[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 178 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.178 - ตอนที่ 178


178.


เส้นทางไปห้องเปอติต์เพื่อไปพบพวกยูกิโนะคุงในวันนี้มีตัวเกะกะติดสอยห้อยตามมาสองตัว ทั้งที่ที่นั่นเป็นดินแดนแห่งการเยียวยา เป็นแซงทัวรี่ของฉันแท้ๆ 
ฉันเผลอตัวเหวี่ยงถุงกระดาษที่หิ้วอยู่เต็มสองมือไปมาขณะเดิน แล้วเอ็นโจก็ทักว่า "คุณคิโชวอิน ของเยอะจังเลยนะ  ช่วยถือไหม"  งั้นเหรอคะ ไม่เกรงใจนะคะ ฉันเลยส่งถุงใหญ่ที่สุดให้เอ็นโจ 

"หวา หนักน่าดูเลยนะเนี่ย ข้างในนี่อะไรน่ะ"
"ช็อกโกล่าพิเศษที่มีขายเฉพาะช่วงคริสต์มาสค่ะ จะเอาไปแจกพวกเด็กๆ ที่ห้องเปอติต์" 

ได้ยินว่ายูกิโนะคุงจะมอบของขวัญคริสต์มาสให้ฉัน ฉันเลยเตรียมของขวัญแลกกับยูกิโนะคุง แล้วก็ให้มาโอะจัง ยูริคุงด้วย แต่จะไม่มีอะไรให้พวกเด็กๆ คนอื่นเลยก็น่าสงสาร ฉันเลยซื้อช็อกโกแลตพิเศษสำหรับคริสต์มาสมาเผื่อ ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ของที่กินแล้วหมดไปดีที่สุดจริงๆ 
 
"เห ช็อปนี้ทำช็อกโกล่าพิเศษสำหรับคริสต์มาสด้วยเหรอนี่"
"มีของตกแต่งเป็นรูปต้นคริสต์มาสด้วยนะคะ" 

ว่าแล้วคาบุรากิก็ชะโงกหน้าเข้ามามองในถุงกระดาษที่เอ็นโจถืออยู่จากข้างๆ พลางว่า "นี่เธอรู้เรื่องสินค้าลิมิตละเอียดจังนะ" ก็ไม่ได้รู้ละเอียดอะไรนี่ แล้วฉันก็ไม่ได้สนิทสนมอะไรกับคาบุรากิถึงขนาดให้อีกฝ่ายมาคอมเมนต์แบบนั้นได้ด้วย อ้อ ไอ้นั่นละมั้ง Guimauve รสพีชที่เคยให้ไปเป็นของขับไล่มารจากเส้นทางสู่ปรโลกน่ะ
พอไปถึงห้องเปอติต์ พวกยูกิโนะคุงก็ออกมารับอย่างยิ้มแย้ม 
 
"คุณพี่เรย์กะ!"
"สวัสดีจ้ะ ยูกิโนะคุง มาโอะจัง ยูริคุง สวัสดีจ้ะ"
"สวัสดีค่ะ ท่านพี่เรย์กะ!"
"สวัสดีฮะ คุณพี่..เรย์กะ"

ยูริคุงยังทำท่าขัดๆ เขินๆ ที่จะเรียกฉันว่าคุณพี่อยู่เลย~ อื้ออื้อ ก็เด็กผู้ชายนี่น้า ถ้าเรียกลำบากก็ไม่ต้องฝืนเรียกคุณพี่ก็ได้นะจ๊ะ เรียกว่าเรย์กะจังก็ได้
ดูเหมือนว่าพวกเด็กที่ๆ ห้องเปอติต์จะไม่รู้ว่าคาบุรากิกับเอ็นโจจะมาด้วย พอเห็นสองผู้โด่งดังจากชั้นม.ปลายที่ไม่ค่อยได้เฉียดกรายมาแถวนี้ก็พากันฮือฮาเข้ามารุมล้อมใหญ่ 

อะไรกันเนี่ย ตลอดหนึ่งปีมานี่รู้สึกว่าจะมีฉันคนเดียวที่เป็นเด็กมัธยมชั้นปีสูงๆ ที่มาเที่ยวเล่นที่ห้องเปอติต์ก็เลยผูกขาดความสนใจจากพวกเด็กๆ ไว้ได้คนเดียวอย่างกับจ้าวแห่งขุนเขา แต่หัวใจของพวกเด็กๆ กลับถูกช่วงชิงไปในชั่วพริบตา กระทั่งมาโอะจังที่เปรียบเสมือนน้องสาวของฉันยังอดวอกแวกหันไปมองทางโน้นแว้บๆ ไม่ได้! กรี๊ด! รู้งี้ไม่พามาดีกว่า! 

