[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 179 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.179 - ตอนที่ 179


179.

 

ปิดเทอมฤดูหนาวก็ต้องมาเรียนพิเศษ คะแนนสอบปลายภาคตกลงแบบนี้ ต้องตั้งใจให้มากกว่าเดิม! 
หน้าที่ของนักเรียนก็คือการเรียน แน่นนอนว่าคริสต์มาสอะไรนั่นไม่ต้องพูดถึง นักเรียนกับคริสต์มาสไม่มีอะไรข้องเกี่ยวกัน ของตายอยู่แล้วล่ะ 

ฉันเก็บงำปณิธานอันแน่วแน่ไว้ในอกเงียบๆ หากพวกอุเมวากะคุงที่เรียนคอร์สฤดูหนาวเดียวกันมาชวนว่า ไหนๆ ก็ไหนๆ มาแลกของขวัญกันในงบไม่เกินพันเยนดีกว่า แลกของขวัญเหรอ!? ได้อยู่แล้ว! 

แลกของขวัญในงบพันเยนเนี่ยทำให้นึกถึงเรื่องเก่าๆ ขึ้นมาเลยน้า เคยตั้งกลุ่มกับเพื่อนแลกของขวัญกันในงบ 500 เยนนี่นา
แต่เลือกซื้อของขวัญจับฉลากที่ไม่รู้ว่าใครจะได้ไปเนี่ยยากจังแฮะ ถ้ารู้ว่าจะให้ใครก็ยังพอจะเลือกของที่เขาชอบได้... แถมครั้งนี้ยังชายหญิงปนๆ กันด้วย ถ้ามีแต่เด็กผู้หญิงก็ยังซื้อลิปกลอสน่ารักๆ หรือชุดทำเล็บให้ได้ แต่พวกผู้ชายถ้าได้ลิปกลอสไปคงลำบากใจ เฮ้อ แต่ถ้าเป็นอิวามุโระคุงคงดีใจละมั้งนะ... 

หลังจากกลุ้มใจอยู่นาน ในที่สุดฉันก็เลือกเอาเป็นชุดผงอาบน้ำจากออนเซ็นชื่อดังทั่วประเทศ ใช้แล้วหมดไปด้วย ถึงเจ้าตัวไม่ใช้ก็ยังให้คนในครอบครัวใช้ได้นะ ถ้าเป็นผงอาบน้ำกลิ่นหอมๆ น่ารักๆ พวกผู้ชายอาจจะไม่ใช้ก็ได้ คิดว่าเลือกได้เหมาะแล้วนา ยังไงกันนะ? 
 
 ในพักเที่ยงของวันคริสต์มาสอีฟ หลังทานข้าวกล่องด้วยกันในห้องเรียนแล้ว พวกเราก็ก็ร้องเพลงแล้วก็แลกของขวัญกัน ในห้องเรียนมีพวกนักเรียนคนอื่นๆ อยู่ด้วยนะ น่าอายจัง แต่ก็ตื่นเต้นดีนะ! ฉันจะได้ของใครกันน้า
พอร้องเพลงโทนาคายจมูกแดงจบลง  ห่อของขวัญขนาดถือด้วยสองมือผูกริบบิ้นสีเขียวก็ปรากฎอยู่ในมือฉัน ของใครกันเอ่ย 
คุณซากากิได้ของขวัญของฉันไปล่ะ อ๊ะ ถ้ารู้ว่าเด็กผู้หญิงจะได้ไปน่าจะซื้อผงอาบน้ำหอมๆ ให้มากกว่า! แล้วปฎิกริยาของคุณซากากิจะเป็นไงบ้างนะ! 

 "ว้าว ผงอาบน้ำ ใส่มาแน่นเอี๊ยดเลย นี่ของใครนะ"
"ค่ะ ฉันเองค่ะ"

พอฉันยกมือขึ้น ทุกคนก็ทำท่าว่าเกินคาด 

"นี่ของขวัญของคุณคิโชวอินเหรอ!? รู้สึกเหนือความคาดหมายยังไงไม่รู้"
"อืม คิดว่าของขวัญของคุณคิโชวอินต้องเลือกอะไรที่มันดูเซเล็ปๆ มากกว่านี้เสียอีก"
"อุ... ขอโทษนะคะที่ทรยศต่อความคาดหวัง..." 

งั้นเหรอ ไม่คิดกันสินะว่าคุณหนูของซุยรันจะเอาของพื้นๆ บ้านๆ แบบนี้มาจับฉลาก ขอโทษนะคะ ผิดไปแล้วค่ะ

"อื๋อ! ขอโทษนะ! ไม่ใช่ว่าผิดหวังหรอกนะ! แค่เกินคาดเฉยๆ! ฉันชอบแช่น้ำอยู่แล้ว ดีใจมากเลยล่ะ แต่ผงอาบน้ำออนเซ็นนี่ ขรึมจังนะ"

รู้งี้เอาเป็นผงอาบน้ำของฝรั่งเศสมาดีกว่า~! แต่นั่นมีทั้งออนเซ็นของเบ็ปปุ โนโบริเบ็ตสึ แล้วก็อาริมะด้วยนะ!  ไม่ใช่ล่ะ...
พอเปิดของขวัญที่ฉันได้รับมา ก็เจอกระถางต้นไม้เล็กๆ กับพืชที่มีใบเป็นรูปหัวใจใบหนึ่งโผล่ออกมา..?

