[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ! ตอนที่ 176 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นอบน้อมและหนักแน่น คือคติประจำใจในการใช้ชีวิตของฉันค่ะ!

Ch.176 - ตอนที่ 176


176.


ฉันใช้ดินสอเขียนคิ้วแบบกันน้ำเขียนคิ้วที่ล้านเลี่ยนไปอย่างบรรจงให้ได้คิ้วที่ดูเป็นธรรมชาติ แค่ร่วงไปบางส่วนเอง ถ้าไม่ดูให้ดีๆ คงมองไม่เห็นหรอกมั้ง  
โลกเราเนี่ยยังมีสาวๆ ที่ถอนขนคิ้วเพลินจนพอล้างเครื่องสำอางออกมาก็เหลือแต่คิ้วกลมๆ อย่างกับนางในสมัยเฮอันอยู่เยอะแยะ! เทียบกันแล้วของฉันยังเหลือหัวคิ้วหางคิ้วอยู่อีกนะ! 
ผมหน้าม้าก็ยาวพอจะปิดคิ้วได้พอดีๆ  ถ้าไม่วิ่ง ไม่ยืนเอาหน้าต้านลมจังๆ ก็รับรองไม่มีปัญหาแน่!  ไชโย~ ได้ขึ้นรถไปโรงเรียน!
ฉันกินสาหร่ายตากแห้งเป็นข้าวเช้า แล้วเตรียมตัวไปโรงเรียน  

พอไปโรงเรียน พวกเซริกะจังก็อุตส่าห์เป็นห่วงฉันที่หยุดเรียนไปกะทันหัน

"เมื่อวานยังเห็นสบายดีอยู่เลย พอได้ยินว่าท่านเรย์กะเป็นหวัดหยุดโรงเรียนไป พวกเราก็เป็นห่วงนะคะ"
"ขอโทษนะ พอตื่นเช้ามาอาการก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่... สงสัยว่าจะเหนื่อยล้าสะสมกระมังคะ"
"แหม อย่าฝืนมากนะคะ"
"แล้ววันนี้ท่านเรย์กะอาการดีขึ้นแล้วหรือคะ"
"ค่ะ ไปโรงพยาบาลมาแล้วด้วย หายดีแล้วละค่ะ"
"ดีจังเลยค่ะ อีกไม่นานก็ปิดเทอมฤดูหนาวแล้ว มีคริสต์มาสด้วย"

คริสต์มาสเหรอ... 
 
"วันคริสต์มาสทุกคนจะทำอะไรกันคะ"

พอฉันถาม ทุกคนก็เล่าแผนการต่างๆ ให้ฟัง "ฉันจะไปร่วมงานปาร์ตี้ค่ะ" "ฉันจะไปท่องเที่ยวกับครอบครัวค่ะ" รู้สึกจะมีกำหนดการแน่นกันทุกคนเลยนะ เชอะ ตกลงมีแต่ฉันคนเดียวที่ว่างใช่มะ

"แล้วกำหนดการของท่านเรย์กะล่ะคะ"
"มีท่านที่สนิทกันมาชวนไปงานปาร์ตี้เล็กๆ น่ะค่ะ"
"แหม! งานปาร์ตี้ที่ท่านเรย์กะเข้าร่วมนี่ต้องหรูหราโออ่ามากแน่เลยค่ะ!"
"แหม ไม่ใช่งานปาร์ตี้ใหญ่โตแบบนั้นหรอกค่ะ" 

เป็นปาร์ตี้กับเพื่อนในจินตนาการน่ะค่ะ
ขืนมีคนซักมากกว่านี้ความจะแตกเอา ฉันเลยเปลี่ยนเรื่อง 

"ระหว่างที่ฉันหยุดไปเมื่อวาน ไม่ทราบว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้างไหมคะ"
"ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษนะคะ"
"อ้าว ก็มีนะ! ข่าวใหญ่เลยล่ะ"
"จริงด้วย เมื่อวานทั้งโรงเรียนฮือฮากันเรื่องท่านคาบุรากิจะขึ้นเป็นประธาน Pivoine รุ่นต่อไปกันให้แซ่ด"

อ๊ะ เรื่องนั้นเหรอ เมื่อวานฉันเจอเหตุการณ์สุดช็อกแบบว่าขนคิ้วร่วงแต่เช้าแล้วเอะอะกันทั้งวัน เลยลืมไปสนิท รู้สึกอย่างกับว่างานเลี้ยงน้ำชานั่นเป็นอะไรที่เกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้วอย่างนั้นแหละ 