"คุณพี่เรย์กะ เป็นอะไรฮะ มานั่งทางนี้สิฮะ"

อา ยูกิโนะคุง! มีแต่เธอเท่านั้นที่เป็นมิตรของพี่! 
ฉันนั่งลงบนโซฟาตามคำเชิญของยูกิโนะคุง อ๊ะ ท่านเอ็นโจคะ ช่วยหยิบช็อกโกแลตในถุงแจกให้ทั่วๆ ด้วยนะคะ

"ผมมีของอยากให้คุณพี่เรย์กะน่ะฮะ" 
 
ว่าแล้วยูกิโนะคุงก็ยื่นกล่องของขวัญผูกริบบิ้นสีแดงในมือทั้งสองให้ฉัน

"คุณพี่เรย์กะ อาจจะเร็วไปหน่อย แต่เมอร์รี่คริสต์มาสนะฮะ!"
"ขอบใจจ้ะ ยูกิโนะคุง!"

พอเปิดกล่องออก ก็เจอสโนว์โดมที่ข้างในเป็นรูปเด็กผู้ชายกำลังปั้นตุ๊กตาหิมะอยู่หน้าต้นคริสต์มาส น่ารักจัง!

"เด็กผู้ชายคนนี้ยูกิโนะคุงเหรอ"
"อื้อ!"  

ยูกิโนะคุงพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม ร่างกายยูกิโนะคุงอ่อนแอ ที่ผ่านมานี่อาจจะไม่เคยได้ปั้นตุ๊กตาหิมะตัวใหญ่ๆ ข้างนอกในวันหิมะตกเหน็บหนาวเลยก็ได้ เคยได้ยินว่าเอ็นโจกับคาบุรากิช่วยกันทำตุ๊กตาหิมะในสวนให้ยูกิโนะคุงที่ได้แต่นอนซมอยู่บนเตียงนี่นา ถ้าสักวันยูกิโนะคุงแข็งแรงพอจะลุกขึ้นมาปั้นตุ๊กตาหิมะได้ด้วยตัวเองเหมือนเด็กผู้ชายในสโนว์โดมก็ดีน่ะสิ

"งั้นนี่จากพี่นะ เมอร์รี่คริสต์มาสจ้ะ ยูกิโนะคุง" 

ของขวัญจากฉันเป็นผ้าพันคอสีน้ำเงินเข้มที่เข้ากับชุดเครื่องแบบได้ด้วย ตรงขอบปักเป็นรูปผลึกหิมะสีขาวเล็กๆ  ปรกติถ้านั่งรถของทางบ้านมาโรงเรียนอาจจะไม่ค่อยได้มีโอกาสใช้ผ้าพันคอเท่าไหร่ แต่ยังไงน้า   
ยูกิโนะคุงหยิบผ้ามาพันคอ ร้องว่า "หวา อุ่นจังเลย~" แล้วซุกแก้มลงถูไปมา  

"เกล็ดหิมะนี่มาจากชื่อยูกิโนะของผมเหรอฮะ"
"ใช่จ้ะ สัญลักษณ์ของยูกิโนะคุงไง" 

นี่ฉันสั่งทำพิเศษมาเลยนะ ยูกิโนะคุงว่า "ดีใจจังเลยฮะ" พลางส่งยิ้มเป็นประกายวิบวับมาให้ ดีใจที่ชอบนะจ๊ะ 
ส่วนของมาโอะจังกับยูริคุงเป็นกระเป๋าใส่ดินสอเข้าคู่กัน ของเข้าคู่กันเนี่ยดีออกเน้อ~ ได้ใช้ของคู่กันกับคนที่ชอบนี่ฉันละแอบปลื้มเบาๆ  แต่แต่งตัวเหมือนกันนี่ไม่ไหวนะ 

"ท่านพี่เรย์กะ ขอบคุณมากค่ะ! หนูจะใช้อย่างทนุถนอมนะคะ แล้วก็นี่ของขวัญวันคริสมาสต์จากหนูกับยูริคุงค่ะ!"

