[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 201 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.201 - ตอนที่ 201


201.


"เฮ้อ ล้างออกซักที..."

หาทางขัดถูหมึกแดงที่ติดนิ้วอยู่ออกจนสำเร็จ คาบุรากิก็กลับมาที่ห้องประชุมเล็ก

"ล้างนานจนมือแห้งแล้ว คิโชวอิน มีแฮนด์ครีมหรือเปล่า"  

เป็นคุณชายที่เรื่องมากจริงๆ น้า~ ให้ตายสิ ฉันหยิบแฮนด์ครีมออกมาจากกระเป๋าส่งให้ยืม คาบุรากิรับไปทาๆ ถูๆ ที่มือ พอมือคลายความแห้งผากก็ทำหน้าพึงพอใจมองดูชื่อยี่ห้อแฮนด์ครีม ท่าทางจะถูกใจ แต่นั่นยังไม่มีขายในญี่ปุ่นนะคะ ฉันไม่ให้หรอก เอาคืนมานะ

"แล้วก็ เรื่องต่อจากนี้น่ะนะ"

เรื่องต่อจากนี้? อ้อ หมายถึงเรื่องช่วยให้ความรักที่มีต่อวาคาบะจังสมปรารถนาใช่มะ สำหรับฉันแล้ว ได้คำยืนยันว่าคาบุรากิไม่ได้เห็นฉันเป็นคนร้ายที่รังแกวาคาบะจัง แล้วก็ได้หนังสือสัญญาว่าจะไม่มาแตะต้องบ้านคิโชวอินแล้ว ที่เหลือจะยังไงก็เชิญตามสะดวกเถอะค่า~ 

"เรื่องต่อจากนี้เหรอคะ~"

ฉันก็ทาแฮนด์ครีมมั่งดีกว่า ต้องทาให้ทั่วๆ เล็บด้วย รู้สึกว่าปลายนิ้วจะดูแห้งๆ นะ กลับไปแล้วต้องเอาเนลล์ออยล์มาทาเล็บซะหน่อย  

"เฮ้ ทำไมตอบเนือยๆ งั้นล่ะ ให้มันแข็งขันหน่อยซี่ เป็นเทพเกศาบันดาลรักไม่ใช่เรอะ ได้ยินว่ามีอิทธิฤทธิ์ทำให้รักสมหวังไปหลายรายแล้วนี่"
"ฉันจำไม่ได้เลยนะคะว่ากลายเป็นเทพไปตั้งแต่เมื่อไหร่..." 

แล้วที่ว่าหลายรายนั่นมีใครมั่งล่ะ ทั้งหัวหน้าห้องทั้งอิวามุโระคุงก็ยังรักเขาข้างเดียวอยู่เลยนะ จะว่าไป ตั้งแต่หลังวาเลนไทน์ ซากุระจังกับอาคิสะวะคุงเป็นไงบ้างนะ ไว้เดี๋ยวติดต่อไปหน่อยดีกว่า 

"เฮ้ คิโชวอิน นี่ฟังที่ฉันพูดอยู่หรือเปล่า"
"ฟังอยู่สิคะ" 

คาบุรากิส่งสายตาเคลือบแคลงสุดๆ มาทางฉัน นี่ฉันรับคำแบบขอไปทีออกนอกหน้าขนาดนั้นเลยเหรอ อ๊ะ หรือว่าจะเริ่มหงุดหงิดซะล่ะ ซวยแล้วไง...

พอฉันรีบเสริมต่อกลบเกลื่อนว่า "เรื่องต่อจากนี้ใช่ไหมคะ? ค่ะ เชิญพูดต่อเลยค่ะ" คาบุรากิก็มองฉันอย่างหวาดระแวงอยู่อึดใจหนึ่ง ถอยหายใจเฮือกเหมือนตัดใจได้แล้วเริ่มพูดต่อ 

"ว่าแต่คิโชวอิน เธอรู้หรือเปล่าว่าคนที่ฉันชอบน่ะใคร..."
"คุณทาคามิจิใช่ไหมคะ" 

ฉันตอบไปอย่างเห็นเป็นเรื่องธรรมดา คาบุรากิทำหน้าตกตะลึงแล้วพึมพำว่า "ว่าแล้วว่าคิโชวอินคงรู้แล้ว..." คิโชวอินคนเดียวที่ไหนล่ะยะ...

"เอ่อ... คงไม่ใช่แค่ฉัน คิดว่านักเรียนทั้งโรงเรียนน่าจะรู้กันเกือบหมดนั่นแหละค่ะ"
"เอ๋...!"

ไม่รู้ทำไมคาบุรากิถึงตะลึงลานไปกับคำพูดของฉัน ถ้าแสดงท่าทีออกหน้าออกตาขนาดนั้นใครเขาก็ต้องรู้กันทั้งนั้นล่ะย่ะ นี่นายคงไม่ได้คิดว่าตัวเองเก็บความรู้สึกไว้ดีแล้วหรอกนะ!? 