"อ๊ะ นั่นของฉันเอง น่ารักไหมล่า ต้นโฮย่าไง มีอีกชื่อว่าเลิฟเลิฟฮาร์ตไม่ก็เลิฟลี่ฮาร์ตด้วยนะ"
"ต้นโฮย่า"

ป้ายที่ติดมากับกระถางเขียนอธิบายวิธีการเลี้ยงดูไว้ด้วย ไหนลองอ่านดูซิ  อ่อนไหวต่อความหนาว หน้าหนาวไม่ต้องรดน้ำมากเหรอ ถ้าไม่ต้องรดน้ำทุกวันน่าจะเลี้ยงง่ายนะ

"ขอบคุณนะ คิตาซาวะคุง จะตั้งใจเลี้ยงให้ดีไม่ให้เฉาตายนะคะ!"
"โอ้!"

พืชรูปหัวใจเหรอ เป็นผู้ชายแท้ๆ เลือกอะไรน่ารักน่าเอ็นดูจังนะคะ
คนอื่นๆ พากันร้องกรี๊ดกร๊าดเปิดกล่องของขวัญ กล่องอื่นๆ มีพวกแฮนด์ครีม ไม่ก็ขนมฝรั่ง เซ็ทสบู่หอมกลิ่นซิตรัส ไม่ก็แก้วกาแฟลายคริสต์มาส
ซวยล่ะ ผงอาบน้ำออนเซ็นของฉันนี่น่ารักน้อยสุดเลย...
แต่ก็ได้บรรยากาศคริสต์มาสสนุกดีนะ! ฉันมอบช็อกโกแลตที่เหลือจากที่เอาไปแจกที่ห้องเปอติต์ให้ทุกคนทานกันแทนคริสต์มาสเค้ก อร่อยจัง 


พอกลับมาจากโรงเรียนสอนพิเศษ ท่านพ่อท่านแม่ก็กำลังเตรียมตัวออกไปร่วมงานปาร์ตี้พอดี ก็ถูกชวนให้ไปด้วยกันอยู่หรอก แต่ขอโทษนะคะ ไปดีมาดีนะคะ 

พอกลับไปที่ห้อง ฉันก็ควักเอาปลาหมึกแห้งที่แวะซื้อที่ร้านสะดวกซื้อตอนขากลับออกมาจิ้มโชยุมายองเนสแทะกินพลางดู DVD เรื่อง "ไนท์แมร์บีฟอร์คริสต์มาส"  ไม่รู้ทำไมต้องเปิดเรื่องนี้ดูทุกคริสต์มาสเลยน้า~ เคี้ยวปลาหมึกหยับๆ ซดชาเขียวอึกๆ 
 
วันนี้ท่านพี่มีงานกับปาร์ตี้ คงกลับดึกแหงเลย ไม่เป็นไรร้อก ไม่เป็นไร ฉันดู DVD เหงาๆ คนเดียวแล้วเข้านอนก็ได้ ต่อไปจะดูเรื่องอะไรดีน้า 
ป่านนี้วาคาบะจังช่วยงานที่่บ้านยุ่งๆ อยู่แน่เลย ส่วนซากุระจังก็มีงานบรรเลงระฆังที่โบสต์แล้วก็ไปคริสต์มาสปาร์ตี้บ้านอาคิสะวะคุงหรือไงนะ ...ลองเมล์ไปหาดูดีไหมนะ ไม่เอา ไม่ได้สิ เดี๋ยวความก็แตกหมดหรอกว่าฉันมันว่างน่ะ อดทนไว้ อดทนไว้...

อุเมวากะคุงส่งภาพเบียทริชติดจมูกแดงกับเขากวางมาให้ กะแล้วเชียวว่าต้องส่งมาแหงๆ แต่ที่แต่งชุดโทนาคายไม่ใช่ซานต้านี่เกินคาดนะเนี่ย ถ้าคาบุรากิที่หาว่าตุ๊กตานีดเดิลเฟลต์ของฉันเป็นเซอร์บิรุสมาเห็นเข้าคงทักว่า "บาโฟเม็ตเรอะ" แหงๆ 
 
 "ได้กินคริสต์มาสเค้กกับอาทันด้วยล่ะ! ของขวัญเป็นปลอกคอรูปดอกไม้ล่ะ น่ารักไหม เมอร์รี่คริสต์มาสนะ เรย์กะทัน!"
เมอร์รี่คริสต์มาสจ้ะ เบียทัน 


ตกดึก ฉันรู้สึกถึงไออะไรบางอย่างเลยลุกพรวดขึ้นมา มีเงาลับๆ ล่อๆ อยู่ท่ามกลางความมืด!