ของขวัญจากมาโอะจังกับยูริคุงเป็นรองเท้าบู๊ทใส่อยู่ในห้องหนานุ่ม มีริบบิ้นผูกตรงปอมๆ น่ารักจังเลย! 

"แหม ท่าทางจะอุ่นนะ! พี่เป็นคนขี้หนาว จากนี้ไปจะขอใช้ทุกวันเลยนะจ๊ะ" 

สีชมพูด้วย เข้าคู่กับผ้าพันท้องของฉันเลย เท่านี้ก็เตรียมการผ่านฤดูหนาวไปได้แล้ว 
ขณะพวกเรากำลังมุ้งมิ้งกันอยู่ เอ็นโจกับคาบุรากิที่แจกช็อกโกแลตเสร็จก็เดินมาหา อื้อ ขอบใจนะ เชิญรับช็อกโกแลตที่เหลือไปเป็นรางวัลสิคะ

"ยูกิโนะ ผ้าพันคอนั่น ของขวัญจากคุณคิโชวอินเหรอ ขอบคุณมากนะ คุณคิโชวอิน"
"ไม่หรอกค่ะ ไม่เป็นไร ทางนี้ต่างหาก ได้ของขวัญน่ารักๆ แบบนี้ ต้องขอบคุณมากเลยค่ะ"

พวกเด็กๆ ถือช็อกโกแลตมาล้อมหน้าล้อมหลังฉัน ประสานเสียงว่า "ท่านเรย์กะ ขอบคุณสำหรับของขวัญนะคะ/ครับ" ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม อุโฮะโฮะ ของขวัญได้ผลแล้ว 

"หนูอยากให้ท่านพี่เรย์กะมางานคริสมาสต์ปาร์ตี้ที่บ้านหนูด้วยนี่นา"

มาโอะจังทำปากบุ้ย

"มาโอะ คุณพี่เรย์กะก็มีธุระนะ อย่าพูดเอาแต่ใจตัวเองอย่างนั้นสิ"
"ก็แหม..." 

อุอุ ฉันก็อยากไปนะ! ถ้าตอนนั้นไม่ทำฟอร์มโกหกไปก็ดีหรอก! ยัยบ้าเอ๊ย! แกล้งบอกไปดีไหมนะว่าจัดตารางได้แล้ว...

"ยูกิโนะจะไปกวนด้วยใช่ไหม ฝากด้วยนะ"

มาโอะจังได้รับยิ้มหวานจากเอ็นโจจนหน้าแดงตอบรับว่า "ค่ะ!" มาโอะจัง! ยูริคุงยังยืนอยู่ข้างๆ นะจ๊ะ!

"จะว่าไป ท่านแม่ของมาซายะยังบอกเลยว่าน่าเสียดายที่คุณคิโชวอินมาร่วมงานปาร์ตี้ไม่ได้"
"อา..." 

คาบุรากิพยักหน้ารับคำพูดของเอ็นโจแกนๆ 
มาดามคาบุรากิชวนฉันไปในงานปาร์ตี้ของบ้านคิโชวอินเมื่อเดือนก่อน จากนั้นมาท่านแม่ก็คอยย้ำๆ ให้ฉันไปร่วมงานให้ได้ แต่ฉันปฎิเสธไปอย่างดื้อดึง ก็มัวแต่คลุมหนังแมวมันเหนื่อยนี่นา งานปาร์ตี้พิธีการอื่นๆ ก็เหมือนกันนั่นแหละ 

