนเวียนแวะไปที่บ้านของอีกฝ่ายเรื่อยๆใช่ไหมคะ」
「เอ๋ รู้ได้ยังไงกันครับ」
「ต้องทราบอยู่แล้วล่ะค่ะ」

ฉันมองออกหมดแล้วล่ะค่ะ

「ฉันคาดว่านั่นทำให้ครอบครัวของคุณทั้งคู่สนิทกันด้วยสินะคะ ตั้งแต่เล็กๆพวกเขาจะคอยพูดเรื่องอย่าง คงจะดีน้าถ้าทั้งสองคนแต่งงานกันนะหืม ไม่ก็ ถ้าซากุราโกะจังมาเป็นเจ้าสาวของบ้านเราก็ดีสิน้า แหมช่วยรับเธอไว้ด้วยนะ อะไรทำนองนี้สินะคะ」
「รู้ได้ยังไงกันครับ! พูดกันแบบนั้นเลยล่ะครับ」

แน่ล่ะค่ะแน่ล่ะค่ะ

「ฉันมองเห็นอนาคตของคุณแล้วค่ะอาคิสะวะคุง」(yukz:ท่านเรย์กะเป็นแม่หมอไปแล้ว)
「เอ๋...เรื่องอะไรกันครับเนี่ย」
「อนาคตของอาคิสะวะคุง ถ้าคุณแต่งงานกับคนอื่นนอกจากคุณฟุคิโอกะแล้วล่ะก็ ความสัมพันธ์ระหว่างท่านแม่ของคุณกับคุณเจ้าสาวจะต้องย่ำแย่มากๆอย่างแน่นอนค่ะ」
「ทำไมอย่างนั้นล่ะครับ?」
「ท่านแม่ของอาคิสะวะคุงคิดอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันว่าคุณฟุคิโอกะที่เธอรักและเอ็นดูมาตั้งแต่เล็กๆ กับลูกชายอย่างอาคิสะวะคุงจะต้องแต่งงานกันอย่างแน่นอน แล้วอยู่ๆคุณก็พาสาวคนอื่นเข้ามา มันก็แน่นอนว่าต้องเกิดความไม่พอใจขึ้นจริงไหมคะ ยิ่งถ้าคุณฟุคิโอกะไปแอบร้องไห้ด้วยล่ะก็เรื่องใหญ่แน่แน่ค่ะ คุณเจ้าสาวโดนเกลียดแน่นอนค่ะ」
「ท่านแม่ไม่ทำแบบนั้น...」

ในชาติก่อนในละครรอบดึกคืนวันพฤหัสฯ แม่ผัวกับลูกสะใภ้ที่แต่งเข้ามาแล้วเข้ากันไม่ได้ที่น่าสงสารสุดๆค่ะ

「เพราะฉะนั้นอาคิสะวะคุงคะ คุณจะต้องเตรียมใจที่จะเลือกเอาไว้นะคะ」
「เตรียมใจหรือครับ?」

อาคิสะวะคุงหน้าซีดลงเล็กน้อย (yukz:โดนขู่ไปเพียบ)

「ในกรณีที่คุณตอบรับความรู้สึกของคุณฟุคิโอกะคุณก็ต้องเตรียมใจที่จะแต่งงานกับเธอในซักวันนึงค่ะ ยังไงซะครอบครัวของพวกคุณก็สนิทกันมาก ถ้าพวกคุณเลิกกันก่อนหน้านั้น อะไรๆก็คงกระอักกระอ่วนค่ะ ในกรณีที่คุณเลือกที่จะไม่รับความรู้สึกของคุณฟุคิโอกะ ก็ควรจะรีบบอกไปแต่เนิ่นๆค่ะถ้าปล่อยให้คาราคาซังล่ะก็ ซักวันนึงก็จะ....」
「ซักวันนึงก็จะอะไรครับ?」
「นองเลือดค่ะ」

เนื่องจากอาจารย์มาถึงพอดีการเรียนจึงเริ่มขึ้น
อาคิสะวะคุงหน้าซีดแล้วก็ไม่สามารถจดจ่อกับชั้นเรียนได้เลยค่ะ แต่ฉันได้พูดในสิ่งที่ฉันต้องพูดไปแล้ว โล่งอกเลยค่ะ

แน่นอนค่ะว่าไม่ใช่เพราะว่าฉันอิจฉาในเส้นทางตัวเอกของเขาแล้วก็อยากแกล้งเขาขึ้นมาหน่อยๆเลยแม้แต่น้อยค่ะ

 