"ผีหลอกกกกก!!" 

ฉันดิ้นรนกระเสือกกระสนอยู่บนเตียงผีจะได้ไม่เข้าสิง วิญญานร้ายจงออกไป!  วิญญานร้ายจงออกไป! ที่คนตายกลับมาน่ะมันฮาโลวีน ไม่ใช่คริสต์มาสซักหน่อย ทำไมล่ะ!   

"เรย์กะ เรย์กะ! นี่พ่อเองนะลูก! พ่อไม่ใช่ผีนะลูก!"
"...ท่านพ่อ?" 

ฉันเปิดโคมไฟหัวเตียง ผีทานุกิยืนอยู่ในแสงสว่างสลัว

"ทำอะไรอยู่น่ะคะ ท่านพ่อ!" 

หัวใจแทบหยุดเต้นแน่ะ! ทานุกิบ้านี่! เพิ่งตื่นแล้วมาร้องกรี๊ดกร๊าดขนาดนี้มันหน้ามืดนะ!

"แหม ก็เห็นเรย์กะอยู่เฝ้าบ้านคนเดียว พ่อเลยจะเอาของขวัญมาวางข้างหมอนไง"
"ของขวัญ?" 

พอมองดูรอบๆ ก็เห็นว่าใกล้ๆ ตำแหน่งที่ฉันนอนอยู่ มีกล่องของขวัญที่ตรงมุมๆ บี้แบนไปเล็กน้อยวางอยู่ สงสัยฉันจะเผลอทับไปตอนแตกตื่นหนีผีอยู่นั่นเอง 
อายุก็ไม่น้อยแล้วยังอยากเล่นเป็นซานต้าอยู่อีกนะ อะไรมันจะโรแมนติคขนาดนั้นหา ทานุกิ 

"ขอบพระคุณค่ะ งั้นลูกจะนอนต่อแล้วนะคะ ช่วยออกจากห้องลูกไปด้วยค่ะ"
"จ้ะ..." 

ท่านพ่อเดินหงอยๆ ออกจากห้องไป ได้ยินเสียงท่านแม่แว่วมาจากอีกฝั่งประตูว่า "ก็บอกแล้วไงคะคุณ" ท่านแม่คะ ถ้าจะห้ามก็ต้องห้ามให้อยู่สิคะ 

พอตื่นเช้ามาเปิดกล่องของขวัญจากทานุกิซานต้าเมื่อคืน ก็เจอนาฬิกาที่มีมูฟวิ่งไดมอนด์กลิ้งอยู่บนแผงหน้าปัด น่ารักจัง สงสัยให้ท่านแม่เลือกให้แน่ๆ 
บนโต๊ะอาหารเช้ามีคริสต์มาสเค้กที่พวกท่านพ่อกับท่านพี่ซื้อมาให้วางตระหง่านอยู่สองก้อน ใครจะกินล่ะคะ  เอาไปที่โรงเรียนสอนพิเศษให้ทุกคนช่วยกันกินได้ไหมนะ... 
 
ซากุระจังเมล์มาว่าอาคิสะวะคุงซื้อแหวนแฟชั่นให้เป็นของขวัญวันคริสต์มาส ว่าไงน้า---!! 
ฉันตั้งจิตภาวนารดน้ำต้นเลิฟเลิฟฮาร์ตอย่างมุ่งมั่น 
 
--------------------------------

หมายเหตุ : สำหรับท่านที่จะคอมเมนต์ด้านล่าง ขอความกรุณาให้อยู่ในขอบเขตของการแปลไทยตอนล่าสุด หรือหากต้องการพูดถึงเนื้อหาที่เกินเลยจากนั้น ขอให้ท่านเตือนให้ผู้อื่นรู้ว่าตัวเองกำลังจะทำการสปอยล์ ด้วยวิธีต่างๆ เช่น  
จากนี้ไปเป็นสปอยล์
.
.
.

วันๆ คริสต์มาสของท่านเรย์กะก็งี้แหละ...


ป.ล. นาฬิกาที่มีมูฟวิ่งไดมอนด์กลิ้งอยู่บนแผงหน้าปัด = น่าจะเป็นยี่ห้อ Chopard รุ่น Happy Sport  ราคารุ่นในภาพก็แค่ 980,000 เยนเอ๊ง 

ดังนี้เป็นต้น เพื่อความสงบสุขในการใช้พื้นที่สาธารณะร่วมกัน ขอขอบคุณที่ช่วยกันรักษามารยาทในการสนทนานะครับ :) 

 




NEKOPOST.NET