แต่คำร้องเข้าร่วมงานปาร์ตี้วุ่นวายทั้งหลายแหล่จากท่านแม่นั่นก็ถูกปฎิเสธไปได้ทั้งหมดจากอาการขนคิ้วแหว่ง พอฉันแกล้งคร่ำครวญว่า "คิ้วเป็นแบบนี้ลูกไม่อยากออกไปเจอหน้าใครหรอกค่ะ!" ท่านแม่ก็เห็นอกเห็นใจฉันในฐานะเพศเดียวกัน เป็นอันว่ายอมยกให้ครั้งหนึ่ง
ภัยร้ายก็กลายเป็นดีได้นะ 

"ท่านเอ็นโจจะไปร่วมงานปาร์ตี้ของบ้านท่านคาบุรากิหรือเปล่าคะ"
"เปล่า พอดีวันนั้นผมมีธุระน่ะ" 

หืม~ ง้านเหรอ 
ยูกิโนคุงทำหน้ามุ่ยเมินหนีไปอีกทาง เอ็นโจยิ้มขื่นๆ ลูบหัวน้องชายว่า "เดี๋ยวพี่ก็กลับมาแล้วน่า" เทวดาน้อยยูกิโนะคุงก็ทำหน้างอนใส่ท่านพี่เหมือนกันสินะคะ~ น่ารักจัง

"ท่านคาบุรากิต้องไปร่วมงานปาร์ตี้ของทางบ้านอยู่แล้วใช่ไหมคะ"
"ก็นะ ปีที่แล้วไม่ได้ไป ปีนี้แม่ก็เลยกำชับไว้ว่ายังไงต้องโผล่หน้าไปให้ได้ นิดเดียวก็ยังดี แต่ตั้งใจว่าจะอยู่แค่ครู่เดียวเท่านั้นแหละ"
"งั้นหรือคะ" 

ปีที่แล้ว... อ้อ ก็นายออกเดินทางไปนี่นะ
สงสัยว่าคาบุรากิจะเบื่อ เลยลุกจากเก้าอี้แล้วเริ่มเรียกเด็กๆ มารวมตัวกัน จะทำอะไรอีกล่ะ

"คุณคิโชวอินจะไปฉลองกับเพื่อนใช่ไหม"
"อา ก็ใช่ค่ะ" 

เอ็นโจยิ่งเซนส์แหลมคมอยู่ ถ้าความแตกว่าเป็นเพื่อนในจินตนาการจะทำไงดีล่ะ... ถ้าความแตกว่ายัยนี่หัวเดียวกระเทียมลีบจะทำยังไงดีล่ะ... ต้องรีบเปลี่ยนเรื่องแล้ว...

"ปีที่แล้วยูกิโนะคุงขออะไรจากซานต้าเหรอจ๊ะ"
"เอ๋" 

ยูกิโนะคุงทำหน้างงๆ อ้าว? 

"ถ้าเป็นของที่คุณซานต้าเลือกให้ อะไรก็ได้ฮะ" 

ยูกิโนะคุงตอบพลางส่งยิ้มให้ 
เด็กๆ นี่เชื่อเรื่องซานตาคลอสจนถึงกี่ขวบกันนะ...?

คาบุรากิแสดงกลทำให้เหรียญ 500 เยนหายไป ทำให้ทิชชู่ลอยค้างอยู่ในอากาศ เรียกเสียงปรบมือเกรียวกราว 
มายากลโชว์ในบาร์เหรอคะ


ซุยรันเข้าสู่ปิดเทอมฤดูหนาวแล้ว

--------------------------------

หมายเหตุ : สำหรับท่านที่จะคอมเมนต์ด้านล่าง ขอความกรุณาให้อยู่ในขอบเขตของการแปลไทยตอนล่าสุด หรือหากต้องการพูดถึงเนื้อหาที่เกินเลยจากนั้น ขอให้ท่านเตือนให้ผู้อื่นรู้ว่าตัวเองกำลังจะทำการสปอยล์ ด้วยวิธีต่างๆ เช่น  
จากนี้ไปเป็นสปอยล์
.
.
.
ขนม Guimauve แบบคละรส 

ดังนี้เป็นต้น เพื่อความสงบสุขในการใช้พื้นที่สาธารณะร่วมกัน ขอขอบคุณที่ช่วยกันรักษามารยาทในการสนทนานะครับ :) 




NEKOPOST.NET