"คนที่ปกติแทบจะไม่พูดจากับผู้หญิงอย่างท่านคาบุรากิคอยหาเรื่องทักทายคุณทาคามิจิอยู่คนเดียวทุกจังหวะขนาดนั้น เป็นใครก็ต้องรู้ค่ะ"

คาบุรากิเอามือปิดปากไว้พลางว่า "งั้นหรือ ก็จริงนะ..." 

"นั่นคือตั้งใจจะปิดบังเหรอคะ"
"เปล่า ก็ไม่ได้คิดจะปิดบังอะไร แต่พอมีคนมาพูดตรงๆ แบบนั้นแล้ว..."

รู้สึกจะเขินนะ แต่ถ้าคิดถึงสถานะของวาคาบะจังแล้วก็น่าจะปิดให้มันมิดๆ หน่อยซี่ 

"ที่คุณทาคามิจิถูกกลั่นแกล้ง สาเหตุส่วนหนึ่งก็มาจากการที่ท่านคาบุรากิไปยุ่งเกี่ยวกับเธอจนทำให้พวกผู้หญิงอิจฉาตาร้อนกันนะคะ" 

พอฉันพูดแบบนั้น คาบุรากิก็หน้าเครียดขึ้นมาทันตาเห็น

"เป็นความผิดของฉันเรอะ..."
"แหม ก็ไม่ใช่แค่นั้นหรอกค่ะ"  

วาคาบะจัง นักเรียนกลุ่มนอกที่มีพื้นเพมาจากครอบครัวทั่วไป หน้าตาก็น่ารักดี แต่ท่าทางเอ๋อๆ นิดหน่อย ดูยังไงก็ไม่มีท่าของคุณหนูหรือนักเรียนหัวกะทิ  เด็กธรรมดาๆ แบบนั้นเบียดบังคะแนนของพวกคาบุรากิที่จุติมาเป็นสัญลักษณ์อันเจิดจ้าของซุยรัน เหล่านักเรียนกลุ่มสายเลือดแท้ที่ให้ความสำคัญกับแบรนด์ซุยรัน คงจะเห็นวาคาบะจังเป็นตัวเกะกะเต็มที 

"พอจะรู้ตัวคนร้ายเมื่อวานหรือเปล่า"
"ไม่รู้เหมือนกันค่ะ..." 

เป็นอันว่าฝั่งโรงเรียนรับทราบเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานแล้ว และจะดำเนินการติดตามต่อไป

"ทางโรงเรียนสืบสวนไปถึงไหนแล้วล่ะคะ"
"พวกนั้นไม่ได้คิดจะหาตัวคนร้ายจริงๆ หรอก แค่พยายามทำอะไรให้มันคลุมเครือเข้าไว้ เรื่องจะได้เงียบหายไปเอง" 

คาบุรากิว่าด้วยสีหน้าเจ็บแค้น
แหม ทางฝั่งโรงเรียนก็คงไม่อยากไปตามสืบสาวราวเรื่องแล้วเกิดกลายเป็นไปกระตุกหางอสรพิษยักษ์เข้าละนะ อย่างเช่นว่าสมาชิก Pivoine อะไรงี้ ถึงขนาดเคยมีเรื่องเล่าว่าในอดีต Pivoine เคยไล่นักเรียนธรรมดาออกจากโรงเรียนไปแล้ว ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ หากไปกระตุกต่อม Pivoine เข้า ศิษย์เก่าที่เป็นคนใหญ่คนโตคงไม่ยอมอยู่นิ่งเฉย ผู้เสียหายเป็นนักเรียนกลุ่มนอกที่ไม่มีอิทธิพลด้วยนี่นา คำนึงถึงความปลอดภัยของฐานะแล้ว คงขอนั่งเงียบจิบชายืดเวลากลบเกลื่อนไปเรื่อยๆ ละมั้ง...  

"ฉันเองก็สืบหาตัวคนร้ายอยู่เป็นการส่วนตัว แต่ก็ยังหาไม่พบ"
"งั้นหรือคะ"   

ก็ไม่แน่ว่าคนที่ขีดเขียนโต๊ะวาคาบะจังกับคนร้ายที่เขียนล็อกเกอร์เมื่อวานจะเป็นคนเดียวกันนี่นะ
แต่เรื่องเมื่อวาน คงยังมีหลายคนสงสัยในตัวฉันอยู่แน่ คงต้องหาทางทำอะไรซักอย่างล้างมลทิน ปล่อยข่าวลือว่าพวกคุณซึระฮานะใส่ร้ายป้ายสีฉันให้รับเคราะห์จากการกลั่นแกล้งที่พวกตัวเองเป็นคนทำดีกว่า มีคำป่าวประกาศจากคุณโมชิดะด้วย ทุกคนคงคิดว่าพวกคุณซึรุฮานะหมั่นไส้ใครก็ชอบแกล้งเขาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว คงหลงเชื่อข่าวลือแหงๆ ท่านเรย์กะเป็นผู้เคราะห์ร้ายผู้น่าเวทนาที่ถูกใส่ไคล้อย่างไม่เป็นธรรม ดีล่ะ เอาตามนี้แหละ แล้วค่อยไปหาคนร้ายตัวจริงเอาข้างหน้า! 