จากนั้นด้วยเหตุผลอะไรซักอย่างอาคิสะวะคุงก็เริ่มปรึกษาฉันเกี่ยวกับเรื่องคุณฟุคิโอกะค่ะ

ฉันได้รู้มาว่าตอนสมัยอนุบาลคุณฟุคิโอกะ ซากุราโกะเพื่อนสมัยเด็กของอาคิสะวะคุงนั้นตั้งใจสอบไม่ผ่านการสอบเข้าโรงเรียนซุยรันเพื่อไปเข้าโรงเรียนคาทอลิกสำหรับพวกคุณหนูแทน
เนื่องจากบ้านของทั้งคู่อยู่ใกล้กันพวกเขาเลยสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก ตอนอนุบาลก็เช่นกัน เพราะฉะนั้นเธอต่องอยากไปเรียนที่เดียวกับอาคิสะวะคุงแน่ๆ แต่ท่านแม่ของคุณฟุคิโอกะเป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนสตรียูริโนะมิยะ เธอก็เลยอยากให้ลูกสาวเข้าเรียนที่โรงเรียนเดียวกันให้ได้แล้วคุณฟุคิโอกะก็ต้องเลิกหวังกับการเข้าเรียนที่ซุยรันทั้งน้ำตา
แต่พักหลังๆคุณฟุคิโอกะเริ่มที่จะพูดเรื่องอยากเข้าเรียนที่ซุยรันขึ้นมาอีก
เก้าในสิบต้องเป็นเพราะฉันแน่ๆค่ะ
ตอนที่ฉันได้พบกับเธอในวันนั้นฉันคิดว่าเธอช่างสง่าสวยสมเป็นกุลสตรีญี่ปุ่นโดยแท้ แต่กับเรื่องความรักเธอกลับเป็นประเภทที่พุ่งเข้าชนค่ะ
คาบุรากิมินิที่เป็นผู้หญิงล่ะมั้งคะ?

「ผมจะทำยังไงดีครับ?」
「นั่นสินะค้า」


พูดกันตรงๆนะคะในชาติก่อนฉันไม่มีประสบการณ์อะไรทำนองนี้เลยค่ะนอกจากในการ์ตูนสาวน้อยที่ฉันอ่าน
ฉันน่ะไม่ใช่ประเภทที่จะมาให้คำแนะนำเรื่องความรักให้กับใครได้หรอกนะคะ
แล้วทีนี้เอายังไงดีคะเนี่ย

「อย่างไรก็ตาม ความกังวลที่สุดของคุณฟุคิโอกะตอนนี้ก็คือตัวฉันถูกต้องไหมคะ? ถ้าอย่างนั้นจะเป็นยังไงคะถ้าให้คุณฟุคิโอกะเข้ามาเรียนกวดวิชาด้วยกันที่นี่น่ะค่ะ? ยังไงซะพวกเราสองคนก็ไม่ค่อยได้มีปฏิสัมพันธ์อะไรกันที่โรงเรียนอยู่แล้วนี่คะ」

พูดกันตรงๆเลยนะคะ มันมีแนวโน้มว่าจะวุ่นวายยิ่งขึ้นไปอีกค่ะ ตัวฉันนั้นไม่อยากจะให้เธอมาที่นี่หรอกนะคะ
แต่ว่าเพื่ออาคิสะวะคุงแล้วก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะคะ
เอาเถอะค่ะ ถ้าเธอได้เห็นด้วยตาตัวเองว่า ฉันไม่ใช่คู่แข่งนะค้~า ฉันเป็นแค่เพื่อนธรรมดาๆเท่านั้นเองนะค้~า แบบนั้นก็ถือว่าลงเอยด้วยดีค่ะ

อาคิสะวะคุงรีบแนะนำเรื่องนี้ให้กับคุณฟุคิโอกะแล้วก็ดูเหมือนว่าเธอจะเริ่มมาเรียนตอนฤดูใบไม้ผลิที่จะถึงตอนที่พวกเราขึ้นชั้นป.5
และสำหรับอาคิสะวะคุงที่ยังไม่ค่อยได้เตรียมใจนัก การที่ช็อคโกแลตวันวาเลนไทน์ปีนี้จริงจังขึ้นกว่าทุกทีออกจะน่ากลัวนิดๆสำหรับเขาค่ะ

อีกครั้งหนึ่ง ที่รู้สึกเหมือนตัวฉันจะเอาห่วงมาคล้องคอตัวเองอีกแล้วล่ะมั้งคะเนี่ย




NEKOPOST.NET