"ไม่นึกเลยนะว่าท่านคาบุรากิจะขึ้นเป็นประธาน~"
"ได้ฟังจากท่านฟุยุโกะมาแล้ว เห็นว่าเสนอตัวเองเลยนี่นา ทุกคนตกตะลึงกันไปหมดเลยว่าท่านคาบุรากิคนนั้นน่ะเหรอ"
"แต่เมื่อวานทุกคนลองคุยกันดูแล้ว ท่านคาบุรากิก็ได้แสดงให้เห็นความเป็นผู้นำที่เฉียบขาดในงานกีฬาแล้วก็งานเทศกาลโรงเรียน ทั้งห้องสามัคคีกันเป็นหนึ่งเดียวกัน น่าจะเหมาะกับตำแหน่งประธานแล้วละค่ะ"
"นั่นสิเน้อ~ จักรพรรดิแห่งซุยรันเป็นประธาน Pivoine เนี่ย อยากให้ปีหน้ามาถึงเร็วๆ จัง!"
"แต่ในทางกลับกัน คนของสภานักเรียนก็ดูตึงเครียด..."
"อย่างนั้นเหรอคะ"  

ฉันถามย้ำเรื่องสภาพของสภานักเรียนเมื่อวาน 

"ประธานสภานักเรียนดูไม่ได้ใส่ใจอะไรเป็นพิเศษ แต่พวกกรรมการนักเรียนคนอื่นๆ ออกจะหน้าตายุ่งยากกันอยู่นะคะ"
"ถ้าปีหน้าต้องรับมือกับท่านคาบุรากิ พวกคนของสภานักเรียนก็ต้องหน้าเปลี่ยนสีอยู่แล้วล่ะ"
"คนที่ดูเฉยๆ ตอนท่านคาบุรากิขึ้นรับตำแหน่งประธาน Pivoine ก็มีแต่ประธานนักเรียนกับทาคามิจิ วาคาบะละมั้ง" 
"คุณทาคามิจิ?"
"แม่นั่นน่ะไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้งอยู่แล้ว ปกติก็ชอบทำหน้าเหวอๆ อยู่ตลอดนี่นา หัวดีขนาดได้เป็นนักเรียนทุนพิเศษจริงๆ น่ะเหรอ ไม่อยากจะเชื่อเลย"
"แต่ได้ยินข่าวลือมาว่ากดเครื่องคิดเลขไวเป็นไฟ เป็นหนึ่งในสภานักเรียนเลยนะ" 
"อะไรน่ะ เกี่ยวอะไรกับหัวดีด้วยเหรอ"
"ไม่รู้สิ"  
 
หืม แค่หยุดไปวันเดียวก็เกิดอะไรขึ้นหลายอย่างเหมือนกันนะ แต่เรื่องที่คาบุรากิขึ้นเป็นประธานรุ่นต่อไปกลายเป็นเรื่องฮือฮากันขนาดนั้นเชียว แหม ก็คาบุรากิทั้งคนนี่นะ ถ้าเป็นฉันขึ้นแทนคงไม่มีใครสนใจขนาดนั้นหรอก 
แต่นับว่าโชคดีจริงๆ ที่เอาตัวรอดมาได้ไม่ต้องเป็นประธาน ต้องสำนึกบุญคุณคาบุรากิแล้ว ถ้าโดนท่านโยโกะแนะนำจนกลายเป็นประธานไปจริงๆ ละก็ ป่านนี้ขนคิ้วทั้งซ้ายขวาฉันคงร่วงจนล้านเลี่ยนไปหมดแหงๆ 
อ้าว เด็กผู้ชายคนนั้นน่ะ ช่วยอย่าเปิดหน้าต่างกว้างนักได้ไหม เดี๋ยวลมก็พัดมาทำผมหน้าม้าฉันพะเยิบพะยาบหมดหรอก 


พอไปห้องสโมสร ทุกคนก็พากันทักว่า "ท่านเรย์กะ ได้ยินว่าเป็นหวัดหรือคะ เป็นอะไรมากหรือเปล่า"  ทั้งที่ป่วยการเมืองแท้ๆ แต่หลายคนพากันเป็นห่วงมาแต่เช้าจนฉันชักรู้สึกผิดเข้าไปทุกที...
พอกลับไปนั่งจิบชาคาโมไมล์ที่ที่นั่งประจำ คาบุรากิกับเอ็นโจก็โผล่มา

"คุณคิโชวอิน ได้ยินว่าเมื่อวานขาดเรียนเพราะเป็นหวัดเหรอ ดีขึ้นหรือยัง"
"ค่ะ..."