"จะทำยังไงถึงจะช่วยทาคามิจิได้ล่ะ"
"ถ้าคำนึงถึงคุณทาคามิจิจริงๆ ทางที่ดีที่สุดคือจากนี้ไป ท่านคาบุรากิอย่าได้ไปยุ่งเกี่ยวกับเธออีกเลยค่ะ"
"เฮ้ย!" 

สำหรับคาบุรากิแล้ว การถอนตัวออกไปเพื่อคนรักดูจะ... อื้อ ดูจากสีหน้าแล้วคงไม่มีตัวเลือกนี้อยู่ในความคิดแหงๆ 

"จะให้ฉันยอมสยบให้พวกชั่วๆ แบบนั้นหรือไง!"
"ไม่ใช่อย่างนั้น..."
"ฉันไม่ยอมพ่ายแพ้ให้อุปสรรคแค่นี้เป็นอันขาด จะปกป้องทาคามิจิไว้ให้ได้ ไม่ยอมแพ้หรอก!"
"งั้นหรือคะ..." 

สงสัยจะไปเผลอกดโดนสวิตช์ประหลาดๆ เข้าแล้วไง วุ่นวายชะมัด
คาบุรากิที่ร้อนแรงไปคนเดียวร้อง "อื๋อ?" แล้วหยิบมือถือขึ้นมาจากกระเป๋า 

"อ้อ ชูสุเกะส่งเมล์มาถามว่าอยู่ไหน รู้สึกว่าในห้องสโมสรจะคุยกันอยู่ว่าวันนี้ไม่เห็นพวกเราแวะเข้าไป" 

พอดีเลย จะได้กลับบ้านซักที
 
"งั้นไว้ค่อยคุยกันต่อครั้งหน้า ฉันคงต้องขอตัวกลับก่อน ท่านคาบุรากิจะแวะไปที่ห้องสโมสรก่อนใช่ไหมคะ ส่วนเรื่องคนร้ายที่กลั่นแกล้งคุณทาคามิจิ ฉันจะลองรวบรวมข้อมูลจากทางฝั่งผู้หญิงดูค่ะ"
"งั้นหรือ เรื่องกลั่นแกล้งกันก็เอาไว้เท่านี้ก่อน เรื่องที่ปรึกษาความรักที่เป็นประเด็นสำคัญยังไม่ได้คุยกันเลยนะ อา แต่เวลาป่านนี้แล้วเรอะ ก็ได้ วันนี้เอาไว้เท่านี้ก่อน"
"ค่ะ งั้นขอตัวก่อน" 

ฉันคว้ากระเป๋าขึ้นมาเตรียมรีบเผ่นออกจากห้องประชุมเล็กก่อนที่หมอนั่นจะนึกอะไรไม่เข้าเรื่องขึ้นมาได้ แต่ดันมีเสียง "อย่าเพิ่ง" ดังขึ้นก่อน

"จริงด้วย คิโชวอิน บอกเมล์แอดเดรสของเธอมาซะ เผื่อไว้คุยต่อในอนาคต"

ฮ่วย! 

"เอ่อ มือถือของฉัน..."
"อย่าบอกว่าไม่มีเชียวล่ะ ไม้นี้ใช้ไม่ได้ผลแล้วน่า ส่งมาซะดีๆ"

ฮ่วย~~! 
ฉันยื่นมือถือออกไปอย่างจำยอม ความจริงไม่อยากแลกเมล์กันเลยอ่า... ถ้ามีเมล์มาจะทำเป็นแบตฯ หมดหนีไปดื้อๆ ได้ไหมนะ 

ทันทีที่ออกจากห้องประชุมเล็ก เมล์เปล่าจากคาบุรากิก็ส่งมาทันทีเป็นการยืนยัน พอไม่ตอบกลับไปก็มีเมล์เปล่าๆ ส่งตามมาทุกห้านาที อยากเปลี่ยนเมล์แล้วอ่ะ! 
 
---------------------------------------
 
หมายเหตุ : สำหรับท่านที่จะคอมเมนต์ด้านล่าง ขอความกรุณาให้อยู่ในขอบเขตของการแปลไทยตอนล่าสุด หรือหากต้องการพูดถึงเนื้อหาที่เกินเลยจากนั้น ขอให้ท่านเตือนให้ผู้อื่นรู้ว่าตัวเองกำลังจะทำการสปอยล์ ด้วยวิธีต่างๆ เช่น  
จากนี้ไปเป็นสปอยล์
.
.
.
อาจเป็นอาถรรพ์ ตั้งแต่ได้ Tag Food มา ก็ไม่มีของกินออกมาเลย... 
 
ดังนี้เป็นต้น เพื่อความสงบสุขในการใช้พื้นที่สาธารณะร่วมกัน ขอขอบคุณที่ช่วยกันรักษามารยาทในการสนทนานะครับ :) 




NEKOPOST.NET