ช่วยไม่ได้นะ ฉันส่งยิ้มอ่อนระโหยเหมือนคนเพิ่งฟื้นไข้ 

"ถ้าระคายคอล่ะก็ผลคารินช่วยได้นะ ตอนยูกิโนะอาการหอบหืดกำเริบก็ชอบดื่มน้ำคารินร้อนบ่อยๆ"
"งั้นหรือคะ ขอบคุณมากค่ะ" 

ความจริงนอกจากขนคิ้วแล้วตรงอื่นก็แข็งแรงดีหมดอ่ะนะ ถ้าเป็นไปได้อยากให้ช่วยบอกเครื่องดื่มที่ช่วยบำรุงเส้นขนมากกว่า 

"ตอนเช้าพอมาโรงเรียน ก็ได้ยินข่าวเรื่องท่านคาบุรากิรับตำแหน่งประธาน Pivoine กระจายไปทั่ว ตกใจหมดเลยค่ะ"

คาบุรากิที่นั่งไขว่ห้างจิบชาอยู่ตรงหน้าฉันเงยหน้าขึ้น 

"ก็นะ..."
"เมื่อวานเอะอะกันยิ่งกว่านี้อีกนะ"
"งั้นหรือคะ"
"คงเพราะทุกคนคงคิดว่าคนช่างรำคาญอย่างมาซายะไม่มีทางรับหน้าที่ประธานหรอก งั้นละมั้ง"
"นั่นสินะคะ"  

"ไม่รู้ว่าลมอะไรพัดมานะ" เอ็นโจว่ายิ้มๆ แล้วคาบุรากิก็เมินหน้าหนี
ฉันจ้องหน้าคาบุรากิเขม็ง พอรู้สึกถึงสายตานั่น เจ้าตัวก็หน้ามุ่ย

"อะไรเล่า"
"เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร" 

ทำไมอยู่ดีๆ คาบุรากิถึงจะคิดจะรับตำแหน่งประธานขึ้นมานะ
เอ็นโจลุกออกจากที่นั่งไปเอาชาถ้วยใหม่ พอเหลืออยู่กันสองคน คาบุรากิก็กระซิบขึ้นมา

"...ใน Pivoine มีคนที่มองยัยนั่นไม่ดีอยู่มากนี่นะ" 

เสียงเบาแทบไม่ได้ยิน แต่ส่งมากระทบหูฉันอย่างชัดเจน
หืม... ทำเพื่อวาคาบะจังจริงๆ น่ะแหละ คาบุรากินี่ก็เป็นพวกอุทิศตนเกินคาดเหมือนกันนะ 

"แล้วเธอ..."
"เอ๋"
"เธอคิดยังไงกับยัยนั่น..."
"ก็ไม่ได้อะไรเป็นพิเศษนี่คะ"
"...งั้นเหรอ" 

น่ากลัววุ้ย หรือควรจะแสดงท่าทีว่าไม่ใช่ศัตรูของวาคาบะจังให้ออกหน้าออกตากว่านี้ดีนะ ไม่งั้นถ้าโดนเข้าใจผิดคิดว่าเป็นศัตรู รูทหายนะที่ทำท่าจะวูบหายไปแล้วอาจจะเด้งกลับมาอีกก็ได้ 
พอฉันกำลังจะอ้าปาก เอ็นโจก็กลับมาพอดี คาบุรากิเลยลุกจากที่นั่ง หมดโอกาสพูดไปโดยปริยาย
ซวยล่ะ หรือว่าภยันตรายกำลังจะมาเยือนคิ้วซ้าย...!? กลับไปบ้านเมื่อไหร่ต้องรีบไปป้ายยาไว้ก่อนดีกว่า

เดี๋ยววันหยุดนี้จะแวะไปเอา Buche de Noël แบบพิเศษของวาคาบะจังล่ะ ว้าย~ ตั้งหน้าตั้งตารอแล้ว!
แล้ววันคริสมาสต์ วาคาบะจังจะทำอะไรนะ 

--------------------------------

หมายเหตุ : สำหรับท่านที่จะคอมเมนต์ด้านล่าง ขอความกรุณาให้อยู่ในขอบเขตของการแปลไทยตอนล่าสุด หรือหากต้องการพูดถึงเนื้อหาที่เกินเลยจากนั้น ขอให้ท่านเตือนให้ผู้อื่นรู้ว่าตัวเองกำลังจะทำการสปอยล์ ด้วยวิธีต่างๆ เช่น  
จากนี้ไปเป็นสปอยล์
.
.
.
ผลคาริน (かりん)หรือควินซ์ เป็นผลไม้สีเหลืองทองคล้ายสาลี่ มีรสเปรี้ยวอมหวาน


ดังนี้เป็นต้น เพื่อความสงบสุขในการใช้พื้นที่สาธารณะร่วมกัน ขอขอบคุณที่ช่วยกันรักษามารยาทในการสนทนานะครับ :) 




NEKOPOST.NET